Civiel recht overig

Aansprakelijkheidsrecht. Onrechtmatige daad. Letselschade. Verlies van een hand door vuurwerk. Onrechtmatig…

Gerechtshof Amsterdam, 13 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 13 oktober 2026 heeft het Gerechtshof Amsterdam in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over civiel recht.

Instantie
Gerechtshof Amsterdam
Zittingsplaats
Amsterdam
Datum uitspraak
13 oktober 2026
Datum publicatie
13 oktober 2026
Zaaknummer
200.356.610/01
Procedure
Hoger beroep
Advocaat
mr. E.A. Dekker te Dordrecht, mr. G. Loman te Assen
ECLI
ECLI:NL:GHAMS:2026:2912
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Aansprakelijkheidsrecht. Onrechtmatige daad. Letselschade. Verlies van een hand door vuurwerk. Onrechtmatig handelen door het afgeven van vuurwerk aan een ander om het af te steken. Eigen schuld van 50%.

Uitspraak

GERECHTSHOF AMSTERDAM

afdeling civiel recht en belastingrecht, team I

zaaknummer : 200.356.610/01

zaaknummer / rekestnummer rechtbank Noord-Holland : C/15/354555 / HA RK 24-94

zaaknummer rechtbank Noord-Holland : C/15/364674 / HA ZA 25-261

arrest van de meervoudige burgerlijke kamer van 13 oktober 2026

in de zaak van

[appellant] ,

wonende te [plaats] ,

appellant,

incidenteel geïntimeerde,

advocaat: mr. E.A. Dekker te Dordrecht,

tegen

1 [geïntimeerden] ,

wonende te [plaats] ,

2. N.V. UNIVÉ SCHADE,

gevestigd te Assen,

geïntimeerden,

incidenteel appellanten,

advocaat: mr. G. Loman te Assen.

Partijen worden hierna [appellant] , [geïntimeerden] en Univé genoemd.

1 De zaak in het kort

Deze zaak betreft het hoger beroep van een beschikking in een deelgeschilprocedure. In het deelgeschil heeft de rechtbank geoordeeld dat [geïntimeerden] en Univé niet aansprakelijk zijn voor de schade die [appellant] heeft geleden als gevolg van het afsteken van vuurwerk. Het hof vernietigt die beschikking en verklaart voor recht dat [geïntimeerden] en Univé voor 50% aansprakelijk zijn voor de schade die [appellant] als gevolg van het ongeluk heeft geleden.

2 Het verloop van de procedure in hoger beroep

2.1.

Bij vonnis van 4 juni 2025 onder zaaknummer C/15/364674 / HA ZA 25-261 heeft de rechtbank Noord-Holland, zittingsplaats Alkmaar, hoger beroep toegestaan van de beschikking van 14 januari 2025 onder zaaknummer / rekestnummer C/15/354555 / HA RK 24-94 van de rechtbank Noord-Holland, zittingsplaats Alkmaar (hierna ook te noemen: de bestreden beschikking), die is gegeven in de deelgeschilprocedure tussen [appellant] als verzoeker en [geïntimeerden] en Univé als verweerders. Op grond van artikel 1019cc van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv) geldt de deelgeschilbeschikking als een tussenvonnis.

Bij dagvaarding van 25 juni 2025 is [appellant] in hoger beroep gekomen van de bestreden beschikking.

2.2.

Partijen hebben hierna de volgende stukken ingediend:

  • memorie van grieven, met bijlagen;

  • memorie van antwoord in principaal appel, tevens memorie van grieven in voorwaardelijk incidenteel appel, met bijlagen;

  • memorie van antwoord in voorwaardelijk incidenteel appel.

2.3.

Ten slotte is arrest gevraagd.


3 Feiten

3.1.

De rechtbank heeft onder rechtsoverweging 2.1. tot en met 2.8. van de bestreden beschikking feiten vastgesteld die zij tot uitgangspunt heeft genomen. In hoger beroep is niet in geschil dat de feiten juist zijn weergegeven. Ook het hof gaat daarom van deze feiten uit, voor zover zij van belang zijn voor het hoger beroep. Het gaat om de volgende feiten.

3.2.

Op zaterdagavond 9 november 2019 was [appellant] (op dat moment 33 jaar) met twee vrienden, waaronder [geïntimeerden] (op dat moment 34 jaar), in een loods van een goede vriend op een industrieterrein in [plaats] .

3.3.

Toen zij hoorden dat in de omgeving vuurwerk werd afgestoken, liepen [appellant] en [geïntimeerden] naar buiten, naar de werkbus van [geïntimeerden] . [geïntimeerden] haalde uit zijn dashboardkastje een langwerpig stuk vuurwerk tevoorschijn. Het vuurwerk was zwart van kleur, had geen opschrift en had een stevige lont. Hij overhandigde dit aan [appellant] om het hem te laten aansteken.

3.4.

[appellant] liep met het vuurwerk weg. Hij probeerde het met zijn aansteker aan te steken. Al snel zag hij een lavapuntje in het vuurwerk. Hij liet het vuurwerk los. Het ontplofte onder zijn rechterhand, waardoor hij ernstig handletsel opliep. Met een traumahelikopter werd [appellant] naar het AMC Ziekenhuis in Amsterdam (thans Amsterdam UMC) vervoerd. Zijn rechterhand werd daar geamputeerd. Hij heeft nu een prothese. De rechterhand was de dominante hand van [appellant] .

3.5.

In een brief van 21 juni 2021 van de Politie Noord-Holland staat het volgende:

"Naar aanleiding van een explosie waarbij een slachtoffer zijn hand verloren is hebben wij onderzoek gedaan.

De vraagstelling was of er een ongeluk is geweest met vuurwerk of een eigen gemaakt explosief. (…)

Naar aanleiding van wat wij hebben aangetroffen is het vermoeden dat het om vuurwerk gaat en niet een eigen gemaakt explosief."

3.6.

Op verzoek van [appellant] hebben op 1 december 2023 en 22 maart 2024 voorlopige getuigenverhoren plaatsgevonden ten overstaan van de rechter-commissaris van de rechtbank Noord-Holland. Als getuigen zijn [appellant] , [geïntimeerden] , [naam 1] en [naam 2] gehoord.

3.7.

Blijkens het proces-verbaal van voorlopig getuigenverhoor van 1 december 2023 hebben [appellant] en [geïntimeerden] , voor zover van belang, als volgt verklaard.

[appellant] op vragen van de rechter:

“Op 9 november 2019 waren we in de loods van een vriend van mij. We zouden daar een gezellige avond hebben. Naast [geïntimeerden] was er nog één andere vriend. Wij hoorden twee explosies buiten. Toen zei [geïntimeerden] dat hij ook nog wat in de auto had liggen. Wij zijn naar buiten gelopen. [geïntimeerden] heeft zijn auto open gemaakt en het vuurwerk uit het dashboardkastje gehaald. Hij had het in zijn handen, het was zwart, er zat een lont aan, er stond niets op en hij gaf dat aan mij. Hij zei niets, maar hij deed het wel met de intentie van `doe er wat mee’. U vraagt mij hoe ik weet dat dat zijn intentie was. Ik heb zelf nooit iets met vuurwerk gehad. Ik had de intentie om het aan te steken en hij had de intentie dat ik dat zou doen. Wij waren al lang vrienden en dan heb je niet altijd woorden nodig om elkaar te begrijpen. Hij duwde het mij in mijn handen en nam toen afstand, tegelijkertijd liep ik er mee weg met een aansteker in mijn handen, dus hij wist dat ik het ging aansteken. Ik ben de hoek om gelopen, heb geprobeerd het lontje aan te steken, dat lukte niet, maar ik zag wel al snel een lavapuntje. Toen liet ik het los, maar toen was het al te laat. Het is zo’n 20-30 cm onder mijn hand ontploft. Ik ben naar [geïntimeerden] gerend en heb gezegd dat hij 112 moest bellen.”

[appellant] op vragen van mr. [naam 3] :

“[geïntimeerden] en ik zijn al vanaf de basisschool vrienden. Wij waren met zijn drieën in de loods. [geïntimeerden] heeft niets over het vuurwerk gezegd, hij heeft het zo in mijn handen geduwd. Voordat [geïntimeerden] het zei wist ik niet dat hij vuurwerk had. Later, toen ik al uit het ziekenhuis was, heeft hij mij verteld dat hij het al een tijd in zijn auto had liggen en dat hij het van een collega had gehad. Ik wist niet wat voor vuurwerk het was. Ik stak eigenlijk nooit vuurwerk af. Hij deed dat altijd wel op 31 december en doet dat nog steeds. Toen ik het vuurwerk aanstak, hoorde ik geen geluid, sissen of iets dergelijks. (...) Die andere vriend was nog in de loods toen [geïntimeerden] en ik naar buiten liepen. Hij wist dat wij naar de bus gingen lopen, ik weet niet of hij wist wat wij gingen pakken of wat we gingen doen. Maar toen hij buiten kwam, was het kwaad al geschied.”

[geïntimeerden] op vragen van de rechter:

“Op 9 november 2019 hoorden wij knallen in de buurt. Ik was met [appellant] op een industrieterrein in [plaats] . Toen schoot mij te binnen dat ik ook nog vuurwerk had. Toen zijn we naar mijn werkbus gelopen. Ik heb het vuurwerk uit het dashboardkastje gehaald en heb het aan [appellant] gegeven. Ik heb het aan [appellant] gegeven omdat ik het niet wilde afsteken en [appellant] wel. Ik weet niet waarom ik dacht dat hij het wel wilde afsteken. Hij pakte het aan. Ik weet eigenlijk niet waarom ik het niet wilde afsteken. Met oud en nieuw steek ik wel vuurwerk af. Toen zijn we een stukje verder gelopen. Ik heb afstand van [appellant] genomen. Ik zag van een afstand dat het vuurwerk te vroeg afging. Het was namelijk nog dicht bij zijn lichaam. Toen wist ik dat het fout zat. Aan het gegil hoorde ik dat ik 112 moest bellen. Dat heb ik gedaan. En toen heb ik eerder hulp verleend. Het was horror. (...)”

[geïntimeerden] op vragen van mr. [naam 3] :

“Ik heb het vuurwerk in 2017 of in 2018 van een voormalige collega gekregen. Het heeft een hele tijd in mijn bus gelegen. Ik weet niet waarom die collega dat aan mij gaf, misschien als presentje. Ik wist niet wat voor vuurwerk het was. Ik kan me herinneren dat ik het ook een keer aan iemand anders heb aangeboden, maar die heeft het niet aangenomen. Ik weet ook niet waarom ik het zelf niet heb afgestoken. Ik ben me ook een tijd er niet van bewust geweest dat ik het had. Ik ben er ook nog mee op vakantie geweest terwijl het in de bus lag. Ik weet dat er een politie-inval bij die collega is geweest, volgens mij was dat na het ongeluk. Die inval hield verband met vuurwerk. Het vuurwerk was een lang zwart pakketje zonder opdruk, met een lont. Ik hoorde voordat het vuurwerk afging geen geluid, maar ik stond er ook zo’n 12 tot 15 meter vanaf. Ik heb alleen een flits gezien en een knal gehoord. De trigger om het vuurwerk te pakken, was dat er knallen in de buurt waren. Toen wist ik weer dat ik ook vuurwerk had. (...)”

3.10.

Blijkens het proces-verbaal van voortzetting van voorlopig getuigenverhoor van 22 maart 2024 hebben [naam 1] en [naam 2] als volgt verklaard.

[naam 1] op vragen van mr. [naam 3] :

“Het klopt dat meneer [geïntimeerden] mij wel eens vuurwerk heeft willen geven. Volgens mij was dat in de zomer van 2019. Ik heb dat vuurwerk aangenomen. Het was zwart, er stond niks op. Ik heb het weer teruggegeven want ik vond het asociaal om het af te steken. Het was namelijk overdag en we zouden gaan voetballen. Het ging om knalvuurwerk, maar verder weet ik niet precies wat het was want er stond niets op. Ik denk dat hij het aan mij gaf om het af te steken, maar ik weet het niet goed want het is al lang geleden. Het lag in zijn auto. Meneer [geïntimeerden] stak alleen met oud en nieuw vuurwerk af, en dan alleen siervuurwerk.”

[naam 2] op vragen van mr. [naam 3] :

“Ik heb nooit vuurwerk aan meneer [geïntimeerden] gegeven. Ik heb wel ooit voor [geïntimeerden] siervuurwerk uit België meegenomen. Toen werkte ik nog voor de firma Tromp, waar [geïntimeerden] ook werkte. Ik heb nooit zwart vuurwerk zonder opschrift gezien. Ik heb alleen siervuurwerk uit België meegenomen. Ik weet niet of [geïntimeerden] regelmatig vuurwerk afsteekt. Het klopt dat de politie wel eens bij mij thuis een inval heeft gedaan. Volgens mij was dat in 2019, maar dat weet ik niet precies meer. De politie heeft toen vuurwerk gevonden en daar ben ik voor veroordeeld, ik heb een boete gekregen. Dat was siervuurwerk. Dat kwam uit België, het was volgens mij consumentenvuurwerk.”

3.11.

In een e-mail van 17 mei 2021 aan Univé heeft [geïntimeerden] het volgende meegedeeld:

"Ik heb werkelijk geen idee waar dit vuurwerk aangeschaft is, weet ook de classificatie hiervan niet, heb t zelf niet aangeschaft.

Heb ook geen idee of t illegaal was, consumenten vuurwerk of niet.

Ik heb dit vuurwerk niet aangekocht, ik heb het gekregen van destijds een buitenlandse collega in de bouw.

En heb t zonder bij na te denken dit weggestopt in mijn dashboard kastje.

Het vuurwerk heeft al die tijd in mijn dashboard kast gelegen. Ruim 1,5 jaar."

4 De procedure bij de rechtbank

4.1.

[appellant] heeft in de deelgeschilprocedure verzocht te bepalen dat:

I. [geïntimeerden] volledig aansprakelijk is voor de schade die [appellant] heeft geleden en nog lijdt als gevolg van het ongeval op 9 november 2019;

II. [geïntimeerden] en Univé gehouden zijn de hierdoor geleden en nog te lijden materiële en immateriële schade van [appellant] volledig te vergoeden;

III. de kosten van de procedure op grond van artikel 6:96 van het Burgerlijk Wetboek (BW) worden vastgesteld conform de opgave van de advocaat van [appellant] , althans een nader in goede justitie te bepalen bedrag, en [geïntimeerden] en Univé worden veroordeeld dat bedrag en het vastrecht aan [appellant] te voldoen.

4.2.

De rechtbank heeft in de bestreden beschikking de verzoeken van [appellant] afgewezen en de kosten van het deelgeschil begroot op € 5.057,15.

5 Vordering in hoger beroep

5.1.

[appellant] vordert in principaal hoger beroep dat het hof de bestreden beschikking vernietigt en voor recht te verklaart dat [geïntimeerden] en Univé, althans [geïntimeerden] , volledig aansprakelijk zijn voor het ongeluk dat [appellant] op 9 november 2019 is overkomen, en dat [geïntimeerden] en Univé gehouden zijn de schade die [appellant] als gevolg hiervan heeft geleden en thans lijdt, te vermeerderen met rente en de proceskosten.

5.2.

[geïntimeerden] en Univé concluderen in principaal hoger beroep tot bekrachtiging van de bestreden beschikking, met veroordeling van [appellant] in de kosten van de procedure in beide instanties, waaronder de nakosten, te vermeerderen met de wettelijke rente over de (na)kosten.

5.3.

Het voorwaardelijk incidenteel hoger beroep is ingesteld onder de voorwaarde dat een grief van [appellant] doel treft en het hof aansprakelijkheid van [geïntimeerden] en Univé aanneemt.

In voorwaardelijk incidenteel hoger beroep vorderen [geïntimeerden] en Univé dat het hof de bestreden beschikking vernietigt voor zover de rechtbank heeft geoordeeld dat de overige verweren van [geïntimeerden] en Univé geen bespreking meer behoeven en voor recht verklaart dat de schadevergoedingsverplichting van [geïntimeerden] en Univé op grond van artikel 6:101 BW geheel is vervallen, met, uitvoerbaar bij voorraad, veroordeling van [appellant] in de kosten van het geding, te vermeerderen met de nakosten en de wettelijke rente over de (na)kosten.

5.4.

[appellant] concludeert in voorwaardelijk incidenteel hoger beroep tot verwerping daarvan, met, uitvoerbaar bij voorraad, veroordeling van [geïntimeerden] en Univé in de kosten van het voorwaardelijk incidenteel hoger beroep.

6 Beoordeling

Aansprakelijkheid op grond van artikel 6:162 BW

6.1.

Het gaat bij de gestelde aansprakelijkheid van [geïntimeerden] uit onrechtmatige daad (artikel 6:162 BW) om de vraag of [geïntimeerden] zich in gegeven omstandigheden naar maatstaven van maatschappelijke zorgvuldigheid anders had behoren te gedragen dan hij heeft gedaan. Bij de beantwoording van deze vraag spelen in algemene zin de beoordeling van verschillende omstandigheden een rol, zoals de kans op schade, de aard en ernst van de schade, de aard van de verweten gedraging en de bezwaarlijkheid van te nemen voorzorgsmaatregelen (HR 5 november 1965, ECLI:NL:HR:1965:AB7079 (Kelderluik)). Onder andere is van belang hoe groot de kans was op de verwezenlijking van het gevaar - het ontstaan van het letsel bij [appellant] - naar objectieve maatstaven beoordeeld. In het kader van de vereiste oplettendheid en voorzichtigheid speelt onder meer de kenbaarheid van het gevaar een rol.

6.2.

De grieven 5, 6 en 7 richten zich tegen het oordeel van de rechtbank dat [geïntimeerden] geen gevaarzettende situatie in het leven heeft geroepen en dat de mate van waarschijnlijkheid van een ongeval als gevolg van het afsteken van het vuurwerk niet zo groot was dat [geïntimeerden] onder de gegeven omstandigheden naar maatstaven van maatschappelijke zorgvuldigheid anders had moeten handelen dan hij heeft gedaan.

6.3.

Het hof is van oordeel dat de gedragingen van [geïntimeerden] onrechtmatig zijn jegens [appellant] wegens het daardoor in het leven geroepen gevaar. Daarbij neemt het hof in aanmerking dat [geïntimeerden] vuurwerk aan [appellant] verstrekte met de bedoeling dat [appellant] het zou afsteken, terwijl [geïntimeerden] niet wist om welk type vuurwerk het ging. [geïntimeerden] was ook niet bekend met de herkomst van het vuurwerk, anders dan dat hij het van een voormalige collega had gekregen. Op het vuurwerk was geen enkele vermelding aangebracht met betrekking tot het soort vuurwerk, de herkomst, een veiligheidsinstructie of gebruiksaanwijzing, zodat de eigenschappen en de daaraan verbonden risico’s niet konden worden vastgesteld. Daardoor was het voor [geïntimeerden] en [appellant] niet kenbaar welke risico’s aan het gebruik van het vuurwerk waren verbonden.

6.4.

Verder staat vast dat [geïntimeerden] het vuurwerk gedurende een lange periode, volgens zijn verklaring één tot twee jaar, in zijn werkbus heeft laten liggen. Het is aannemelijk dat het vuurwerk daardoor was blootgesteld aan wisselende omstandigheden en temperaturen en dat dit gevolgen kon hebben voor de betrouwbaarheid en veiligheid van het vuurwerk. [geïntimeerden] heeft onvoldoende aangedragen om aan te nemen dat dit anders was. Dit bracht mee dat aan het afsteken van het vuurwerk extra risico’s waren verbonden. Het hof is van oordeel dat [geïntimeerden] zich dit had kunnen en moeten realiseren.

6.5.

Door onder deze omstandigheden het vuurwerk desondanks aan [appellant] af te geven met de bedoeling dat [appellant] het zou afsteken, heeft [geïntimeerden] een aanzienlijke kans op schade voor [appellant] in het leven geroepen. Dat risico was eenvoudig te voorkomen geweest als hij het vuurwerk niet aan [appellant] had gegeven. Ook al zou het niet erg waarschijnlijk zijn geweest dat [appellant] de vereiste oplettendheid en voorzichtigheid niet in acht zou nemen, neemt dit niet weg dat de kans op een ongeval vanwege de risico’s aanmerkelijk was en de gevolgen daarvan zeer ernstig konden zijn, als [appellant] het vuurwerk zou afsteken zonder de vereiste oplettendheid en voorzichtigheid. Dit leidt tot de conclusie dat [geïntimeerden] een gevaarzettende situatie in het leven heeft geroepen en op die wijze onrechtmatig jegens [appellant] heeft gehandeld. De grieven 5, 6 en 7 van [appellant] slagen dan ook in zoverre. Voor het overige behoeven deze grieven geen bespreking.

6.6.

Het slagen van de hiervoor genoemde grieven betekent dat de overige grieven van [appellant] niet meer hoeven te worden behandeld. Wel zal het hof hierna de door de rechtbank niet behandelde of verworpen verweren beoordelen. Daarbij zal ook worden ingaan op hetgeen [geïntimeerden] en Univé in voorwaardelijk incidenteel hoger beroep tegen de bestreden beschikking hebben aangevoerd.

Toerekenbaarheid en relativiteit

6.7

[geïntimeerden] en Univé betogen dat de schade van [appellant] uitsluitend is ontstaan door het handelen van [appellant] zelf. [appellant] heeft zelf ervoor gekozen het vuurwerk aan te nemen en het op een onjuiste en onveilige manier aan te steken. Daarom kan geen sprake zijn van toerekening van het onrechtmatig handelen aan [geïntimeerden] en kan geen causaal verband worden aangenomen tussen het handelen van [geïntimeerden] en het ongeval. Verder is niet voldaan aan het relativiteitsvereiste van artikel 6:163 BW, aldus [geïntimeerden] en Univé.

6.8

Het hof verwerpt deze verweren. Dat ook het handelen van [appellant] heeft bijgedragen aan het ontstaan van de schade, maakt nog niet dat het handelen van [geïntimeerden] niet toerekenbaar zou zijn of dat geen causaal verband kan worden aangenomen met zijn eigen gedragingen. Zonder het handelen van [geïntimeerden] zou de schade niet zijn ontstaan. Daarnaast heeft [geïntimeerden] een gevaar jegens [appellant] in het leven geroepen en heeft hij daarmee een norm overtreden die juist strekt tot bescherming tegen de schade die [appellant] heeft geleden. Aan het relativiteitsvereiste is dus voldaan.

Eigen schuld van [appellant]

6.9

Verder hebben [geïntimeerden] en Univé een beroep gedaan op eigen schuld van [appellant] als bedoeld in artikel 6:101 BW, omdat de schade volgens hen het gevolg is van omstandigheden die aan [appellant] moeten worden toegerekend.

6.10

Het hof is van oordeel dat het beroep van [geïntimeerden] en Univé op eigen schuld slaagt.

[appellant] heeft het vuurwerk afgestoken zonder zich vooraf ervan te vergewissen om wat voor vuurwerk het ging en welke wijze van afsteken daarbij was aangewezen. [appellant] heeft volgens zijn verklaring geconstateerd dat het vuurwerk niet was voorzien van een etiket en dat er niets op stond. Verder staat vast dat [appellant] ervoor heeft gekozen het vuurwerk af te steken op een onveilige wijze, namelijk met behulp van een aansteker in plaats van een aansteeklont en vanuit de hand. Door onder deze omstandigheden het vuurwerk op deze wijze af te steken, heeft [appellant] een aanmerkelijk risico op een ongeval genomen.

6.11

Daarbij neemt het hof in aanmerking dat van [appellant] , als volwassene, mocht worden verwacht dat hij zich rekenschap zou geven van de mogelijke gevaren die in het algemeen aan het afsteken van vuurwerk zijn verbonden, en in het bijzonder als de aard en de eigenschappen van het aangeboden vuurwerk hem onbekend zijn, zoals in dit geval. Verder is het een feit van algemene bekendheid dat het afsteken van vuurwerk in de hand en met een aansteker gevaarlijk is en dat daarom wordt geadviseerd vuurwerk aan te steken met een aansteeklont terwijl het op de grond staat. Van [appellant] mocht worden verwacht dat hij die veiligheidsvoorschriften in acht zou nemen. Het hof acht de wijze waarop [appellant] het vuurwerk heeft afgestoken dan ook onvoorzichtig en is van oordeel dat de geleden en nog te lijden schade mede het gevolg is van een omstandigheid die hem kan worden toegerekend.

6.12

Bij de vaststelling van de vergoedingsplicht dient de eigen schuld van [appellant] overeenkomstig artikel 6:101 BW in aanmerking te worden genomen. Het hof stelt de mate waarin de aan [appellant] toe te rekenen omstandigheden aan het ontstaan van de schade hebben bijgedragen vast op 50%. De omstandigheden van dit geval geven geen aanleiding voor toepassing van een billijkheidscorrectie. Dit betekent dat de vergoedingsplicht van [geïntimeerden] en Univé met 50% wordt verminderd. In die zin slaagt het verweer - en dus het voorwaardelijk incidenteel hoger beroep - van [geïntimeerden] en Univé.

Schadestaat

6.13

In hoger beroep heeft [appellant] zijn eis gewijzigd in die zin, dat hij niet langer vergoeding vordert van schade, nader op te maken bij staat, maar veroordeling van [geïntimeerden] en Univé tot vergoeding van de schade die hij als gevolg van het ongeval heeft geleden. Omdat het debat over het causaal verband en de schade in het geheel nog niet heeft plaatsgevonden, kan het hof de schade niet begroten. Het hof zal daarom [geïntimeerden] en Univé veroordelen tot schadevergoeding op te maken bij staat. Daarbij zal ook de ingangsdatum van de wettelijke rente aan de orde kunnen komen.

Kosten deelgeschilprocedure

6.14

Zoals gezegd, heeft [appellant] gevorderd dat [geïntimeerden] en Univé worden veroordeeld in de kosten van de deelgeschilprocedure die de rechtbank op grond van artikel 1019aa Rv in samenhang met artikel 6:96 BW heeft vastgesteld.

6.15

Wanneer een schadevergoedingsplicht op grond van artikel 6:101 BW wordt verminderd, geldt dat in beginsel in dezelfde mate voor de verplichting om de in artikel 6:96 lid 2 BW bedoelde kosten te vergoeden (HR 21 september 2007, ECLI:NL:HR:2007:BA7624). Dit uitgangspunt geldt dus ook voor de kosten van de behandeling van het deelgeschil, die immers op grond van artikel 1019aa lid 2 Rv worden aangemerkt als kosten als bedoeld in artikel 6:96 lid 2 BW. Omdat de vergoedingsplicht van [geïntimeerden] en Univé is vastgesteld op 50%, zijn zij gehouden 50% van de kosten van het deelgeschil te betalen. De rechtbank heeft de kosten van het deelgeschil begroot op € 5.057,15. [geïntimeerden] en Univé dienen daarvan € 2.528,58 aan [appellant] te betalen. De gevorderde wettelijke rente is toewijsbaar zoals hierna onder de beslissing vermeld.

Slotsom, bewijsaanbod en kosten

6.16

Uit het voorgaande volgt dat zowel het principaal hoger beroep als het voorwaardelijk incidenteel hoger beroep op onderdelen slaagt. Het hof ziet geen aanleiding om partijen toe te laten tot bewijslevering, omdat zij geen bewijs hebben aangeboden van voldoende concrete stellingen die, indien bewezen, tot een andere uitkomst kunnen leiden. Partijen zijn over en weer in het gelijk en het ongelijk gesteld. Het hof ziet daarin aanleiding de proceskosten in beide instanties te compenseren, wat betekent dat iedere partij de eigen kosten van de procedure dient te dragen.

7 Beslissing

Het hof:

7.1.

vernietigt de bestreden beschikking;

7.2.

verklaart voor recht dat [geïntimeerden] en Univé voor 50% aansprakelijk zijn voor de schade als gevolg van het ongeluk dat [appellant] is overkomen op 9 november 2019;

7.3.

veroordeelt [geïntimeerden] en Univé tot vergoeding van de schade die [appellant] daardoor heeft geleden, nader op te maken bij staat;

7.4.

veroordeelt [geïntimeerden] en Univé om een bedrag van € 2.528,58 als kosten van het deelgeschil aan [appellant] te betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente van artikel 6:119 BW als niet binnen veertien dagen na dit arrest aan deze veroordeling is voldaan;

7.5.

verklaart de veroordelingen uitvoerbaar bij voorraad;

7.6.

compenseert de proceskosten in eerste aanleg en in hoger beroep in die zin dat partijen hun eigen kosten dragen;

7.7.

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit arrest is gewezen door mrs. J.W. Hoekzema, W.J.J. Los en Y. Steeg-Tijms en door de rolraadsheer in het openbaar uitgesproken op 13 oktober 2026.