Het CIZ heeft de aanvraag van appellant om zorg op grond van de Wlz terecht afgewezen. Voor de somatische…

Centrale Raad van Beroep

Enkelvoudige kamer

Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Amsterdam van 20 mei 2025, 24/6533 (aangevallen uitspraak)

Partijen:

[appellante] te [woonplaats] (appellante)

het CIZ

Datum uitspraak: 8 oktober 2026

Het gaat in deze zaak om de vraag of appellante in aanmerking komt voor zorg op grond van de Wlz. De Raad is van oordeel dat deze vraag ontkennend moet worden beantwoord, omdat appellante geen behoefte heeft aan permanent toezicht of 24 uur per dag zorg in de nabijheid.

Namens appellante heeft mr. B.C.F. Kramer, advocaat, hoger beroep ingesteld. Het CIZ heeft een verweerschrift ingediend. Mr. Kramer heeft een aanvullende reactie ingediend.

De meervoudige kamer heeft de zaak verwezen naar een enkelvoudige kamer.

De Raad heeft de zaak behandeld op een zitting van 10 september 2026. Voor appellante is mr. Kramer verschenen. Het CIZ heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. J.E. Koedood.

1. Bij de beoordeling van het hoger beroep zijn de volgende feiten en omstandigheden van belang.

Appellante, geboren in 1943, ervaart beperkingen door meerdere somatische aandoeningen, waaronder diabetes mellitus type 2. Daarnaast ervaart appellante geheugenklachten. Appellante heeft op 5 mei 2023 een aanvraag ingediend voor zorg op grond van het bepaalde bij en krachtens de Wet langdurige zorg (Wlz).

Met een besluit van 12 februari 2024, na bezwaar gehandhaafd met een besluit van 25 september 2024 (bestreden besluit), heeft het CIZ de aanvraag van appellante afgewezen. Daarbij heeft het CIZ zich gebaseerd op de adviezen van zijn medisch adviseurs van 2 februari 2024 en 14 augustus 2024. De medisch adviseurs zijn tot de conclusie gekomen dat bij appellante de grondslag somatische aandoening aanwezig is. Er kan echter geen noodzaak voor 24 uur per dag zorg in de nabijheid worden vastgesteld ter voorkoming van ernstig nadeel. De zorgbehoefte van appellante kan worden ondervangen door het instellen van planbare zorgmomenten. Ook wordt appellante in staat geacht op relevante momenten hulp in te roepen en deze af te wachten om eventueel ernstig nadeel voor zichzelf te voorkomen.

2. De rechtbank heeft het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard en daarmee het bestreden besluit in stand gelaten. Daarbij heeft de rechtbank – kort samengevat – overwogen dat het CIZ zijn besluit heeft mogen baseren op de medische adviezen. Het CIZ heeft op zorgvuldige en toereikende wijze gemotiveerd dat appellante geen 24 uur per dag zorg in de nabijheid nodig heeft. De rechtbank heeft ook geen reden gezien om een deskundige te benoemen.

Het standpunt van appellante

3. Appellante is het met de uitspraak van de rechtbank niet eens. Volgens appellante zijn de medische adviezen onzorgvuldig tot stand gekomen, omdat er zonder nadere motivering vanuit is gegaan dat appellante alleen lage bloedsuikers heeft (hypo’s), terwijl uit de informatie van de huisarts blijkt dat er ook sprake is van hoge bloedsuikers (hypers). Voorts blijkt volgens appellante uit de door haar overgelegde informatie wel degelijk dat zij is aangewezen op 24 uur zorg in de nabijheid. Zij is namelijk niet (altijd) in staat om hulp in te schakelen en deze af te wachten.

4. De Raad beoordeelt of de rechtbank terecht het bestreden besluit over de afwijzing van de aanvraag in stand heeft gelaten aan de hand van wat appellante in hoger beroep heeft aangevoerd, de beroepsgronden. De Raad komt tot het oordeel dat het hoger beroep niet slaagt. Hierna legt de Raad uit hoe hij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft. De wettelijke regels en beleidsregels die voor de beoordeling van het hoger beroep belangrijk zijn, zijn te vinden in de bijlage bij deze uitspraak.

Voorop staat dat de te beoordelen periode in deze zaak loopt van 5 maart 2023 (datum aanvraag) tot en met 25 september 2024 (datum bestreden besluit).

De rechtbank heeft terecht geoordeeld dat het CIZ de aanvraag van appellante op goede gronden heeft afgewezen. Het CIZ heeft het bestreden besluit mogen baseren op de adviezen van de medisch adviseurs van het CIZ en op basis daarvan terecht geconcludeerd dat van een blijvende behoefte aan 24 uur per dag zorg in de nabijheid als bedoeld in de Wlz geen sprake is.

Met het oog op het voorgaande ziet de Raad geen aanleiding om een onafhankelijke, medisch deskundige te benoemen. Daarbij is van belang dat appellante met wat zij heeft aangevoerd onvoldoende twijfel heeft gezaaid over de zorgvuldigheid en juistheid van de beoordeling door (de medisch adviseurs van) het CIZ.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak.

Deze uitspraak is gedaan door K.H. Sanders in tegenwoordigheid van A.M. van Oorschot als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 8 oktober 2026.

(getekend) A.M. van Oorschot

Wet langdurige zorg

Artikel 3.2.1, eerste en tweede lid

a. permanent toezicht ter voorkoming van escalatie of ernstig nadeel voor de verzekerde, of

b. 24 uur per dag zorg in de nabijheid, omdat hij zelf niet in staat is om op relevante momenten hulp in te roepen en hij, om ernstig nadeel voor hem zelf te voorkomen,

1°. door fysieke problemen voortdurend begeleiding, verpleging of overname van zelfzorg nodig heeft, of

2°. door zware regieproblemen voortdurend begeleiding of overname van taken nodig heeft.

a. blijvend: van niet voorbijgaande aard;

b. permanent toezicht: onafgebroken toezicht en actieve observatie gedurende het gehele etmaal, waardoor tijdig kan worden ingegrepen;

c. ernstig nadeel voor de verzekerde: een situatie waarin de verzekerde:

1°. zich maatschappelijk te gronde richt of dreigt te richten;

2°. zichzelf in ernstige mate verwaarloost of dreigt te verwaarlozen;

3°. ernstig lichamelijk letsel oploopt of dreigt op te lopen dan wel zichzelf ernstig lichamelijk letsel toebrengt of dreigt toe te brengen;

4°. ernstig in zijn ontwikkeling wordt geschaad of dreigt te worden geschaad of dat zijn veiligheid ernstig wordt bedreigd, al dan niet doordat hij onder de invloed van een ander raakt;

d. zelfzorg: de uitvoering van algemene dagelijkse levensverrichtingen waaronder de persoonlijke verzorging en hygiëne en, zo nodig, de verpleegkundige zorg;

e. regieproblemen: beperkingen in het vermogen om een adequaat oordeel te vormen over dagelijks voorkomende situaties op het gebied van sociale redzaamheid, probleemgedrag, psychisch functioneren of geheugen en oriëntatie.