Weigering ziekengeld. Is betrokkene terecht geschikt geacht voor de in het kader van de WAO-beoordeling…

05/265 ZW

Centrale Raad van Beroep

Enkelvoudige kamer

U I T S P R A A K

op het hoger beroep van:

[appellante] (hierna: appellante),

tegen de uitspraak van de rechtbank ’s-Hertogenbosch van 13 december 2004, 04/2894 (hierna: aangevallen uitspraak),

in het geding tussen

appellante

en

de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (hierna: Uwv).

Datum uitspraak: 24 januari 2007

I. PROCESVERLOOP

Appellante heeft hoger beroep ingesteld.

Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend.

Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 13 december 2006. Appellante is verschenen, bijgestaan door A. Adiyaman. Het Uwv heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. A.G. Larijsen.

II. OVERWEGINGEN

Appellante heeft op 2 januari 2002 haar werkzaamheden als schoonmaakster gestaakt wegens nekklachten. De mate van arbeidsongeschiktheid in het kader van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (hierna: WAO) werd per einde wachttijd door het Uwv vastgesteld op minder dan 15%, omdat appellante, rekening houdend met haar belastbaarheid, in staat werd geacht gangbare arbeid te verrichten. Dit besluit is in rechte onaantastbaar geworden.

Appellante heeft zich met ingang van 17 maart 2004 vanuit een uitkeringssituatie ingevolge de Werkloosheidswet ziek gemeld vanwege klachten aan haar nek, schouder en rug en wegens duizeligheid.

De rechtbank heeft het tegen het bestreden besluit ingestelde beroep ongegrond verklaard, daarbij met name betekenis toekennend aan het afschrift van de medische kaart en de rapportage van bezwaarverzekeringsarts Van Erk-Raes. Naar het oordeel van de rechtbank kan, gelet op de inhoud en de wijze van totstandkoming van de verzekeringsgeneeskundige rapporten, niet worden gezegd dat het Uwv in onvoldoende mate kennis heeft vergaard omtrent de relevante medische en overige feiten. De rechtbank oordeelt dat de bezwaarverzekeringsarts terecht heeft geconcludeerd dat de belastbaarheid van appellante niet is gewijzigd ten opzichte van de WAO-beoordeling.

De Raad verenigt zich met het oordeel van de rechtbank en onderschrijft de daaraan in de aangevallen uitspraak ten grondslag gelegde overwegingen. Appellante heeft in hoger beroep geen nieuwe medische gegevens aangedragen die een ander licht werpen op haar gezondheidstoestand ten tijde in geding. Zoals ook bezwaarverzekeringsarts Erk-Raes in haar reactie op de in hoger beroep overgelegde brief van de huisarts heeft aangegeven, bevat deze brief geen gegevens die aanleiding geven voor een ander oordeel. Evenals de rechtbank heeft appellante de Raad er niet van kunnen overtuigen dat haar medische situatie op de datum in geding – 16 juni 2004 – was verslechterd ten opzichte van de WAO-beoordeling. De Raad ziet dan ook geen aanleiding voor het benoemen van een deskundige.

Het vorenstaande leidt tot de conclusie dat het hoger beroep niet slaagt en dat de aangevallen dient te worden bevestigd.

De Raad acht geen termen aanwezig om toepassing te geven aan artikel 8:75 van de Algemene wet bestuursrecht.

III. BESLISSING

De Centrale Raad van Beroep;

Recht doende:

Bevestigt de aangevallen uitspraak.

(get.) Ch. van Voorst

(get.) J. Verrips

TM