Beëindiging toeslag AOW. Beëindiging is juist omdat de echtgenote van appellant zelf de pensioengerechtigde…

22/3991 AOW

Datum uitspraak: 23 februari 2024

Centrale Raad van Beroep

Enkelvoudige kamer

Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Amsterdam van 21 november 2022, 22/2887 (aangevallen uitspraak)

Partijen:

[appellant] te Turkije (appellant)

de Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank (Svb)

SAMENVATTING

De toeslag op grond van de AOW die appellant ontving, is beëindigd. Dat is terecht omdat de echtgenote van appellant zelf de pensioengerechtigde leeftijd heeft bereikt.

Appellant heeft hoger beroep ingesteld. De Svb heeft een verweerschrift ingediend.

De Raad heeft de zaak behandeld op een zitting van 1 december 2023. Partijen zijn niet verschenen.

Appellant, geboren op [geboortedatum] 1946 in Turkije, heeft enkele jaren in Nederland gewoond en gewerkt. Vervolgens is hij met behoud van een arbeidsongeschiktheidsuitkering naar Turkije teruggekeerd. Nadien, in 1991, is hij in Turkije gehuwd. Aan appellant is aansluitend aan de arbeidsongeschiktheidsuitkering met ingang van november 2011 een ouderdomspensioen op grond van de AOW toegekend. Daarbij is ook een toeslag op het ouderdomspensioen toegekend, omdat zijn echtgenote, geboren op [datum 1] 1955, toen de in aanmerking te nemen pensioengerechtigde leeftijd nog niet had bereikt.

Bij besluit van 8 november 2021 heeft de Svb aan appellant meegedeeld dat hij vanaf [datum 2] 2021 geen toeslag op zijn ouderdomspensioen meer krijgt, omdat zijn echtgenote op [datum 2] 2021 de in aanmerking te nemen pensioengerechtigde leeftijd van 66 jaar bereikt. Het door appellant tegen deze beslissing gemaakte bezwaar is bij besluit van 7 maart 2022 (bestreden besluit) door de Svb ongegrond verklaard.

4. De Raad beoordeelt of de rechtbank terecht het bestreden besluit over de intrekking van de toeslag in stand heeft gelaten aan de hand van wat appellant in hoger beroep heeft aangevoerd, de beroepsgronden. De Raad komt tot het oordeel dat het hoger beroep niet slaagt. De wettelijke regels die voor de beoordeling van het hoger beroep belangrijk zijn, zijn te vinden in de bijlage bij deze uitspraak.

De Raad volgt het oordeel van de rechtbank en verwijst daarvoor naar de overwegingen van de rechtbank. Op grond van artikel 8, eerste lid, van de AOW heeft appellant vanaf [datum 2] 2021 geen recht meer op een toeslag op zijn ouderdomspensioen. De aangevallen uitspraak moet dus worden bevestigd. Deze bepaling is dwingendrechtelijk van aard. Wat appellant in hoger beroep heeft aangevoerd, kan niet tot een ander oordeel leiden. Gesteld noch gebleken is dat aan appellant is meegedeeld dat hij de toeslag op grond van de AOW zou blijven ontvangen ook na de pensioengerechtigde leeftijd van zijn echtgenote.

Het hoger beroep slaagt dus niet. De aangevallen uitspraak wordt bevestigd. Dit betekent dat de intrekking van de toeslag op het ouderdomspensioen per [datum 2] 2021 in stand blijft.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak.

Deze uitspraak is gedaan door E.E.V. Lenos, in tegenwoordigheid van N. van der Horn als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 23 februari 2024.

(getekend) E.E.V. Lenos

(getekend) N. van der Horn

Temyiz Mahkemesi geregini düsündükten sonra temyiz edilen karari onaylar.

Isbu karar, kâtibin N. van der Horn huzurunda, baskan mr E.E.V. Lenos ve hakim tarafindan verilip 23-02-2024 tarihinde açikça okunmustur.

Algemene Ouderdomswet

Artikel 8

1. De pensioengerechtigde die voor 1 januari 2015 is gehuwd en voor die datum recht heeft op ouderdomspensioen en van wie de echtgenoot jonger is dan de pensioengerechtigde leeftijd, heeft overeenkomstig de bepalingen van deze wet recht op een toeslag, tenzij, met inachtneming van artikel 11 het inkomen uit arbeid of overig inkomen van die echtgenoot meer bedraagt dan de volledige bruto-toeslag.

(..)