Socialezekerheidsrecht

Weigering Wajong-uitkering toe te kennen. Laattijdige aanvraag. Niet is gebleken dat appellante op de dag van…

Centrale Raad van Beroep, 4 november 2026

Zaakgegevens

Op 4 november 2026 heeft de Centrale Raad van Beroep in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over socialezekerheidsrecht.

Instantie
Centrale Raad van Beroep
Datum uitspraak
4 november 2026
Datum publicatie
9 november 2026
Zaaknummer
25/1971 WAJONG
Procedure
Hoger beroep
ECLI
ECLI:NL:CRVB:2026:1470
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Weigering Wajong-uitkering toe te kennen. Laattijdige aanvraag. Niet is gebleken dat appellante op de dag van de aanvraag duurzaam niet beschikte over arbeidsvermogen. Appellante heeft niet aannemelijk gemaakt dat zij op achttienjarige leeftijd of in de vijf jaar daarna voldeed aan de voorwaarden om in aanmerking te komen voor een Wajong-uitkering.

Uitspraak

25/1971 WAJONG

Centrale Raad van Beroep

Enkelvoudige kamer

Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 19 augustus 2025, 24/8485 (aangevallen uitspraak)

Partijen:

[appellante] te [woonplaats] (appellante)

de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)

Datum uitspraak: 4 november 2026

SAMENVATTING

Het gaat in deze zaak over de vraag of het Uwv terecht heeft geweigerd appellante een uitkering op grond van de Wajong toe te kennen. Appellante vindt dat zij op [geboortedatum] 2012 (de dag dat zij achttien jaar is geworden) en in de periode van vijf jaar daarna duurzaam niet over arbeidsvermogen beschikte en daarom jonggehandicapte in de zin van de Wajong is. De Raad volgt dit standpunt niet en komt tot het oordeel dat het Uwv terecht heeft geweigerd appellante een Wajong-uitkering toe te kennen.

PROCESVERLOOP

Namens appellante heeft mr. J.L.A.M. van Os, advocaat, hoger beroep ingesteld. Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend.

De meervoudige kamer heeft de zaak verwezen naar een enkelvoudige kamer.

De zaak is ter behandeling aan de orde gesteld op de zitting van 26 september 2026. Partijen zijn niet verschenen.

OVERWEGINGEN

Inleiding

1. Bij de beoordeling van het hoger beroep zijn de volgende feiten en omstandigheden van belang.

1.1.

Appellante, geboren op [geboortedatum] 1994, ontvangt sinds [datum 1] 2022 een uitkering op grond van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (Wet WIA). Zij is 80-100% arbeidsongeschikt geacht.

1.2.

Appellante heeft op 22 september 2023 met een door het Uwv op ontvangen formulier een aanvraag ingediend voor een Wajong-uitkering. Daarbij is vermeld dat bij appellante sprake is van een verbale begripsindex op de rand van laag zwakbegaafdheid, onvoldoende ontwikkeling/opbouw van autonomie en van losstaand kunnen functioneren. Het Uwv heeft vervolgens een verzekeringsgeneeskundig onderzoek verricht. Met het besluit van 7 november 2023 heeft het Uwv vervolgens geweigerd appellante een Wajonguitkering toe te kennen. Het Uwv heeft appellante meegedeeld dat zij nu geen arbeidsvermogen heeft maar dat in de toekomst wel kan ontwikkelen.

1.3.

Bij besluit van 12 november 2024 (bestreden besluit) heeft het Uwv het hiertegen door appellante gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Het Uwv heeft appellante meegedeeld dat zij vanaf haar achttienjarige leeftijd tot vijf jaar daarna wel arbeidsvermogen had. Hieraan ligt een rapport van een verzekeringsarts bezwaar en beroep ten grondslag.

Uitspraak van de rechtbank

2. De rechtbank heeft het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard en daarmee het bestreden besluit in stand gelaten.

2.1.

De rechtbank heeft vastgesteld dat de te beoordelen periode in dit geval loopt vanaf de achttiende verjaardag van appellante op [geboortedatum] 2012 tot en met [datum 2] 2017.

2.3.

Omdat appellante haar aanvraag voor een Wajong-uitkering geruime tijd na haar achttiende verjaardag heeft ingediend, is sprake van een laattijdige aanvraag. In dat geval moet het Uwv ook onderzoeken of appellante binnen (de reeds verstreken periode van) vijf jaar na haar achttiende verjaardag alsnog jonggehandicapte is geworden. In de brief van GGZ Breburg van 12 juni 2025 wordt volgens de rechtbank uitsluitend aangegeven welke diagnoses conform DSM-5 per april 2025 (dus vele jaren later) gesteld zijn.

2.4.

In het bestreden besluit heeft het Uwv zich op het standpunt gesteld dat appellante in de te beoordelen periode wel arbeidsvermogen had. Uit het medisch rapport van 22 juli 2025, het aanvullend verweerschrift van 28 juli 2025 en het standpunt van het Uwv is ter zitting gebleken dat bedoeld is te overwegen dat niet kan worden vastgesteld of appellante in de te beoordelen periode beschikte over arbeidsvermogen, omdat haar belastbaarheid niet is vast te stellen. Ook op basis van de in beroep overgelegde medische informatie is dit niet vast te stellen. Het Uwv heeft ter zitting erkend dat sprake is van een verkeerde vertaalslag van het medische rapport van de verzekeringsarts bezwaar en beroep, maar dat het oordeel van het Uwv niet gewijzigd is. Appellante heeft niet gereageerd op dit aanvullend standpunt en is niet ter zitting verschenen om daarop te reageren.

2.5.

De rechtbank kan het standpunt van het Uwv volgen dat op basis van de medische gegevens de belastbaarheid van appellante in de te beoordelen periode niet kan worden vastgesteld en dus ook het ontbreken van arbeidsvermogen niet kan worden vastgesteld. De rechtbank heeft hierbij betrokken dat er aanwijzingen zijn dat appellante wel over arbeidsvermogen beschikte. Zo is uit het dossier gebleken, bijvoorbeeld de uitdraai van Suwinet en de stageverslagen, dat appellante een school- en arbeidsverleden heeft gehad. Zonder nadere toelichting van appellante, die ontbreekt, valt niet in te zien dat sinds haar achttiende levensjaar sprake is van het onafgebroken ontbreken van arbeidsvermogen. Concluderend is de rechtbank van oordeel dat appellante niet aannemelijk heeft gemaakt dat zij op achttienjarige leeftijd of in de vijf jaar daarna voldeed aan de voorwaarden om in aanmerking te komen voor een Wajong-uitkering.

Het standpunt van appellante

3. Appellante is het met de uitspraak van de rechtbank niet eens en heeft daartegen, samengevat, het volgende aangevoerd.

3.1.

De rechtbank is volgens appellante tekortgeschoten in het onderzoek en heeft te makkelijk het Uwv gevolgd. Appellante heeft voorts aangevoerd dat zij vanaf haar achttiende jaar niet in staat was om vier uur per dag, een uur aaneengesloten te werken en een taak uitvoeren. Een en ander is al vanaf de jaren voor haar achttiende verjaardag sprake van geweest en dit heeft onafgebroken voortgeduurd. De geduide periode van studie en arbeid doet hier niet aan af, gezien de wijze waarop de activiteiten werden uitgevoerd.

Het standpunt van het Uwv

3.2.

Het Uwv heeft verzocht de aangevallen uitspraak te bevestigen.

Het oordeel van de Raad

4. De Raad beoordeelt aan de hand van wat appellante in hoger beroep heeft aangevoerd, de beroepsgronden, of de rechtbank het bestreden besluit over de weigering Wajong-uitkering toe te kennen terecht in stand heeft gelaten. De Raad komt tot het oordeel dat het hoger beroep niet slaagt. Hierna legt de Raad uit hoe hij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

4.1.

Wat appellante in hoger beroep heeft aangevoerd, is in essentie een herhaling van de gronden in beroep. De rechtbank heeft deze gronden gemotiveerd besproken en overtuigend gemotiveerd waarom deze niet slagen. De Raad onderschrijft het oordeel van de rechtbank.

Conclusie en gevolgen

4.2.

Het hoger beroep slaagt niet. De aangevallen uitspraak wordt bevestigd. Dit betekent dat de weigering om een Wajong-uitkering toe te kennen in stand blijft.

5. Omdat het hoger beroep niet slaagt, krijgt appellante geen vergoeding voor haar proceskosten en het betaalde griffierecht.


BESLISSING

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak.

Deze uitspraak is gedaan door F.M. Rijnbeek in tegenwoordigheid van B. Ucurum als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 4 november 2026.


(getekend) F.M. Rijnbeek

(getekend) B. Ucurum