Personen- en familierecht
Tegen beslissingen die de kinderrechter neemt op grond van artikel 1:262b BW is in beginsel geen hoger beroep…
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 27 oktober 2026
ECLI:NL:GHARL:2026:6901 · Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · 27 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/gerechtshof-arnhem-leeuwarden/civiel-recht/personen-en-familierecht/hoger-beroep/ecli-nl-gharl-2026-6901
Zaakgegevens
Op 27 oktober 2026 heeft het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over personen- en familierecht.
- Instantie
- Gerechtshof Arnhem-LeeuwardenGerechtshofDe rechter in hoger beroep in civiele zaken, strafzaken en belastingzaken. Nederland heeft vier gerechtshoven.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Arnhem
- Datum uitspraak
- 27 oktober 2026
- Datum publicatie
- 27 oktober 2026
- Zaaknummer
- 200.369.414
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Personen- en familierecht
- Procedure
- Hoger beroepHoger beroepEen hogere rechter behandelt de zaak opnieuw, zowel de feiten als het recht, omdat een partij het niet eens is met de eerste uitspraak.Meer uitleg
- Advocaat
- mr. M. Erkens
- ECLI
- ECLI:NL:GHARL:2026:6901
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Tegen beslissingen die de kinderrechter neemt op grond van artikel 1:262b BW is in beginsel geen hoger beroep mogelijk (appelverbod). Ten aanzien van de uitvoering van de ondertoezichtstelling door het LET volgt het hof de moeder in haar stelling dat sprake is van een doorbrekingsgrond. Net als de moeder is het hof van oordeel dat de kinderrechter hier ten onrechte artikel 1:262b BW niet heeft toegepast. Het hof toetst het verzoek van de moeder om te beslissen dat de GI in plaats van het LET de ondertoezichtstelling weer moet uitvoeren, inhoudelijk en wijst het verzoek af.
Uitspraak
GERECHTSHOF ARNHEM-LEEUWARDEN
locatie Arnhem
afdeling civiel
zaaknummer gerechtshof 200.369.414
zaaknummer rechtbank Overijssel 340861
beschikking van 27 oktober 2026
in de zaak van
[verzoekster] (de moeder),
die woont in [woonplaats] ,
advocaat: mr. M. Erkens,
en
de gecertificeerde instelling
Stichting Jeugdbescherming Overijssel (de GI),
die is gevestigd in Hengelo (O),
voor welke instelling
Het Landelijk Expertiseteam Jeugdbescherming (het LET) op dit moment is belast met de feitelijke uitvoering van de beschermingsmaatregel,
en
de pleegouders van [de minderjarige] (de pleegouders),
die op een geheim adres wonen,
en
de raad voor de kinderbescherming (de raad),
als adviseur van het hof.
1 Samenvatting
De moeder heeft op 12 november 2025 de kinderrechter in de rechtbank Overijssel, locatie Almelo (verder: de kinderrechter), verzocht te beslissen dat de verblijfplaats van haar dochter [de minderjarige] officieel niet meer geheim is en dat de ondertoezichtstelling weer uitgevoerd moet worden door de GI, in plaats van door het LET. De kinderrechter heeft op 27 februari 2026 de verzoeken van de moeder afgewezen. Het hof laat de beslissing van de kinderrechter over
de uitvoering van de ondertoezichtstelling door het LET in stand en verwerpt het hoger beroep van de moeder voor het overige. Het hof legt hierna uit waarom.
2 De feiten
De moeder en [naam] hebben één kind: [de minderjarige] . [de minderjarige] is geboren [in] 2014.
De moeder heeft het gezag over [de minderjarige] .
[de minderjarige] staat sinds 22 februari 2022 onder toezicht van de GI. De ondertoezichtstelling loopt nu nog tot 22 februari 2027. De ondertoezichtstelling wordt namens de GI uitgevoerd door het LET.
[de minderjarige] is uit huis geplaatst. Zij verblijft in een pleeggezin. Het gaat om een geheime plaatsing: de verblijfplaats van [de minderjarige] is voor de moeder geheim.
3 De procedure bij de kinderrechter
De moeder heeft op 12 november 2025 de kinderrechter verzocht te beslissen dat de verblijfplaats van [de minderjarige] officieel niet meer geheim is en dat de ondertoezichtstelling weer moet worden uitgevoerd door de GI, in plaats van door het LET.
De kinderrechter heeft de verzoeken van de moeder afgewezen.
Die beslissing is vastgelegd in een beschikking van 27 februari 2026.
4 De procedure bij het hof
De moeder is het niet eens met de beslissing van de kinderrechter. Zij komt daarvan in hoger beroep. Zij wil dat het hof de beslissing van de kinderrechter ongedaan maakt en haar verzoeken in eerste aanleg alsnog toewijst.
De GI is het wel eens met de beslissing van de kinderrechter en wil dat die beslissing in stand blijft.
Het hof heeft de volgende stukken ontvangen:
-
het beroepschrift op 26 mei 2026, met bijlagen;
-
het verweerschrift van de GI.
[de minderjarige] heeft een brief geschreven. Zij heeft verteld wat zij vindt van de geheime plaatsing.
De zitting bij het hof was op 18 september 2026. Aanwezig waren:
-
de moeder met haar advocaat;
-
twee vertegenwoordigers van het LET.
Vanwege de onderlinge samenhang is deze zaak gelijktijdig behandeld met de zaak met zaaknummer 200.369.415. In die zaak neemt het hof vandaag ook een beslissing, die in een afzonderlijke beschikking is vastgelegd.
5 Het oordeel van het hof
Wat staat in de wet?
In artikel 1:262b van het Burgerlijk Wetboek (BW) staat dat geschillen die de uitvoering van de ondertoezichtstelling betreffen, aan de kinderrechter kunnen worden voorgelegd. De kinderrechter neemt een beslissing die in het belang van de minderjarige wenselijk voorkomt.
Tegen beslissingen die de kinderrechter neemt op grond van artikel 1:262b BW is in beginsel geen hoger beroep mogelijk. In artikel 807 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv) staat namelijk dat tegen een beschikking op grond van artikel 1:262b BW geen andere voorziening openstaat dan cassatie in het belang der wet (rechtsmiddelenverbod).
Als een algeheel rechtsmiddelenverbod geldt, kan in sommige gevallen toch hoger beroep worden toegelaten. Dat kan als erover wordt geklaagd dat de rechter:
i) de desbetreffende regel ten onrechte niet heeft toegepast;
ii) buiten het toepassingsgebied van de desbetreffende regel is getreden, of
iii) bij het nemen van de beslissing zodanig essentiële vormen niet in acht heeft genomen dat niet meer kan worden gesproken van eerlijke en onpartijdige behandeling van de zaak.
Dit worden ‘doorbrekingsgronden’ genoemd.
Hoe oordeelt het hof?
Het hof stelt voorop dat de moeder met een beroep op artikel 1:262b BW twee kwesties heeft voorgelegd aan de kinderrechter: de geheime verblijfplaats van [de minderjarige] en de uitvoering van de ondertoezichtstelling door het LET. De moeder stelt dat ten aanzien van beide kwesties sprake is van een of meer doorbrekingsgronden. De GI betwist dat.
Het hof volgt de moeder niet in haar stelling dat ten aanzien van de geheime verblijfplaats van [de minderjarige] sprake is van een doorbrekingsgrond.
Anders dan de moeder betoogt, is het hof van oordeel dat de kinderrechter het verzoek van de moeder (inhoudelijk) heeft beoordeeld en daarbij heeft getoetst aan het bepaalde in artikel 1:262b BW. Bovenaan de beschikking staat al vermeld dat het gaat om een “beschikking geschillenregeling”. Uit de overwegingen van de kinderrechter blijkt dat de kinderrechter een ‘zodanige beslissing heeft genomen als hem in het belang van [de minderjarige] wenselijk voorkomt’.
Wat de moeder verder naar voren heeft gebracht als onderbouwing van haar stelling dat ten aanzien van de geheime verblijfplaats van [de minderjarige] sprake is van een doorbrekingsgrond - namelijk dat de kinderrechter ten onrechte is uitgegaan van de stellingen van het LET en dat de kinderrechter (ook) aan het bepaalde in artikel 9 lid 4 IVRK had moeten toetsen – gaat over de motivering van de beslissing. Motiveringsgebreken vallen als zodanig niet onder de eerder genoemde doorbrekingsgronden. Het hof zal het hoger beroep van de moeder daarom in zoverre verwerpen.
Ten aanzien van de uitvoering van de ondertoezichtstelling door het LET volgt het hof de moeder wél in haar stelling dat sprake is van een doorbrekingsgrond. Net als de moeder is het hof van oordeel dat de kinderrechter hier ten onrechte artikel 1:262b BW niet heeft toegepast. Zoals de kinderrechter zelf heeft overwogen in de beschikking van 27 februari 2026 (zie r.o. 5.3.), strekt het verzoek van de moeder tot wijziging van de wijze waarop de GI haar wettelijke taak uitvoert.
Dit heeft juist betrekking op de uitvoering van de ondertoezichtstelling, waar artikel 1:262b BW op ziet. Anders dan in de zaak die heeft geleid tot de uitspraak van de rechtbank Midden-Nederland van 21 januari 2022, ECLI:NL:RBMNE:2022:605 waar de GI een beroep op doet, gaat het in deze zaak niet om de inzet van mensen of middelen binnen de GI, maar om inzet van het LET namens de GI door middel van mandatering. De geschillenregeling van artikel 1:262b BW is bedoeld als vangnet voor geschillen over de uitvoering van de ondertoezichtstelling waar geen andere procedure voor is. Anders dan de kinderrechter heeft overwogen, staan er in dit geval geen andere rechtsgangen open. De klachtenprocedure als bedoeld in artikel 4.2.1. van de Jeugdwet ziet alleen op gedragingen van jeugdhulpaanbieders en gecertificeerde instellingen of van voor hen werkzame personen. In dit geval gaat het niet om een gedraging van een persoon. Bovendien is een klachtenprocedure geen rechtsgang. Omdat het beroep op een doorbrekingsgrond slaagt, komt het hof toe aan een inhoudelijke beoordeling van het verzoek van de moeder te beslissen dat de GI de ondertoezichtstelling weer moet uitvoeren, in plaats van het LET.
De GI stelt dat de veiligheidsrisico’s die voor de GI aanleiding waren om het LET in te schakelen nog onverminderd aanwezig zijn. Toegelicht is dat iedere zes maanden wordt bezien of er al een mogelijkheid is om af te schalen, maar dat die mogelijkheid nu nog niet wordt gezien. De GI (het LET) heeft onder meer de volgende feiten en omstandigheden naar voren gebracht:
-
de moeder heeft opnamen gemaakt van gesprekken met medewerkers van de GI, die vervolgens online zijn gezet. Zij heeft jeugdbeschermers en hun kinderen bedreigd en jeugdbeschermers opgezocht;
-
er zijn zorgen over het netwerk van de moeder. De moeder begeeft zich onder mensen die drugs gebruiken. De moeder heeft een tijd geleden een stel in huis genomen dat zij niet kende en dat uit huis was gezet. De moeder heeft een conflict gekregen met die mensen. Er is een cobra bij haar door de brievenbus gegooid. Het vermoeden is dat die mensen dat hebben gedaan. Die mensen hebben een locatieverbod en een contactverbod opgelegd gekregen jegens de moeder;
-
de moeder heeft [de minderjarige] opgezocht op school. De politie heeft geadviseerd om de moeder een AOL (het hof begrijpt: een ‘afspraak op locatie’) te geven op het adres van de pleegouders en het adres van de school van [de minderjarige] ;
-
de moeder is op 4 juni 2026 staande gehouden met haar voertuig. Zij vervoerde (lege) lachgasflessen en weigerde een speekseltest te doen. Het voertuig van de moeder is gezien bij een drugsdeal;
-
er komt een onzekere periode aan voor de moeder, omdat het NIFP heeft geadviseerd om [de minderjarige] niet bij haar terug te plaatsen;
-
in gesprekken tussen het LET en de moeder kan de moeder nog steeds heel boos worden.
De moeder heeft betwist dat zij de opnamen die zij heeft gemaakt van gesprekken met medewerkers van de GI zelf online heeft gezet en dat zij jeugdbeschermers en hun kinderen heeft bedreigd. Volgens de moeder gaat zij op een normale manier met de medewerkers van het LET in gesprek. De moeder heeft de overige gestelde feiten en omstandigheden niet weersproken en zij heeft zelfs uitdrukkelijk erkend dat bij haar een cobra door de brievenbus is gegooid. Het hof is van oordeel dat de GI in het licht van de betwisting door de moeder voldoende aannemelijk heeft gemaakt dat de inzet van het LET nog steeds nodig is vanwege veiligheidsrisico’s voor de betrokken jeugdbeschermers en [de minderjarige] . Het hof acht het daarom in het belang van [de minderjarige] wenselijk het verzoek van de moeder over de uitvoering van de ondertoezichtstelling door het LET af te wijzen.
Conclusie
Het hof komt ten aanzien van de uitvoering van de ondertoezichtstelling door het LET tot dezelfde beslissing als de kinderrechter, maar op andere gronden. Het hof zal de beslissing van de kinderrechter in stand laten (bekrachtigen), met verbetering van gronden.
6 De beslissing
Het hof:
bekrachtigt de beschikking van de kinderrechter in de rechtbank Overijssel, locatie Almelo, van 27 februari 2026 voor zover die betrekking heeft op de uitvoering van de ondertoezichtstelling door het LET;
verwerpt het hoger beroep van de moeder voor het overige.
Deze beschikking is gegeven door mrs. E. de Boer, D.J.M. van de Voort en C.F.L.A. van der Vegt-Boshouwers, en is in het openbaar uitgesproken op 27 oktober 2026.