Personen- en familierecht

Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Rekestprocedure · Personen- en familierecht

Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 5 augustus 2026

Zaakgegevens

Op 5 augustus 2026 heeft de Rechtbank Zeeland-West-Brabant uitspraak gedaan in een zaak over personen- en familierecht.

Instantie
Rechtbank Zeeland-West-Brabant
Zittingsplaats
Breda
Datum uitspraak
5 augustus 2026
Datum publicatie
5 september 2026
Zaaknummer
C/02/447149 / FA RK 26-1921
Procedure
Rekestprocedure
Advocaat
mr. F. Pool in Rotterdam
ECLI
ECLI:NL:RBZWB:2026:8565
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Beeidinging gezag

Uitspraak

beschikking

RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT

Team Familie- en Jeugdrecht

Locatie Breda

Zaaknummer: C/02/447149 / FA RK 26-1921

datum uitspraak: 5 augustus 2026

beschikking over gezagsbeëindiging en deskundigenonderzoek


in de zaak van

RAAD VOOR DE KINDERBESCHERMING, REGIO ZEELAND-WEST-BRABANT, locatie Breda,

hierna te noemen: de Raad

over de minderjarigen:

[minderjarige 1] ,

geboren te [geboorteplaats 1] op [geboortedag 1] 2009,

hierna te noemen: [minderjarige 1],

[minderjarige 2] ,

geboren te [geboorteplaats 1] op [geboortedag 2] 2010,

hierna te noemen: [minderjarige 2],

[minderjarige 3] ,

geboren te [geboorteplaats 1] op [geboortedag 3] 2011,

hierna te noemen: [minderjarige 3].

De rechtbank merkt als belanghebbenden aan:

[de moeder] ,

hierna te noemen: de moeder,

wonende op een bij de rechtbank bekend adres,

advocaat: mr. F. Pool in Rotterdam,

STICHTING JEUGDBESCHERMING BRABANT,

locatie: Etten-Leur,

hierna te noemen: de GI.

De rechtbank merkt als informant aan:

[de vader] ,

hierna te noemen: de vader,

wonende in [woonplaats].

1 Het procesverloop

1.1

In het dossier zitten de volgende stukken:

- het op 13 april 2026 ontvangen verzoek met bijlagen van de Raad;

- het op 20 april 2026 ontvangen definitieve rapport van de Raad;

- het stelbericht van mr. F. Pool van 11 mei 2026;

- het F9-formulier van 17 juni 2026 van mr. Pool, betreffende een uitstelverzoek voor de zitting;

- het op 22 juni 2026 ontvangen verweerschrift tevens inhoudende zelfstandig verzoek van mr. Pool;

- de brief van de GI van 17 juli 2026 met daarbij een aantal brieven van [minderjarige 1].

1.2

Op 28 juli 2026 heeft de rechtbank het verzoek mondeling behandeld tijdens de zitting met gesloten deuren. Daarbij waren aanwezig:

- de vrouw met haar advocaat;

- een vertegenwoordigster namens de Raad;

- twee vertegenwoordigers van de GI;

- de vader.

1.3

[minderjarige 1], [minderjarige 2] en [minderjarige 3] zijn in de gelegenheid gesteld om hun mening te geven over het verzoek van de Raad. [minderjarige 1] heeft de rechtbank een aantal brieven gestuurd waarin zij haar gevoelens heeft weergegeven. De rechtbank heeft die brieven samengevat besproken tijdens de zitting. [minderjarige 3] en [minderjarige 2] hebben geen gebruik gemaakt van de mogelijkheid hun mening kenbaar te maken.

2 De feiten

2.1.

De moeder heeft van rechtswege alleen het gezag over [minderjarige 1], [minderjarige 2] en [minderjarige 3].

2.2.

Bij beschikking van 2 februari 2026 is de moeder geschorst in het gezag over [minderjarige 1], [minderjarige 2] en [minderjarige 3] tot 2 mei 2026. Bij diezelfde beschikking is de GI belast met de voorlopige voogdij over [minderjarige 1], [minderjarige 2] en [minderjarige 3].

2.3.

De rechtbank heeft bij beschikking van 11 december 2025 [minderjarige 1], [minderjarige 2] en [minderjarige 3] voorlopig onder toezicht gesteld van de GI tot 28 februari 2026. Bij diezelfde beschikking heeft de rechtbank [minderjarige 2] en [minderjarige 3] uit huis geplaatst bij de ouder zonder gezag met ingang van 14 december 2025 tot 28 februari 2026.

2.4.

Bij beschikking van 21 januari 2026 heeft de rechtbank een spoedmachtiging verleend om [minderjarige 1] gedurende dag en nacht uit huis te plaatsen in een gesloten accommodatie voor jeugdhulp tot 4 februari 2026. [minderjarige 1] verblijft op grond van voornoemde (spoed)machtiging bij [accommodatie]. Laatstelijk, bij beschikking van 12 mei 2026 heeft de rechtbank een machtiging gesloten jeugdhulp verleend met ingang van 18 mei 2026 tot uiterlijk 18 augustus 2026.

2.5.

Op 13 april 2026 heeft de Raad een verzoek ingediend tot beëindiging van het gezag van de moeder.

3 Het verzoek

3.1

De Raad verzoekt om het gezag van de moeder te beëindigen en de GI tot voogd over [minderjarige 1], [minderjarige 2] en [minderjarige 3] te benoemen.

3.2.

De moeder verzoekt de rechtbank bij beschikking, voor zoveel mogelijk uitvoerbaar bij voorraad;

I. het verzoek van de Raad af te wijzen;

II. de zaak aan te houden om de afronding van de verklarende analyse van de GI af te wachten dan wel een nader onderzoek te gelasten op grond van artikel 810a lid 2 Rv, waarbij de moeder een NIFP-onderzoek voorstelt.

4 Het standpunt van de Raad

4.1

Ter onderbouwing van zijn verzoek heeft de Raad -samengevat- in het verzoekschrift, het Rapport Raadsonderzoek van 20 april 2026 (hierna te noemen: het raadsonderzoek) en ter zitting het volgende aangevoerd. Er is een grote noodzaak voor een gezagsbeëindigende maatregel voor de moeder. Er is sprake van een ernstige ontwikkelingsbedreiging van [minderjarige 1], [minderjarige 2] en [minderjarige 3], omdat de kinderen langdurig en veelvuldig (emotionele) onveiligheid hebben ervaren. Er is sprake van fysieke en verbale agressie in de opvoedsituatie. De moeder laat emotioneel zeer heftig gedrag zien, waarbij zij zichzelf beschadigt (inslikken batterijen, overdosis medicatie en/of XTC en chloor drinken). De kinderen zijn hier getuige van, omdat de moeder de kinderen hier met regelmaat in betrekt bijvoorbeeld doordat zij de kinderen hiervan filmpjes stuurt. De moeder is niet in staat om de verantwoordelijkheid voor de verzorging en opvoeding van [minderjarige 1], [minderjarige 2] en [minderjarige 3] binnen een voor hen aanvaardbare termijn te dragen. Gedurende lange tijd is gezien dat de hulpverlening (zowel in het vrijwillig kader als in het kader van de OTS) onvoldoende heeft geleid tot een blijvende verandering. De moeder belast de kinderen met haar gedrag. Het lukt haar onvoldoende om in het belang van de kinderen te denken, ander gedrag te laten zien, of de hulp te accepteren die nodig is om een verandering teweeg te brengen. Zij kan de veiligheid van de kinderen onvoldoende garanderen.

Er moet meer rust komen voor de minderjarige kinderen en de GI moet een vrijere rol krijgen. Bij de moeder is al jarenlang een patroon zichtbaar waarin zij steeds suïcide dreigingen doet richting de kinderen. [minderjarige 1] snijdt zichzelf en heeft inmiddels (ook) meerdere zelfmoordpogingen gedaan. De moeder accepteert niet de noodzakelijke hulp voor [minderjarige 1]. Verder kan er ook geen passende hulp worden ingezet voor [minderjarige 2] door de weerstand van de moeder. En [minderjarige 3] weet niet wie zijn vader is. De GI doet pogingen om samen te werken met de moeder. Dat lukt niet. De moeder is niet in staat om gezagsbeslissingen over de kinderen te nemen. Het perspectief van de kinderen is weliswaar nog niet duidelijk, in de zin van waar zij dan gaan wonen. Maar duidelijk is dat de kinderen niet bij de moeder kunnen opgroeien en de aanvaardbare termijn is al verstreken. Het destructieve gedrag van de moeder en het niet meewerken aan de noodzakelijk hulp maakt dat er sprake is van misbruik van het gezag.

Een verklarende analyse, waarover door de GI is gesproken, voegt volgens de Raad niets meer toe. De Raad heeft, mede gezien zijn uitvoerige rapport, al voldoende informatie. Verder is de verwachting van de Raad dat de bijdrage van de moeder aan een verklarende analyse zeer gecompliceerd zal zijn. Een onderzoek door het NIFP, zoals verzocht door de moeder, zal niet leiden tot nieuwe informatie. Er is een voogdijmaatregel nodig zodat de GI belangrijke zaken voor de kinderen goed kan regelen.

Naar de mening van de Raad zijn minder ingrijpende alternatieven niet meer voorhanden. In het verleden is te vaak gebleken dat de moeder de hulpverlening niet voor langere tijd accepteert en dat zij niet achter uithuisplaatsing van de kinderen kan staan. De Raad is verder van mening dat is voldaan aan de vereisten die artikel 8 EVRM stelt aan een gezagsbeëindiging, omdat de ontwikkeling van [minderjarige 1], [minderjarige 2] en [minderjarige 3] wordt geschaad als de moeder haar gezag behoudt. De uithuisplaatsing van de kinderen kan anders niet worden geborgd, de hulpverlening en scholing kunnen niet (tijdig) gerealiseerd worden en de belangen van de kinderen ten aanzien van hun financiën worden niet goed behartigd. De Raad ziet ook dat een gezagsbeëindiging geen directe oplossing is voor het wegnemen van de ernstige ontwikkelingsbedreiging van de kinderen. De Raad hoopt echter dat door een gezagsbeëindiging de strijd vanuit de moeder verminderd wordt. Mogelijk biedt dit een andere situatie en kansen voor een andere vorm van contact tussen de moeder en de kinderen.

Dan is zichtbaar dat de Raad ook het bezwaar van de advocaat van de moeder benoemt.

5 Het standpunt van de belanghebbenden en informant

5.1.

De GI heeft, samengevat, naar voren gebracht dat zij achter het onderzoek van de Raad staat en instemt met de uitvoering van de voogdij. De GI sluit zich volledig aan bij de zorgen die door de Raad zijn geuit. De huidige bemoeienis vanuit de GI is gestart met een voorlopige ondertoezichtstelling in oktober 2025. Toen had de GI te weinig middelen om concrete stappen te kunnen maken. Er is sprake van crisis op crisis; is de ene crisis opgelost dan volgt de volgende crisis. [minderjarige 2] verblijft in [plaats 1] op een groep, maar hij gaat kennelijk meermaals naar [plaats 2], naar de moeder. Daardoor heeft de GI geen zicht op zijn ontwikkeling. De moeder leent geld van de kinderen en geeft dat dan niet terug. [minderjarige 1] verblijft in een gesloten instelling. Zij ontvangt zeer vervelende mails vanuit de moeder, die haar gedrag op negatieve wijze beïnvloeden. [minderjarige 1] heeft batterijen ingeslikt en chloor gedronken. [minderjarige 1] wil verder met haar leven, maar de moeder bemoeit zich steeds met haar. [minderjarige 3] verblijft bij de vader. Daar zijn ook zorgen over. [minderjarige 3] gaat sinds kort ook met regelmaat naar de moeder. [minderjarige 3] zegt dat hij naar de moeder gaat, vanwege [minderjarige 2]. Dat moet dus nog goed worden onderzocht.

Recent, op of omstreeks 16 juli 2026, heeft de moeder nog een zelfmoordpoging gedaan. De ambulance is toen ook nog langs geweest. [minderjarige 2] reageerde op dat moment met: “oh mama heeft waarschijnlijk weer een overdosis genomen”. Het gedrag van de moeder is inmiddels genormaliseerd bij de kinderen.

De GI was voornemens om een verklarende analyse uit te voeren. Maar door de crisisgebeurtenissen die steeds heel snel achter elkaar plaatsvinden, heeft de GI, na overleg met de gedragswetenschapper, besloten daarvan af te zien. Een verklarende analyse zal de zaak alleen maar vertragen. De kinderen hebben behoefte aan duidelijkheid. Alle leden van het gezin zijn nodig bij een verklarende analyse. De vraag is of de moeder voldoende beschikbaar zal zijn. Verder is op dit moment de inschatting dat zo’n onderzoek te belastend is voor de kinderen. Het contact van de GI met [minderjarige 2] en [minderjarige 3] is nog heel precair, zodat daar niet de ruimte is om over zware onderwerpen te spreken voor zo’n verklarende analyse. [minderjarige 1] laat terugvallen zien in haar gedrag, zodat de GI haar ook niet met het herbeleven van situaties uit het verleden wil belasten in het kader van die verklarende analyse.

5.2.

Door en namens de moeder is het navolgende aangevoerd en verzocht. De Raad heeft onvoldoende gemotiveerd waarom de moeder niet in staat is om binnen een voor de minderjarigen aanvaardbare termijn de verantwoordelijkheid te dragen voor de verzorging en de opvoeding van de minderjarige kinderen. Er zijn periodes geweest waarin het de moeder wel lukte de hulpverlening te accepteren. De moeder heeft op dit moment reclasseringstoezicht en dat verloopt goed. Het gebrek aan vertrouwen van de Raad dat deze hulpverlening verandering zal brengen in de situatie is onvoldoende om over te gaan tot beëindiging van het gezag. Er is onvoldoende onderzoek gedaan naar de vraag of de moeder voldoende opvoedcapaciteiten heeft. De Raad heeft te vroeg besloten dat de aanvaardbare termijn is overschreden.

De moeder wijst verder op artikel 8 EVRM. Inmenging in het gezag geldt als een inbreuk op het familie- en gezinsleven. Bij een dergelijke inmenging moet worden onderzocht of de inmenging een geoorloofd doel dient (de bescherming van de lichamelijke en geestelijke gezondheid van een kind) en noodzakelijk is in een democratische samenleving (de inmenging moet in een redelijk verhouding staan tot het doel dat wordt nageleefd). De moeder betwist dat dergelijke inmenging door de overheid hier gerechtvaardigd is. Zeker nu nog niet duidelijk is wat het perspectief van de minderjarige kinderen is, en waar ze voor langere termijn zullen gaan wonen, is een gezagsbeëindiging een te zware maatregel. De Raad heeft onvoldoende gemotiveerd dat aan de eisen van EVRM is voldaan. De beëindiging van het gezag is ook in strijd met proportionaliteit en subsidiariteit.

Naar de mening van de moeder moet worden onderzocht wat een verklarende analyse nog op kan leveren. De moeder is bereid daaraan mee te werken, als dat in het belang van de kinderen is. Een gezagsbeëindigende maatregel levert voor de kinderen niet veel op. Er verandert dan voor de kinderen feitelijk niks.

De advocaat doet namens de moeder het verzoek om op grond van artikel 810a BW een deskundigenonderzoek (NIFP-onderzoek) te gelasten. Door de deskundige moet onderzoek worden gedaan naar de persoonlijkheid en het functioneren van de moeder en de kinderen, naar de opvoedbehoeften van de kinderen, naar de opvoedcapaciteiten van de moeder, naar de beste plek voor de kinderen om op te groeien, naar de hulpverlening die noodzakelijk is voor de kinderen en de moeder en naar de vraag of er (contra) indicaties zijn voor een (gedeeltelijke) thuisplaatsing van de minderjarigen. Ook in dit verband wijst de advocaat erop dat het perspectief van de kinderen nog niet is bepaald.

De moeder wil graag dat de kinderen een leuk leven gaan krijgen. De GI belemmert dit echter. De GI doet niks en er is ook geen sprake van open communicatie. De moeder zegt dat zij informatie heeft over de kinderen die de GI nodig heeft, maar er vinden geen gesprekken plaats. De moeder heeft op dit moment hulp vanuit de praktijkondersteuner van de huisarts en vanuit [hulpverlening].

Op 18 juli 2026 heeft de moeder een epileptische aanval gehad door medicatie inname. Zij heeft die -niet voorgeschreven- medicatie ingenomen omdat zij wanhopig was.

De moeder vertelt verder dat er ongeveer 10 jongeren bij haar wonen op dit moment. Dit zijn allemaal jongeren die ernstige problemen hebben thuis of met jeugdzorg. Een aantal van deze jongeren zijn vrienden van [minderjarige 2]. Daarom wil [minderjarige 2] bij de moeder wonen. Hij is dan bij zijn vrienden. [minderjarige 3] is net ook drie weken bij de moeder geweest. Hij zoekt [minderjarige 2] en de andere jongeren bij de moeder op. De moeder geeft aan dat zij het pijnlijk vindt te horen wat [minderjarige 1] in haar brieven heeft geschreven, maar volgens de moeder zien de kinderen niet alles wat je als ouder voor je kinderen doet.

5.3.

De vader heeft als informant het navolgende opgemerkt. [minderjarige 2] is al een aantal maanden weg bij de vader. Het escaleerde met [minderjarige 2] bij de vader. [minderjarige 2] is toen op een crisisgroep geplaatst. Sindsdien is het contact tussen [minderjarige 2] en de vader moeizaam. De vader weet dat [minderjarige 2] vaak bij de moeder verblijft in plaats van op de groep waar hij geplaatst is. De vader kan dit niet tegenhouden en de GI doet hier ook weinig aan, merkt de vader, omdat de GI bang is dat [minderjarige 2] wegloopt en uit beeld verdwijnt. [minderjarige 3] verblijft ook af en toe bij de moeder. Laatst is hij ongeveer twee weken bij de moeder geweest. Hij zoekt daar het contact met [minderjarige 2]. De vader dwingt [minderjarige 3] niet hij hem te blijven omdat hij van mening is dat als een kind ergens niet wil zijn, je een kind ook niet kunt dwingen. Verder merkt de vader dat hij niet doordringt tot [minderjarige 3]. [minderjarige 1] heeft ervoor gekozen om geen contact met de vader te willen. Daarvoor had zij vaak contact met de vader voor bepaalde (financiële) dingen. Daar wilde de vader dan niet altijd in mee gaan. Dit had invloed op hun relatie.

De vader vindt het lastig om zich uit te laten over het verzoek tot beëindiging van het gezag van de moeder. Het gezag afnemen is wel een vergaande maatregel. Maar de vader heeft er ook niet heel veel vertrouwen in dat de moeder hulp gaat accepteren.

Op dit moment wil de vader niet worden belast met het gezag; zeker niet nu de kinderen niet structureel bij hem wonen. De vader voelt zich aangesproken door alles wat [minderjarige 1] in haar brieven heeft geschreven. Hij heeft zijn spijt aan haar betuigd na het lezen van deze brieven op Snapchat.

5.4.

[minderjarige 1] heeft de rechtbank een aantal brieven gestuurd. De rechtbank heeft daarvan, met toestemming van [minderjarige 1], een samenvatting gegeven tijdens de zitting. De brieven zijn gericht aan de ouders en beginnen allemaal met de woorden “Lieve papa en mama". [minderjarige 1] schrijft over de pijn die zij heeft gekend in haar leven omdat de ouders er volgens haar niet waren voor haar. De ouders waren afwezig en hebben haar geen veiligheid kunnen bieden. [minderjarige 1] had haar ouders vast willen houden als ze verdriet had. Ze had gewild dat haar ouders haar het gevoel hadden gegeven dat zij belangrijk is en dat ze er niet alleen voor staat. Ze schrijft dat ze zich in de loop van de tijd af is gaan vragen of ze wel goed genoeg is en of ze niet slimmer, beter of liever had moeten zijn. [minderjarige 1] mist de jeugd die ze niet heeft gehad en ze mist haar ouders in hun rol als ouders. Verder schrijft [minderjarige 1] dat ze diep van binnen ook weet dat een kind nooit schuldig is aan de keuzes die ouders maken. Ze is daarom blijven vechten en inmiddels verder gekomen dan ze ooit had gedacht. Daarop is ze -terecht, zo meent de rechtbank- trots. Bij [minderjarige 1] is er nog steeds de hoop dat de ouders uiteindelijk toch voor haar zullen kiezen, dat de ouders kunnen erkennen dat zij haar veel pijn hebben gedaan en dat de ouders inzien dat er veel verdriet is geweest bij [minderjarige 1].

6 De beoordeling

6.1.

In deze beschikking zal de rechtbank eerst het verzoek van de Raad ten aanzien van de gezagsbeëindigende maatregel beoordelen. Daarna zal de rechtbank ingaan op het verzoek van de moeder over een deskundigenonderzoek.

Beëindiging gezag

6.2.

Op grond van artikel 1:266, eerste lid, van het Burgerlijk Wetboek (BW) kan de rechtbank het gezag van een ouder beëindigen, indien:

a. een minderjarige zodanig opgroeit dat hij in zijn ontwikkeling ernstig wordt bedreigd, en de ouder niet in staat is de verantwoordelijkheid voor de verzorging en opvoeding, bedoeld in artikel 1:247, tweede lid, BW te dragen binnen een voor de persoon en de ontwikkeling van de minderjarige aanvaardbaar te achten termijn, of

b. de ouder het gezag misbruikt.

6.3.

Het doel van een kinderbeschermingsmaatregel, zoals beëindiging van het gezag, is de ontwikkelingsbedreiging van de minderjarige weg te nemen als de ouder daartoe niet in staat is. De rechtbank moet de verzoeken ook toetsen aan artikel 8 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM). Uit de rechtspraak van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) blijkt dat artikel 8 van het EVRM vereist dat als het doel (het wegnemen van de ernstige ontwikkelingsbedreiging) met een lichtere maatregel kan worden bereikt, deze verkozen moet worden boven de zwaardere maatregel. Daarnaast dient de inmenging in het gezinsleven die het gevolg is van de maatregel, in een redelijke verhouding te staan tot het doel dat met de maatregel wordt nagestreefd. In het geval van een gezagsbeëindiging moet daadwerkelijk gebleken zijn dat voortzetting van de familieband schadelijk is voor het kind. Een gezagsbeëindiging is namelijk een zeer zwaar middel dat alleen in uitzonderlijke gevallen mag worden toegepast.

6.3.

De rechtbank zal in deze zaak dan ook toetsen of is voldaan aan de wettelijke vereisten uit artikel 1:266 BW en aan artikel 8 EVRM en de daaruit voortvloeiende jurisprudentie van het EHRM.

Inhoudelijke beoordeling

6.4.

Uit de overgelegde stukken en hetgeen naar voren is gebracht tijdens de zitting overweegt de rechtbank het volgende. De Raad stelt dat zowel sprake is van de situatie als beschreven in artikel 1:266, eerste lid onder a BW als van de situatie als beschreven onder sub b. De rechtbank beoordeelt eerst of sprake is van een situatie waarin [minderjarige 1], [minderjarige 2] en [minderjarige 3] zodanig opgroeien dat hun ontwikkeling ernstig wordt bedreigd, en de moeder niet in staat is de verantwoordelijkheid voor de verzorging en opvoeding te dragen binnen een voor de persoon en de ontwikkeling van [minderjarige 1], [minderjarige 2] en [minderjarige 3] aanvaardbare termijn.

6.5.

De rechtbank is van oordeel dat van een dergelijke situatie sprake is en dat aan de criteria die in artikel 1:266, eerste lid, onder a, worden gesteld is voldaan. Het gezag van de moeder zal dan ook worden beëindigd. De rechtbank legt dat hieronder uit.

6.6

Uit het raadsrapport en uit de mondelinge behandeling blijkt dat de minderjarige kinderen in hun leven al veel hebben meegemaakt. De rechtbank ziet een langdurig verleden van hulpverlening en constateert dat de hulpverlening niet heeft gebracht wat het had moeten brengen, namelijk een stabiele en veilige leefsituatie voor [minderjarige 1], [minderjarige 2] en [minderjarige 3]. Er is een verleden van perioden waarin moeder geen medewerking verleende aan de hulpverlening of slechts van korte duur. Vanuit het raadsrapport blijkt al in 2012 van een vrijwillige uithuisplaatsing van [minderjarige 2] en een eerste ondertoezichtstelling. Er zijn meerdere perioden geweest waarin de kinderen onder toezicht zijn gesteld. Van 2012 tot en met 2019 zijn er eigenlijk ieder jaar zorgmeldingen gedaan en meerdere onderzoeken door de Raad, die ook meerdere keren tot een ondertoezichtstelling hebben geleid. Wanneer deze raadsonderzoeken niet tot een ondertoezichtstelling leidden, was er een verwijzing naar vrijwillige hulpverlening. In de periode tussen november 2019 en april 2023 lijkt er een periode zonder zorgmeldingen te zijn geweest, maar daarna komt het weer tot een voorlopige ondertoezichtstelling en vervolgens een ondertoezichtstelling. Ook in de periode van 2023 tot heden zijn er meerdere ondertoezichtstellingen en uithuisplaatsingen, al dan niet vrijwillig. En ondanks al deze (jeugd)hulpverlening is de situatie nu toch zoals deze nu is. De situatie is nu zo dat [minderjarige 1], [minderjarige 2] en [minderjarige 3] al lange tijd in een onzekere en onveilige situatie leven. Op het ene moment wonen zij bij de moeder, op het volgende moment wonen zij bij de vader. Sinds enkele maanden verblijft [minderjarige 1] op een gesloten groep. [minderjarige 2] verbleef op basis van een machtiging uithuisplaatsing bij de vader, is vanwege een escalatie in een crisisgroep geplaatst, maar verblijft het grootste gedeelte van zijn tijd bij de moeder. En [minderjarige 3] verblijft op basis van een machtiging uithuisplaatsing bij de vader, maar gaat de laatste tijd steeds vaker (en langer aaneengesloten) naar de moeder.

De zorgen over de thuissituatie bij de moeder lijken daarbij alleen maar in ernst toe te nemen. Escalaties waarbij de moeder een mes trekt en haar kinderen bedreigt, en zelfmoordpogingen van de moeder die elkaar in rap tempo opvolgen. De situatie bij de moeder in huis is momenteel zo dat daar ongeveer tien jongeren verblijven die allemaal grote problemen thuis en/of met jeugdzorg hebben, althans zo heeft de moeder dat op de zitting geschetst. Voor de rechtbank is duidelijk dat [minderjarige 1], [minderjarige 2] en [minderjarige 3] niet veilig en stabiel opgroeien en dat hun ontwikkeling hierdoor ernstig wordt bedreigd.

Helaas moet daarbij ook worden vastgesteld dat over de toekomst van [minderjarige 1], [minderjarige 2] en [minderjarige 3] ook nog geen duidelijkheid bestaat. Het lukt de GI tot op heden niet om te werken aan het perspectief voor de kinderen omdat zij, zoals de GI het zelf heeft beschreven op zitting, van crisis naar crisis werken. Wel is voor de Raad duidelijk dat het perspectief van de kinderen niet bij de moeder ligt, omdat zij daar fysiek en emotioneel niet veilig zijn. De rechtbank volgt de Raad daarin.

De moeder geeft tijdens de zitting aangegeven aan dat zij hulpverlening wil aanvaarden en dat een ondertoezichtstelling zeker nodig is voor [minderjarige 1], [minderjarige 2] en [minderjarige 3]. De moeder heeft toegelicht dat zij op dit moment hulpverlening heeft vanuit de reclassering, vanuit de praktijkondersteuner van de huisarts en vanuit [hulpverlening]. Tegelijkertijd heeft zij ter zitting ook duidelijk gezegd dat zij geen vertrouwen heeft in de GI. Verder is de indruk die bij de rechtbank uit de stukken en ter zitting is ontstaan, dat de moeder steeds zegt hulp te willen en in overleg te willen met de GI (en andere hulpverleningsinstanties), maar vervolgens vindt dat er nooit naar haar geluisterd wordt en dan haar bijdrage aan de hulpverlening weer stopt. Het lijkt er sterk op dat de moeder alleen geholpen wil worden en in overleg wil, als gedaan wordt wat zij wil en goed vindt. Dat de moeder de hulpverlening aanvaardt blijkt ook niet uit haar handelen. Zo is er op dit moment namelijk geen fysiek contact tussen de moeder en [minderjarige 1], omdat er alleen begeleid contact is toegestaan en de moeder begeleiding niet accepteert. Zij kiest er dus voor haar dochter niet fysiek te zien, omdat er anders een vorm van hulpverlening betrokken is. Dat er op dit moment hulpverlening bij de moeder betrokken is vanuit de praktijkondersteuner, de reclassering en [hulpverlening], vindt de rechtbank goed om te horen, maar dit beïnvloedt op dit moment het oordeel van de rechtbank niet meer. Deze hulpverlening is nog niet heel lang geleden ingezet, zodat de vraag is of deze hulpverlening uiteindelijk zijn vruchten af zal gaan werpen. Bovendien zien in ieder geval de hulpverlening van de reclassering en [hulpverlening] niet op de opvoedsituatie of de kinderen. Dit is hulpverlening die aan de moeder is opgelegd in het kader van een strafrechtelijke veroordeling en die moet voorkomen dat er opnieuw strafbare feiten zouden worden gepleegd door de moeder.

De moeder heeft ter zitting duidelijk aangegeven dat zij geen vertrouwen meer heeft in de GI en overigens ook weinig vertrouwen heeft in andere hulpverlening, omdat zij steeds opnieuw niet gehoord wordt. De moeder heeft daarbij duidelijk weinig inzicht in haar eigen rol in het geheel. De moeder geeft er geen blijk van dat zij inziet wat haar gedrag voor de kinderen betekent en met de kinderen doet. Zo belast de moeder de kinderen al lange tijd met door haar ondernomen suïcidepogingen, waarbij de laatste zelfs zeer recent nog; half juli. De resultaten van deze laatste poging waren deels nog zichtbaar op de zitting; de moeder had beide armen in een draagband/mitella. Zij maakt foto’s en filmpjes van zichzelf bij zo’n poging en deelt deze met de kinderen, of plaatst ze in de cloud waarvan ze weet dat de kinderen daar toegang toe hebben. Deze suïcidepogingen zijn voor de kinderen zo normaal geworden, dat [minderjarige 2] bij de meest recente poging op het moment dat de ambulance kwam woorden zei met de strekking: oh, mama zal wel weer een overdosis hebben genomen. Verder blijkt dat [minderjarige 1] ook batterijen heeft geslikt, een overdosis medicatie heeft genomen en chloor heeft gedronken. Zij is het destructieve gedrag van de moeder dus inmiddels gaan kopiëren.

Tot slot laat de moeder, naar het oordeel van de rechtbank, op geen enkele wijze zien dat zij haar gezag inzet op een wijze die in het belang is van de kinderen. De rechtbank noemt daarvan, zonder uitputtend te willen zijn, een aantal voorbeelden die blijken uit het raadsrapport en uit de toelichting ter zitting. De kinderen hebben grote schade opgelopen in hun schoolgang, doordat de moeder wegens conflicten met de verschillende scholen de kinderen regelmatig periodes thuis heeft gehouden. De moeder werkt niet mee aan hulpverlening. [minderjarige 2] is geplaatst op een groep, maar verblijft, met goedvinden van de moeder, al geruime tijd bij haar. [minderjarige 3] heeft schulden op zijn naam staan vanwege een onderneming die de moeder op zijn naam is gestart, al dan niet samen met [minderjarige 3]. [minderjarige 1] heeft geen geld op haar openbaar vervoerspas, maar moeder zet er geen geld op als daarom gevraagd wordt

6.7.

Gelet op al het bovenstaande is de rechtbank, met de Raad, van oordeel dat, hoewel het perspectief voor [minderjarige 1], [minderjarige 2] en [minderjarige 3] nog niet is vastgesteld, wel duidelijk is dat de moeder niet in staat is de persoon en de ontwikkeling van [minderjarige 1], [minderjarige 2] en [minderjarige 3] te dragen binnen een aanvaardbaar te achten termijn.

6.8.

Daarna moet de vraag worden beantwoord of dit gegeven vervolgens moet leiden tot een beëindiging van het gezag van de moeder. In dit geval acht de rechtbank de beëindiging van het gezag van de moeder aangewezen omdat naar het oordeel van de rechtbank de ontwikkeling van [minderjarige 1], [minderjarige 2] en [minderjarige 3] wordt geschaad als moeder haar gezag behoudt. Het meest treffende bewijs hiervan is voor de rechtbank dat [minderjarige 1] inmiddels hetzelfde destructieve gedrag vertoont als de moeder. Dit toont voor de rechtbank aan dat het in stand houden van het gezag de ontwikkeling van de kinderen schaadt.

6.9.

Een ander, minder bezwarend alternatief is er naar het oordeel van de rechtbank niet (meer). Andere, lichtere alternatieven zijn geprobeerd, maar hebben onvoldoende resultaat gehad. Er is hulp geweest in het vrijwillig kader, er zijn ondertoezichtstellingen geweest en er is sprake van (gedwongen en vrijwillige) uithuisplaatsingen. Toch blijft de negatieve invloed van moeder op de kinderen onverminderd groot. [minderjarige 1] is gesloten geplaatst, maar laat na telefonisch of schriftelijk contact zeer verontrustend gedrag zien. Verder kopieert [minderjarige 1] inmiddels het suïcidale gedrag van de moeder. [minderjarige 2] onttrekt zich met medeweten en hulp van de moeder aan de plaatsing in de open groep. En [minderjarige 3] is ook steeds vaker bij de moeder in plaats van bij de vader, waar het net redelijk goed met hem leek te gaan. De GI geeft aan dat zij crisis na crisis op moet lossen en aan hulpverlening en het bepalen van een perspectief niet eens toekomen. Door en namens de moeder is verder aangevoerd dat het gezag van de moeder al sinds februari 2026 is geschorst, maar dat dit de problemen niet oplost. De rechtbank constateert inderdaad helaas dat het werk van de GI en de situatie van de kinderen nog altijd ernstig negatief worden beïnvloed door de moeder. De schorsing van het gezag was echter een tijdelijke maatregel, waardoor de GI nog niet alle stappen kon zetten. De meer definitieve maatregel van beëindiging van het gezag is de meest vergaande mogelijkheid, maar gelet op het voorgaande ook de enige mogelijkheid.

Op basis van het voorgaande concludeert de rechtbank dat de gezagsbeëindiging proportioneel is en voldoet aan de eisen van artikel 8 EVRM.

6.10.

Nu de rechtbank oordeelt dat sprake is van een situatie zoals opgenomen in artikel 1:266, eerste lid, onder sub a BW, hoeft de rechtbank niet meer in te gaan de vraag of sprake is van misbruik van gezag door de moeder (artikel 1:266, eerste lid, onder sub b BW).

Benoeming voogd

6.1.

Omdat de beëindiging van het gezag van de moeder ertoe zal leiden dat een gezagsvoorziening over [minderjarige 1], [minderjarige 2] en [minderjarige 3] komt te ontbreken, dient de rechtbank op grond van artikel 1:275, eerste lid, BW een voogd over hen te benoemen. De rechtbank zal in navolging van het verzoek van de Raad de GI benoemen tot voogd over [minderjarige 1], [minderjarige 2] en [minderjarige 3]. De GI heeft zich bereid verklaard de voogdij over [minderjarige 1], [minderjarige 2] en [minderjarige 3] uit de voeren.

6.12.

De rechtbank zal de griffier verzoeken om krachtens het bepaalde in het Besluit Gezagsregisters een aantekening te maken van deze beslissing in het centraal gezagsregister.

Het verzoek om een deskundigenonderzoek op grond van artikel 810a Rv

6.13.

De advocaat van de moeder heeft verzocht om op grond van artikel 810a van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv) een deskundigenonderzoek te gelasten. Volgens de advocaat is de aanvaardbare termijn voor [minderjarige 1], [minderjarige 2] en [minderjarige 3] nog niet verstreken en moet er nader onderzoek gedaan worden naar de persoonlijkheid en het functioneren van de moeder en de kinderen, naar de opvoedbehoeften van de kinderen, naar de opvoedcapaciteiten van de moeder, naar de beste plek voor de kinderen om op te groeien, naar de hulpverlening die noodzakelijk is de kinderen en de moeder en naar de vraag of er (contra) indicaties zijn voor een (gedeeltelijke) uithuisplaatsing van de minderjarigen. De rechtbank zal dit verzoek van de moeder afwijzen.

6.14.

De wet bepaalt in artikel 810a, tweede lid, Rv dat de rechter in zaken betreffende de ondertoezichtstelling van minderjarigen of de beëindiging van het ouderlijk gezag of van de voogdij, op verzoek van een ouder en na overleg met ie ouder een deskundige benoemt, mits dat mede tot de beslissing van de zaak kan leiden en het belang van de kinderen zich daartegen niet verzet.

6.15.

De rechtbank is van oordeel dat in dit geval sprake is van een situatie waarin het belang van de minderjarige kinderen zich verzet tegen benoeming van een deskundige. Daarbij weegt de rechtbank mee dat er al lange tijd hulpverlening bij dit gezin betrokken is geweest, welke hulpverlening geen verandering in de situatie heeft kunnen brengen, er een uitvoerig raadsrapport ligt waarin veel bij dit gezin hulpverleners en instanties zijn gehoord en er sprake is van een situatie waarin wordt geleefd wordt van crisissituatie naar crisissituatie. De huidige situatie moet doorbroken worden en er moeten (stevige) gezagsbeslissingen genomen worden om [minderjarige 1], [minderjarige 2] en [minderjarige 3] verder in een veilige omgeving te laten opgroeien en om hen de hulpverlening te kunnen geven die zij nodig hebben. De zorgen rondom de moeder worden alleen maar groter en daarmee de zorgen over de kinderen ook. De rechtbank voorziet verder dan ook dat een nieuw onderzoek naar de opvoedsituatie en opvoedcapaciteiten tot grote vertraging zal leiden, terwijl het in het belang van de kinderen is dat er snel duidelijkheid komt over hun perspectief. Dit geldt te meer omdat het in deze zaak gaat om minderjarige kinderen van 17, 15 en 14 jaar, waardoor er binnen de jeugdhulpverlening sowieso nog maar een beperkt aantal jaren beschikbaar is om deze minderjarige kinderen te helpen. Gelet hierop moet aan het belang van de minderjarigen, om op korte termijn meer duidelijkheid te krijgen over hun situatie en hulpverlening te krijgen die gericht is op het verbeteren van hun eigen situatie, een zwaarder gewicht worden toegekend dan aan het belang van de moeder bij een nieuw onderzoek door een deskundige. Een nieuw onderzoek zou ook de kinderen belasten, zoals door de Raad al aangegeven. [minderjarige 1] laat zeer zorgwekkend gedrag zien na contact met de moeder, terwijl onderzoek ook zou betekenen dat zij weer (begeleid) contact met de moeder zou moeten hebben. [minderjarige 2] en [minderjarige 3] zijn nog nauwelijks in staat geweest tot meer dan oppervlakkig contact met de GI, terwijl een onderzoek zou betekenen dat zij echt met de onderzoeker de diepte in moeten gaan. Deze extra belasting is naar het oordeel van de rechtbank schadelijk voor de kinderen en kan niet van hen worden gevergd. De rechtbank neemt in de beoordeling van het verzoek van de advocaat ook mee dat het onderzoek door de Raad al zeer uitgebreid is geweest en dat in dat onderzoek alle hulpverleners die bij het gezin betrokken zijn, geraadpleegd zijn.

6.16.

De rechtbank komt, mede door toewijzing van het verzoek van de Raad, tot afwijzing van dit verzoek van de moeder.

Uitvoerbaar bij voorraad

6.17.

De rechtbank zal de beslissing uitvoerbaar bij voorraad verklaren, zoals is verzocht. Dat wil zeggen dat de beslissing direct geldt, ook als iemand in hoger beroep gaat.

6.18.

Het voorgaande leidt tot de volgende beslissing.

7 De beslissing

De rechtbank

7.1

beëindigt het ouderlijk gezag van [de moeder], geboren op [geboortedag 4] 1978 in [geboorteplaats 2] over de minderjarige kinderen:

- [minderjarige 1], geboren te [geboorteplaats 1] op [geboortedag 1] 2009,

- [minderjarige 2], geboren te [geboorteplaats 1] op [geboortedag 2] 2010,

- [minderjarige 3]geboren te [geboorteplaats 1] op [geboortedag 3] 2011;

7.2.

benoemt tot voogdes over genoemde minderjarige kinderen, Stichting Jeugdbescherming Brabant, locatie Etten-Leur;

7.3.

verklaart deze beschikking uitvoerbaar bij voorraad;

7.4.

verzoekt de griffier om van deze beslissing een aantekening te maken in het gezagsregister;

7.5.

wijst het (door de moeder) meer of anders verzochte af.

Deze beschikking is gegeven door mr. I.A.W. van den Broek, (kinder)rechter, en in het openbaar uitgesproken op 5 augustus 2026 in aanwezigheid van R.A. Weterings als griffier.

Indien hoger beroep tegen deze beschikking mogelijk is, kan dat worden ingesteld:

  • door de verzoekers en degenen aan wie een afschrift van de beschikking is verstrekt of verzonden, binnen drie maanden na de dag van de uitspraak,

  • door andere belanghebbenden binnen drie maanden na de betekening daarvan of nadat de beschikking aan hen op een andere wijze bekend is geworden.

Het hoger beroep moet, door tussenkomst van een advocaat, worden ingediend ter griffie van het gerechtshof ’s-Hertogenbosch.