Toekennen loongerelateerde WGA-uitkering. Vaststelling mate van arbeidsongeschiktheid op 100%. De…

Appellante heeft bezwaar gemaakt tegen het besluit van 12 april 2018. Bij beslissing op bezwaar (bestreden besluit) van 5 december 2018 heeft het Uwv dat bezwaar ongegrond verklaard.

2. Appellante heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank dat beroep ongegrond verklaard. Naar het oordeel van de rechtbank hebben de verzekeringsartsen die het onderzoek naar de arbeidsongeschiktheid van appellante hebben verricht, in hun rapporten de medische belastbaarheid van appellante op de datum in geding op inhoudelijk overtuigende wijze gemotiveerd. Het beroep van appellante heeft de rechtbank geen aanleiding gegeven om aan de juistheid daarvan te twijfelen, omdat appellante niet heeft geconcretiseerd waarom de inhoud van de verzekeringsgeneeskundige rapporten niet juist zou zijn. Ook heeft appellante niet met andersluidende medische informatie de onjuistheid van die rapporten onderbouwd.

Het Uwv heeft verzocht de aangevallen uitspraak te bevestigen.

4. De Raad oordeelt als volgt.

Ter zitting heeft appellante herhaald dat zij het Uwv dankbaar is dat aan haar een uitkering is verstrekt en dat zij blij en tevreden is met de hoogte daarvan. Zij heeft niettemin een groot aantal gronden aangevoerd. Die gronden hebben echter geen betrekking op het bestreden besluit maar onder meer op haar relatie met haar werkgever of op gebeurtenissen in de werkomgeving of in de privésfeer. Anders dan appellante lijkt te stellen betekenen die gronden, ook als die juist zouden zijn, niet dat het bestreden besluit onvoldoende is gemotiveerd of dat het oordeel van de rechtbank onjuist is. De aangevallen uitspraak zal daarom worden bevestigd.

5. Voor een veroordeling in de proceskosten bestaat geen aanleiding.