Socialezekerheidsrecht

Herziening en terugvordering Wajong-uitkering van appellant over de periode van 5 juni 2018 tot en met 31…

Centrale Raad van Beroep, 11 november 2026

Zaakgegevens

Op 11 november 2026 heeft de Centrale Raad van Beroep in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over socialezekerheidsrecht.

Instantie
Centrale Raad van Beroep
Datum uitspraak
11 november 2026
Datum publicatie
12 november 2026
Zaaknummer
25/1241 WAJONG
Procedure
Hoger beroep
ECLI
ECLI:NL:CRVB:2026:1488
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Herziening en terugvordering Wajong-uitkering van appellant over de periode van 5 juni 2018 tot en met 31 augustus 2022. Directeur-grootaandeelhouder. Gebruikelijk-loonregeling. Appellant heeft op geld waardeerbare werkzaamheden verricht en was directeur-grootaandeelhouder van meerdere bedrijven.

In de periode vanaf 7 januari 2019 tot 31 augustus 2022 staat vast dat appellant (of één van zijn bedrijven) directeur en/of enig aandeelhouder was van meerdere bedrijven. Gelet op de positie van appellant als directeur-grootaandeelhouder, heeft het Uwv terecht aansluiting gezocht bij de zogenoemde gebruikelijk-loonregeling. Op grond van deze regeling is een directeur-groot aandeelhouder verplicht om zichzelf per jaar een minimumbedrag aan salaris uit te betalen. Het Uwv wordt dan ook gevolgd in zijn standpunt dat de Wajong-uitkering van appellant in de perioden van 7 januari 2019 tot 31 augustus 2022 in verband met zijn inkomsten op nihil moet worden vastgesteld.

Wat betreft de periode vanaf 5 juni 2018 tot 7 januari 2019 is de Raad van oordeel dat de gebruikelijk-loonregeling niet van toepassing is, aangezien appellant in deze periode nog geen directeur grootaandeelhouder was. Uit de bankafschriften van appellant, waar naast overschrijvingen ook sprake is van meerdere contante stortingen, heeft het Uwv echter terecht afgeleid dat appellant vanaf dat moment ook werkzaam is geweest en inkomsten heeft genoten. Nu appellant geen inzicht heeft gegeven in de omvang van zijn werkzaamheden en de genoten inkomsten vanaf 5 juni 2018, heeft de rechtbank terecht geoordeeld dat het recht op Wajong-uitkering in de periode van 5 juni 2018 tot 7 januari 2019 niet is vast te stellen.

Uitspraak

25/1241 WAJONG

Centrale Raad van Beroep

Meervoudige kamer

Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Overijssel van 8 mei 2025, 23/1045 (aangevallen uitspraak)

Partijen:

[appellant] te [woonplaats] (appellant)

de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)

Datum uitspraak: 11 november 2026

SAMENVATTING

Het gaat in deze zaak over de vraag of het Uwv terecht de Wajong-uitkering van appellant over de periode van 5 juni 2018 tot en met 31 augustus 2022 heeft herzien, omdat appellant werkzaamheden heeft verricht en directeur-grootaandeelhouder was van meerdere bedrijven. Volgens appellant is dit besluit niet juist en gaat het Uwv er ten onrechte van uit dat hij over deze periode werkzaamheden heeft verricht en/of inkomsten heeft genoten. De Raad volgt appellant hierin niet. De Wajong-uitkering is terecht herzien en het Uwv heeft terecht de onverschuldigd betaalde uitkering van appellant teruggevorderd.

PROCESVERLOOP

Namens appellant heeft mr. T. Rosbach hoger beroep ingesteld. Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend.

Appellant heeft een nader stuk ingediend.

De Raad heeft de zaak behandeld op een zitting van 30 september 2026. Appellant is verschenen, bijgestaan door mr. Rosbach. Het Uwv heeft zich laten vertegenwoordigen door drs. H. ten Brinke.

OVERWEGINGEN

Inleiding

1. Bij de beoordeling van het hoger beroep zijn de volgende feiten en omstandigheden van belang.

1.1.

Aan appellant, geboren op [geboortedatum] 1995, is vanaf [geboortedatum] 2013 een uitkering toegekend op grond van de Wet werk en arbeidsondersteuning jonggehandicapten (Wet Wajong). Aanvankelijk is deze uitkering op basis van de regeling voor een studerende toegekend en per 1 oktober 2017 op basis van de werkregeling. Bij besluit van 29 september 2022 heeft het Uwv de Wajong-uitkering van appellant per 1 oktober 2022 op eigen verzoek beëindigd.

1.2.

Naar aanleiding van een melding dat appellant betrokken is bij meerdere bedrijven, heeft het Uwv onderzoek verricht naar de rechtmatigheid van de aan appellant verstrekte Wajong-uitkering. In dat kader heeft het Uwv onder meer dossieronderzoek verricht, bankafschriften opgevraagd en informatie opgevraagd bij de Belastingdienst. Verder heeft op 17 maart 2022 een gesprek plaatsgevonden met appellant. De resultaten van dit onderzoek zijn neergelegd in een Onderzoeksrapport Handhaving Themaonderzoek van 15 september 2022. Op basis van dit rapport heeft het Uwv geconcludeerd dat appellant directeur/ en/of grootaandeelhouder is van [naam b.v. 1] , [naam b.v. 2] , [naam stichting] , [naam b.v. 3] , [naam b.v. 4] en [naam b.v. 5] Voor deze bedrijven heeft appellant werkzaamheden verricht die hij niet heeft doorgegeven. Bij besluit van 25 oktober 2022 heeft het Uwv appellant een inkomen toegerekend van € 45.000,- per jaar en de Wajong-uitkering per 5 juni 2018 op nihil gesteld. In dit besluit staat ook dat appellant over de periode van 5 juni 2018 tot en met 31 augustus 2022 € 64.019,33 te veel aan Wajong-uitkering heeft ontvangen en dat appellant dit bedrag moet terugbetalen.

1.3.

Bij besluit van 6 april 2023 (bestreden besluit) heeft het Uwv het hiertegen door appellant gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.

Uitspraak van de rechtbank

2. De rechtbank heeft het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard en daarmee het bestreden besluit in stand gelaten. Daartoe heeft de rechtbank overwogen dat uit het onderzoeksrapport van 15 september 2020 (lees:2022) genoegzaam blijkt dat appellant vanaf 5 juni 2018 op geld waardeerbare werkzaamheden heeft verricht. Appellant staat bij de Kamer van Koophandel geregistreerd als bestuurder en/of enig aandeelhouder voor meerdere bedrijven. Verder presenteert appellant zich in een nieuwsartikel van [datum] 2021 in het dagblad [naam dagblad] , als eigenaar van autoverhuurbedrijf [naam b.v. 1] . Bij een bezoek aan dit bedrijf door (onder meer) een medewerker van het Uwv, heeft appellant verklaard dat hij betrokken is bij [naam b.v. 2] ., [naam b.v. 1] ., [naam b.v. 5] en [naam b.v. 3] . Appellant is enig contactpersoon voor deze ondernemingen, hij maakt de facturen op en doet de in- en verkoop van voertuigen. Verder wijst de rechtbank op de van de Belastingdienst verkregen omzetcijfers van bedrijven waarbij appellant betrokken was. Uit onderzoek naar bankafschriften is gebleken dat vanaf 2018 (aanzienlijke) bedragen op de bankrekening van appellant zijn gestort, zowel contant als door overschrijving vanaf de bankrekeningen van [naam b.v. 4] ., [naam b.v. 5] en [naam b.v. 3] . Naar het oordeel van de rechtbank moeten de werkzaamheden die appellant ten behoeve van zijn ondernemingen heeft verricht, worden aangemerkt als activiteiten die in het economisch verkeer op geld waardeerbaar zijn. Niet doorslaggevend is de stelling van appellant dat hij deze werkzaamheden als hobby heeft verricht om bezig te zijn en hieruit geen inkomsten heeft ontvangen. Het kon appellant redelijkerwijs duidelijk zijn dat deze werkzaamheden van invloed konden zijn op het recht op uitkering en de hoogte daarvan. Appellant heeft zijn inlichtingenplicht geschonden en naar het oordeel van de rechtbank kan daardoor het recht op een Wajong-uitkering niet worden vastgesteld, ook niet door middel van een schatting. Naar het oordeel van de rechtbank heeft het Uwv de Wajong-uitkering van appellant terecht herzien en teruggevorderd.

Het standpunt van appellant

3. Appellant is het met de uitspraak van de rechtbank niet eens en voert aan dat de ingangsdatum van de herziening, 5 juni 2018, niet juist is. Het Uwv heeft deze datum kennelijk gekoppeld aan het bezit van 50% van de aandelen van [naam b.v. 6] , maar het bezit van aandelen betekent nog niet dat op geld waardeerbare activiteiten zijn verricht. Appellant stond eerst vanaf 7 januari 2019 als bestuurder vermeld van [naam stichting] . Appellant stond weliswaar formeel als bestuurder voor de bedrijven geregistreerd, maar hij stelt dat de dagelijkse bedrijfsvoering werd verricht door het personeel. Appellant had daarin geen uitvoerende rol van betekenis en was wekelijks slechts enkele uren aanwezig. Volgens appellant heeft het Uwv de feiten uit verschillende jaren te gemakkelijk samengevoegd en daaruit één doorlopende situatie geconstrueerd. Appellant betwist dat hij inkomsten heeft ontvangen. Het enkele feit dat bedragen op een bankrekening zijn gestort, betekent nog niet dat sprake is van inkomsten uit arbeid. Appellant stelt dat de bedragen afkomstig zijn uit leningen van derden, verkoop van bromfietsen en voertuigen en van zijn vader. Het Uwv heeft appellant na het gesprek in maart 2022 nog maanden doorbetaald en hij heeft geruime tijd niets meer van het Uwv gehoord. Dit moet volgens appellant gevolgen hebben voor de terugvordering.

Het standpunt van het Uwv

4. Het Uwv heeft verzocht om de aangevallen uitspraak te bevestigen.

Het oordeel van de Raad

5. De Raad beoordeelt of de rechtbank terecht het bestreden besluit over de herziening en terugvordering van de Wajong-uitkering in stand heeft gelaten aan de hand van wat appellant in hoger beroep heeft aangevoerd, de beroepsgronden. De Raad komt tot het oordeel dat het hoger beroep niet slaagt. Hierna legt de Raad uit hoe hij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

Herziening en terugvordering

5.1.

Een besluit tot herziening en terugvordering van een uitkering is een belastend besluit waarbij het aan het Uwv is om de nodige kennis over de relevante feiten te vergaren. Dat betekent dat de last om aannemelijk te maken dat aan de voorwaarden voor korting en terugvordering is voldaan in beginsel op het Uwv rust. Als het Uwv aan deze bewijslast heeft voldaan, ligt het vervolgens op de weg van betrokkene om de onjuistheid daarvan met tegenbewijs, berustend op objectieve en verifieerbare gegevens, aannemelijk te maken.

5.2.

De Raad zal bij de vraag of het Uwv aannemelijk heeft gemaakt dat aan de voorwaarden voor herziening en terugvordering is voldaan, onderscheid maken tussen de periode vanaf 5 juni 2018 tot 7 januari 2019 en de periode vanaf 7 januari 2019 tot 31 augustus 2022.

De periode vanaf 7 januari 2019 tot 31 augustus 2022

5.3.

Vaststaat dat appellant (of één van zijn bedrijven) in deze periode directeur en/of enig aandeelhouder was van de onder 1.2 genoemde bedrijven. Uit het onderzoeksrapport van het Uwv van 15 september 2022 blijkt voldoende duidelijk dat appellant voor deze bedrijven ook daadwerkelijk werkzaamheden heeft verricht. Over de aard en omvang van deze werkzaamheden heeft appellant op 17 maart 2022 verklaard. Anders dan appellant stelt, bestaat geen aanleiding om aan het van dit gesprek opgemaakt gespreksverslag te twijfelen. Appellant is destijds in de gelegenheid gesteld om op dit verslag te reageren, heeft daarvan ook gebruik gemaakt, maar toen geen wijzingen voorgesteld wat betreft zijn verklaringen over de werkzaamheden. Met zijn onderzoek en de daaruit verkregen bevindingen heeft het Uwv voldaan aan zijn bewijslast zoals weergegeven onder 5.1. Het standpunt van appellant dat nagenoeg alle werkzaamheden feitelijk werden verricht door personeel, wordt niet gevolgd. Deze stelling is niet in overeenstemming met wat appellant eerder heeft verklaard en bovendien niet nader onderbouwd. Van zijn werkzaamheden heeft appellant geen melding gemaakt bij het Uwv, zodat de rechtbank wordt gevolgd in haar oordeel dat appellant zijn inlichtingplicht heeft geschonden. Dat appellant, zoals hij stelt, van zijn werkzaamheden en ondernemingen melding heeft gemaakt bij zijn arbeidsconsulent van Werkpad Bartimeus en begeleiders bij Koninklijke Visio en hij ervan uitging dat deze informatie aan het Uwv zou worden teruggekoppeld, leidt niet tot een ander oordeel. Daargelaten dat de arbeidsconsulent desgevraagd heeft ontkend dat deze informatie door appellant aan haar is verstrekt, is het aan appellant zelf om het Uwv van zijn werkzaamheden op de hoogte te stellen.

5.4.

Het standpunt van appellant, dat het Uwv verplicht was vast te stellen in welke periode welke concrete werkzaamheden zijn verricht, hoeveel tijd daarmee gemoeid was en welke inkomsten daaruit zijn genoten, slaagt niet. Gelet op de positie van appellant als directeur-grootaandeelhouder, heeft het Uwv terecht aansluiting gezocht bij de zogenoemde gebruikelijk-loonregeling. Op grond van deze regeling is een directeur-groot aandeelhouder verplicht om zichzelf per jaar een minimumbedrag aan salaris uit te betalen. In dit geval is het Uwv uitgegaan van € 45.000,- per jaar. Het Uwv heeft dit bedrag, gelet op artikel 12a van de Wet op de loonbelasting 1964 in samenhang met artikel 3:2, eerste lid, aanhef en onder b, van het Algemeen inkomensbesluit socialezekerheidswetten, beschouwd als inkomen. In artikel 2:40 van de Wet Wajong wordt vervolgens geregeld dat en hoe het inkomen in mindering moet worden gebracht op de Wajong-uitkering. In wat appellant heeft aangevoerd wordt geen aanleiding gezien om te oordelen dat het Uwv deze artikelen onjuist heeft toegepast. Het Uwv wordt dan ook gevolgd in zijn standpunt dat de Wajong-uitkering van appellant in de perioden van 7 januari 2019 tot 31 augustus 2022 in verband met zijn inkomsten op nihil moet worden vastgesteld. Anders dan de rechtbank overwoog kan het recht op uitkering over deze periode dus wel worden vastgesteld.

De periode vanaf 5 juni 2018 tot 7 januari 2019

5.5.

De Raad is van oordeel dat de gebruikelijk-loonregeling over de periode tot 7 januari 2019 niet van toepassing is, aangezien appellant in deze periode nog geen directeurgrootaandeelhouder was. Eerst met ingang van 7 januari 2019 is appellant bestuurder van [naam stichting] en dit administratiekantoor was vanaf 31 december 2018 bestuurder en enig aandeelhouder van [naam b.v. 4] . Voor de periode van 5 juni 2018 tot 7 januari 2019, waarin appellant volgens informatie van de belastingdienst 50% van de aandelen had van [naam b.v. 6] , heeft het Uwv zich aangesloten bij het oordeel van de rechtbank dat het recht op Wajong-uitkering door schending van de inlichtingenplicht niet is vast te stellen en dat dit de grondslag is om het recht op uitkering over die periode te herzien.

5.6.

Het Uwv heeft uit de bankafschriften van de privérekening van appellant, waar naast overschrijvingen van [betaaldienst] Ltd. sprake is van meerdere contante stortingen, terecht afgeleid dat appellant vanaf dat moment ook werkzaam is geweest en inkomsten heeft genoten. Van belang is dat appellant voor deze overschrijvingen en stortingen geen afdoende (verifieerbare) verklaringen heeft gegeven. Voor zijn stelling, dat de bedragen verband houden met (onder meer) leningen van derden, verkoop van bromfietsen en voertuigen, heeft hij geen enkele onderbouwing gegeven.

5.7.

Nu appellant geen inzicht heeft gegeven in de omvang van zijn werkzaamheden en de genoten inkomsten vanaf 5 juni 2018, heeft de rechtbank terecht geoordeeld dat het recht op Wajong-uitkering in de periode van 5 juni 2018 tot 7 januari 2019 niet is vast te stellen.

5.8.

Uit 5.3 tot en met 5.7 volgt dat het Uwv de Wajong-uitkering terecht heeft herzien en teruggevorderd over de periode van 5 juni 2018 tot en met 31 augustus 2022. De Raad is van oordeel dat het Uwv in dit geval zowel bij de oorzaak als bij de gevolgen van de herziening en terugvordering alle feiten en omstandigheden die relevant zijn bij de beoordeling van de dringende reden voldoende heeft meegewogen. De oorzaak van de herziening en terugvordering is volledig aan appellant te wijten en het Uwv heeft adequaat en voortvarend gehandeld. Wat appellant in dit verband heeft aangevoerd, leidt niet tot een ander oordeel. Na het gesprek op 17 maart 2022 was het onderzoek namelijk nog niet afgerond en heeft het Uwv nog meerdere onderzoeksactiviteiten verricht, zoals het stellen van aanvullende vragen aan appellant op 18 maart 2022, het opvragen van (op 31 mei 2022 ontvangen) informatie bij de belastingdienst. Voorts is er medio juni 2022 nog onderzoek gedaan naar de huur van het bedrijfspand van [naam b.v. 3] . Relatief snel na afronding van het onderzoek op 15 september 2022 heeft het Uwv zijn besluit van 25 oktober 2022 genomen, zodat er geen aanknopingspunt bestaat voor het oordeel dat het Uwv te lang heeft stilgezeten. Het Uwv heeft op grond daarvan geen aanleiding hoeven zien om op grond van een dringende reden geheel of gedeeltelijk van herziening of terugvordering af te zien.

Conclusie en gevolgen

5.9.

Het hoger beroep slaagt dus niet. De aangevallen uitspraak wordt bevestigd met verbetering van gronden. Dit betekent dat de herziening en terugvordering van de Wajonguitkering in stand blijven.

6. Omdat het hoger beroep niet slaagt, krijgt appellant geen vergoeding voor zijn proceskosten en het betaalde griffierecht.

BESLISSING

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak.

Deze uitspraak is gedaan door E.J.J.M. Weyers als voorzitter en F.M. Rijnbeek en L.A. Kjellevold als leden, in tegenwoordigheid van M. Abou Fandi als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 11 november 2026.

(getekend) E.J.J.M. Weyers

(getekend) M. Abou Fandi

Zie bijvoorbeeld de uitspraak van de Raad van 5 februari 2020, ECLI:NL:CRVB:2020:184.