Afwijzing verzoek tot vaststellen zorgregeling. Artikel 1:253a BW.

zaaknummer: 200.364.997/01

zaaknummer rechtbank: C/13/732030 / FA RK 23-2253 (VZ/SM)

beschikking van de meervoudige kamer van 3 november 2026 in de zaak van

[de vader] ,

wonende te [plaats A] ,

verzoeker in hoger beroep,

hierna: de vader,

advocaat: mr. T.P. Schut te Amsterdam,

en

[de moeder] ,

wonende op een bij het hof bekend adres,

verweerster in hoger beroep,

hierna: de moeder,

advocaat: mr. T.T. Robijn te Amsterdam.

Het hof heeft daarnaast als belanghebbenden aangemerkt:

In de procedure heeft een adviserende taak:

de Raad voor de Kinderbescherming,

gevestigd te Den Haag, locatie Amsterdam,

hierna: de raad.

In de procedure bij de rechtbank ging de zaak over de omgang tussen [kind 1] en [kind 2] en de vader. De rechtbank heeft het verzoek van de vader tot het vaststellen van een zorgregeling met [kind 1] en [kind 2] afgewezen. De vader is het daar niet mee eens en wil dat alsnog een (begeleide) zorgregeling wordt vastgesteld. De moeder is het eens met de bestreden beschikking. Omdat [kind 1] inmiddels 18 jaar oud is heeft de procedure bij het hof enkel nog betrekking op de omgang tussen de vader en [kind 2] (15 jaar).

De vader is op 10 februari 2026 in hoger beroep gekomen van een beschikking van
10 november 2025 (hierna: de bestreden beschikking) van de rechtbank Amsterdam (hierna: de rechtbank).

De moeder heeft op 21 april 2026 een verweerschrift ingediend.

Het hof heeft daarnaast de volgende stukken ontvangen:

- een bericht van de zijde van de vader van 7 september 2026 met bijlagen;

- een bericht van de zijde van de moeder van 6 oktober 2026.

De voorzitter heeft op 15 september 2026 met [kind 1] , die bij aanvang van de procedure bij het hof minderjarig was, en [kind 2] gesproken. Ter zitting van 16 september 2026 heeft de voorzitter de inhoud van deze gesprekken zakelijk weergegeven. De ouders hebben de gelegenheid gekregen om daarop te reageren.

De zitting heeft op 16 september 2026 plaatsgevonden. Daarbij waren aanwezig:

- de vader, bijgestaan door zijn advocaat,

- de moeder, bijgestaan door haar advocaat,

- de bijzondere curator, en

- de raad, vertegenwoordigd door V. Aelbers.

De vader en de moeder zijn de ouders van:

- [kind 1] , geboren [in] 2008 te [plaats A] , en

- [kind 2] , geboren [in] 2010 te [plaats A] .

De ouders zijn getrouwd geweest en zijn op 10 januari 2013 gescheiden. De ouders oefenen gezamenlijk het gezag uit over [kind 2] ( [kind 1] is inmiddels meerderjarig, waardoor het gezag over haar van rechtswege is geëindigd). [kind 1] en [kind 2] wonen bij de moeder.

Bij beschikking van 19 juli 2023 heeft de rechtbank bepaald dat de moeder gehouden is de vader eenmaal per twee maanden schriftelijk op de hoogte te stellen omtrent gewichtige aangelegenheden met betrekking tot de persoon en het vermogen van [kind 1] en [kind 2] , onder toezending van een recente kleurenfoto van hen. De rechtbank heeft de behandeling van de zorgregeling pro forma aangehouden tot 11 december 2023, in afwachting van de berichten van de ouders over de stand van zaken en het door hen gewenste vervolg van de procedure.

Bij beschikking van 27 december 2024 heeft de rechtbank een bijzondere curator over [kind 1] en [kind 2] benoemd en de beslissing over de omgang aangehouden tot 1 april 2025, in afwachting van het verslag van de bijzondere curator en de reactie van de ouders daarop.

Bij – de in zoverre niet bestreden – beschikking van 10 november 2025 heeft de rechtbank bepaald dat de moeder gehouden is de vader eenmaal per drie maanden schriftelijk op de hoogte te stellen ten aanzien van de belangrijke zaken in het leven van [kind 1] en [kind 2] en daarbij eens in de zes maanden een kleurenfoto van hen toe te sturen.

De rechtbank heeft in de bestreden beschikking, voor zover hier van belang, het verzoek van de vader om een zorgregeling te bepalen, waarbij de vader [kind 1] en [kind 2] om te beginnen elke week één tot anderhalf uur kan zien en het contact wordt opgebouwd naar één dag per week, afgewezen.

De vader verzoekt, met vernietiging van de bestreden beschikking in zoverre en uitvoerbaar bij voorraad, alsnog een (begeleide) zorgregeling tussen hem en [kind 1] en [kind 2] vast te stellen. Daarnaast verzoekt de vader de ouders te verwijzen naar een hulpverleningstraject dan wel een raadsonderzoek te gelasten, teneinde tot contactherstel of een hulpverleningstraject te komen.

De moeder verzoekt de vader niet-ontvankelijk te verklaren in zijn hoger beroep dan wel zijn verzoeken af te wijzen.

Het hof overweegt als volgt. [kind 1] was bij aanvang van de procedure in hoger beroep minderjarig en is gedurende de procedure, [in] 2026, meerderjarig geworden. De vader heeft daarom geen belang meer bij zijn verzoek voor zover dat op [kind 1] ziet. Het hof zal het verzoek van de vader ten aanzien van [kind 1] daarom afwijzen. Vaders verzoek ten aanzien van [kind 2] zal hieronder worden besproken.

De vader is van mening dat de rechtbank ten onrechte zijn verzoek tot omgang met [kind 2] heeft afgewezen. Het is belangrijk dat [kind 2] weet wie haar vader is en dat zij zich een eigen beeld van hem kan vormen. Dat [kind 2] aangeeft geen behoefte aan contact te hebben, komt doordat de moeder een verkeerd beeld van de vader heeft geschetst. Ook wil de vader een rol spelen in haar leven. Hij heeft daarvoor onvoldoende de kans gekregen en de rechtbank heeft zonder gedegen onderzoek te doen vaders verzoek tot omgang afgewezen. Eerder, ten tijde van de tussenbeschikking, wees de rechtbank erop dat voor de kinderen professionele hulpverlening nodig is gericht op contactherstel. Ook de moeder was toen die mening toegedaan. Die hulp is echter nooit ingezet. Daar komt bij dat de bijzondere curator niet heeft onderzocht waarom de kinderen zich verzetten tegen contact met hun vader. De rechtbank heeft daartoe ook geen nader onderzoek, bijvoorbeeld door de raad, gelast. Nu [kind 2] steeds ouder wordt, dringt de tijd. Daar komt bij dat de vader ziek is – hij is onder behandeling voor prostaat- en alvleesklierkanker – en de vooruitzichten op herstel slecht zijn. De mogelijkheid bestaat dat [kind 2] zich later realiseert dat zij wel had gewild dat de vader een rol in haar leven had gehad, maar dat die mogelijkheid daartoe er niet meer is; dat zou een enorme impact op haar ontwikkeling kunnen hebben. De vader biedt aan via zijn advocaat informatie over zijn ziekte aan de advocaat van de moeder verschaffen.

De moeder stelt dat de rechtbank terecht vaders verzoek tot omgang met [kind 2] heeft afgewezen. Er is wel degelijk onderzocht wat [kind 2] wil en waarom zij zich verzet tegen contact met de vader; daarvoor is immers een bijzondere curator benoemd. [kind 2] heeft duidelijk kenbaar gemaakt dat zij niet open staat voor contact met de vader. Dat komt door de gebeurtenissen in het verleden; de moeder heeft nooit negatief over de vader gesproken. Gelet op haar leeftijd is [kind 2] zelf in staat om te beoordelen of zij contact wil met haar vader. Het is niet in het belang van [kind 2] om contact af te dwingen. Daarbij is de hulpverlening die nodig werd geacht door de rechtbank niet van de grond gekomen vanwege lange wachtlijsten; in plaats daarvan is een bijzondere curator ingezet. Ook is in het verleden al eerder hulpverlening ingezet, maar is dat niet succesvol gebleken door een gebrek aan inzet en betrokkenheid van de vader. Bovendien zijn contactmomenten veelal niet tot stand gekomen door vaders eigen toedoen. De moeder heeft het contact ook nooit tegengehouden.

De raad adviseert het hof om geen zorgregeling tussen de vader en [kind 2] vast te stellen. Het is begrijpelijk dat de vader contact wil, maar om dat te realiseren moet daarvoor ook ruimte bestaan bij [kind 2] . Zij staat echter niet open voor contact. Nu er bij [kind 2] geen intrinsieke motivatie bestaat om een band op te bouwen met haar vader, is het lastig om invulling te geven aan een hulpverleningstraject dat is gericht op contactherstel. Hoewel het voor de ontwikkeling van [kind 2] belangrijk is dat zij een zelfstandig beeld van de vader kan vormen (om die reden is destijds bij Altra ook ingezet op Words and Pictures), is contactherstel nu niet mogelijk. Het door de raad doen van onderzoek zal de situatie niet veranderen. Ook in het geval dat blijkt dat het contactverlies veroorzaakt is door omgevingsfactoren zal een hulpverleningstraject naar verwachting niet effectief zijn, als gevolg van [kind 2] leeftijd, de ontwikkelingsfase waarin zij zich bevindt en de bij haar bestaande weerstand tegen contact. Verder sluit de raad zich aan bij het advies van de bijzondere curator aan [kind 2] om, als op enig moment wel weer ruimte ontstaat voor verbinding met de vader, contact met hem te zoeken.

De bijzondere curator heeft ter zitting bij het hof het volgende naar voren gebracht. Uit haar gesprek met [kind 2] is gebleken dat zij geen behoefte heeft aan contact met de vader of een andere vorm van verbinding met hem. De vader heeft wel een groot verlangen dat zij elkaar leren kennen. De bijzondere curator acht het in het belang van [kind 2] dat zij kennis maakt met de vader; dat hoeft niet noodzakelijkerwijs via een vaste zorgregeling of omgang maar kan ook op een meer laagdrempelige manier tot stand komen, bijvoorbeeld door te beginnen met één gesprek. Het zou helpend zijn voor [kind 2] als zij zich een beeld van de vader kan vormen. De moeder heeft aangegeven dat weinig over de vader wordt gesproken bij haar thuis. Voor [kind 2] houding ten opzichte van contact met de vader speelt ook haar omgeving een rol; als haar omgeving niet welwillend tegenover het contact staat beperkt dat haar intrinsieke motivatie om zich op de vader te oriënteren. Het is dan ook in haar belang dat er in haar omgeving meer gepraat wordt over de vader en de familie van vaderszijde. Dat kan haar in de toekomst ook helpen bij het aangaan van relaties. De moeder kan daarin een proactieve rol spelen en het onderwerp “vader” bespreekbaar maken. De bijzondere curator sluit zich aan bij de tip die zij in haar verslag heeft genoemd, namelijk om als [kind 2] daaraan toe is een keer met de vader af te spreken en te kijken wie hij is en of het goed voelt om contact te hebben.

De ouders hebben samen het gezag. Op grond van artikel 1:253a van het Burgerlijk Wetboek (BW) kan de rechter op verzoek van de ouders of een van hen een regeling vaststellen inzake de uitoefening van het ouderlijk gezag. Deze regeling kan omvatten een toedeling aan ieder der ouders van de zorg- en opvoedingstaken, alsmede met overeenkomstige toepassing van artikel 1:377a, derde lid, BW een tijdelijk verbod aan een ouder om met het kind contact te hebben. De rechter neemt een zodanige beslissing als hem in het belang van het kind wenselijk voorkomt. Lid 4 van artikel 1:253a BW verklaart artikel 1:377e BW van overeenkomstige toepassing.

Uit het dossier en wat op de zitting is besproken blijkt het volgende. Sinds de echtscheiding van de ouders woont [kind 2] (en ook [kind 1] , op wie de procedure eerder nog zag) bij de moeder en is er weinig contact met de vader geweest. De ouders worden het niet eens over het contact. In 2017 hebben zij een hulpverleningstraject bij Altra gevolgd, te weten het traject Ouderschap Blijft, gericht op contactherstel, maar dat traject is niet geslaagd. De vader en [kind 2] (en [kind 1] ) hebben elkaar tijdens dat traject voor het laatst een keer gezien, onder begeleiding. Daarna gaf [kind 2] (evenals [kind 1] ) aan geen behoefte meer te hebben aan contact met de vader. Vervolgens heeft de vader in april 2023 een verzoek tot omgang bij de rechtbank ingediend. De rechtbank achtte professionele hulpverlening nodig om [kind 2] (en [kind 1] ) te ondersteunen en te begeleiden naar contactherstel met de vader en heeft de beslissing over de omgang aangehouden. Vervolgens heeft de rechtbank in december 2024 een bijzondere curator over de kinderen benoemd. De bijzondere curator heeft in haar rapport van 11 juni 2025 verslag gedaan van de gesprekken die zij met [kind 2] en [kind 1] en de ouders heeft gevoerd.

Als uitgangspunt geldt dat een kind en een ouder recht hebben op contact met elkaar. Het is voor een kind van groot belang om beide ouders te kennen en een goede band met hen te onderhouden. Er kan echter ook een situatie ontstaan waarin het contact blokkeert en het niet langer in het belang is van een kind om weer een nieuwe poging te doen tot contactherstel. Van een dergelijke situatie is hier sprake. Het hof is van oordeel dat het vaststellen van een zorgregeling met de vader in strijd is met de zwaarwegende belangen van [kind 2] . Hiertoe overweegt het hof als volgt.

Het hof acht bij [kind 2] te weinig draagvlak aanwezig voor contact met de vader. Zij heeft na de echtscheiding van de ouders bij de moeder gewoond en sindsdien is er nauwelijks tot geen omgang of ander contact tussen [kind 2] en de vader tot stand gekomen. Ook niet na professionele begeleiding. Er is dan nu ook al jaren, sinds 2017, geen contact tussen hen. Daar komt bij dat [kind 2] op meerdere momenten te kennen heeft gegeven dat zij geen behoefte heeft aan contact met de vader, in haar gesprek met de bijzondere curator en bij de kindgesprekken in eerste aanleg en hoger beroep. Het hof kent gewicht toe aan het standpunt van [kind 2] over de omgang met haar vader, omdat zij consistent is in haar standpunt en zij inmiddels ook een leeftijd heeft waarop zij de gevolgen van wat zij zegt goed kan overzien. Daarnaast is aannemelijk dat het forceren van [kind 2] tot omgang met de vader contraproductief zal werken en bij haar tot meer weerstand zal leiden. Wel ziet het hof, net als de bijzondere curator en de raad, dat het in het belang van [kind 2] is om zich een zelfstandig beeld te kunnen vormen van de vader. Om zich daarvoor open te kunnen stellen is echter wel een intrinsieke motivatie nodig en die ontbreekt vooralsnog. Het hof is met de raad van oordeel dat ook het opleggen van hulp voor contactherstel, zoals de vader wenst, naar verwachting op dit moment niet effectief zal zijn. In 2017 is reeds via het traject bij Altra ingezet op contactherstel, maar dat is niet gelukt. Sindsdien bestaat er geen ruimte bij [kind 2] voor contact. Zoals genoemd acht het hof het van belang om goed te luisteren naar [kind 2] en zoals de bijzondere curator ook heeft verklaard, het initiatief bij haar te leggen. Het hof spreekt de hoop uit dat door deze beslissing rust zal ontstaan voor [kind 2] en dat zij op termijn de ruimte zal voelen voor enige vorm van herstel van de verbinding met haar vader. Daarbij verwijst het hof naar de tip van de bijzondere curator aan [kind 2] om, als bij haar op enig moment ruimte ontstaat om zich op de vader te oriënteren, dat te gaan onderzoeken.

Gezien het voorgaande ziet het hof, in lijn met het advies van de raad en de bevindingen van de bijzondere curator, op dit moment geen mogelijkheden voor vaststelling van een zorgregeling. Het hof zal het verzoek van de vader dan ook afwijzen en de bestreden beschikking op dit punt bekrachtigen.

Dit leidt tot de volgende beslissing.

Het hof:

wijst af het verzoek van de vader ten aanzien van [kind 1] ;

bekrachtigt de bestreden beschikking voor het overige, voor zover daarin het verzoek van de vader met betrekking tot de contact- c.q. zorgregeling is afgewezen,

wijst af het meer of anders verzochte.

Deze beschikking is gegeven door mr. J.M. van Baardewijk, mr. F. Kleefmann en
mr. M.C. Braak, in tegenwoordigheid van mr. B.F. Beijderwellen als griffier en is op
3 november 2026 in het openbaar uitgesproken door de voorzitter.