Herzieningsverzoek niet-ontvankelijk. Onredelijk laat. Verzoeker heeft bijna veertien maanden gewacht met het…

Centrale Raad van Beroep

Enkelvoudige kamer

Uitspraak op het verzoek om herziening van de uitspraak van de Raad van 8 november 2022, 20/3187 PW-PV, 22/598 PW-PV (aangevallen uitspraak)

Partijen:

[verzoeker] te [woonplaats] (verzoeker)

het dagelijks Bestuur van de gemeenschappelijke regeling Avres (dagelijks bestuur)

Datum uitspraak: 20 oktober 2026

In deze zaak gaat het om een verzoek om herziening van een uitspraak van de Raad. De Raad oordeelt dat verzoeker onredelijk lang heeft gewacht met de indiening van dit verzoek en verklaart het daarom niet-ontvankelijk.

Namens verzoeker heeft [gemachtigde] verzocht om herziening van de uitspraak van de Raad van 8 november 2022. Het dagelijks bestuur heeft een schriftelijke reactie op het verzoek gegeven. Verzoeker heeft daarop gereageerd en nadere stukken ingediend.

De meervoudige kamer heeft de zaak verwezen naar een enkelvoudige kamer.

De Raad heeft de zaak behandeld op een zitting van 8 september 2026. Voor verzoeker is [gemachtigde] verschenen. Het dagelijks bestuur heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. J.G.H. Hartwijk.

1. Bij de beoordeling van het verzoek zijn de volgende feiten en omstandigheden van belang.

Verzoeker heeft in een brief van 12 maart 2024 verzocht om herziening van de uitspraak van de Raad van 8 november 2022, verzonden op 17 november 2022, voor zover de Raad daarbij de uitspraak van de rechtbank van 12 januari 2022, 20/1048, heeft bevestigd. De rechtbank heeft in die uitspraak het beroep van verzoeker tegen het besluit van het dagelijks bestuur van 17 februari 2020 ongegrond verklaard. Met dat besluit heeft het dagelijks bestuur het bezwaar van verzoeker tegen een besluit van 26 juli 2018 nietontvankelijk verklaard wegens een niet verschoonbare termijnoverschrijding. Met het besluit van 26 juli 2018 heeft het dagelijks bestuur de gemaakte kosten van bijstand van verzoeker teruggevorderd tot een bedrag van € 14.870,30 (terugvorderingsbesluit).

2. De Raad heeft in de uitspraak van 8 november 2022, kort weergegeven, overwogen dat de gemachtigde van verzoeker het terugvorderingsbesluit op 20 september 2018 onder ogen heeft gekregen, dat verzoeker meer dan zes weken daarna, namelijk op 27 november 2018, bezwaar heeft gemaakt en dat verzoeker geen omstandigheden heeft aangevoerd die leiden tot de conclusie dat de overschrijding van de bezwaartermijn verschoonbaar is te achten.

Standpunt van verzoeker

3. Verzoeker heeft in het verzoek aangevoerd dat het dagelijks bestuur de “vrijlating vrijwilligersvergoeding buiten beschouwing [heeft] gelaten”. Hij verzoekt “de geldende regelgeving omtrent het vrij te laten bedrag alsnog van toepassing te verklaren” en wijst erop dat hierop in de uitspraak van de Raad niet is ingegaan. In zijn reactie op het standpunt van het dagelijks bestuur wijst verzoeker ook nog op het volgende. Zijn gemachtigde heeft met een brief van 25 september 2018 gereageerd op het verweerschrift in een voorlopige voorzieningprocedure van verzoeker. In deze reactie is op pagina 4 inhoudelijk gereageerd op het terugvorderingsbesluit. Dit kan dus worden gezien als een bezwaarschrift tegen dat besluit. Met de brief van 25 september 2018 is wel degelijk tijdig gereageerd op het terugvorderingsbesluit nadat de gemachtigde van verzoeker dat onder ogen had gekregen.

4. De Raad beoordeelt eerst of het verzoek om herziening ontvankelijk is. De Raad komt tot het oordeel dat het verzoek om herziening niet-ontvankelijk moet worden verklaard. Hierna legt de Raad uit hoe hij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

Op grond van artikel 8:119, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) kan de Raad op verzoek van een partij een onherroepelijk geworden uitspraak herzien op grond van feiten en omstandigheden die:

a. hebben plaatsgevonden vóór de uitspraak;

b. de indiener van het verzoekschrift vóór de uitspraak niet bekend waren en redelijkerwijs niet bekend konden zijn, en;

c. waren zij bij de Raad eerder bekend geweest, tot een andere uitspraak zouden hebben kunnen leiden.

Voorop moet worden gesteld dat van degene die om herziening vraagt van een uitspraak mag worden verlangd dat hij niet onredelijk lang wacht met de indiening van dat verzoek. Een onredelijk laat ingediend herzieningsverzoek moet niet-ontvankelijk worden verklaard. Dit is vaste rechtspraak.

Een verzoek om herziening wordt in de regel geacht onredelijk laat te zijn ingediend, indien het verzoek is ingediend meer dan een jaar nadat de indiener bekend is geworden met de daarin gestelde nieuwe feiten en omstandigheden (nova) dan wel, indien geen nova zijn gesteld, als het is ingediend meer dan een jaar na de datum van openbaarmaking van de uitspraak waarvan herziening wordt verzocht. Dit is ook vaste rechtspraak.

De hiervoor in 4.3 geformuleerde regel geldt niet voor het indienen van een verzoek om herziening van een uitspraak over een bestuurlijke boete. Een dergelijk verzoek is niet aan de termijn van één jaar gebonden.

In deze zaak, die geen betrekking heeft op een uitspraak over een bestuurlijke boete, heeft verzoeker, zoals zijn gemachtigde ter zitting heeft laten weten, geen nieuwe feiten of omstandigheden als bedoeld in artikel 8:119, eerste lid, van de Awb gesteld. Verder staat vast dat het herzieningsverzoek is ingediend meer dan een jaar na de openbaarmaking van de uitspraak waarvan gedeeltelijke voorziening is verzocht.

Verzoekers gemachtigde heeft daarover ter zitting gezegd dat hij niet bewust lang heeft gewacht met het indienen van een herzieningsverzoek, maar dat hij daarover eerst wilde nadenken. Ook heeft hij erop gewezen dat de rechtbank in zaken van hem er vaak langer dan een jaar over doet om uitspraak te doen en dat daarom niet valt in te zien waarom hij geacht wordt om wel binnen een jaar na de uitspraak van 8 november 2022 een herzieningsverzoek in te dienen. Bovendien wist verzoeker niet dat hij binnen een jaar na die uitspraak een herzieningsverzoek moest indienen. De termijn van een jaar staat namelijk niet in de Awb en daarom kan hem niet worden tegengeworpen dat hij die termijn niet in acht heeft genomen. De Raad volgt verzoeker hierin niet. Het verzoek om herziening is onredelijk laat ingediend. Hierbij is het volgende van belang.

Dat verzoeker niet bewust lang heeft gewacht met het indienen van een herzieningsverzoek, maar dat hij daarover wilde nadenken, neemt niet weg dat verzoeker bijna veertien maanden heeft gewacht met het indienen van het herzieningsverzoek nadat de uitspraak waarvan hij herziening heeft verzocht openbaar was gemaakt. Het enkele feit dat de rechtbank in zaken van verzoeker er regelmatig langer dan een jaar over doet om uitspraak te doen maakt niet dat aan het onredelijk laat indienen van een herzieningsverzoek geen gevolgen zouden kunnen worden verbonden. Weliswaar staat de termijn van een jaar niet in de Awb, maar dat betekent niet dat de mogelijkheid om herziening van een uitspraak te vragen niet in tijd kan worden begrensd. De rechtszekerheid brengt namelijk mee dat ervan mag worden uitgegaan dat een rechterlijke uitspraak na verloop van tijd niet meer kan worden aangetast en dus ook dat de betrokkene niet onredelijk lang mag wachten met het indienen van een verzoek om herziening van zo’n uitspraak. De Raad heeft dit eerder in een andere uitspraak tot uitdrukking gebracht. Dat verzoeker er niet van op de hoogte was dat voor het indienen van een herzieningsverzoek een termijn van een jaar geldt, betekent niet dat hem niet kan worden tegengeworpen dat hij meer dan een jaar heeft gewacht met het indienen van zijn verzoek om herziening van de uitspraak van de Raad van 8 november 2022.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het verzoek niet-ontvankelijk.

Deze uitspraak is gedaan door W.F. Claessens in tegenwoordigheid van W.B. Eefting als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 20 oktober 2026.

(getekend) W.B. Eefting