De verdachte heeft zijn ex-partner opzettelijk door het hoofd geschoten en wordt veroordeeld voor poging tot…

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg en het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van dit hof.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door en namens de verdachte naar voren is gebracht.

Aan de verdachte is - na wijziging van de tenlastelegging ter terechtzitting in eerste aanleg van 15 februari 2022 en 4 april 2024 - tenlastegelegd dat:

(parketnummer 10-083127-21)

subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden

hij op/in of omstreeks 13 augustus 2020 tot en met 18 januari 2021 te Bergschenhoek en/of Berkel en Rodenrijs en/of Pijnacker, een ander, te weten [slachtoffer 1] , door geweld of enige andere feitelijkheid en/of door bedreiging met geweld of enige andere feitelijkheid gericht tegen die [slachtoffer 1] en/of derden, te weten (haar moeder) [slachtoffer 2] en (haar zus) [slachtoffer 3] , wederrechtelijk heeft gedwongen iets te doen, niet te doen en/of te dulden, te weten te spreken met hem, verdachte en/of de relatie tussen hem, verdachte, en die [slachtoffer 1] te hervatten en/of weer samen te gaan wonen, waartoe ander ( [slachtoffer 1] ) is gedwongen, door meermalen, althans eenmaal,

2.

hijop of omstreeks 5 december 2020 te Bergschenhoek, opzettelijk en wederrechtelijk een ruit van de voordeur, in elk geval enig goed, dat geheel of ten dele aan een ander, te weten aan [slachtoffer 1] toebehoorde, heeft vernield, beschadigd, onbruikbaar gemaakt en/of weggemaakt;

3.

hijop of omstreeks 13 december 2020 te Bergschenhoek, opzettelijk en wederrechtelijk een ruit van de voordeur, in elk geval enig goed, dat geheel of ten dele aan een ander, te weten aan [slachtoffer 1] toebehoorde, heeft vernield, beschadigd, onbruikbaar gemaakt en/of weggemaakt;

(parketnummer 10-276160-21)

Hij in of omstreeks de periode van 8 juli 2021 tot en met 10 september 2021 te Lansingerland en/of Rotterdam, althans in Nederland, wederrechtelijk stelselmatig opzettelijk inbreuk heeft gemaakt op eens anders persoonlijke levenssfeer, te weten die van [slachtoffer 1] , door (telkens) (tegen de wil van die [slachtoffer 1] ), veelvuldig/meerdere malen te bellen en/of veelvuldig e-mailberichten, al dan niet in CC, aan die [slachtoffer 1] te sturen/te doen toekomen,

(31 juli 2021 en/of 2 aug 2021 ) een wachtwoord reset te vragen bij [mobiele provider] tnv die [slachtoffer 1] en/of

(1/8/2021 en 4/8/2021) voor haar woning met auto te staan en/of met de auto gas te geven en/of geluid te maken bij de woning van [slachtoffer 1] en/of met gierende banden weg te rijden en/of

(13 en/of 14 en/of 15 augustus 2021) langs de vrouwenopvang te rijden en/of

(20 aug 2021) te bellen het werk van die [slachtoffer 1] en/of te zeggen "ik weet waar zij zit" dat ik vooral niet naar buiten moet gaan" en/of "dat zij goed om haar heen moet kijken" en/of "zeg dat zij haar leven niet zeker is" en/of

(30/8/0221) die [slachtoffer 1] op te wachten bij de school van hun dochter en/of bij de auto van die [slachtoffer 1] te gaan staan en te zeggen "druk je knop maar in" en/of

(30/8 2021) die [slachtoffer 1] achterna te rijden op de kruising [straatnamen kruising] en/of te claxonneren en te roepen en/of

(13 sept 2021) haar te bellen en/of (telefonisch) te zeggen "die knop gaat je niet redden. Je weet niet at je aanricht" en/of

(8 sept 2021) voor de poort van het wooncomplex, waar die [slachtoffer 1] woont, te staan en/of lopen en/of

(8 sept 2021) meermalen te bellen e/of te zeggen dat hij iedereen zou laten weten waar je ( [slachtoffer 1] ) zit en/of

(14 sept 2021) in haar straat en/of bij haar woning te zijn en/of

(15 sept 2021) anoniem te bellen en/of (telefonisch) te zeggen "kom buiten dan en/of

(5 sept 2021) het voordeur slot onklaar te maken en/of

(15 sept 2021) iets in het voordeurslot te doen en/of

(20 sept 2021) die [slachtoffer 1] op te wachten bij school van hun dochter en/of een snijdende beweging langs zijn keel en/of te zeggen "ik ga je vermoorden" en/of

(22/9/2021) de banden lek te steken van (de moeder van die [slachtoffer 1] ) [slachtoffer 2] en/of aan (die moeder) [slachtoffer 2] te zeggen "jij gaat dood en/of jij moet dood" en/of

(27 sept 2021 de versnellingspook van de auto van die [slachtoffer 1] te vernieling en/of

(29 aug 2021) de bedrading van de stuurbekrachtiging kapot te trekken en/of

met het oogmerk die [slachtoffer 1] , te dwingen iets te doen, niet te doen, te dulden en/of vrees aan te jagen;

subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden

hij op meerdere, althans een, tijdstippen in of omstreeks de periode 20 augustus 2021 tot en met 7 september 2021 te Lansingerland en/of Berkel en Rodenrijs en/of Bergschenhoek en/of Rotterdam, althans in Nederland [slachtoffer 1] heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht en/of met zware mishandeling, door (aan een collega van die [slachtoffer 1] ) en/of die [slachtoffer 1] dreigend de woorden toe te voegen

(20 augustus 2021) "ik weet waar [slachtoffer 1] zit” en/of ze moet vooral niet naar buiten gaan” en/of “zeg haar/ [slachtoffer 1] dat haar leven niet zeker is” en/of (op 7 september 2021) “en/of “de knop die gaat je niet redden. Je weet niet wat je aanricht", althans woorden van gelijke dreigende aard;

(parketnummer 10-323301-21)

1.

hij op een of meerdere tijdstippen in of omstreeks de periode van 11 november 2021 tot en met 26 november 2021 te Rotterdam, via de Jeugdbescherming, [slachtoffer 1] heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht en/of zware mishandeling door die [slachtoffer 1] dreigend de woorden toe te voegen

2.

hij op een of meerdere tijdstippen in of omstreeks de periode van 11 november 2021 tot en met 24 november 2021 te Rotterdam opzettelijk heeft gehandeld in strijd met de gedragsaanwijzing gegeven krachtens artikel 509hh, eerste lid, onderdeel b van het Wetboek van strafvordering, te weten de gedragsaanwijzing d.d. 13 oktober 2021 gegeven door de officier van justitie te Rotterdam, kort weergegeven inhoudende dat hij, verdachte, zich in de periode van 13 oktober 2021 tot 10 januari 2022 moet onthouden van ieder contact, direct en indirect met [slachtoffer 1] en/of zich niet op te houden in/op/rond de [adres] te [woonplaats], door via de jeugdbescherming contact te zoeken met die [slachtoffer 1] ;

(parketnummer 10-062740-22)

1.

hij op of omstreeks 11 maart 2022 te Bergschenhoek, gemeente Lansingerland ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om [slachtoffer 1] opzettelijk en met voorbedachten rade van het leven te beroven, immers heeft verdachte opzettelijk en na kalm beraad en rustig overleg met een vuurwapen een kogel afgevuurd op, en/of in de richting van (het hoofd van) die [slachtoffer 1] , terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

2.

hij in of omstreeks de periode van 11 maart 2022 tot en met 31 maart 2022, in ieder geval op 11 maart 2022 te Bergschenhoek, gemeente Lansingerland en/of Berkel en Rodenrijs, in elk geval in Nederland

een wapen als bedoeld in artikel 2 lid 1 Categorie III, onder 1º van de Wet wapens en munitie, te weten een vuurwapen in de zin van artikel 1, onder 3º van die wet in de vorm van een pistool van het merk Kimar, type Beretta 92, kaliber .32

en/of

(de bij voornoemd vuurwapen horende) munitie in de zin van artikel 1 onder 4º van de Wet Wapens en munitie, te weten munitie als bedoeld in artikel 2 lid 2 van die wet, van de categorie III onder 1º te weten een (grote) hoeveelheid kogelpatronen, kaliber .32

voorhanden heeft gehad;

3.

hij op of omstreeks 12 maart 2022 te Berkel en Rodenrijs, gemeente Lansingerland zes, althans een of meerdere busje(s) pepperspray, zijnde (een) voorwerp(en) bestemd voor het treffen van personen met (een) giftige, verstikkende, weerloosmakende, traanverwekkende en/of soortgelijke stoffen als bedoeld in artikel 2 lid 1 categorie II onder 6 van de Wet Wapens en munitie voorhanden heeft gehad.

Procesgang

In eerste aanleg is de verdachte van het in de zaak met parketnummer 10-276160-21 primair tenlastegelegde vrijgesproken en ter zake van het (onder):

Namens de verdachte en door de officier van justitie is tegen het vonnis hoger beroep ingesteld.

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd, dat de verdachte van het in de zaak met parketnummer 10-276160-21 primair tenlastegelegde zal worden vrijgesproken en ter zake van het (onder):

De behandeling van de zaak in hoger beroep heeft het hof niet gebracht tot andere beschouwingen en beslissingen dan die van de rechter in eerste aanleg, behalve ten aanzien van de oplegging van de gevangenisstraf en de motivering daarvan.

In dit opzicht zal het hof het vonnis waarvan beroep vernietigen. Voor het overige verenigt het hof zich met de gronden en beslissingen in het vonnis, met dien verstande dat het hof daarin de hierna te vermelden verbeteringen aanbrengt.

Verbeteringen

Het vonnis waarvan beroep dient derhalve – behoudens voor zover het wordt vernietigd – onder verbetering van gronden te worden bevestigd.

Het hof heeft de op te leggen straf en maatregelen bepaald op grond van de ernst van de feiten en de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en op grond van de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan is gebleken uit het onderzoek ter terechtzitting.

Daarbij heeft het hof – grotendeels met de rechtbank – in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.

Ernst van de feiten

De verdachte heeft geprobeerd zijn ex-partner en tevens de moeder van zijn dochter om het leven te brengen door haar in haar woning van dichtbij met een vuurwapen in haar hoofd te schieten. Het is een feit van algemene bekendheid dat door het hoofd schieten in het algemeen de dood tot gevolg heeft. Dat het slachtoffer het heeft overleefd, is gezien het handelen van de verdachte en het letsel uitzonderlijk en een omstandigheid die absoluut niet aan de verdachte is te danken. Daaraan voorafgaand heeft de verdachte het slachtoffer ook belaagd, de ruit van haar voordeur vernield, haar meerdere malen met de dood bedreigd en het opgelegde contactverbod overtreden.

De verdachte heeft geen enkele verantwoordelijkheid voor zijn daden genomen. Het handelen van de verdachte lijkt te zijn ingegeven doordat hij niet kon accepteren dat hij geen omgang met zijn dochter mocht hebben en/of dat het slachtoffer het contact had verbroken. In elk geval heeft de verdachte daarmee zijn eigen belang boven dat van het slachtoffer en zijn dochter gesteld. Het is onbegrijpelijk dat de verdachte – om welke reden dan ook – het leven van de moeder van zijn eigen dochter wilde beëindigen.

Het is evident dat hetgeen zich op 11 maart 2022 in de woning van het slachtoffer heeft afgespeeld het leven van het slachtoffer ingrijpend heeft veranderd. Met zijn daden heeft de verdachte een grove inbreuk gemaakt op de persoonlijke en lichamelijke integriteit van het slachtoffer. Voorafgaand aan 11 maart 2022 heeft het slachtoffer door zijn handelen al periodes niet in haar eigen woning kunnen verblijven en moest zij naar een vrouwenopvangcentrum. Door de poging tot moord heeft het slachtoffer ernstig en blijvend fysiek letsel opgelopen, waardoor zij dagelijks op pijnlijke wijze wordt geconfronteerd met de impact van het handelen van de verdachte. Haar linkeroog is door het schot dusdanig beschadigd geraakt dat dit operatief verwijderd moest worden, waardoor zij een kunstoog moet dragen en haar zicht blijvend is beperkt. Een deel van de kogelfragmenten kan gezien de lastige locatie niet operatief verwijderd worden waardoor zij deze altijd in haar hoofd zal blijven dragen. Het slachtoffer kan door het opgelopen hersenletsel permanent niet meer ruiken en proeven. In de op de terechtzitting in eerste aanleg voorgelezen, indringende slachtofferverklaring heeft het slachtoffer verklaard dat ze het ergste vindt dat zij nooit meer de geur van haar dochter kan ruiken. Uit deze slachtofferverklaring, de voorgedragen slachtofferverklaring op de terechtzitting in hoger beroep en de onderbouwing van de vordering tot schadevergoeding blijkt verder dat het slachtoffer en haar dochter ook nog dagelijks grote psychische gevolgen van het handelen van de verdachte ondervinden en dat zij nog langdurig met het trauma geconfronteerd zullen blijven worden. De verdachte heeft de poging tot moord gepleegd in de woning waar zijn dochter lag te slapen, een plek waar het slachtoffer en haar dochter zich bij uitstek veilig zouden moeten kunnen voelen. De verdachte heeft blijkbaar op geen enkele wijze rekening gehouden met de (psychische) gevolgen van zijn handelen voor zijn dochter. Zijn dochter zal moeten opgroeien met het besef dat haar vader haar moeder om het leven heeft willen brengen. Het hof rekent de verdachte dit zwaar aan.

Daarnaast betekent een dergelijk delict en de wijze waarop het is uitgevoerd een schok voor

de rechtsorde en versterkt het in hoge mate de gevoelens van onveiligheid en angst in de

maatschappij, zeker nu het slachtoffer op dat moment een zogenaamd AWARE-alarmkastje

droeg. Een poging tot moord op een (ex-)partner zorgt voor onrust, afschuw, onbegrip en

grote morele verontwaardiging in de samenleving.

Justitiële documentatie

Het hof heeft acht geslagen op een de verdachte betreffend uittreksel Justitiële Documentatie d.d. 12 oktober 2026, waaruit blijkt dat de verdachte op 16 september 2015 onherroepelijk is veroordeeld voor mishandeling van zijn ex-partner en vernieling. Dit is strafverzwarend, maar in beperkte mate gelet op de (ernst van de) poging tot moord waarvoor de verdachte thans wordt veroordeeld.

Persoonlijke omstandigheden

Omtrent de persoon van de verdachte zijn meerdere rapportages opgemaakt, waaronder een aanvullende rapportage van het Pieter Baan Centrum (PBC) van 17 januari 2025, opgemaakt door C.A.M. van der Meijs, psychiater, G.M. Jansen, GZ-psycholoog, en W. de Kruijf, forensisch milieuonderzoeker. Dit rapport houdt – kort weergegeven – het volgende in. Ondanks de medewerking van de verdachte en zijn omgeving heeft het onderzoek

beperkingen door de ontkennende houding van de verdachte en het onvermogen om op

zichzelf en zijn gevoelsleven te reflecteren. De verschillende beperkingen zijn met elkaar

verweven. Daardoor is niet duidelijk wat de verdachte niet wil vertellen (vanuit procespositie), niet kan vertellen (als gevolg van zijn kwetsbaarheden) of niet gewend is om

te vertellen (vanwege culturele achtergrond is het mogelijk minder gebruikelijk om

kwetsbaarheden te tonen en te bespreken). Met het aanvullende onderzoek kon er wel een

duidelijker beeld van de persoon van de verdachte worden gevormd dan met het onderzoek

in de periode van 10 augustus 2023 tot 15 september 2023, toen de verdachte in het PBC is

geobserveerd.

Het onderzoek heeft geen aanwijzingen opgeleverd voor een psychische stoornis en/of

verstandelijke beperking, ook niet ten tijde van de ten laste gelegde feiten. De intelligentie

van de verdachte ligt op gemiddeld niveau. Zijn persoonlijkheid laat wel een aantal

kwetsbaarheden zien, op het gebied van het zelfgevoel (weinig geïntegreerd; negatieve

gevoelens weghouden uit de bewuste belevingswereld), op het gebied van het mentaliseren

(beperkt vermogen om op eigen en andermans belevingswereld te kunnen reflecteren,

resulterend in beperkte empathie) en op emotioneel gebied (beperkte emotie- en

agressieregulatie binnen de intieme relatie). Bovengenoemde kwetsbaarheden hangen samen

met de narcistische dynamiek. Dit is niet hetzelfde als een narcistische persoonlijkheidsstoornis. De verdachte is voor zijn zelfgevoel afhankelijk van externe

bevestiging. Negatieve emoties worden sterk afgeweerd, omdat deze een bedreiging vormen

voor het positieve zelfbeeld. Er is bij de verdachte geen sprake van disfunctioneren op

meerdere levensgebieden. De verdachte gaat pas disfunctioneel gedrag vertonen als mensen

te dichtbij komen en zijn positieve zelfbeeld dreigt te worden aangetast. Dit scenario doet

zich met name voor in een intieme relatie. De genoemde kwetsbaarheden in de

persoonlijkheid halen in dit onderzoek niet het niveau van persoonlijkheidspathologie en/of

persoonlijkheidsstoornis.

Nu er geen stoornis is vastgesteld die heeft doorgewerkt in de ten laste gelegde feiten, is een

inschatting van het herhalingsgevaar door de deskundigen niet mogelijk.

De deskundigen hebben het adviesrapport tijdens de terechtzitting in eerste aanleg van

20 februari 2025 nader toegelicht en vastgehouden aan de inhoud daarvan. De deskundigen hebben naar aanleiding van een uitgebreide observatie en meerdere gesprekken alleen kwetsbaarheden in de persoonlijkheid geconstateerd die zich niet in diagnostische DSM-termen als een stoornis laten classificeren.

Het hof heeft voorts kennisgenomen van een advies van Reclassering Nederland d.d.

21 oktober 2026. Uit dit advies volgt dat risico verhogende factoren met name liggen binnen partnerrelaties, een geschiedenis van eerder huiselijk geweld en stalking, een eventuele terugval in alcoholgebruik, de narcistische dynamiek van de verdachte en een beperkte emotionele controle. Bij een veroordeling tot een (deels) onvoorwaardelijke gevangenisstraf adviseert de reclassering een gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel ex artikel 38z Sr op te leggen, zodat gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende voorwaarden toegepast kunnen worden na de gevangenisstraf. Het kader van de voorwaardelijke invrijheidstelling resteert dan om begeleiding in een drangkader te laten plaatsvinden. Afhankelijk van de strafmaat kan tijdens de periode van de voorwaardelijke invrijheidstelling mogelijk niet het gehele noodzakelijk geachte begeleidingstraject plaatsvinden. De gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel biedt de mogelijkheid om te zijner tijd de risico’s te beoordelen en indien nodig voorwaarden te stellen die onder andere medewerking aan een behandel/begeleidingstraject kunnen inhouden. Daarnaast kan de maatregel bijdragen aan de bescherming van de veiligheid van anderen.

Redelijke termijn

De vervolging van de verdachte is op 12 maart 2022 aangevangen met zijn inverzekeringstelling. Door de rechtbank is op 13 maart 2025 – derhalve drie jaren later – vonnis gewezen. Er is in deze zaak evenwel sprake van bijzondere omstandigheden, omdat de proceshouding van de verdachte invloed heeft gehad op het verloop en de duur van het strafrechtelijk onderzoek in eerste aanleg. Zo heeft de verdachte pas willen verklaren nadat het einddossier gereed was. Voorts was aanvullend forensisch onderzoek nodig, waar de nodige tijd mee gemoeid was. Daarnaast heeft de verdachte op 13 mei 2022 en op 28 mei 2022 geweigerd zijn medewerking te verlenen aan de ambulante persoonlijkheidsonderzoeken. Vervolgens is een bevel tot observatie in het PBC afgegeven. Van 10 augustus 2023 tot 15 september 2023 was de verdachte opgenomen in het PBC, waar hij ook niet zijn medewerking aan het onderzoek heeft willen verlenen. Vervolgens heeft de verdachte tijdens de inhoudelijke behandeling van de strafzaak op 4 april 2024. nadat de officier van justitie onder andere de oplegging van de maatregel van tbs met dwangverpleging had geëist, verzocht om de zaak aan te houden voor een nader persoonlijkheidsonderzoek door de PBC-deskundigen die hem eerder hadden onderzocht. Het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg is vervolgens voor onbepaalde tijd aangehouden voor het laten uitbrengen van een rapportage over de verdachte. Dat er vervolgens aanzienlijke vertraging is ontstaan vanwege de wachttijden bij het PBC en de beperkte beschikbaarheid van de door de verdachte gewenste deskundigen, is een omstandigheid die gelet op de (late) gewijzigde proceshouding voor rekening en risico van de verdachte komt. Na de ontvangst van de aanvullende PBC-rapportage op 17 januari 2025 is vervolgens binnen één maand de voorzetting van de inhoudelijke behandeling bij de rechtbank ingepland. Gelet op deze omstandigheden is het hof – met de rechtbank – dan ook van oordeel dat de redelijke termijn in deze zaak ten aanzien van de berechting in eerste aanleg niet is geschonden.

Tegen het vonnis waarvan beroep is op 25 en 26 maart 2025 respectievelijk door de officier van justitie en namens de verdachte hoger beroep ingesteld. Nu het hof op 10 november 2026 arrest wijst, is de redelijke termijn voor de behandeling in hoger beroep met ongeveer drie en een halve maand overschreden. Daar sprake is van een geringe overschrijding van bedoelde termijn zal het hof volstaan met de enkele constatering van de overschrijding van de redelijke termijn in hoger beroep.

De op te leggen straf

De feiten – in het bijzonder de poging tot moord en de grote gevolgen hiervan voor het

slachtoffer en hun dochter – rechtvaardigen uit het oogpunt van vergelding en (speciale)

preventie oplegging van een langdurige onvoorwaardelijke gevangenisstraf. Bij de bepaling

van de duur van de gevangenisstraf heeft het hof mede gelet op straffen die in min of

meer vergelijkbare zaken zijn opgelegd. Het hof is – alles afwegende en met de rechtbank – van oordeel dat een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van twaalf jaar een passende en geboden reactie vormt.

Tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat de veroordeelde in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma, als bedoeld in artikel 4 Penitentiaire beginselenwet, dan wel de regeling van voorwaardelijke invrijheidsstelling, als bedoeld in artikel 6:2:10 Wetboek van Strafvordering, aan de orde is.

De op te leggen maatregel ex artikel 38v Sr

Naast het opleggen van voormelde gevangenisstraf acht het hof het – met de advocaat-generaal – aangewezen om aan de verdachte ter voorkoming van strafbare feiten een maatregel strekkende tot beperking van de vrijheid zoals bedoeld in artikel 38v, eerste lid, Sr op te leggen, inhoudende een contactverbod met het slachtoffer [slachtoffer 1] voor de duur van vijf jaren. Het hof heeft daarbij met name gelet op het recidiverisico. Er dient naar het oordeel van het hof immers ernstig rekening mee te worden gehouden dat de verdachte opnieuw een strafbaar feit zal begaan, dan wel zich belastend zal gedragen jegens het slachtoffer [slachtoffer 1] . Dit naar aanleiding van de eerdere veroordeling wegens huiselijk geweld in 2015 en de feiten waarvoor de verdachte thans wordt veroordeeld. De strafbare gedragingen van de verdachte waren jarenlang bewust gericht op het slachtoffer.

Contact over hun dochter [naam dochter] dient louter middels een tussenpersoon van een bevoegde instantie plaats te vinden.

Anders dan de advocaat-generaal ziet het hof geen aanleiding om de maatregel dadelijk uitvoerbaar te verklaren.

De op te leggen gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel

Tot slot zal het hof, conform het recent opgemaakt, met redenen omkleed en ondertekend advies van de reclassering zoals reeds hiervoor uiteengezet en overeenkomstig de vordering van de advocaat-generaal, de maatregel van artikel 38z Sr opleggen, opdat toezicht mogelijk blijft op de verdachte als hij zijn straf heeft uitgezeten. Deze maatregel, die zo nodig levenslang kan duren, is bij uitstek in het leven geroepen voor een feitencomplex als het onderhavige en maakt het mogelijk voor het Openbaar Ministerie om risico inschattingen te maken en daarop voorwaarden aan het gedrag van de verdachte aan de rechter voor te leggen.

Aan de wettelijke vereisten voor het opleggen van deze maatregel is voldaan, nu aan de verdachte een gevangenisstraf wordt opgelegd wegens een misdrijf dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen en waarop naar de wettelijke omschrijving een gevangenisstraf van vier jaren of meer is gesteld. Naar het oordeel van het hof is oplegging van de maatregel in het belang van de bescherming van de veiligheid van anderen en de algemene veiligheid van personen.

Het hof heeft gelet op de artikelen 36f, 38v, 38w, 38z, 45, 55, 57, 63, 184a, 285, 285b, 289 en 350 van het Wetboek van Strafrecht en de artikelen 26 en 55 van de Wet wapens en munitie, zoals zij rechtens gelden dan wel golden.

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep ten aanzien van de opgelegde gevangenisstraf en de motivering daarvan en doet in zoverre opnieuw recht.

Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 12 (twaalf) jaren.

Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.

Legt op de maatregel strekkende tot beperking van de vrijheid inhoudende dat de verdachte voor de duur van 5 (vijf) jaren op geen enkele wijze - direct of indirect - contact zal opnemen, zoeken of hebben met [slachtoffer 1] , geboren op [geboortedatum 2] te [geboorteplaats 2] . Contact over hun dochter [naam dochter] dient louter middels een tussenpersoon van een bevoegde instantie plaats te vinden.

Beveelt dat vervangende hechtenis zal worden toegepast voor het geval niet aan de maatregel wordt voldaan. De duur van deze vervangende hechtenis bedraagt 2 (twee) weken voor iedere keer dat niet aan de maatregel wordt voldaan, met een gezamenlijk maximum van 6 (zes) maanden.

Toepassing van de vervangende hechtenis heft de verplichtingen ingevolge de opgelegde maatregel niet op.

Legt aan de verdachte op de maatregel strekkende tot gedragsbeïnvloeding of vrijheidsbeperking als bedoeld in artikel 38z van het Wetboek van Strafrecht.

Bevestigt het vonnis waarvan beroep voor het overige, met inachtneming van het hiervoor overwogene.

Dit arrest is gewezen door mr. H. Steenhuis, als voorzitter, mr. A.E. Harteveld en mr. E.J. Spaans, leden, in bijzijn van de griffier mr. M. Bazuin.

Het is uitgesproken op de openbare terechtzitting van het hof van 10 november 2026.