Afwijzing dwangsom. Tijdig op aanvraag beslist. Niet in geschil is dat is beslist op de aanvraag om…

23/1150 PW

Centrale Raad van Beroep

Enkelvoudige kamer

Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Noord-Nederland van 7 april 2023, 22/3506 (aangevallen uitspraak)

Partijen:

[appellant] te [woonplaats] (appellant)

het college van burgemeester en wethouders van Heerenveen (college)

Datum uitspraak: 22 juli 2025

Deze zaak gaat over de afwijzing van een dwangsom. Anders dan appellant heeft betoogd, heeft het college een besluit genomen op de aanvraag van 10 september 2020. Appellant krijgt dus geen gelijk.

Appellant heeft hoger beroep ingesteld. Het college heeft een verweerschrift ingediend.

Appellant heeft nadere stukken ingediend.

De Raad heeft de zaak behandeld op een zitting van 10 juni 2025. Appellant is verschenen. Het college heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. V. Djordjevic.

1. Bij de beoordeling van het hoger beroep zijn de volgende feiten en omstandigheden van belang.

Appellant heeft op 15 juli 2020 en 10 september 2020 bijzondere bijstand aangevraagd voor (onder meer) de kosten van tandheelkundige behandelingen voor gebitselementen 14, 22 en 24.

Met een besluit van 7 januari 2021, na bezwaar gehandhaafd met een besluit van 11 mei 2021, heeft het college bijzondere bijstand toegekend voor de kosten van de tandheelkundige behandelingen met betrekking tot gebitselement 22 en de aanvraag voor de kosten van de tandheelkundige behandelingen met betrekking tot gebitselementen 14 en 24 afgewezen.

Op 7 juli 2022 heeft appellant het college in gebreke gesteld, omdat niet op de aanvraag van 10 september 2020 zou zijn beslist.

Met een besluit van 14 juli 2022, na bezwaar gehandhaafd bij besluit van 10 oktober 2022 (bestreden besluit), heeft het college vastgesteld dat hij geen dwangsom is verschuldigd, omdat hij met het besluit van 7 januari 2021 op de aanvraag van 10 september 2020 heeft beslist.

2. De rechtbank heeft het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard en daarmee het bestreden besluit in stand gelaten.

3. Appellant is het met de uitspraak van de rechtbank niet eens. Wat hij daartegen heeft aangevoerd, wordt hierna besproken.

4. De Raad beoordeelt of de rechtbank terecht het bestreden besluit in stand heeft gelaten aan de hand van wat appellant in hoger beroep heeft aangevoerd, de beroepsgronden. De Raad komt tot het oordeel dat het hoger beroep niet slaagt. De wettelijke regel die voor de beoordeling van het hoger beroep belangrijk is, is te vinden in de bijlage bij deze uitspraak.

Afwijzing dwangsom

Appellant heeft aangevoerd dat hij recht heeft op een maximale dwangsom, omdat het college niet heeft beslist op zijn aanvraag van 10 september 2020. Deze beroepsgrond slaagt niet. Daartoe is het volgende van belang.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak.

Deze uitspraak is gedaan door J.T.H. Zimmerman, in tegenwoordigheid van S. van Pelt als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 22 juli 2025.

(getekend) J.T.H. Zimmerman

(getekend) S. van Pelt

Algemene wet bestuursrecht

Artikel 4:17

(…)

3. De eerste dag waarover de dwangsom verschuldigd is, is de dag waarop twee weken zijn verstreken na de dag waarop de termijn voor het geven van de beschikking is verstreken en het bestuursorgaan van de aanvrager een schriftelijke ingebrekestelling heeft ontvangen.

(…)