‘Hof bekrachtigt ondertoezichtstelling, maar onder verbetering van gronden’.

Afdeling civiel recht en belastingrecht

Team III (familie- en jeugdrecht)

zaaknummer: 200.367.722/01

zaaknummer rechtbank: C/15/373090/JU RK 25-1837

beschikking van de meervoudige kamer van 3 november 2026 in de zaak van

[de moeder] ,

wonende te [plaats A] , gemeente [gemeente] ,

verzoekster in hoger beroep,

hierna: de moeder,

advocaat: mr. C.M. Sent te Amsterdam,

en

de Raad voor de Kinderbescherming,

gevestigd te Den Haag, locatie [plaats D] ,

verweerder in hoger beroep,

hierna: de raad.

Het hof heeft daarnaast als belanghebbenden aangemerkt:

De zaak gaat over de ondertoezichtstelling van [minderjarige 1] (13 jaar), [minderjarige 2] (11 jaar) en [minderjarige 3] (6 jaar) (hierna gezamenlijk: de kinderen). De kinderrechter heeft op verzoek van de raad de kinderen onder toezicht gesteld van de GI voor de duur van een jaar, te weten tot 19 januari 2027. In haar beroepschrift verzocht de moeder primair dat het hof het inleidende verzoek van de raad tot de ondertoezichtstelling van de kinderen alsnog afwijst. De moeder heeft op de zitting in hoger beroep haar standpunt gewijzigd; zij heeft geen bezwaar tegen het voortduren van de ondertoezichtstelling, maar zij kan zich niet vinden in het beeld dat in de overwegingen van de bestreden beschikking van haar is geschetst.

De raad heeft op 3 juni 2026 een verweerschrift ingediend.

Het hof heeft daarnaast de volgende stukken ontvangen:

- een bericht van de zijde van de moeder van 5 september 2026 met bijlagen,

- een bericht van de zijde van de moeder van 10 september 2026.

Eén van de raadsheren heeft voorafgaand aan de zitting met [minderjarige 2] en [minderjarige 1] gesproken. Deze raadsheer heeft tijdens de zitting een korte samenvatting van de inhoud van de gesprekken gegeven.

De zitting heeft op 16 september 2026 plaatsgevonden. Daarbij waren aanwezig:

- de moeder, bijgestaan door haar advocaat,

- een vertegenwoordiger van de raad,

- de vader, en

- een vertegenwoordiger van de GI.

De vader en de moeder (hierna: de ouders) zijn de ouders van:

- [minderjarige 1] , geboren [in] 2013, te [plaats E] ,

- [minderjarige 2] , geboren [in] 2015, te [plaats E] ,

- [minderjarige 3] , geboren [in] 2020, te [plaats E] .

De ouders zijn getrouwd geweest. Hun echtscheiding is op 2 mei 2024 ingeschreven in de registers van de burgerlijke stand. De ouders oefenen gezamenlijk het gezag uit over de kinderen.

De kinderen wonen bij hun moeder. In het ouderschapsplan is afgesproken dat de kinderen om het weekend van donderdag tot maandag bij de vader verblijven.

Ten tijde van de mondelinge behandeling van het hoger beroep hebben alleen [minderjarige 1] en [minderjarige 3] omgang met de vader. [minderjarige 3] verblijft om het weekend van vrijdag tot zondag bij de vader. [minderjarige 1] gaat in overleg met de vader wisselend mee. [minderjarige 2] heeft sinds februari 2026 geen contact meer met de vader, met uitzondering van een contact ter gelegenheid van de verjaardag van [minderjarige 2] .

De kinderrechter heeft in de bestreden beschikking op verzoek van de raad bepaald dat de kinderen onder toezicht worden gesteld van de GI, voor de duur van een jaar, met ingang van 19 januari 2026 tot 19 januari 2027.

De moeder verzoekt primair, met vernietiging van de bestreden beschikking, dat de ondertoezichtstelling wordt afgewezen voor de resterende duur waarbij tevens nadrukkelijk een meer genuanceerd beeld van de moeder wordt geschetst. Subsidiair verzoekt de moeder dat de bestreden beschikking wordt bekrachtigd, maar dat in de beschikking van het hof een evenwichtiger beeld van de moeder wordt gegeven.

De raad verzoekt, naar het hof begrijpt, de bestreden beschikking te bekrachtigen en het verzoek van de moeder ongegrond te verklaren, dan wel af te wijzen.

Het wettelijk kader

In artikel 1:255, eerste lid, van het Burgerlijk Wetboek (BW) staat dat de kinderrechter een minderjarige onder toezicht kan stellen van een gecertificeerde instelling indien die minderjarige zodanig opgroeit dat hij in zijn ontwikkeling ernstig wordt bedreigd, en:

a. de zorg die in verband met het wegnemen van de bedreiging noodzakelijk is voor de minderjarige of voor zijn ouders of de ouder die het gezag uitoefent, door dezen niet of onvoldoende wordt geaccepteerd, en

b. de verwachting gerechtvaardigd is dat de ouders of de ouder die het gezag uitoefent binnen een gelet op de persoon en de ontwikkeling van de minderjarige aanvaardbaar te achten termijn, de verantwoordelijkheid voor de verzorging en opvoeding, bedoeld in artikel 1:247, tweede lid, BW, in staat zijn te dragen.

De moeder voert – samengevat – het volgende aan. Zij heeft ter zitting in hoger beroep verklaard dat zij niet zozeer bezwaar heeft tegen de ondertoezichtstelling, maar wel tegen de in de beschikking opgenomen overwegingen en het daarin geschetste beeld van haar. De moeder herkent zich niet in de overwegingen van de kinderrechter dat zij de kinderen geen emotionele toestemming zou geven om naar de vader te gaan. De moeder stimuleert de kinderen om naar hun vader toe te gaan. Zowel [minderjarige 1] als [minderjarige 3] gaan met regelmaat naar hem toe. Alleen [minderjarige 2] vertoont meer weerstand en wil op dit moment niet naar de vader toe. Het contact van [minderjarige 2] met de vader in februari 2026 heeft [minderjarige 2] zelf geïnitieerd. De moeder vindt dat de kinderrechter ten onrechte geen kritische kanttekening heeft geplaatst bij de houding van de vader en de (voormalige) weerstand van de kinderen enkel aan haar wijt. De moeder vindt het belangrijk dat er diagnostisch onderzoek komt voor [minderjarige 2] zodat hij beter ondersteund kan worden bij zijn hoogbegaafdheid en mogelijke autismespectrumstoornis. De moeder wordt ten onrechte neergezet als een moeder die de benodigde hulpverlening tegenhoudt. De moeder heeft de hulpverlening vanuit Heidepost niet beëindigd. Zij heeft juist veel moeite gedaan om geschikte hulpverlening voor de kinderen te regelen. De moeder liep hierbij tegen veel obstakels aan en zij heeft een periode de hulpverlening bij het Centrum voor Hoogbegaafdheid voor [minderjarige 2] zelf gefinancierd omdat het persoonsgebonden budget voor [minderjarige 2] was afgewezen. De moeder heeft daarnaast contact gelegd met de genderpoli voor [minderjarige 3] aangezien [minderjarige 3] de indruk wekt liever een jongen te zijn, zo kleedt zij zich bij haar thuis als een jongen en wil zij op dit moment [X] genoemd worden. [minderjarige 3] staat bij de genderpoli op de wachtlijst. De moeder betwist dat de kinderen door haar toedoen (tijdelijk) niet naar school gingen. Zij heeft veel tijd gestoken in het vinden van een geschikte school voor [minderjarige 2] , en [minderjarige 1] en [minderjarige 3] gaan al geruime tijd weer naar school. De moeder stelt verder dat de kinderrechter ten onrechte zorgen heeft geuit over een gebrek aan regels en structuur bij de moeder thuis. De moeder doet haar best om de kinderen de benodigde structuur en regels te bieden. Er is daarnaast geen sprake van een ongezond voedingspatroon bij de kinderen. De kinderrechter heeft miskend dat [minderjarige 3] en waarschijnlijk [minderjarige 2] last hebben van de eetstoornis ARFID waardoor zij beperkt zijn in hun voedselinname. De moeder doet haar best om zoveel mogelijk voedingsmiddelen te normaliseren voor [minderjarige 3] en [minderjarige 2] . [minderjarige 3] is gediagnosticeerd met ARFID en de moeder heeft daarom een medisch kinderdagverblijf bezocht. De moeder erkent dat zij te veel strijd is aangegaan, onder meer bij de jeugdbeschermingstafel. Tot slot kan de ondertoezichtstelling, en in het bijzonder de motivering daarvan, voor de moeder verstrekkende financiële gevolgen hebben. Zij werkt als gastouder en formeel mag zij dat werk niet meer doen als haar kinderen onder toezicht staan, aldus de moeder. Als zij moet stoppen als gastouder, zal zij haar huis moeten verkopen.

De raad heeft ter zitting zijn standpunt zoals eerder verwoord in het verweerschrift, genuanceerd. De raad acht de gronden voor de ondertoezichtstelling nog wel aanwezig. De kinderen hebben een hulpverlener nodig die kennis heeft van hun specifieke ontwikkeling en die de ouders handvatten kan bieden, bijvoorbeeld bij het omgaan met eetproblematiek. De raad begrijpt dat de moeder hulp heeft gezocht voor de mogelijke genderproblematiek van [minderjarige 3] . De raad wijst er verder op dat hoogbegaafdheid vaak samengaat met een autismespectrumstoornis. De raad hoopt dat er met diagnostisch onderzoek meer duidelijkheid kan komen over de kindeigen problematiek van [minderjarige 2] en dat er geschikte hulpverlening kan worden ingezet voor de kinderen. De kinderrechter heeft in de besteden beschikking verwijten geuit richting de moeder waar de raad zich niet (langer) in kan vinden. Door de raad wordt benadrukt dat nuance geboden is en dat deze nuance ontbreekt in het raadsrapport. Indien er sprake is van loyaliteitsconflict bij de kinderen, dan kunnen zij gevoelig reageren en weerstand hebben richting de andere ouder. De raad heeft begrip geuit voor het feit dat de moeder de strijd is aangegaan bij de jeugdbeschermingstafel aangezien het lastig is voor een ouder om zich in deze positie te bevinden. Er is in deze zaak geen sprake van kindermishandeling. De raad hoopt dat deze nuancering de moeder helpt om haar werk als gastouder te kunnen blijven doen.

De vader heeft verklaard dat hij nog steeds zorgen heeft over de kinderen. Hij heeft [minderjarige 2] dit jaar maar twee keer gezien. Hij heeft daarnaast zorgen over [minderjarige 3] omdat hij denkt dat zij zich in een loyaliteitsconflict bevindt en aangepast gedrag vertoont. Bij de vader trekt [minderjarige 3] de ene keer meisjeskleding en de andere keer jongenskleding aan. De vader staat enerzijds positief tegenover de hulpverlening die tot stand is gekomen door de ondertoezichtstelling. Anderzijds wil hij niet dat de moeder haar baan als gastouder verliest door de ondertoezichtstelling, met als gevolg dat het huis van de moeder zou moeten worden verkocht. De vader hoopt dat de moeder de hulpverlening zal voortzetten als de ondertoezichtstelling stopt. De vader staat op dit moment op de wachtlijst voor parallel solo ouderschap en heeft inmiddels een eerste kennismakingsgesprek gehad. De vader merkt dat de ouders verschillend omgaan met de eetstoornis ARFID. Hij probeert [minderjarige 3] meer voedingsmiddelen tot zich te laten nemen door het eten uit te stallen op tafel en [minderjarige 3] te laten beslissen of zij dingen wil proeven. De vader stelt dat de communicatie tussen de ouders fluctueert, naarmate de zitting dichterbij kwam verliep de communicatie beter.

De GI voert aan dat de samenwerking met de ouders prettig verloopt. [minderjarige 2] wacht momenteel op diagnostiek. Er is voor hem geen ambulante hulpverlening beschikbaar die hem biedt wat hij nodig heeft. Een aanbieder heeft een buddy voor [minderjarige 2] afgewezen, omdat de hulpvraag te zwaar werd gevonden. [minderjarige 1] heeft de scheiding van de ouders bewust meegemaakt en staat niet meer afwijzend tegenover het contact met de vader. Voor [minderjarige 1] volstaat ambulante hulpverlening, bijvoorbeeld in de vorm van traject ‘Zware Jongens’. Of [minderjarige 3] bij de genderpoli wordt aangemeld, laat de GI aan de ouders. Voor de ouders wordt parallel solo ouderschap ingezet; het traject Ouderschap Blijft, waarmee de ouders al twee keer zijn gestart, wordt niet helpend geacht. De vader is gestart met opvoedondersteuning. De GI heeft verder verklaard dat het contact met de gemeente erg langzaam verloopt. De GI liep tegen het feit aan dat bepaalde zorg niet was ingekocht vanuit de gemeente waardoor het gezin nog wacht op passende hulpverlening. De GI is bezig met het formuleren van de hulpvraag zodat Incluzio, waarvan de zorg wel door de gemeente is ingekocht, zou kunnen starten.

Op grond van de overgelegde stukken en wat op de zitting in hoger beroep is gebleken, is het hof van oordeel dat de kinderrechter de kinderen terecht onder toezicht heeft gesteld en dat die ondertoezichtstelling ook nu nog moet voortduren. Het hof kan zich echter, net als de moeder en de raad, niet vinden in alle overwegingen van de kinderrechter in de bestreden beschikking. Het hof legt hierna uit waarom.

Ter zitting in hoger beroep heeft de raad zijn standpunt genuanceerd. De raad heeft geen zorgen over de pedagogische vaardigheden van de moeder en ziet dat de moeder adequaat handelt. Het hof sluit zich aan bij de visie van de raad en ziet een liefdevolle en betrokken moeder die in het belang van haar kinderen probeert te handelen. De moeder heeft in het verleden veel moeite gedaan om in het vrijwillig kader passende hulpverlening te organiseren voor de kinderen. Deze hulpverlening kwam niet goed van de grond, omdat de kindeigen problematiek nog niet werd onderkend. De moeder heeft meegewerkt aan de hulp die werd geboden, maar kreeg op haar beurt niet de medewerking van de hulpverlening die nodig was. De moeder heeft ter zitting in hoger beroep verklaard dat zij blij is dat de benodigde hulpverlening door de ondertoezichtstelling nu wel van de grond lijkt te komen. Het hof acht het evenals de GI positief dat beide ouders het vertrouwen hebben uitgesproken in de betrokken jeugdbeschermer en zich welwillend opstellen tegenover de hulpverlening. Deze hulpverlening is noodzakelijk aangezien er nog zorgen zijn over de kinderen.

Wat betreft [minderjarige 2] zijn er zorgen over zijn schoolgang. Het hof ziet dat de moeder erg haar best heeft gedaan om passend onderwijs te vinden voor [minderjarige 2] . Hoewel het positief is dat [minderjarige 2] niet langer alleen maar thuis zit en nu digitaal onderwijs volgt, maakt het hof zich nog wel zorgen over het feit dat hij geïsoleerd opgroeit zonder de aanwezigheid van klasgenoten. Het hof ziet dat de moeder zich inspant om [minderjarige 2] sociale contacten te laten opdoen, maar een buddy is niet gelukt en zijn contacten met leeftijdsgenoten zijn beperkt. Het hof acht het net als de ouders van belang dat er meer zicht komt op de problematiek van [minderjarige 2] zodat passende hulpverlening kan worden ingezet. [minderjarige 2] staat nu op de wachtlijst voor diagnostiek.

Over [minderjarige 1] en [minderjarige 3] zijn er minder zorgen. In tegenstelling tot de kinderrechter heeft het hof geen zorgen over de schoolgang van [minderjarige 1] . [minderjarige 1] is net gestart op de middelbare school en het goed gaat met hem. Wat betreft [minderjarige 3] acht het hof van belang dat er meer duidelijkheid komt over wat er bij haar speelt. Bij de moeder thuis kleedt zij zich als een jongen en wil zij op dit moment [X] genoemd worden, terwijl zij bij de vader wisselt tussen meisjes- en jongenskleding. De vader merkt bovendien dat [minderjarige 3] zich anders gedraagt als [minderjarige 1] aanwezig is. Het is nog onvoldoende duidelijk of [minderjarige 3] aangepast gedrag vertoont dat voortkomt uit een loyaliteitsconflict of uit mogelijke genderproblematiek. [minderjarige 3] is aangemeld voor diagnostisch onderzoek en de genderpoli heeft geadviseerd de uitkomst daarvan af te wachten.

Het hof heeft voorts in tegenstelling tot de kinderrechter geen zorgen over de wijze waarop de ouders omgaan met het eetpatroon bij de kinderen. De kinderrechter is ten onrechte voorbijgegaan aan het feit dat [minderjarige 3] lijdt aan de eetstoornis ARFID en dat dit mogelijk ook bij [minderjarige 2] speelt, waardoor zij beperkt zijn in hun voedselinname. Het hof ziet dat beide ouders ondanks dat zij soms van aanpak verschillen hun best doen om hier op passende wijze mee om te gaan.

Ten overvloede benadrukt het hof dat het in het belang van de kinderen is dat de moeder haar werkzaamheden als gastouder - ondanks de ondertoezichtstelling - kan voortzetten. Dit gelet op het feit dat de zorgen over de kinderen niet gelegen zijn in de pedagogische vaardigheden van de moeder maar in de (vermoedelijke) kindeigen problematiek van de kinderen waarvoor de ouders ondersteuning nodig hebben in de vorm van de ondertoezichtstelling. Verlies van het gastouderschap zal naar verwachting voor de moeder grote financiële gevolgen hebben en resulteren in het verlies van haar woning. Met dat laatste is uiteraard niemand gebaat.

Dit leidt tot de volgende beslissing.

Het hof:

bekrachtigt de beschikking waarvan beroep, onder verbetering van gronden,

wijst het meer of anders verzochte af,

draagt de griffier op krachtens het bepaalde in het Besluit gezagsregisters een afschrift van deze uitspraak toe te zenden aan de griffier van de rechtbank Noord-Holland, locatie Alkmaar, afdeling civiel recht, team familie- en jeugdrecht, ter attentie van het openbaar register.

Deze beschikking is gegeven door mr. A.V.T. de Bie, mr. J.M. van Baardewijk en

mr. M.C. Braak, in tegenwoordigheid van mr. L.C. Evers als griffier en is op 3 november 2026 in het openbaar uitgesproken door de voorzitter.