jeugdzaak, opzettelijk aanwezig hebben verschillende soorten harddrugs, TS 50 uur/ 25 dagen, bevestiging…

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van
20 augustus 2026 en naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg.

Namens de verdachte is beperkt hoger beroep ingesteld tegen voormeld vonnis.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen de verdachte en de raadsman naar voren hebben gebracht.

In eerste aanleg is de verdachte vrijgesproken van feit 1 en veroordeeld voor feit 2. Namens de verdachte is het hoger beroep bij akte beperkt tot feit 2. Nu het openbaar ministerie geen hoger beroep heeft ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank, is in hoger beroep alleen nog feit 2 aan de orde.

Het hof verenigt zich met het vonnis waarvan beroep - voor zover aan het oordeel van het hof onderworpen - en zal dit daarom bevestigen, behalve ten aanzien van de beslissing over het beslag; in zoverre zal het vonnis worden vernietigd.

Het hof komt tot bevestiging van de bewezenverklaring van feit 2 met dien verstande dat het hof

de kennisgeving van inbeslagneming met registratienummer PL1300-2022139663-78, doorgenummerde pagina’s 142- 146 en

de kennisgeving van inbeslagneming met registratienummer PL1300-2022139663-85, doorgenummerde pagina’s 139- 141.

In artikel 6 EVRM is het recht van iedere verdachte gewaarborgd om binnen een redelijke termijn te worden berecht. Die termijn vangt aan op het moment dat door de Nederlandse staat tegenover verdachte een handeling is verricht waaraan verdachte de verwachting kan ontlenen dat tegen hem een strafvervolging wordt ingesteld. In het onderhavige geval is de redelijke termijn aangevangen op 16 december 2022, de datum dat de verdachte in verzekering is gesteld. Uitgaande van een redelijke termijn van twee jaar had de zaak op 16 december 2024 met een eindvonnis moeten zijn afgerond. De rechtbank heeft echter eerst op 2 september 2025 uitspraak gedaan. Het hof constateert dat daarmee sprake is van een overschrijding van de redelijke termijn in eerste aanleg van 8 maanden, maar het hof volstaat, gelet op de aard en duur van de op te leggen straf, met deze constatering.

Omdat de verdachte ter terechtzitting in hoger beroep afstand van een deel van het beslag heeft gedaan en er intussen ook beslag is teruggegeven door het openbaar ministerie, dient het hof in hoger beroep nog slechts een beslissing te nemen over de onder de verdachte inbeslaggenomen geldbedragen.

Met de verdediging en de advocaat-generaal is het hof van oordeel dat de inbeslaggenomen geldbedragen dienen te worden geretourneerd aan de verdachte nu geen verband kan worden gelegd tussen deze geldbedragen en het bewezenverklaarde.

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep ten aanzien van het beslag en doet in zoverre opnieuw recht.

Gelast de teruggave aan de verdachte van de inbeslaggenomen, nog niet teruggegeven voorwerpen, te weten:

Bevestigt het vonnis waarvan beroep, voor zover aan het oordeel van het hof onderworpen, voor het overige, met inachtneming van het hiervoor overwogene.

Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. M.J.A. Colijn, mr. M.J.A. Duker en mr. N.R.A. Meerbeek, in tegenwoordigheid van
mr. A.M. van Tilburg, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van
3 september 2026.

De griffier is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.

=========================================================================

[…]