Personen- en familierecht

Het hof laat het gezamenlijk gezag van de ouders in stand. Daarnaast laat het hof de zorgregeling en…

Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 20 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 20 oktober 2026 heeft het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over personen- en familierecht.

Instantie
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden
Zittingsplaats
Arnhem
Datum uitspraak
20 oktober 2026
Datum publicatie
20 oktober 2026
Zaaknummer
200.368.596
Procedure
Hoger beroep
Advocaat
mr. A. van Oosten, mr. M.E.W. van Schaijk
ECLI
ECLI:NL:GHARL:2026:6738
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Het hof laat het gezamenlijk gezag van de ouders in stand. Daarnaast laat het hof de zorgregeling en vakantie- en feestdagenregeling in stand, zoals de rechtbank heeft vastgesteld. Het hof bepaalt aanvullend dat de minderjarige bij de verjaardagen van zijn zussen aanwezig kan zijn, als die verjaardagen vallen in een week waarin hij bij de moeder verblijft.

Het hof wijst de verzoeken van de vader over de kinderalimentatie af.

Uitspraak

GERECHTSHOF ARNHEM-LEEUWARDEN

locatie Arnhem, afdeling civiel

zaaknummer gerechtshof 200.368.596

zaaknummer rechtbank Gelderland 447805

beschikking van 20 oktober 2026

in de zaak van

[verzoeker] (de vader)

die woont in [woonplaats] (gemeente [gemeentenaam] )

advocaat: mr. A. van Oosten

en

[verweerster] (de moeder)

die woont in [woonplaats] (gemeente [gemeentenaam] )

advocaat: mr. M.E.W. van Schaijk.

1 Samenvatting

De rechtbank Gelderland, zittingsplaats Arnhem, heeft op 24 februari 2026 de zorgregeling voor [de minderjarige3] gewijzigd en voor [de minderjarige1] en [de minderjarige2] geen zorgregeling vastgesteld. Daarnaast heeft de rechtbank een bijdrage in de kosten van verzorging en opvoeding van de kinderen vastgesteld. Het hof laat de beslissing van de rechtbank in stand en legt hierna uit waarom.

In hoger beroep verzoekt de vader om te bepalen dat hij alleen het gezag over de kinderen heeft. Het hof wijst dit verzoek af en legt hierna uit waarom.

2 De feiten

2.1.

De vader en de moeder zijn de ouders van:

  • [de minderjarige1] , geboren [in] 2009;

  • [de minderjarige2] , geboren [in] 2011;

  • [de minderjarige3] , geboren [in] 2016.

2.2.

De ouders hebben samen het gezag over de kinderen. De kinderen hebben hun hoofdverblijfplaats bij de vader.

2.3.

De rechtbank heeft op 31 juli 2024 de echtscheiding tussen de ouders uitgesproken. Het huwelijk is [in] 2024 ontbonden door inschrijving van de echtscheidingsbeschikking in de registers van de burgerlijke stand.

2.4.

De rechtbank heeft het ouderschapsplan van 11 juni 2024 aan de beschikking van 31 juli 2024 gehecht. In het ouderschapsplan hebben de ouders afspraken gemaakt over de hoofdverblijfplaats van de kinderen, de verdeling van de zorg- en opvoedingstaken (hierna: zorgregeling) en ieders bijdrage in de kosten van verzorging en opvoeding (hierna: kinderalimentatie).

3 De procedure bij de rechtbank

3.1.

De vader heeft de rechtbank verzocht om de zorgregeling uit het ouderschapsplan te wijzigen en te bepalen dat [de minderjarige1] en [de minderjarige2] contact hebben met de moeder als zij daar behoefte aan hebben. Daarnaast heeft de vader de rechtbank verzocht een zorgregeling voor [de minderjarige3] vast te stellen. Verder heeft de vader verzocht om de kinderalimentatie te wijzigen en te bepalen dat de moeder met ingang van 1 maart 2025 € 1.271 of subsidiair € 791 per maand aan kinderalimentatie aan de vader moet betalen.

3.2.

De moeder heeft de rechtbank gevraagd om een zorgregeling vast te stellen voor [de minderjarige1] , [de minderjarige2] en [de minderjarige3] en te bepalen dat de moeder met ingang van 1 maart 2025 € 253 per maand aan kinderalimentatie moet betalen.

3.3.

De rechtbank heeft op 17 juni 2025 een tussenbeschikking gegeven. De rechtbank heeft een voorlopige zorgregeling vastgesteld voor [de minderjarige3] en de definitieve beslissing over de zorgregeling voor de kinderen en de kinderalimentatie aangehouden, in afwachting van een onderzoek door de raad voor de kinderbescherming (de raad).

3.4.

De raad heeft op 29 september 2025 gerapporteerd.

3.5.

De rechtbank heeft op 24 februari 2026 een definitieve beslissing genomen en bepaald dat geen zorgregeling wordt vastgesteld voor [de minderjarige1] en [de minderjarige2] . De rechtbank heeft daarnaast een zorgregeling voor [de minderjarige3] vastgesteld, waarbij hij in de even weken bij de vader verblijft en in de oneven weken bij de moeder met het wisselmoment op vrijdag uit school of om 14:15 uur als sprake is van een studiedag of vrije dag. De rechtbank heeft ook bepaald dat de ouder waar [de minderjarige3] verblijft hem naar de andere ouder brengt. De rechtbank heeft ook een regeling vastgesteld voor de vakanties en feestdagen, volgens het verzoek van de moeder.

Verder heeft de rechtbank de beschikking van 31 juli 2024 en het daaraan gehechte

echtscheidingsconvenant en ouderschapsplan van 11 juni 2024 gewijzigd, voor zover het de kinderalimentatie betreft en bepaald dat moeder als kinderalimentatie aan de vader moet betalen:

- met ingang van 1 maart 2025 tot en met 31 december 2025:

o voor [de minderjarige1] en [de minderjarige2] een bedrag van € 276 per kind per maand;

o voor [de minderjarige3] een bedrag van € 190 per maand;

- met ingang van 1 januari 2026:

o voor [de minderjarige1] en [de minderjarige2] een bedrag van € 288,70 per kind per maand;

o voor [de minderjarige3] een bedrag van € 198,74 per maand;

3.6.

De rechtbank heeft bepaald dat de beslissing mag worden uitgevoerd, ook al is er hoger beroep ingesteld (uitvoerbaar bij voorraad verklaard).

4 De procedure bij het hof

4.1.

De vader is het niet eens met de beslissing van de rechtbank van 24 februari 2026. Hij wil dat het hof die beslissing ongedaan maakt en bepaalt dat [de minderjarige3] in de week dat hij bij de moeder is, op dinsdag bij de vader verblijft tot woensdagochtend voor school. Daarnaast wil de vader dat het hof voor recht verklaart dat de vakantie- en feestdagenregeling volgens het ouderschapsplan geldt, of de regeling die de rechtbank heeft vastgesteld in stand laat, met daarbij een aantal uitzonderingen voor de jaren 2026 en 2027 en met de bepaling dat in het jaar 2028 de verdeling vervalt en de ouders deze in overleg moeten vaststellen. Ook heeft hij verzocht een regeling vast te stellen voor de verjaardagen van de ouders en de kinderen van de ouders.

Verder wil de vader dat het hof bepaalt dat hij alleen het gezag over de kinderen heeft of dat hij alleen het gezag over [de minderjarige1] en [de minderjarige2] heeft.

Ten slotte vraagt de vader het hof om de kinderalimentatie te wijzigen en te bepalen dat de moeder aan kinderalimentatie moet betalen:

  • vanaf 1 maart 2025 tot 1 oktober 2025: € 1.331 per maand

  • vanaf 1 oktober 2025: € 1.510 per maand

  • subsidiair: de moeder te veroordelen tot nakoming van de afspraken over de kindrekening van de ouders (in de verhouding 51/49 zoals volgt uit randnummer 11.6 van het ouderschapsplan).

4.2.

De moeder wil dat de beslissing van de rechtbank in stand blijft.

De informatie die het hof heeft ontvangen

4.3.

Het hof heeft de volgende stukken ontvangen:

  • het beroepschrift, ontvangen op 5 mei 2026;

  • het verweerschrift van de moeder;

  • het bericht van de raad van 27 augustus 2026, met daarbij een kopie van de klachtbeslissing;

  • een bericht met bijlagen namens de vader van 4 september 2026;

  • een bericht met bijlagen namens de moeder van 4 september 2026;

  • het bericht van de raad van 7 september 2026, met daarbij het raadsrapport na de klachtbeslissing.

4.4.

De kinderen hebben op 14 september 2026 gesproken met een raadsheer en een griffier van het hof. [de minderjarige2] heeft verteld wat zij vindt van het gezag van de moeder. [de minderjarige3] heeft verteld wat hij vindt van het gezag en het contact met de moeder. [de minderjarige1] heeft verteld wat zij vindt van het gezag van de moeder en wat zij vindt van de kinderalimentatie.

4.5.

De zitting bij het hof was op 15 september 2026. Aanwezig waren:

- de vader met zijn advocaat

- de moeder met haar advocaat

- een vertegenwoordiger van de raad.

5 Het oordeel van het hof

Het gezag

Wat in de wet staat

5.1

De rechter kan op verzoek van de niet met elkaar gehuwde ouders of van een van hen het gezamenlijk gezag beëindigen als nadien de omstandigheden zijn gewijzigd of bij het nemen van de beslissing op grond waarvan het gezamenlijk gezag is ontstaan van onjuiste of onvolledige gegevens is uitgegaan. De rechter kan dan bepalen dat het gezag over een kind aan één van hen toekomt indien:

a. er een onaanvaardbaar risico is dat het kind klem of verloren zou raken tussen de ouders en niet te verwachten is dat hierin binnen afzienbare tijd voldoende verbetering zou komen, of

b. wijziging van het gezag anderszins in het belang van het kind noodzakelijk is.

Het oordeel van het hof

5.2.

Het hof is van oordeel dat sprake is van een wijziging van omstandigheden, zodat het verzoek van de vader kan worden beoordeeld. Sinds de echtscheiding is de communicatie tussen de vader en de moeder namelijk verslechterd. Tussen de ouders is ook niet in geschil dat sprake is van een wijziging van omstandigheden.

5.3.

Het hof is van oordeel dat niet is voldaan aan (één van) de gronden voor een beëindiging van het gezamenlijk gezag van de ouders. Het hof zal daarom het verzoek van de vader om te bepalen dat hij alleen het gezag heeft over de drie kinderen, of over [de minderjarige1] en [de minderjarige2] , afwijzen.

5.4.

Sinds de geboorte van de kinderen hebben de ouders samen het gezag over [de minderjarige1] , [de minderjarige2] en [de minderjarige3] . De moeder heeft tot de echtscheiding (mede) de rol van opvoeder gehad en is betrokken geweest bij het leven van de kinderen. Tussen de ouders geldt een co-ouderschapsregeling voor [de minderjarige3] . De vader en de moeder zijn in gelijke mate betrokken bij de verzorging en opvoeding van [de minderjarige3] en zijn op de hoogte van wat zich in zijn leven afspeelt. Zowel de vader als de moeder kan de belangen van [de minderjarige3] overzien en zij zijn allebei in staat om in zijn belang gezagsbeslissingen te nemen. Hoewel de communicatie tussen de ouders niet goed is, zullen zij daar - zoals hierna uitgebreider uiteen wordt gezet - aan gaan werken.

5.5.

Met [de minderjarige1] en [de minderjarige2] heeft de moeder sinds de zomer van 2024 geen contact meer, waardoor zij nu weinig zicht heeft op hen. Dit maakt naar het oordeel van het hof echter nog niet dat zij niet mede beslissingen over hen kan nemen, nu zij tot relatief kort geleden wel een groot onderdeel van hun leven uitmaakte. Het contact tussen de ouders over de kinderen verloopt moeizaam. De moeder heeft verklaard dat zij wil werken aan verbetering van de communicatie tussen de ouders en dat zij open staat voor hulpverleningstrajecten. De vader heeft eerder verklaard dat er geen hulpverlening is voor het verbeteren van de communicatie en dat die hulpverlening er niet gaat komen. Toen de ouders zich eind december 2025 wilden aanmelden voor een hulpverleningstraject, heeft de vader bezwaar gemaakt tegen de informatie op het aanmeldformulier, die volgens hem onjuist was. Dat dit traject niet van de grond is gekomen, waardoor de communicatie tussen de ouders nog niet is verbeterd, kan de moeder niet worden aangerekend. Ter zitting is door de vader echter ook gezegd dat er weer een nieuw traject lijkt te worden opgestart. De ouders hebben dus nog mogelijkheden om aan de onderlinge communicatie te werken. Daarnaast heeft de moeder geen beslissingen over de kinderen gefrustreerd, op één voorval na. Maar daarvan erkent de moeder dat zij verkeerd heeft gehandeld toen zij in eerste instantie geen toestemming gaf voor een reis van [de minderjarige2] naar het buitenland. Zij heeft uiteindelijk alsnog toestemming verleend, voordat een procedure over vervangende toestemming nodig was. De raad heeft de ouders geadviseerd om een ouderschapstraject te starten. Dit kan bijdragen aan het verbeteren van de communicatie tussen de ouders, zodat het nemen van gezagsbeslissingen soepeler verloopt. Eventueel zou dat ook Parallel Solo Ouderschap kunnen zijn. Verder acht het hof van belang dat, zoals de raad ter zitting heeft verwoord, het risico bestaat dat eenhoofdig gezag tot een nog verdere verwijdering van de moeder van [de minderjarige1] en [de minderjarige2] zal leiden. Dat acht het hof niet in hun belang. Het hof sluit zich dan ook aan bij het advies van de raad. Het hof is van oordeel dat niet kan worden vastgesteld dat er een onaanvaardbaar risico is dat [de minderjarige1] , [de minderjarige2] of [de minderjarige3] klem of verloren raken tussen de ouders, wanneer zij samen het gezag over de kinderen houden. Ook is het naar het oordeel van het hof niet in het belang van de kinderen noodzakelijk dat de vader alleen het gezag over hen heeft. Het hof laat het gezamenlijk gezag van de ouders daarom in stand en zal de verzoeken van de vader over het gezag afwijzen.

De zorgregeling en de vakantie- en feestdagenregeling

Wat in de wet staat

5.6.

De rechter kan op verzoek van de ouders of van een van hen een beslissing over de uitoefening van het ouderlijk gezag of een door de ouders onderling getroffen regeling daarover wijzigen als de omstandigheden zijn gewijzigd of bij het nemen van de beslissing van onjuiste of onvolledige gegevens is uitgegaan. Deze gewijzigde regeling kan gaan over een verdeling van de zorg- en opvoedingstaken.

5.7.

Het hof is van oordeel dat de zorgregeling en de vakantie- en feestdagenregeling zoals de rechtbank heeft vastgesteld in het belang van de kinderen is. Het hof zal de beschikking van de rechtbank op dit onderdeel daarom bekrachtigen. Het hof neemt - na eigen onderzoek - de overwegingen van de rechtbank over en voegt daar nog het volgende aan toe.

De reguliere zorgregeling voor [de minderjarige3]

5.8.

Zoals de rechtbank terecht in de tussenbeschikking van 17 juni 2025 heeft overwogen en waartegen geen grief is gericht, is er sprake van gewijzigde omstandigheden. Het hof zal daarom ook de verzoeken van de vader over de zorgregeling inhoudelijk beoordelen.

5.9.

Sinds de beschikking van de rechtbank van 24 februari 2026 verblijft [de minderjarige3] de even weken bij de vader en de oneven weken bij de moeder. Dit verloopt goed en [de minderjarige3] heeft in het kindgesprek bij het hof laten weten dat hij het fijn vindt om de ene week bij de vader en de andere week bij de moeder te zijn. De vader heeft het hof verzocht om te bepalen dat [de minderjarige3] op dinsdag bij de vader verblijft in de week dat hij bij de moeder is, zodat hij op dinsdag naar de training bij zijn wielrenvereniging kan gaan. Het hof ziet hierin geen aanleiding om de week-op-week-af-regeling te onderbreken. Het is in het belang van [de minderjarige3] dat hij een week contact kan hebben met de moeder, zonder dat die week wordt onderbroken. Hierdoor is er geen wisselmoment in het midden van de week bij de moeder en ontstaat meer rust bij [de minderjarige3] . Op school wordt volgens de moeder, zo heeft zij ter zitting toegelicht, gezien dat [de minderjarige3] zich goed ontwikkelt en dat hij rustiger is. Het is niet in het belang van [de minderjarige3] dat de zorgregeling wordt gewijzigd, want dat brengt weer onrust met zich. Bovendien heeft de moeder toegezegd dat zij een fietsendrager wil aanschaffen en [de minderjarige3] op dinsdag naar zijn wielrentraining wil brengen, als [de minderjarige3] daarheen wil. Het hof sluit zich aan bij het advies van de raad om de huidige zorgregeling in stand te laten, zoals de rechtbank die heeft vastgesteld en wijst de verzoeken van de vader af.

De vakantie- en feestdagenregeling voor [de minderjarige3]

5.10.

Ten tijde van de zitting was het hulpverleningstraject voor de verbetering van de communicatie tussen de ouders nog niet gestart. Er is nu nog weinig tot geen overleg mogelijk over de verdeling van de vakanties en feestdagen, zodat de afspraken uit het ouderschapsplan - op basis waarvan veelvuldig overleg nodig is over de verdeling - ook naar het oordeel van het hof moeten worden gewijzigd. Het is noodzakelijk dat die verdeling wordt vastgelegd zoals de rechtbank heeft gedaan, zodat voor [de minderjarige3] en de ouders duidelijk is waar hij op welke dagen verblijft. In de regeling zijn de verjaardagen van de ouders opgenomen. Tijdens de zitting heeft de moeder laten weten dat zij het belangrijk vindt dat [de minderjarige3] ook aanwezig kan zijn bij de verjaardagen van [de minderjarige1] en [de minderjarige2] . Het hof zal daarom bepalen dat de moeder ervoor zorgt dat [de minderjarige3] hierbij aanwezig is, wanneer die verjaardagen vallen in een week waarin [de minderjarige3] bij de moeder verblijft. Het hof ziet geen aanleiding af te wijken van de door de rechtbank vastgestelde regeling, zoals de vader subsidiair verzoekt. Dit nu ook zijn subsidiaire verzoek behelst dat de ouders veel moeten overleggen over de exacte verdeling en dat is op dit moment nog niet mogelijk. De door de rechtbank vastgestelde regeling is naar het oordeel van het hof gebaseerd op een gelijkwaardige verdeling en biedt duidelijkheid. De ouders kunnen, zoals overwogen, op dit moment nog geen afspraken maken over een verdeling van de vakanties. Het hof zal daarom de verzoeken van de vader over de vakanties en feestdagen afwijzen en bekrachtigt ook op dit punt de beslissing van de rechtbank.

De kinderalimentatie

Wat in de wet staat

5.11.

De ouders zijn verplicht naar draagkracht te voorzien in de kosten van verzorging en opvoeding van hun minderjarige kinderen.

Het oordeel van het hof

5.12.

Het hof is van oordeel dat de moeder de door de rechtbank vastgestelde kinderalimentatie moet blijven betalen. Het hof zal de beschikking van de rechtbank op dit onderdeel daarom bekrachtigen. Het hof neemt - na eigen onderzoek - de overwegingen van de rechtbank over en voegt daar nog het volgende aan toe.

5.13.

Volgens de vader is de behoefte van de kinderen hoger dan de gemaximeerde behoefte die volgt uit de behoeftetabel, omdat de ouders een substantieel hoger netto besteedbaar gezinsinkomen hadden dan € 6.000, waarop de gemaximeerde behoefte is gebaseerd. Het hof gaat niet mee in het standpunt van de vader dat de behoefte moet worden geëxtrapoleerd. In het ouderschapsplan zijn de ouders in artikel 11 overeengekomen dat het totale te storten bedrag op de kindrekening € 1.620 per maand bedraagt, wat overeenstemt met de maximale behoefte die blijkt uit de tabellen. Bovendien is aan het ouderschapsplan een alimentatieberekening gehecht, die ook door de ouders op iedere bladzijde is ondertekend, waaruit blijkt dat de behoefte van de kinderen € 1.620 bedraagt. De ouders zijn in artikel 11.2 en 11.5 van het ouderschapsplan overeengekomen welke kosten allemaal onder de behoefte van € 1.620 vallen. Het hof komt dan ook tot de conclusie dat de ouders zijn overeengekomen dat de behoefte in totaal € 1.620 per maand bedraagt. De ouders hebben bovendien afspraken gemaakt voor kosten die de behoefte overstijgen. De vader verwijst zelf ook naar de afspraak dat de overige kosten, waarin niet wordt voorzien middels het behoeftebedrag, naar rato van draagkracht moeten worden voldaan. Maar of van dergelijke kosten sprake is of is geweest, heeft hij niet althans onvoldoende inzichtelijk gemaakt. De vader heeft veel stukken overgelegd, maar niet althans onvoldoende onderbouwd is dat er sprake is van kosten die niet in het behoeftebedrag zijn meegenomen. Het is niet aan het hof om, in de door de vader overgelegde Excel-sheets, op zoek te gaan naar eventuele kosten die buiten het behoeftebedrag zouden vallen. Net als de rechtbank gaat het hof daarom uit van een totale behoefte van de kinderen van € 1.620.

5.14.

Het hof gaat ook niet mee in het standpunt van de vader dat voor het bepalen van de draagkracht van de vader moet worden gerekend met twee periodes, omdat hij sinds 1 oktober 2025 minder is gaan verdienen. Zoals de rechtbank heeft overwogen, heeft de vader een transitievergoeding ontvangen. Volgens de vader bedroeg die vergoeding netto

€ 47.975. Naar het oordeel van het hof had de vader dit bedrag, althans in ieder geval een groot gedeelte, moeten aanwenden om het inkomensverlies per 1 oktober 2025 op te vangen. De vader stelt dat een aanzienlijk gedeelte is besteed aan advocaatkosten, maar dat is slechts met een zelf opgesteld overzicht onderbouwd doch niet met bewijsstukken. Bovendien is het hof van oordeel dat deze besteding een keuze is geweest van de vader, maar dat dit onverlet laat dat hij de vergoeding had behoren te benutten om het inkomensverlies op te vangen ten behoeve van zijn bijdrage in de kosten van de kinderen. Gelet op het voorgaande is het hof van oordeel dat bij het bepalen van de draagkracht van de vader niet moet worden gerekend met twee periodes, maar met zijn inkomensgegevens vanaf 1 maart 2025.

5.15.

Als het hof de vader niet volgt in zijn verzoeken over de kinderalimentatie, vraagt hij het hof de moeder te veroordelen tot nakoming van de afspraken over de kindrekening van de ouders. Gelet op de wijziging van omstandigheden, die door geen van de ouders wordt betwist, heeft de rechtbank de kinderalimentatie terecht opnieuw berekend. Door de wijziging van omstandigheden voldoen de afspraken over de kindrekening uit het ouderschapsplan niet meer aan de wettelijke maatstaven. Dat is ook de reden voor de indiening van de verzoeken door beide ouders tot wijziging van de kinderalimentatie. Het hof zal het subsidiaire verzoek van de vader daarom ook afwijzen.

6 De beslissing

Het hof, beschikkende in hoger beroep, voor zover aan het oordeel van het hof onderworpen:

bekrachtigt de beschikking van de rechtbank Gelderland, zittingsplaats Arnhem, van 24 februari 2026;

bepaalt aanvullend dat de moeder ervoor zorgt dat [de minderjarige3] bij de verjaardagen van [de minderjarige1] en [de minderjarige2] aanwezig kan zijn, indien die verjaardagen vallen in een week waarin [de minderjarige3] bij de moeder verblijft;

wijst af wat verder is verzocht.

Deze beschikking is gegeven door mrs. D.J.M. van de Voort, S. Kuijpers en A.W. Beversluis, bijgestaan door mr. T.F. de Ruiter als griffier en is in het openbaar uitgesproken op 20 oktober 2026.

artikel 1:253n BW artikel 1:253a lid 4 en artikel 1:377e BW Artikel 1:404 BW