Socialezekerheidsrecht

Hoger beroep niet-ontvankelijk. Het beroepschrift is niet binnen de termijn ingediend. Appellant heeft geen…

Centrale Raad van Beroep, 12 november 2026

Zaakgegevens

Op 12 november 2026 heeft de Centrale Raad van Beroep in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over socialezekerheidsrecht.

Instantie
Centrale Raad van Beroep
Datum uitspraak
12 november 2026
Datum publicatie
13 november 2026
Zaaknummer
26/1503 WAJONG
Procedure
Hoger beroep
ECLI
ECLI:NL:CRVB:2026:1506
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Hoger beroep niet-ontvankelijk. Het beroepschrift is niet binnen de termijn ingediend. Appellant heeft geen bijzondere omstandigheden aangevoerd die maken dat de termijnoverschrijding verschoonbaar is.

Uitspraak

26/1503 WAJONG

Centrale Raad van Beroep

Enkelvoudige kamer

Uitspraak als bedoeld in de artikelen 8:54 en 8:108 van de Algemene wet bestuursrecht in verband met het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 3 juli 2026, 25/849 (aangevallen uitspraak)

Partijen:

[appellant] te [woonplaats] (appellant)

de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)

Datum uitspraak: 12 november 2026

PROCESVERLOOP

Namens appellant heeft mr. P.A. van Lange, advocaat, hoger beroep ingesteld.

De meervoudige kamer heeft de zaak met inachtneming van de zaaktoedelingsregeling verwezen naar een enkelvoudige kamer.

OVERWEGINGEN

1. Het hoger beroep is kennelijk niet-ontvankelijk, zodat zonder verder onderzoek kan worden beslist. De Raad licht zijn oordeel hierna toe.

2. In artikel 6:7 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) is bepaald dat de termijn voor het indienen van een beroepschrift zes weken bedraagt. Deze termijn gaat in op de dag nadat de aangevallen uitspraak aan partijen is bekendgemaakt. Dat volgt uit artikel 6:8 van de Awb. Een beroepschrift is tijdig ingediend als het voor het einde van de termijn is ontvangen of als het voor het einde van de termijn ter post is bezorgd en het niet later dan een week na afloop van de termijn is ontvangen. Deze regels staan in artikel 6:9 van de Awb. Uit artikel 6:24 van de Awb volgt dat deze bepalingen ook gelden voor het hoger beroep.

3. Als een beroepschrift na afloop van de beroepstermijn is ingediend, blijft nietontvankelijkverklaring op grond van termijnoverschrijding achterwege als redelijkerwijs niet kan worden geoordeeld dat de indiener in verzuim is geweest. Als een partij wordt bijgestaan door een professionele rechtshulpverlener, dan komt diens handelen in beginsel voor risico van die partij. Een termijnoverschrijding is in een dergelijk geval doorgaans niet verschoonbaar vanwege de professionaliteit die bij beroepsmatig handelen mag worden verwacht. Op dit uitgangspunt wordt alleen een uitzondering gemaakt als sprake is van (heel) bijzondere persoonlijke omstandigheden aan de zijde van de professionele rechtshulpverlener of als de termijnoverschrijding is veroorzaakt door handelen of nalaten van het bestuursorgaan.

4. Als het beroepschrift niet tijdig is ingediend en de termijnoverschrijding niet verschoonbaar is, dan moet het hoger beroep niet-ontvankelijk worden verklaard. Belangen die met het materiële geschil zijn gemoeid, zijn bij de beoordeling niet relevant.

5. De uitspraak waartegen hoger beroep is ingesteld is op 3 juli 2026 in afschrift bij aangetekende brief aan partijen toegezonden. Dat betekent dat de termijn om hoger beroep in te stellen, is gestart op 4 juli 2026 en is geëindigd op 14 augustus 2026. Het beroepschrift is door de gemachtigde van appellant digitaal ingediend op 16 augustus 2026 om 16:56 uur en hetzelfde moment door de Raad ontvangen. Het beroepschrift is dus na afloop van de beroepstermijn ingediend.

6. Bij brief van 28 augustus 2026 heeft de Raad gevraagd naar de reden van de termijnoverschrijding. De gemachtigde van appellant heeft daarop bij brief van 2 oktober 2026 uitgebreid geantwoord en samengevat het volgende naar voren gebracht. De termijn om hoger beroep in te stellen, startte op zaterdag 4 juli 2026 en eindigde op vrijdag 14 augustus 2026. De gemachtigde van appellant heeft op woensdag 8 juli 2026 een afhaalbericht ontvangen, en de uitspraak van de rechtbank daarna opgehaald. Bij ontvangst van de uitspraak heeft de gemachtigde per abuis de termijn berekend vanaf maandag 6 juli 2028 (lees: 2026) en als laatste dag van de termijn genoteerd zondag 16 augustus 2026. Dat was, zoals de gemachtigde van appellant schrijft, onjuist, maar verklaarbaar. De gemachtigde van appellant verzoekt de Raad zijn fout te bezien tegen de achtergrond van de volgende feiten en omstandigheden. Ten eerste heeft de uitspraak de gemachtigde van appellant pas op 8 juli 2026 bereikt. De termijn begon dus te lopen op een dag waarop hij de uitspraak niet had en ook niet kon hebben. Er is sprake geweest van vertraging en tekortschietende postbezorging. In dit verband merkt de gemachtigde van appellant op dat de Algemene termijnenwet bescherming biedt voor het einde van een termijn, maar niet het begin. Als een termijn eindigt in het weekend, wordt die verlengd, maar dat gebeurt niet als die in het weekend begint. Daarnaast is de postbezorging wezenlijk veranderd. De aanname dat post wordt ontvangen de dag na de verzending ervan klopt niet meer. In dit geval deed de verzending er vijf dagen over. Ten tweede is in de uitspraak van de rechtbank het begin en het einde van de termijn niet vermeld. Met verwijzing naar een conclusie van advocaatgeneraal Koopman bepleit de gemachtigde van appellant dat deze onduidelijkheid de termijnoverschrijding verschoonbaar maakt. Ten derde wijst de gemachtigde van appellant er met verwijzing naar artikel 6:9, tweede lid, van de Awb op dat een termijnoverschrijding van één of twee dagen niet fataal hoeft te zijn. Zou de gemachtigde het beroepschrift op vrijdag 14 augustus 2026, en dus tijdig, per post hebben ingediend, dan zou het door de Raad later (kunnen) zijn ontvangen dan zondag 16 augustus 2026, maar was het wél tijdig ingediend. De gemachtigde van appellant wijst ten vierde en laatste op het feit dat het beroepschrift is ontvangen voordat de eerste werkdag na de termijn begon en op het belang van toegang tot de rechter voor een (jong)gehandicapte. Er zijn geen derdebelanghebbenden en de wederpartij is op geen enkele wijze in zijn belangen geschaad.

7. De gemachtigde heeft naar het oordeel van de Raad geen bijzondere persoonlijke omstandigheden aangevoerd op grond waarvan de termijnoverschrijding verschoonbaar moet worden geacht. Daarvoor is van belang dat de gemachtigde van appellant, zoals hij ook heeft toegelicht, het einde van de termijn fout heeft berekend. Deze fout van de gemachtigde van appellant komt, gelet op wat de Raad hiervoor onder 3 heeft overwogen, voor rekening van appellant.

8. De feiten en omstandigheden waarop de gemachtigde van appellant wijst, maken dat niet anders.

8.1.

Dat de termijn begon te lopen op een weekenddag hoefde in dit geval, het betoog van de gemachtigde van appellant over de (verlenging van) termijnen en de postbezorging ten spijt, niet in de weg te staan aan het tijdig instellen van het hoger beroep. Van een ernstig tekortschietende postbezorging of een ontoelaatbare vertraging daarbij, is in dit geval geen sprake. De gemachtigde van appellant heeft de uitspraak ontvangen op een moment dat nog meer dan vijf weken resteerden voor het kunnen indienen van het beroepschrift.

8.2.

Dat in de uitspraak het einde van de termijn niet is vermeld, maakt niet dat de termijnoverschrijding alleen al daarom verschoonbaar is. In de uitspraak is op twee plaatsen vermeld dat die op 3 juli 2026 is gedaan en onderaan is vermeld dat de uitspraak op 3 juli 2026 in afschrift aan partijen is verzonden. Daarbij is vermeld dat de termijn voor het instellen van hoger beroep zes weken bedraagt. Van onduidelijkheid over de termijn en wanneer die startte, was geen sprake. De lengte van de termijn was de gemachtigde van appellant immers duidelijk, evenals dat die termijn inging op de dag nadat de uitspraak is bekendgemaakt. In het begeleidend schrijven heeft de rechtbank de gemachtigde van appellant daarop bovendien gewezen. Daarmee had de gemachtigde het einde van de termijn correct kunnen berekenen.

8.3.

Het standpunt dat een overschrijding van één of twee dagen vanwege het bepaalde in artikel 6:9, tweede lid, van de Awb niet fataal hoeft te zijn, is weliswaar juist, maar gaat eraan voorbij dat die regel slechts geldt bij bezorging van een beroepschrift per post vóór het aflopen van de termijn. In dit geval heeft de gemachtigde het beroepschrift digitaal ingediend en ná afloop van de termijn. Zoals de gemachtigde zelf ook opmerkt, had hij het beroepschrift ook op 14 augustus 2026 ter post kunnen aanbieden.

8.4.

Dat een niet-ontvankelijkverklaring tot slot voor appellant (grote) gevolgen kan hebben en dat er geen derden in hun belangen worden geraakt, is juist, maar miskent dat in artikel 6:11 van de Awb besloten ligt dat de beroepsinstantie het rechtsmiddel nietontvankelijk moet verklaren als het niet-verschoonbaar te laat is ingediend. Een belang bij een inhoudelijke beoordeling of de aan- dan wel afwezigheid van belangen van derden speelt hierbij geen rol.

9. Voor een proceskostenveroordeling is geen aanleiding.

BESLISSING

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk.

Deze uitspraak is gedaan door Y. Sneevliet, in tegenwoordigheid van G.T. Hunsel als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 12 november 2026.

(getekend) Y. Sneevliet

(getekend) G.T. Hunsel

Tegen deze uitspraak kunnen een belanghebbende en het bestuursorgaan binnen zes weken na de verzending van het afschrift van deze uitspraak schriftelijk verzet doen bij de Centrale Raad van Beroep, Postbus 16002, 3500 DA UTRECHT. De indiener van het verzetschrift kan daarbij vragen in de gelegenheid te worden gesteld te worden gehoord.

Concl. A-G R.J. Koopman 17 april 2026, ECLI:NL:PHR:2026:411, r.o. 4.40.