Strafrecht overig

Openlijke geweldpleging in vereniging. Bevestiging van het vonnis behalve ten hoogte van de taakstraf en de…

Gerechtshof Amsterdam, 26 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 26 oktober 2026 heeft het Gerechtshof Amsterdam in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Gerechtshof Amsterdam
Zittingsplaats
Amsterdam
Datum uitspraak
26 oktober 2026
Datum publicatie
29 oktober 2026
Zaaknummer
23-001879-21
Procedure
Hoger beroep
ECLI
ECLI:NL:GHAMS:2026:3052
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Openlijke geweldpleging in vereniging. Bevestiging van het vonnis behalve ten hoogte van de taakstraf en de beslissing op de vordering van de benadeelde partij. Aanvulling op de overweging van de politierechter omtrent het bewijs en de strafbaarheid van het feit en van de verdachte. Beroep op noodweer dan wel noodweerexces verworpen.

Uitspraak

afdeling strafrecht

parketnummer: 23-001879-21

datum uitspraak: 26 oktober 2026

TEGENSPRAAK

Arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Amsterdam van 23 juni 2021 in de strafzaak onder parketnummer
13-143760-20 tegen

[verdachte] ,

geboren te [geboorteplaats] ) op [geboortedag] 1963,

adres: [adres] .

Onderzoek van de zaak

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van
12 oktober 2026 en naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg.

De verdachte heeft hoger beroep ingesteld tegen voormeld vonnis.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen de verdachte en diens raadsvrouw naar voren hebben gebracht.

Vonnis waarvan beroep

Het hof verenigt zich met het vonnis waarvan beroep en zal dit derhalve bevestigen, behalve ten aanzien van de hoogte van de taakstraf en de beslissing op de vordering van de benadeelde partij – in zoverre zal het vonnis worden vernietigd – en met dien verstande dat het hof:

  • een korte aanvulling zal geven op de overwegingen van de politierechter omtrent het bewijs en de strafbaarheid van het feit en van de verdachte;

  • de bewijsmiddelen waarop de bewezenverklaring is gegrond na het eventueel instellen van beroep in cassatie in een aanvulling op dit arrest zal opnemen en aanvullen.

Aanvulling op de overwegingen van de politierechter met betrekking tot het bewijs en de strafbaarheid van het feit en van de verdachte

De raadsvrouw heeft in hoger beroep wederom een beroep gedaan op noodweer en noodweerexces en bovendien uitdrukkelijk aangevoerd dat ten aanzien van de situatie die zich heeft afgespeeld in de snackbar niet kan worden vastgesteld dat de verdachte een voldoende significante of wezenlijke bijdrage heeft geleverd aan het geweld.

Het hof overweegt als volgt.

Uit de uitgewerkte aantekening van het mondeling vonnis van de politierechter blijkt dat deze bewezen heeft verklaard dat de verdachte zich heeft schuldig gemaakt aan het openlijk in vereniging plegen van geweld op de Insulindeweg te Amsterdam op 29 februari 2020, en hem daarbij heeft vrijgesproken van het in de tenlastelegging genoemde onderdeel “op een voor het publiek toegankelijke plaats”. Zoals hiervoor overwogen verenigt het hof zich met het vonnis waarvan beroep. Het verweer van de verdediging met betrekking tot de situatie in de snackbar hoeft om die reden geen nadere bespreking. Dit geldt ook voor het herhaalde beroep van de verdediging op noodweer en/of noodweerexces, dat door de politierechter op goede gronden is verworpen.

Oplegging van straf

De politierechter heeft de verdachte voor het in eerste aanleg bewezenverklaarde veroordeeld tot een taakstraf voor de duur van 120 uren te vervangen door 60 dagen hechtenis.

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte voor het tenlastegelegde zal worden veroordeeld tot een taakstraf voor de duur van 100 uren, te vervangen door 50 dagen hechtenis, waarvan 50 uren voorwaardelijk, te vervangen door 25 dagen hechtenis, met een proeftijd van twee jaren.

De raadsvrouw heeft het hof primair verzocht een geheel voorwaardelijke taakstraf op te leggen, dan wel toepassing te geven aan artikel 9a van het Wetboek van Strafrecht. Subsidiair heeft de raadsvrouw verzocht een beperkte taakstraf op te leggen.

Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en gelet op de persoon van de verdachte. Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen.

De verdachte heeft zich, samen met zijn zoon als medeverdachte, schuldig gemaakt aan openlijke geweldpleging in vereniging. Het slachtoffer is op straat belaagd door meerdere personen. Hij is achtervolgd en op grove wijze geschopt en geslagen, onder meer tegen zijn hoofd. De aangever is hierdoor ook daadwerkelijk gewond geraakt. Dergelijke misdrijven brengen gevoelens van onrust en onveiligheid teweeg in de samenleving. Het hof rekent dit de verdachte aan en neemt de straf zoals door de advocaat-generaal is gevorderd als uitgangspunt.

Het hof onderkent dat ook de aangever zich bij dit incident niet onbetuigd heeft gelaten, en zal hiermee bij de strafoplegging rekening houden. Uit de bewijsmiddelen en de camerabeelden – die op de zitting in hoger beroep zijn getoond – blijkt dat de aangever zelf ook geweld heeft gebruikt, maar niet dan nadat de medeverdachte de confrontatie had opgezocht door zich tegenover de aangever en diens metgezellen provocerend te gedragen en discriminerend te uiten, en zeer dicht op de aangever te gaan staan. In de omstandigheid dat de aangever zelf ook een aandeel heeft gehad in het ontstaan van de vechtpartij en dus in de openlijke geweldpleging, ziet het hof allereerst aanleiding de duur van de door de politierechter opgelegde taakstraf enigszins te matigen tot een taakstraf voor de duur van 90 uren waarvan 50 uren voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaren.

Het hof stelt voorts vast dat de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6, eerste lid, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM), in hoger beroep is overschreden. Op 29 juni 2021 is namens de verdachte hoger beroep ingesteld tegen het vonnis van de politierechter. Het hof wijst op 26 oktober 2026 arrest. Daarmee is de redelijke termijn in hoger beroep met zo’n drie jaar en vier maanden overschreden. Het hof zal de taakstraf, gelet op de geconstateerde overschrijding, dan ook verder matigen en acht, alles afwegende, een taakstraf voor de duur van 60 uren waarvan 30 uren voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaren, passend en geboden.

Toepasselijke wettelijke voorschriften

De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 36f en 141 van het Wetboek van Strafrecht.

Vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij]

De benadeelde partij heeft zich in eerste aanleg in het strafproces gevoegd met een vordering tot schadevergoeding. Deze bedraagt € 643,95. De vordering is bij het vonnis waarvan beroep toegewezen.

Uit het onderzoek ter terechtzitting is het hof voldoende gebleken dat de benadeelde partij als gevolg van het bewezenverklaarde handelen van de verdachte rechtstreeks schade heeft geleden. De hoogte van de toe te wijzen schade is door het hof naar billijkheid geschat. De verdachte is tot vergoeding van die schade gehouden zodat de vordering tot dat bedrag zal worden toegewezen.

Voor het overige is het hof van oordeel dat behandeling van de vordering een onevenredige belasting van het strafgeding oplevert. In zoverre kan de benadeelde partij daarom thans in de vordering niet worden ontvangen en kan de vordering slechts bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

Het hof zal de schadevergoedingsmaatregel opleggen op de hierna te noemen wijze om te bevorderen dat de schade door de verdachte wordt vergoed.

BESLISSING

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep ten aanzien van de straf en de beslissing op de vordering van de benadeelde partij en doet in zoverre opnieuw recht.

Veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 60 (zestig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 30 (dertig) dagen hechtenis.

Bepaalt dat een gedeelte van de taakstraf, groot 30 (dertig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 15 (vijftien) dagen hechtenis, niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van de proeftijd van 2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.

Vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [benadeelde partij] ter zake van het bewezenverklaarde tot het bedrag van € 300,00 (driehonderd euro) ter zake van materiële schade, waarvoor de verdachte met de mededader hoofdelijk voor het gehele bedrag aansprakelijk is, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Verklaart de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in de vordering en bepaalt dat de benadeelde partij in zoverre de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd
[benadeelde partij] , ter zake van het bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 300,00 (driehonderd euro) als vergoeding voor materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 3 (drie) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte of zijn mededader aan een van beide betalingsverplichtingen hebben voldaan, de andere vervalt.

Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële schade op 29 februari 2020.

Bevestigt het vonnis waarvan beroep voor het overige.

Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. C.A. Boom, mr. E.J Hofstee en mr. M.T.C. de Vries, in tegenwoordigheid van mr. S.B. Zoet, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 26 oktober 2026.

mr. E.J. Hofstee is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.