Personen- en familierecht
Moeder wil de co-ouderschapsregeling wijzigen naar een reguliere weekendregeling. Het hof ziet, met de…
Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 20 november 2025
ECLI:NL:GHSHE:2025:3323 · Gerechtshof 's-Hertogenbosch · 20 november 2025
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/gerechtshof-s-hertogenbosch/civiel-recht/personen-en-familierecht/hoger-beroep/ecli-nl-ghshe-2025-3323
Zaakgegevens
Op 20 november 2025 heeft het Gerechtshof 's-Hertogenbosch in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over personen- en familierecht.
- Instantie
- Gerechtshof 's-HertogenboschGerechtshofDe rechter in hoger beroep in civiele zaken, strafzaken en belastingzaken. Nederland heeft vier gerechtshoven.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- 's-Hertogenbosch
- Datum uitspraak
- 20 november 2025
- Datum publicatie
- 20 november 2025
- Zaaknummer
- 200.351.557/01
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Personen- en familierecht
- Procedure
- Hoger beroepHoger beroepEen hogere rechter behandelt de zaak opnieuw, zowel de feiten als het recht, omdat een partij het niet eens is met de eerste uitspraak.Meer uitleg
- Advocaat
- mr. S. Akpinar, mr. L.M. Bakker
- ECLI
- ECLI:NL:GHSHE:2025:3323
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Moeder wil de co-ouderschapsregeling wijzigen naar een reguliere weekendregeling. Het hof ziet, met de rechtbank, in hetgeen de moeder heeft aangevoerd geen relevante wijziging van omstandigheden aanwezig om de zorgregeling opnieuw te beoordelen.
Uitspraak
GERECHTSHOF 's-HERTOGENBOSCH
Team familie- en jeugdrecht
Uitspraak: 20 november 2025
Zaaknummer: 200.351.557/01
Zaaknummer eerste aanleg: C/01/405808 / FA RK 24-2502
in de zaak in hoger beroep van:
[de moeder] ,
wonende te ’ [woonplaats] ,
verzoekster in hoger beroep,
hierna te noemen: de moeder,
advocaat: mr. S. Akpinar,
tegen
[de vader] ,
wonende te ’ [woonplaats] ,
verweerder in principaal appel,
hierna te noemen: de vader,
advocaat: mr. L.M. Bakker.
Als informant wordt aangemerkt;
- Stichting Jeugdbescherming Brabant,
statutair gevestigd te [plaats 1] , vestiging [vestiging] ,
hierna te noemen: de GI (Gecertificeerde Instelling).
In zijn hoedanigheid als omschreven in artikel 810 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering is in de procedure gekend:
- de Raad voor de Kinderbescherming,
vestiging: ’ [vestigingsplaats] ,
hierna te noemen: de raad.
In het kort
De moeder is het er niet mee eens dat de rechtbank haar verzoek om de zorgregeling tussen de vader en de 4-jarige [minderjarige] te wijzigen heeft afgewezen.
1 Het geding in eerste aanleg
Het hof verwijst voor het verloop van het geding in eerste aanleg naar de beschikking van de rechtbank Oost-Brabant van 20 november 2024, uitgesproken onder voormeld zaaknummer.
2 Het geding in hoger beroep
Bij beroepschrift met producties, ingekomen ter griffie op 18 februari 2025, heeft de moeder kort gezegd verzocht voormelde beschikking gedeeltelijk te vernietigen en de zorg- en contactregeling van het ouderschapsplan, bekrachtigd door de rechtbank op 14 april 2023, te wijzigen in die zin dat [minderjarige] bij de vader verblijft:
-
de ene week op woensdag van 7.30 uur tot 18.30 uur;
-
de andere week van zaterdag 9.00 uur tot zondag 18.30 uur.
Bij verweerschrift met producties, ingekomen ter griffie op 4 april 2025, heeft de vader verzocht het beroep van de moeder als zijnde ongegrond en onbewezen aan haar te ontzeggen, dan wel een zodanige voorziening te treffen als het hof juist acht, met veroordeling van de moeder in de proceskosten.
De mondelinge behandeling heeft plaatsgevonden op 24 oktober 2025. Bij die gelegenheid zijn gehoord:
-
de moeder, bijgestaan door haar advocaat en een tolk, genaamd mevrouw K. Lemmen (tolkennummer [nummer] );
-
de vader, bijgestaan door zijn advocaat;
-
de GI, vertegenwoordigd door mevrouw [naam 1] en mevrouw [naam 2] ;
-
de raad, vertegenwoordigd door mevrouw [naam 3] .
Het hof heeft voorts kennisgenomen van de inhoud van:
-
het proces-verbaal van de mondelinge behandeling in eerste aanleg van 20 oktober 2024;
-
het V-formulier met bijlagen (prod. 2 t/m 5) van de advocaat van de vader van 10 oktober 2025;
-
het V-formulier met bijlagen (twee e-mails) van de advocaat van de vader van 17 oktober 2025;
-
het V-formulier met bijlagen (prod. 5 t/m 12) van de advocaat van de moeder van 17 oktober 2025;
-
de tijdens de mondelinge behandeling overgelegde spreekaantekeningen van de advocaat van de moeder.
3 De beoordeling
De ouders zijn met elkaar gehuwd op 2 september 2019 te [plaats 2] ( [land] ). Tijdens hun huwelijk is te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 2021 geboren:
- [minderjarige] (hierna: [minderjarige]).
De ouders hebben samen het gezag over [minderjarige] . Zij heeft haar hoofdverblijfplaats bij de moeder.
[minderjarige] staat sinds 24 juni 2022 onder toezicht van de GI. De ondertoezichtstelling is laatstelijk verlengd tot 23 juni 2026.
Bij beschikking van 14 april 2023 is tussen partijen de echtscheiding uitgesproken. Deze beschikking is op 5 juni 2023 ingeschreven in de registers van de burgerlijke stand.
Partijen zijn daarbij in een ouderschapsplan (d.d. 6 juli 2022) overeengekomen, dat [minderjarige] de hoofdverblijfplaats bij de moeder heeft en in de oneven weken van donderdag tot en met zondag tot 18.30 uur en in de even weken van woensdag tot en met vrijdag 18.30 uur bij de vader verblijft en de overige momenten bij de moeder.
Bij de rechtbank (zorgregeling)
De moeder heeft bij de rechtbank verzocht om de zorgregeling tussen de vader en [minderjarige] te wijzigen naar een regeling waarbij [minderjarige] de ene week op woensdag van 7.30 uur tot 18.30 uur bij de vader verblijft en in de andere week van zaterdag 9.00 uur tot zondag 18.30 uur. Bij de bestreden beschikking heeft de rechtbank dit verzoek van de moeder afgewezen, omdat er geen sprake is van een wijziging van omstandigheden.
Bij het hof
De moeder kan zich met deze beslissing niet verenigen en zij is hiervan in hoger beroep gekomen. In haar beroepschrift, aangevuld op de mondelinge behandeling, voert ze – samengevat – het volgende aan.
wijziging van omstandigheden
[minderjarige] is in [maand] 2025 vier jaar oud geworden en naar de basisschool gegaan. Daarom moet er opnieuw gekeken worden naar welke zorgregeling in haar belang is. De overstap naar de basisschool is een grote verandering voor [minderjarige] waardoor zij des te meer belang heeft bij rust, structuur en duidelijkheid. [minderjarige] wordt al belast door de strijd van de ouders en deze extra spanningen zullen van invloed zijn op de verandering die [minderjarige] al ervaart door de overgang naar de basisschool. Wijziging van de zorgregeling zal een deel van de spanningen voor [minderjarige] wegnemen.
inhoudelijk
De co-ouderschapsregeling loopt niet en is niet werkbaar. De ouders van de vader en de begeleiders van de vader bemoeien zich met (de opvoeding) van [minderjarige] . Zij diskwalificeren allen de moeder. Tussen de ouders ontbreekt een belangrijk basispunt van co-ouderschap: vertrouwen. De rechtbank heeft vastgesteld dat het goed gaat met [minderjarige] , maar er zijn zorgen vanuit de moeder en de GI. Om te voorkomen dat [minderjarige] last blijft houden van de spanningen, dient de zorgregeling te worden gewijzigd. [minderjarige] is gezond, maar ze is niet oké van binnen. Ze wordt bijna elke dag gillend wakker in bed. [minderjarige] wordt beïnvloed door sommige zaken van haar ouders en de strijd van de ouders heeft een weerslag op haar. [minderjarige] doet zorgelijke en heftige uitspraken over de moeder. De GI heeft [minderjarige] aangemeld voor speltherapie. De GI ziet dat [minderjarige] wordt belast en dat daarin geen verandering komt. Ze zien dat [minderjarige] de stress van haar ouders oppikt en dat ze daardoor uit contact gaat. De GI ondersteunt het verzoek van de moeder.
De moeder wil verder met de hulpverlening van Family Supporters ( [locatie] ) en ze heeft hier vertrouwen in. Het is een goed idee als het hof de beslissing aanhoudt in afwachting van de verdere hulpverlening.
De vader voert in zijn verweerschrift, aangevuld op de mondelinge behandeling, samengevat, het volgende aan.
wijziging van omstandigheden
Er is geen sprake van een wijziging van omstandigheden. De situatie is nog steeds hetzelfde, de communicatie tussen partijen is nog steeds niet heel goed, maar daar wordt aan gewerkt, zeker nu solo parallel ouderschap wordt gestart. Dit traject moet worden afgewacht. Het is vaste rechtspraak van de Hoge Raad dat een verstoorde communicatie geen reden is om een einde te maken aan co-ouderschap. Het creëren van zorgen, althans het zelf verzinnen van zorgen is geen wijziging van omstandigheden.
inhoudelijk
[minderjarige] doet het goed op school en op het kinderdagverblijf en nu op de BSO. De huisarts en [instantie] bevestigen dit. Iedereen ziet een gelukkig meisje dat goed functioneert, maar de moeder blijft twijfel zaaien hierover. De zorgen die de moeder oppert heeft ze ook geopperd tijdens de scheidingszaak. Ook toen zijn die ontkracht. [instantie] was vol lof over de opvoedvaardigheden van de vader en heeft aangegeven dat er geen aanknopingspunten zijn om de fifty fifty regeling te veranderen. Solo parallel ouderschap is inmiddels, eindelijk, in gang gezet. Partijen werken mee aan het traject van Family Supporters en na het eerste gesprek kregen ze een bedankje voor het constructieve gesprek en werd benoemd dat de ouders goed samenwerkten. De moeder heeft recent een voorstel gedaan hoe de regeling kan worden aangepast naar een 2-2-5-5 regeling en de vader staat daar niet onwelwillend tegenover. De vader heeft het eerste gesprek met Family Supporters als positief ervaren en hij heeft goede hoop dat hij en de moeder er met de hulp van Family Supporters uitkomen. De beslissing hoeft niet te worden aangehouden; het is beter als het hof nu een beslissing neemt.
De GI heeft op de mondelinge behandeling verklaard dat partijen samen niet tot een constructieve ouderschapsvorm kunnen komen, dat de strijd aanhoudt en dat de GI hierover al meerdere gesprekken met de ouders heeft gevoerd. Als de ouders tijdens zo’n gesprek onderwerpen inbrengen, ontstaat er meteen spanning die voelbaar is voor de GI. Voor [minderjarige] moet die spanning ook voelbaar zijn en daar heeft de GI zorgen over. De GI richt zich nu met de ouders op solo parallel ouderschap.
De raad heeft tijdens de mondelinge behandeling geadviseerd om de huidige co-ouderschapsregeling niet te wijzigen naar de minimale regeling die de moeder wenst. Dit zal de spanningen en problemen tussen de ouders namelijk niet wegnemen. De raad ziet wel dat partijen proberen om met elkaar afspraken te maken en geeft het hof mee om de beslissing voor een aantal maanden aan te houden totdat partijen met elkaar het Family Supporters traject hebben doorlopen. De raad schat namelijk in dat een co-ouderschapsregeling misschien wat te veel gevraagd is van ouders die niet met elkaar kunnen samenwerken.
Het hof overweegt als volgt.
Rechtsmacht, toepasselijk recht
De Nederlandse rechter is bevoegd om kennis te nemen van het verzoek, omdat [minderjarige] ten tijde van de indiening van het verzoek de gewone verblijfplaats in Nederland had (artikel 7 Brussel II ter-Verordening).
Geen grieven zijn gericht tegen het oordeel van de rechtbank dat Nederlands recht van toepassing is. Ook het hof zal daarom uitgaan van toepasselijkheid van Nederlands recht (vgl. HR 10 februari 2023, ECLI:NL:HR:2023:200).
Inhoudelijke beoordeling
Met partijen is op de mondelinge behandeling gesproken over een mogelijke aanhouding van de beslissing. Het hof ziet daarvoor geen aanleiding; het hof acht zich voldoende geïnformeerd om een beslissing te kunnen nemen. Daarnaast acht het hof een aanhouding belastend voor de ouders – en voor [minderjarige] – omdat een lopende rechtszaak over het algemeen de verhoudingen tussen twee strijdende ouders geen goed doet, zeker niet als ze nog met elkaar zijn verwikkeld in een hulpverleningstraject.
Ingevolge artikel 1:253a lid 1 van het Burgerlijk Wetboek (BW) kunnen geschillen omtrent de gezamenlijke uitoefening van het ouderlijk gezag aan de rechter worden voorgelegd. In het geval van een geschil omtrent de verdeling van de zorg- en opvoedingstaken kan de rechter, gelet op artikel 1:377e BW in samenhang met artikel 1:253a lid 4 BW, een eerdere beslissing dienaangaande dan wel een door de ouders onderling getroffen zorgregeling wijzigen op grond dat nadien de omstandigheden zijn gewijzigd.
De rechter neemt een zodanige beslissing als hem in het belang van het kind wenselijk voorkomt
Het hof is van oordeel dat er door het bereiken van de basisschoolleeftijd van [minderjarige]
weliswaar sprake is van een wijziging van omstandigheden, maar dat dit geen zodanig relevante wijziging van omstandigheden is dat deze noopt tot het herzien van de zorgregeling. Dit gegeven heeft immers in beginsel geen effect op de zorgregeling zelf. Omdat partijen dicht bij elkaar wonen, brengt [minderjarige] nog steeds evenveel tijd bij haar beide ouders door en kan ze zowel vanaf het huis van haar moeder als vanaf het huis van haar vader naar de basisschool worden gebracht. In de slechte communicatie tussen de ouders ziet het hof evenmin een relevante wijziging van omstandigheden. De communicatie was niet goed en is nog steeds niet goed. Partijen krijgen hiervoor op dit moment ondersteuning. Het gaat goed met [minderjarige] op school, op het kinderdagverblijf en ook op de BSO. De huisarts en [instantie] hebben dit bevestigd. Dat het niet goed gaat met [minderjarige] door de zorgregeling zelf is niet gebleken, terwijl een wijziging in de zorgregeling zelf de spanningen tussen de ouders naar verwachting niet zal wegnemen. Het hof is met de rechtbank van oordeel dat er geen sprake is van een relevante wijziging van omstandigheden.
Daargelaten dat er geen relevante wijziging van omstandigheden is, heeft de moeder onvoldoende aannemelijk gemaakt dat de huidige co-ouderschapsregeling niet langer in het belang van [minderjarige] is. [minderjarige] is gewend aan deze regeling waarbij ze evenveel tijd bij haar moeder als bij haar vader doorbrengt. Toewijzing van het verzoek van de moeder zou een forse beperking opleveren van de tijd die [minderjarige] bij de vader doorbrengt en daarvoor bestaat geen aanleiding. Het hof acht voortzetting van de huidige feitelijke zorgregeling, waaraan inmiddels ruim drie jaar uitvoering wordt gegeven, wenselijk in het belang van [minderjarige] . In hoger beroep is niet gebleken dat [minderjarige] niet meer gebaat is bij deze fifty fifty regeling. Anders dan de moeder stelt, zal zoals gezegd, een beperking van de tijd die [minderjarige] bij de vader doorbrengt bovendien niet leiden tot de door de moeder beoogde rust voor [minderjarige] . De oplossing om die rust te bereiken ligt bij de ouders zelf. Zij dienen door te gaan met het hulpverleningstraject van Family Supporters en het is aan hen om binnen het traject parallel ouderschap met behulp van een professionele derde te werken aan verbetering van hun onderlinge communicatie tot een aanvaardbaar niveau. Dit mag ook van de ouders verwacht worden, gezien hun beider ouderlijke verplichtingen. Het is immers in het belang van [minderjarige] dat haar ouders op een normale manier met elkaar kunnen communiceren.
Kortom: het hof ziet geen aanleiding om van het in 2022 afgesproken co-ouderschap af te wijken. Dit betekent dat het hof het hoger beroep van de moeder zal afwijzen, zodat de huidige zorgregeling blijft bestaan.
Voor een proceskostenveroordeling van de moeder, zoals door de vader verzocht, ziet het hof geen aanleiding. Het staat de moeder vrij om in hoger beroep te gaan als ze het niet eens is met de beslissing van de rechtbank. Gelet op het familierechtelijke aspect van de zaak, zal het hof de proceskosten in hoger beroep compenseren.
Beslist wordt als volgt.
4 De beslissing
Het hof:
bekrachtigt de bestreden beschikking;
compenseert de proceskosten in hoger beroep, zodat iedere partij de eigen kosten draagt;
wijst af het meer of anders verzochte.
Deze beschikking is gegeven door mrs. C.M.J. Peters, A.M. Bossink en M.E.M. Beijersbergen en is op 20 november 2025 uitgesproken in het openbaar in tegenwoordigheid van en D. van der Horst, griffier.