Verbintenissenrecht

Partijen hebben een affectieve relatie gehad die is beëindigd. De huurovereenkomst staat op naam van de man…

Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 20 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 20 oktober 2026 heeft de Rechtbank Zeeland-West-Brabant in kort geding uitspraak gedaan in een zaak over verbintenissenrecht.

Instantie
Rechtbank Zeeland-West-Brabant
Zittingsplaats
Breda
Datum uitspraak
20 oktober 2026
Datum publicatie
28 oktober 2026
Zaaknummer
C/02/451559 KG ZA 26-454 (E)
Procedure
Kort geding
Advocaat
mr. S.E.C. Segeren-Krijnen, mr. A. Koop-van Vliet
ECLI
ECLI:NL:RBZWB:2026:10467
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Partijen hebben een affectieve relatie gehad die is beëindigd. De huurovereenkomst staat op naam van de man en de vrouw vordert in kort geding medewerking van de man om een verzoek in te dienen bij de verhuurder tot medehuurderschap. Daarnaast vordert de vrouw het alleen gebruik van de woning en uitschrijving van de man uit de BRP op het adres. De voorzieningenrechter wijst de vorderingen tot medewerking aan een verzoek tot medehuurderschap en het voorlopig alleen gebruik van de woning door de vrouw toe. De gevorderde uitschrijving van de man uit de BRP wordt afgewezen.

Uitspraak

RECHTBANK Zeeland-West-Brabant

Civiel recht

Zittingsplaats Breda

Zaaknummer: C/02/451559 / KG ZA 26-454

Vonnis in kort geding van 20 oktober 2026

in de zaak van

[de vrouw] ,

te [plaats] ,

eisende partij in conventie, verwerende partij in reconventie,

hierna te noemen: de vrouw,

advocaat: mr. S.E.C. Segeren-Krijnen,

tegen

[de man] ,

te [plaats] ,

gedaagde partij in conventie, eisende partij in reconventie,

hierna te noemen: de man,

advocaat: mr. A. Koop-van Vliet.

1 De zaak in het kort

Partijen hebben een affectieve relatie gehad die is beëindigd. De huurovereenkomst staat op naam van de man en de vrouw vordert in deze procedure medewerking van de man om een verzoek in te dienen bij de verhuurder tot medehuurderschap. Daarnaast vordert de vrouw het alleen gebruik van de woning alsmede dat de man zich uitschrijft uit de Basisregistratie Personen (BRP) bij de gemeente. In reconventie vordert de man dat hij de woning mag betreden zonder toestemming van de vrouw met een praktische gebruiksregeling en subsidiair dat een regeling wordt vastgesteld over niet gelijktijdig gebruik van de woning. De voorzieningenrechter wijst de vorderingen van de vrouw tot medewerking aan een verzoek tot medehuurderschap en het voorlopig alleen gebruik van de woning door haar toe. De gevorderde uitschrijving van de man uit de BRP wordt afgewezen. Daarnaast worden de reconventionele vorderingen afgewezen. Hierna zal worden uitgelegd waarom.

2 De procedure

2.1.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding van 17 september 2026 met producties 1 tot en met 4;

- de namens de vrouw ingediende aanvullende producties 5 tot en met 7;

- de conclusie van antwoord in conventie, tevens eis in reconventie met producties 1 tot en met 4;

- de namens de man ingediende verklaring met foto’s;
- de mondelinge behandeling van 6 oktober 2026 waarvan door de griffier aantekeningen zijn gemaakt.

3 De feiten

3.1.

Partijen hebben vanaf 2012 een affectieve relatie gehad die in 2026 is verbroken.

3.2.

Partijen hebben van 2012 tot medio 2014 samengewoond aan [adres 1] en zijn daarna verhuisd naar [adres 2] (hierna: de woning).

3.3.

De woning is alleen gehuurd door de man op basis van zijn inkomensgegevens. Hij betaalt de huur van de woning. De vrouw is per 8 mei 2018 officieel ingetrokken in de woning door zich toen in te schrijven op het adres van de woning in het BRP register van de gemeente Breda.

3.4.

Partijen hebben twee minderjarige kinderen van 7 en 5 jaar oud.

3.5.

In juni/juli 2026 is de man uit de woning vertrokken ter voorkoming van ruzie met de vrouw in het bijzijn van de kinderen. Hij verblijft sindsdien bij zijn nieuwe partner.

4 Het geschil in conventie

4.1.

De vrouw vordert – samengevat – dat:

I. de man wordt veroordeeld om binnen drie dagen na de datum van het te wijzen vonnis medewerking te verlenen aan het bij verhuurder aanvragen van medehuurderschap voor de vrouw met betrekking tot de woning aan [adres 2] en dat bij het uitblijven van de medewerking van de man het vonnis als medewerking van de man dient te worden aangemerkt;

II. de vrouw voorlopig met uitsluiting van de man gerechtigd is tot het gebruik van de woning aan [adres 2] en dat de man de woning zonder toestemming van de vrouw niet meer mag betreden,

III. de man zich binnen drie dagen na de datum van het te wijzen vonnis uitschrijft in de BRP van het [adres 2] .

4.2.

De vrouw legt aan haar vorderingen het volgende ten grondslag. De vrouw wil de huurovereenkomst van de woning voortzetten en daarvoor is nodig dat partijen bij de verhuurder een verzoek tot medehuurderschap indienen. De man weigert om mee te werken aan het aanvragen van medehuurderschap en stemt er niet mee in dat de vrouw met de kinderen in de woning zal blijven wonen. De vrouw voldoet aan de voorwaarden van medehuurderschap. De man handelt in strijd met de redelijkheid die partijen als partners, ook na het einde van hun samenwoning, tegenover elkaar hebben te betrachten. Omdat bezoeken van de man aan de woning tot discussies leidt tussen partijen wil de vrouw voorlopig het alleen gebruik van de woning. De vrouw heeft er belang bij dat de man zich uitschrijft van het adres van de woning omdat zij dan mogelijk in aanmerking kan komen voor toeslagen op haar naam. Wegens het door de man weigeren mee te werken aan medehuurderschap heeft de vrouw belang bij een spoedige beslissing daarbij.

4.3.

De man voert verweer. De man concludeert tot niet-ontvankelijkverklaring van de vrouw, dan wel tot afwijzing van de vorderingen van de vrouw, met uitvoerbaar bij voorraad te verklaren veroordeling van de vrouw in de kosten van deze procedure.

4.4.

De man voert het volgende aan. De vrouw heeft geen spoedeisend belang bij de vorderingen omdat de vrouw op dit moment het feitelijke gebruik heeft van de woning en de man niet naar de woning terugkeert om escalatie te voorkomen. Subsidiair geldt dat de man geen medewerking hoeft te verlenen aan het aanvragen van medehuurderschap door de vrouw. De vrouw is niet zo spoedig mogelijk na beëindiging van de samenwoning eind mei/begin juni 2026 een procedure gestart tot medehuurderschap. De vraag is ook of de vrouw de maandelijkse huur (die per 1 juli 2026 € 1.160,72 bedraagt) en overige lasten kan voldoen en dus voldoende financiële waarborg kan bieden voor nakoming van de huurverplichtingen.

4.5.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.

5 Het geschil in reconventie

5.1.

De man vordert – samengevat – dat

primair

I. wordt bepaald dat de man gerechtigd is de (voormalige) echtelijke woning te betreden en daarvan gebruik te maken, zonder dat de vrouw hem de toegang mag weigeren met vaststelling van een praktische gebruiksregeling en;

subsidiair

II. een regeling wordt vastgesteld waarbij partijen de (voormalige) echtelijke woning niet gelijktijdig gebruiken;

primair en subsidiair

III. de vrouw wordt veroordeeld in de kosten van de procedure.

5.2.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.

6 De beoordeling in conventie en in reconventie

Toetsingskader

6.1.

Het gaat hier om in kort geding gevorderde voorlopige voorzieningen. Voor toewijzing daarvan is nodig dat de vrouw daarbij een spoedeisend belang heeft. De voorzieningenrechter vormt zich een voorlopig oordeel over de vorderingen aan de hand van de stukken en de mondelinge behandeling. Of de gevraagde voorzieningen worden verleend, hangt ook af van de afweging van de belangen van partijen.

Medewerking voor het verkrijgen van medehuurderschap

6.2.

Voldoende gebleken is dat de vrouw een spoedeisend belang heeft bij de vordering tot medewerking van de man aan het aanvragen van medehuurderschap bij de verhuurder. Het verzoek tot medehuurderschap aan de verhuurder is gebonden aan een termijn, waardoor niet van de vrouw kan worden verlangd dat zij de uitkomst van een bodemprocedure afwacht.

6.3.

Op grond van artikel 7:267 lid 1 van het Burgerlijk Wetboek (hierna: BW) kan degene die in woonruimte zijn hoofdverblijf heeft en met de huurder een duurzame gemeenschappelijke huishouding heeft, medehuurder van die woonruimte worden door met de huurder een gezamenlijk verzoek daartoe te doen bij de verhuurder. De vrouw kan het medehuurderschap dus alleen verkrijgen met medewerking van de man. Daarnaast mag de omstandigheid dat geen medehuurderschap is aangevraagd niet terug te voeren zijn op een bewuste keuze van partijen. De strekking van de regeling van artikel 7:267 BW is om de belangen van de samenwoner te beschermen ten opzichte van de verhuurder en niet om de rechtspositie van de samenwonenden onderling te bepalen.

6.4.

Vast staat dat partijen lange tijd in de woning hebben gewoond en daar met hun kinderen een gemeenschappelijke huishouding hebben gevoerd. Het feit dat de man de woning heeft verlaten, staat er niet aan in de weg dat nog een verzoek tot medehuurderschap wordt gedaan. Dit kan namelijk ook nog na het eindigen van de samenwoning, mits het zo spoedig na die beëindiging is gedaan als in de gegeven omstandigheden redelijkerwijs kan worden gevergd (zie HR 14 augustus 2015, ECLI:NL:HR:2015:2193). Hier heeft de man de woning relatief kort geleden verlaten om de rust te behouden. Daarnaast kan er op voorhand niet vanuit worden gegaan dat de vrouw de huur niet kan voldoen aan de verhuurder. De vrouw stelt inkomen te zullen hebben uit een bijstandsuitkering of PGB wegens de zorg voor haar moeder. Vooralsnog ziet de voorzieningenrechter geen aanwijzingen om er op voorhand al vanuit te gaan dat de verhuurder het verzoek tot medehuurderschap door de vrouw zal afwijzen.

6.5.

Het verweer van de man dat de vrouw er bij het sluiten van de huurovereenkomst wegens een schuld bewust voor gekozen heeft om geen medehuurder te worden, heeft de vrouw gemotiveerd betwist. De juistheid van dit verweer van de man is in deze procedure, die zich niet leent voor bewijslevering, niet vast te stellen. Maar dit kan naar het oordeel van de voorzieningenrechter in het midden blijven. De vrouw heeft namelijk onweersproken gesteld door latere inschrijving op het huuradres in het BRP register (in 2018) in de veronderstelling verkeerd te hebben dat zij daarmee automatisch medehuurder was. Deze veronderstelling, die juridisch onjuist is, komt de voorzieningenrechter voorshands aannemelijk voor. Op grond van het voorgaande wordt voorshands niet uitgegaan van een afspraak of bewuste keuze van partijen dat de vrouw geen medehuurder is.

6.6.

Daarnaast is van belang dat het antwoord op de vraag aan wie van partijen in hun onderlinge verhouding het huurrecht toekomt afhankelijk is van de inhoud van de tussen hen bestaande rechtsverhouding. Nu partijen hun onderlinge rechtsverhouding niet hebben geregeld, gaat de voorzieningenrechter er voorshands van uit dat het huurrecht in hun onderlinge verhouding aan partijen gezamenlijk toekomt en dat partijen in beginsel gelijke rechten hebben met betrekking tot de woning. Een belangenafweging zal dus beslissend zijn voor het antwoord op de vraag aan wie van partijen bij uitsluiting het recht op voortgezet gebruik van de woning toekomt, nu verdere samenwoning niet meer mogelijk is.

6.7.

Verder staat voor de voorzieningenrechter vast dat (ook) de vrouw er belang bij heeft om in de woning te blijven met de kinderen. De woning ligt namelijk dicht bij de school van de kinderen. De vrouw draagt feitelijk het grootste gedeelte van de zorg voor de kinderen en het is in het belang van de kinderen om in hun vertrouwde omgeving te kunnen blijven. De voorzieningenrechter acht het voldoende aannemelijk dat de vrouw geen mogelijkheden heeft om op korte termijn een andere woning te vinden in de buurt. De vrouw heeft er dus belang bij om in de woning te kunnen blijven wonen en heeft er dus ook belang bij om als medehuurder te worden aangemerkt.

6.8.

Naar het oordeel van de voorzieningenrechter kan onder de hiervoor genoemde omstandigheden van de man gevraagd worden dat hij meewerkt aan het aanvragen van het medehuurderschap voor de vrouw. Door dit niet te doen handelt de man in strijd met hetgeen volgens het ongeschreven recht in het maatschappelijk verkeer betamelijk is. Aannemelijk is dat die onrechtmatige gedraging aan de man is toe te rekenen en er bestaat voldoende causaal verband tussen de gedraging van de man en het nadeel dat de vrouw daardoor lijdt. De voorzieningenrechter zal de man daarom veroordelen mee te werken aan het verkrijgen van het medehuurderschap zoals door de vrouw gevorderd.

Tijdelijk gebruik woning

6.9.

Het spoedeisende belang van de vrouw bij de vordering tot alleen gebruik van de woning vloeit voort uit de aard ervan. Het feit dat de man de woning heeft verlaten, maakt dit niet anders omdat hij zich daarover kan bedenken en de vrouw dus onvoldoende zekerheid heeft dat de man de woning niet zomaar zal betreden.

6.10.

Hiervoor is onder 6.7 al overwogen welke belangen de vrouw heeft bij het gebruik van de woning met uitsluiting van de man. Daartegenover staat het belang van de man om in de woning te kunnen blijven. De voorzieningenrechter is in het kader van dit kort geding van oordeel dat de belangen van de vrouw en de kinderen dienen te prevaleren boven het belang van de man bij het voorlopige gebruik van de woning.

6.11.

De voorzieningenrechter zal daarom het voorlopig gebruik van de woning aan de vrouw toewijzen, zoals de man ook al ingezet heeft om daarmee meer rust en stabiliteit voor de kinderen te creëren. De man zal de woning dan alleen met toestemming van de vrouw mogen betreden.

6.12.

De voorzieningenrechter merkt op dat sprake is van een tijdelijke maatregel is. De uitsluiting van de man tot de woning geldt uiteraard slechts tot het moment dat een bodemrechter over de vordering met betrekking tot het huurrecht heeft beslist.

Toegang tot de woning en regeling

6.13.

De man vordert in reconventie dat hij gerechtigd is om de woning te betreden zonder dat de vrouw hem die toegang kan ontzeggen, maar deze vordering zal worden afgewezen gezien de toegewezen vordering tot het alleen gebruiken van de woning door de vrouw. Toegang van de man zonder toestemming van de vrouw zal niet bijdragen aan een stabiele woonomgeving voor de kinderen wiens belang voorop staat. De subsidiaire vordering van de man om een regeling vast te stellen over het niet gelijktijdige gebruik zal op grond van het voorgaande worden afgewezen.

Uitschrijving uit de BRP

6.14.

De vrouw vordert dat de man zich uitschrijft van het huuradres zodat zij in aanmerking kan komen voor toeslagen. De man heeft hiertegen bezwaar gemaakt en aangegeven zich niet op een ander adres in te kunnen schrijven.

6.15.

De voorzieningenrechter ziet niet in welk (spoedeisend) belang de vrouw heeft bij deze vordering. De vrouw heeft ter zitting aangegeven bij uitschrijving van de man geen belang bij te hebben zolang de man de huur betaalt, en dat anders wordt als zij de huur van de woning moet betalen. Daarbij komt dat de man momenteel (alleen) de huurder van de woning op het huuradres is en hij zich nergens anders kan inschrijven. De vordering zal daarom worden afgewezen.

Proceskosten

6.16.

Gelet op de relatie tussen partijen zullen de proceskosten in conventie en in reconventie tussen hen worden gecompenseerd, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.

7 De beslissing

De voorzieningenrechter

In conventie

7.1.

veroordeelt de man om binnen 3 dagen na dit vonnis medewerking te verlenen aan het bij verhuurder aanvragen van medehuurderschap voor de vrouw met betrekking tot de woning aan [adres 2] en dat bij uitblijvende medewerking van de man dit vonnis als medewerking van de man dient te worden aangemerkt;

7.2.

bepaalt dat de vrouw voorlopig met uitsluiting van de man gerechtigd is tot het gebruik van de woning aan [adres 2] en dat de man de woning zonder toestemming van de vrouw niet meer mag betreden,

7.3.

compenseert de kosten van de procedure tussen partijen, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt,

7.4.

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,

7.5.

wijst het meer of anders gevorderde af.

In reconventie

7.6.

wijst de vorderingen af;

7.7.

compenseert de kosten van de procedure tussen partijen, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.

Dit vonnis is gewezen door mr. Goossens en in het openbaar uitgesproken op 20 oktober 2026.