Bekrachtiging voorlopige en definitieve machtiging tot uithuisplaatsing van twee kinderen bij de vader. Er…

locatie Leeuwarden

afdeling civiel recht

zaaknummer gerechtshof 200.373.705/01

(zaaknummer rechtbank Midden-Nederland 611719)

beschikking van 3 november 2026

over de uithuisplaatsing van:

[de minderjarige1] , geboren [in] 2019, en

[de minderjarige2] , geboren [in] 2020,

in de zaak van

[verzoeker1] (de moeder),

die woont op een bij het gerechtshof bekend adres,

verzoekster in hoger beroep,

advocaat: mr. G.A.P. Avontuur in Oosterhout (NB),

en

Raad voor de Kinderbescherming (de Raad),

regio Midden Nederland, locatie Utrecht.

Als overige belanghebbenden zijn aangemerkt:

[belanghebbende] (de vader),

die woont in [woonplaats] ,

advocaat: mr. I.M.G. Maste in Almere,

de gecertificeerde instelling

Stichting Samen Veilig Midden-Nederland (de GI),

die gevestigd is in Almere.

De kinderrechter in de rechtbank Midden-Nederland heeft een machtiging verleend om de kinderen uit huis te plaatsen bij de vader. Het gerechtshof beslist dat dit zo moet blijven en legt hierna uit waarom.

De ouders hebben twee kinderen: [de minderjarige1] , geboren [in] 2019, en [de minderjarige2] , geboren [in] 2020. De ouders hebben samen het gezag over de kinderen.

De Raad heeft de kinderrechter verzocht de kinderen voorlopig onder toezicht te stellen en een machtiging tot uithuisplaatsing bij de vader te verlenen. Alles voor de duur van drie maanden.

Bij beschikking van 18 mei 2026 zijn [de minderjarige1] en [de minderjarige2] voorlopig onder toezicht gesteld van de GI tot 1 juni 2026 en is een machtiging tot uithuisplaatsing van de kinderen bij de vader verleend tot 1 juni 2026.

Bij beschikking van 22 mei 2026 is aansluitend de voorlopige ondertoezichtstelling verleend tot 18 augustus 2026 en de machtiging tot huisplaatsing bij de vader tot 18 augustus 2026.

De kinderen verblijven sinds 18 mei 2026 bij de vader. Daarvoor woonden ze bij de moeder.

De moeder is het niet eens met de beslissingen van de kinderrechter van 18 mei 2026 en van 22 mei 2026 voor zover die zien op de machtigingen tot uithuisplaatsing. Zij komt daarvan in hoger beroep. Zij wil dat het gerechtshof de beslissingen van de kinderrechter op dat punt ongedaan maakt.

De Raad wil dat de beslissingen in stand blijven.

De vader is het eens met de beslissingen van de kinderrechter. Hij wil dat het gerechtshof de beslissingen van de kinderrechter in stand laat.

De GI wil dat de beslissingen in stand blijven.

Het gerechtshof heeft de volgende stukken ontvangen:

- het beroepschrift met bijlage(n), ingekomen op 17 augustus 2026;

- een journaalbericht namens de moeder van 3 september 2026 met bijlage(n);

- een verweerschrift van de Raad met bijlage(n);

- een verweerschrift van de vader met bijlagen);

- een journaalbericht namens de moeder van 23 september 2026 met bijlage(n);

- twee journaalberichten namens de moeder van 2 oktober 2026, waarvan één met bijlage(n).

De zitting van het gerechtshof was op 6 oktober 2026. Aanwezig waren:

- de moeder met haar advocaat;

- een vertegenwoordiger van de Raad;

- de vader met zijn advocaat;

- twee vertegenwoordigsters van de GI.

Wat staat in de wet?

De kinderrechter kan een machtiging geven de kinderen uit huis te plaatsen. De rechter kan die machtiging geven als dat noodzakelijk is voor de verzorging en opvoeding van de kinderen of voor onderzoek van de kinderen. De kinderrechter kan dat met spoed doen als er onmiddellijk en ernstig gevaar dreigt voor het kind.

De machtigingen tot uithuisplaatsing van de kinderen liepen tot 1 juni 2026 respectievelijk 18 augustus 2026 en zijn dus al verlopen. Toch moet het gerechtshof nog toetsen of de machtigingen wel mochten worden gegeven.

Het gerechtshof oordeelt dat de machtigingen tot uithuisplaatsing terecht zijn gegeven. [de minderjarige1] en [de minderjarige2] worden ernstig in hun ontwikkeling bedreigd en het is voor hun verzorging en opvoeding noodzakelijk dat zij uit huis kunnen worden geplaatst. De kinderen zijn opgegroeid in een situatie waarin er relatieproblemen waren tussen de ouders. Voor het uiteengaan van de ouders waren er al zorgen over de kinderen. Vanaf september 2025 verbleven de kinderen met de moeder op een geheime locatie van de [naam1] , omdat de moeder stelde dat er sprake was van intieme terreur, mishandeling en seksueel misbruik door de vader.

Duidelijk is dat de moeder een grote angst heeft voor de vader. Waar de moeder aanvankelijk stelde alleen angst te hebben voor de vader, heeft zij naderhand erkend andere angsten te kennen, zoals de angst die zij ontwikkeld heeft na een brand thuis. De rapportage van Jeugdzorg [woonplaats] ( [woonplaats] ) vermeldt voorts dat de moeder een EMDR-traject heeft gehad in verband met angsten die zij had door bedreigingen die ze van collega's had ontvangen. De vader stelt dat de moeder een bepaalde angst voor mannen heeft door nare ervaringen uit het verleden. Gedurende het raadsonderzoek is bijvoorbeeld gebleken dat moeder met paniek en angst reageerde toen in maart 2026 in het nieuws was dat in speelzand mogelijk asbest terecht was gekomen. Anders dan de moeder mogelijk meent, is de visie van de Raad over angst die de moeder heeft dan ook niet alleen gebaseerd op wat de vader daarover heeft gezegd. De Raad is bezorgd dat de moeder de kinderen te veel belast met haar angsten.

Op grond van het voorgaande is het gerechtshof van oordeel dat de machtiging tot uithuisplaatsing van de kinderen noodzakelijk was voor hun verzorging en opvoeding.

De moeder heeft nog de vraag opgeworpen of de machtiging tot uithuisplaatsing op 18 mei 2026 wel mocht worden gegeven zonder haar vooraf in de gelegenheid te stellen te worden gehoord. Volgens de moeder was er geen dringende noodzaak voor een spoeduithuisplaatsing. Het gerechtshof ziet zich daarom geplaatst voor de vraag of er onmiddellijk en ernstig gevaar dreigde voor de kinderen.

Op 18 mei 2026 was het raadsrapport klaar en is een verzoek tot voorlopige ondertoezichtstelling en een machtiging tot uithuisplaatsing ingediend. De kinderrechter heeft beslist zonder andere belanghebbenden in de gelegenheid te stellen te worden gehoord. Het gerechtshof is van oordeel dat dat gerechtvaardigd was omdat er, zoals de Raad concludeerde na uitgebreid onderzoek en een intern multidisciplinair overleg, gelet op de toename van de zorgen over het gedrag van de moeder, gevreesd werd dat de moeder vanuit haar grote angst (met onbekende bestemming) zou vertrekken of zichzelf en/of de kinderen in onveiligheid zou brengen als de mogelijke plaatsing bij de vader eerst met de moeder besproken zou worden. Er was in die zin een dreiging van onmiddellijk en ernstig gevaar voor de kinderen.

Omdat het gerechtshof oordeelt dat de (spoed) machtigingen noodzakelijk waren en terecht zijn gegeven, zal het de beschikkingen van 18 mei 2026 en 22 mei 2026, voor zover in hoger beroep bestreden, bekrachtigen.

De vader heeft verzocht de moeder in zijn proceskosten te veroordelen. Het gerechtshof ziet evenwel geen reden om de moeder in de proceskosten te veroordelen en zal bepalen dat iedere partij de eigen kosten draagt.

Het gerechtshof:

bekrachtigt de beschikking van de kinderrechter in de rechtbank Midden-Nederland, locatie Lelystad van 18 mei 2026 en de beschikking van de kinderrechter in de rechtbank Midden-Nederland, locatie Almere van 22 mei 2026 voor zover het de machtiging tot uithuisplaatsing van de kinderen betreft;

wijst het meer of anders verzochte af.

Deze beschikking is gegeven door mr. L. van Dijk, mr. B.J. Engberts en mr. I.A. Vermeulen, bijgestaan door mr. E.L.K. Bijma als griffier, en is op 3 november 2026 uitgesproken in het openbaar in tegenwoordigheid van de griffier.