Bevestiging van het vonnis met een aanvullende motivering ten aanzien van de duur van de ISD-maatregel.

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 15 september 2026 en in eerste aanleg.

De verdachte heeft hoger beroep ingesteld tegen voormeld vonnis.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen de verdachte en de raadsman naar voren hebben gebracht.

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot dezelfde maatregel als door de rechter in eerste aanleg opgelegd.

Het hof verenigt zich met het vonnis en zal dit bevestigen, met dien verstande dat het hof de duur van de ISD-maatregel nader motiveert. Dat wat door de verdediging in hoger beroep voor het overige is aangevoerd, leidt niet tot een ander oordeel dan het oordeel van de rechtbank, en behoeft geen verdere bespreking.

Het hof ziet geen aanleiding om de ISD-maatregel voor een kortere duur dan twee jaren op te leggen, dan wel een tussentijdse toetsing te bevelen. Om de problematiek van verdachte aan te kunnen pakken en tegelijk de maatschappij te beschermen tegen recidive, is het van evident belang dat voldoende tijd wordt genomen om de ISD-maatregel ten uitvoer te leggen.

Uit het reclasseringsadvies van 17 december 2025 blijkt dat bij de verdachte sprake is van een instabiele leefsituatie en ernstige maatschappelijke teloorgang. Er is sprake van langdurige, ernstige verslavingsproblematiek en psychiatrische problematiek. De verdachte vertoont onvoorspelbaar en verward gedrag. De verdachte is voor deze problematiek niet in behandeling en er is geen recente diagnostiek bekend. De verdachte toont zich zorgmijdend. Hulpverlening in een vrijwillig kader komt niet van de grond, het lukt ook de reclassering niet om de verdachte in beeld te krijgen omdat hij afspraken niet nakomt. Er lijkt sprake van een hoge mate van onmacht, voortkomend uit de complexe problematiek. Diagnostiek en intensieve, klinische behandeling wordt geïndiceerd om de verdachte te kunnen stabiliseren en toe te leiden naar passende zorg. Een drangkader wordt niet toereikend bevonden om dit te kunnen bereiken. Een stringenter kader is noodzakelijk. De Reclassering Inforsa adviseert om die reden aan de verdachte de ISD-maatregel voor de duur van 2 jaren onvoorwaardelijk op te leggen.

Hoewel verdachte ter zitting in hoger beroep al langere tijd vastzit en zijn verslaving wellicht daardoor op dit moment meer onder controle lijkt te hebben, is er nog altijd geen sprake van diagnostiek en is ook nog niet met de noodzakelijk geachte behandeling begonnen. Gelet op het voorgaande en om de ISD-maatregel doelmatig en effectief te laten zijn, zal het hof de maatregel voor de maximale termijn van twee jaren opleggen en de tijd die door verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis is doorgebracht niet in mindering brengen op de duur van de maatregel.

Het hof:

Bevestigt het vonnis waarvan beroep met inachtneming van het hiervoor overwogene.

Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. C.P.E.M. Fonteijn-van der Meulen, mr. A.W.T. Klappe en mr. A. Dantuma-Hieronymus, in tegenwoordigheid van mr. S. den Hartog, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 29 september 2026.

mr. A. Dantuma-Hieronymus en mr. S. den Hartog zijn buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.