Veroordeling voor het opzettelijk in voorraad hebben van zo'n 50 kilogram ketamine, zonder over een daarvoor…

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het ten laste gelegde opzettelijk in voorraad hebben van ketamine. Ten aanzien van het ten laste gelegde buiten Nederland brengen van die ketamine, dan wel het drijven van een groothandel in die werkzame stof, stelt de officier van justitie zich op het standpunt dat verdachte daarvan moet worden vrijgesproken.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging refereert zich voor het in voorraad hebben van ketamine aan het oordeel van de rechtbank, met de opmerking dat bij verdachte geen sprake was van vol opzet, maar van voorwaardelijk opzet. Voor het overige sluit de verdediging zich aan bij het standpunt van de officier van justitie.

De bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte op 7 juli 2026 te Breda opzettelijk zonder registratie werkzame stoffen, te weten ongeveer 50 kilogram ketamine, in voorraad heeft gehad.

De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie vordert aan verdachte op te leggen een gevangenisstraf van achttien maanden, met aftrek van de tijd die hij in voorarrest heeft doorgebracht.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging verzoekt te volstaan met de oplegging van een gevangenisstraf van twaalf maanden, met aftrek van de tijd die verdachte in voorarrest heeft doorgebracht.

Het oordeel van de rechtbank

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het opzettelijk in voorraad hebben van ongeveer 50 kilogram ketamine, zonder over de daarvoor benodigde registratie te beschikken. Ketamine valt vanwege de geneeskundige toepassing ervan weliswaar onder de Geneesmiddelenwet, maar wordt vaak als drug gebruikt. Ketamine is qua werking vergelijkbaar met harddrugs en is een verslavend middel. Het is algemeen bekend dat drugs en illegaal gebruikte geneesmiddelen schadelijk zijn voor de volksgezondheid en het risico bestaat dat gebruikers hieraan verslaafd raken, met destructieve gevolgen voor hun leven. De handel in dergelijke middelen gaat bovendien veelal gepaard met diverse vormen van zware en georganiseerde criminaliteit, waarbij de drugshandel een belangrijke schakel vormt in de keten van criminele ondermijnende activiteiten die de samenleving ontwrichten. Verdachte heeft met zijn strafbare handelen bijgedragen aan deze nadelige gevolgen.

Uit het strafblad in België van verdachte van 23 juli 2026 blijkt dat hij in 2021 en 2025 is veroordeeld tot werkstraffen voor delicten gerelateerd aan de productie van, dan wel de handel in, verdovende middelen. Er is dus sprake van recidive.

Gelet op de aard en de ernst van het feit is de rechtbank van oordeel dat alleen een langdurige gevangenisstraf een passende strafrechtelijke reactie is. Als de vergelijking wordt getrokken met het aanwezig hebben van ongeveer 50 kilogram harddrugs, is op basis van de oriëntatiepunten van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht voor straftoemeting een gevangenisstraf van minimaal 36 maanden het uitgangspunt. De rechtbank sluit niet volledig bij deze oriëntatiepunten aan, omdat de wetgever er tot op heden voor heeft gekozen om het bezit van ketamine, zonder benodigde registratie, niet in de Opiumwet strafbaar te stellen. Daarnaast heeft verdachte niet eerder gedetineerd gezeten. Daar staat tegenover dat verdachte ondanks twee eerdere veroordelingen en dus als ‘gewaarschuwd man’ toch weer in de fout is gegaan. Om te voorkomen dat dit in de toekomst nogmaals gebeurt, acht de rechtbank het noodzakelijk om ook een voorwaardelijk strafdeel op te leggen en daarmee een hogere straf dan door de officier van justitie is gevorderd.

Alles afwegende is de rechtbank van oordeel dat passend en geboden is een gevangenisstraf voor de duur van 24 maanden, waarvan zes maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaar.

De tijd die verdachte in voorarrest heeft gezeten, wordt in mindering gebracht bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf. Deze tenuitvoerlegging zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend als bedoeld in artikel 6:2:10 van het Wetboek van Strafvordering.