Personen- en familierecht

Bijdrage jongmeerderjarige, partneralimentatie en verdeling huwelijksgemeenschap.

Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 11 december 2025

Zaakgegevens

Op 11 december 2025 heeft het Gerechtshof 's-Hertogenbosch in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over personen- en familierecht.

Instantie
Gerechtshof 's-Hertogenbosch
Zittingsplaats
's-Hertogenbosch
Datum uitspraak
11 december 2025
Datum publicatie
11 december 2025
Zaaknummer
200.342.661/01 en 200.342.668/01
Procedure
Hoger beroep
ECLI
ECLI:NL:GHSHE:2025:3550
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Bijdrage jongmeerderjarige, partneralimentatie en verdeling huwelijksgemeenschap.

Uitspraak

GERECHTSHOF ’s-HERTOGENBOSCH

Team familie- en jeugdrecht

zaaknummers : 200.342.661/01 en 200.342.668/01

zaaknummer rechtbank : C/01/387210/ FA RK 22-4922

beschikking van de meervoudige kamer van 11 december 2025

inzake

[de vrouw] ,

wonende te [woonplaats] , gemeente [gemeente] ,

verzoekster in het principaal hoger beroep,

verweerster in het incidenteel hoger beroep,

hierna te noemen: de vrouw,

advocaat mr. A.M.C. Broers te [plaats] ,

tegen

[de man] ,

wonende te [woonplaats] , gemeente [gemeente] ,

verweerder in het principaal hoger beroep,

verzoeker in het incidenteel hoger beroep,

hierna te noemen: de man,

advocaat mr. A. Kurt-Geçoğlu te [plaats] .

en inzake

[dochter] ,

wonende te [woonplaats] , gemeente [gemeente] ,

verzoekster in hoger beroep,

hierna te noemen: [dochter] ,

advocaat mr. A.M.C. Broers te [plaats] ,

tegen

[de man] ,

wonende te [woonplaats] , gemeente [gemeente] ,

verweerder in hoger beroep,

hierna te noemen: de man,

advocaat mr. A. Kurt-Geçoğlu te [plaats] .

Vooraf

Deze beschikking gaat over de door de man te betalen bijdragen in de kosten van levensonderhoud en studie van [dochter] en in de kosten van levensonderhoud van de vrouw, alsmede over de verdeling van enkele tot de (ontbonden) huwelijksgemeenschap behorende goederen, dan wel de waarde daarvan.

1. Het verloop van het geding in eerste aanleg

Het hof verwijst voor het verloop van het geding in eerste aanleg naar de beschikking van de rechtbank Oost-Brabant ('s-Hertogenbosch) van 22 maart 2024, uitgesproken onder voormeld zaaknummer.

2 Het geding in hoger beroep

2.1.

De vrouw is, mede namens de jongmeerderjarige [dochter] , op 20 juni 2024 in hoger beroep gekomen van de beschikking van 22 maart 2024. De vrouw heeft een procesvolmacht van [dochter] overgelegd, waaruit blijkt dat [dochter] de vrouw heeft gemachtigd haar om tijdens deze hoger beroepsprocedure te vertegenwoordigen.

2.2.

De man heeft op 16 augustus 2024 een verweerschrift tevens houdende incidenteel hoger beroep ingediend.

2.3.

De vrouw heeft op 30 september 2025 een verweerschrift op het incidenteel hoger beroep ingediend.

2.4.

De verzoeken die betrekking hebben op de partneralimentatie en de bijdrage in de kosten van levensonderhoud en studie van de jongmeerderjarige [dochter] , zijn ter griffie ingeschreven onder zaaknummer 200.342.661/01. De verzoeken die betrekking hebben op de verdeling van de tot de (ontbonden) huwelijksgemeenschap en de door de man verzochte gebruiksvergoeding, zijn ter griffie ingeschreven onder zaaknummer 200.342.668/01. Gelet op de onderlinge samenhang van deze zaken heeft het hof beide zaken gevoegd.

2.5.

Bij het hof zijn voorts de volgende stukken ingekomen:

  • een V6-formulier van mr. Broers d.d. 28 november 2024 met als bijlage het proces-verbaal van de mondelinge behandeling in eerste aanleg, ingekomen op 29 november 2024;

  • een V6-formulier van mr. S.M.P.T. Ruijs-Kreté (kantoorgenote van mr. Broers) d.d. 9 oktober 2025 met een begeleidende brief van diezelfde datum en de producties 022 tot en met 029 (waarvan productie 029 “volgt later”), ingekomen op 9 oktober 2025;

  • een V6-formulier van mr. A. Kurt-Gecoğlu d.d. 11 oktober 2025 met een begeleidende brief van diezelfde datum en de producties 3 tot en met 10, ingekomen op diezelfde datum;

  • een V6-formulier van mr. Ruijs-Kreté d.d. 16 oktober 2025 met productie 030.

2.6.

De mondelinge behandeling in beide zaken heeft op 22 oktober 2025 plaatsgevonden. Partijen zijn in persoon verschenen. De vrouw is ter zitting bijgestaan door mr. Ruijs-Kreté, kantoorgenote van mr. Broers, en de man is bijgestaan door zijn advocaat.

2.7.

Ter mondelinge behandeling heeft mr. Ruijs-Kreté een drietal stukken overgelegd, te weten (1) stukken die betrekking hebben op de studie en het inkomen van [dochter] , (2) een aantal draagkrachtberekeningen met “standpunt vrouw” en (3) een aantal draagkrachtberekeningen met “standpunt man”. De advocaat van de man heeft desgevraagd bevestigd dat zij deze stukken daags voor de zitting van mr. Ruijs-Kreté heeft ontvangen, zij voldoende de gelegenheid heeft gehad hiervan kennis te nemen en dat zij geen bezwaar heeft tegen overlegging van deze stukken. Het hof slaat daarom ook acht op deze stukken.

3 De feiten

3.1.

Het hof gaat uit van de volgende feiten.

  1. De man en de vrouw zijn op 16 december 1993 gehuwd in de wettelijke algehele gemeenschap van goederen.

  2. Het verzoek van de vrouw tot echtscheiding is op 3 november 2022 ingekomen bij de rechtbank Oost-Brabant ('s-Hertogenbosch).

  3. Daarop is bij de bestreden beschikking (van 22 maart 2024) de echtscheiding uitgesproken.

  4. De echtscheidingsbeschikking is op 15 oktober 2024 ingeschreven in de registers van de burgerlijke stand.

  5. Partijen hebben samen drie kinderen, waarvan [dochter] , geboren op [geboortedatum] 2005 te [woonplaats] , de jongste is.

3.2.

Bij beschikking betreffende voorlopige voorzieningen d.d. 13 februari 2023 heeft de rechtbank Oost-Brabant, voor zover thans nog van belang, als voorlopige voorziening vastgesteld dat de man aan de vrouw met ingang van de datum van die beschikking voorlopig een partneralimentatie van € 71,-- per maand zal betalen, telkens bij vooruitbetaling te voldoen.

4 De omvang van het geschil

4.1.

Bij de bestreden beschikking is, voor zover thans van belang, de door de man te betalen bijdrage in de kosten van levensonderhoud en studie van [dochter] met ingang van de datum van die beschikking bepaald op € 42,50 per maand, is het verzoek van de vrouw strekkende tot het betalen van een bijdrage door de man in de kosten van haar levensonderhoud (hierna ook: partneralimentatie) afgewezen en heeft de rechtbank de verdeling van de tussen partijen bestaande huwelijksgemeenschap vastgesteld zoals in rov. 2.9 van die beschikking is overwogen.

4.2.1.

De grieven van [dochter] zien op haar behoefte, de draagkracht van de man en de draagkracht van de vrouw. De grieven van de vrouw zien voor wat betreft de partneralimentatie op haar huwelijksgerelateerde behoefte, haar aanvullende behoefte en de draagkracht van de man. Zij heeft ook grieven gericht tegen enkele aspecten van de door de rechtbank vastgestelde verdeling.

4.2.2.

De vrouw verzoekt in haar petitum aldus (namens [dochter] ) om, zoveel mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, de beschikking waarvan beroep te vernietigen voor zover het betreft het deel van het dictum waartegen de grieven zijn gericht en, opnieuw rechtdoende:

I. de bijdrage die de vrouw aan [dochter] als bijdrage in de kosten van levensonderhoud en studie dient te betalen, op nihil te bepalen;

II. te bepalen dat de man € 234,-- per maand dient te betalen aan [dochter] als bijdrage in de kosten van levensonderhoud en studie, met ingang van de datum van de echtscheidingsbeschikking van de rechtbank, dan wel een door het hof in goede justitie te bepalen bedrag en ingangsdatum, telkens bij vooruitbetaling te voldoen.

en voorts om, zoveel mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, de beschikking waarvan beroep te vernietigen voor zover het betreft het deel van het dictum waartegen de grieven zijn gericht en, opnieuw rechtdoende:

III. te bepalen dat de man € 382,-- per maand aan de vrouw dient te betalen als uitkering in de kosten van haar levensonderhoud, met ingang van de datum van de echtscheidingsbeschikking van de rechtbank, dan wel een door het hof in goede justitie te bepalen bedrag en ingangsdatum, telkens bij vooruitbetaling te voldoen;

IV. te bepalen dat de saldi van de bankrekeningen met IBAN [rekeningnummer 1] op naam van partijen en met IBAN [rekeningnummer 2] op naam van de vrouw bij helfte dienen te worden verdeeld dan wel dat een mogelijk tekort bij helfte dient te worden gedragen, waarbij als peildatum 3 november 2022 heeft te gelden;

V. te bepalen dat de onder sub 45 in dit beroepschrift genoemde inboedelgoederen aan de vrouw worden toegedeeld en de overige zich in de echtelijke woning bevindende inboedelgoederen aan de man;

VI. te bepalen dat de auto van het merk Opel, type Corsa, met kenteken [kenteken 1] , tegen een waarde van € 1.500,-- aan de man wordt toegedeeld onder vergoeding van de helft van de waarde aan de vrouw. Daarnaast verzoekt de vrouw te bepalen dat de scooter van het merk Senzo met kenteken [kenteken 2] tegen een waarde van € 600,-- aan de man wordt toegedeeld onder vergoeding van de helft van de waarde aan de vrouw.

4.3.1.

De grieven van de man zien op de verdeling van de inboedel, de onderneming van de vrouw en de gebruiksvergoeding.

4.3.2.

De man verzoekt in het principaal hoger beroep, zo mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, de vrouw niet-ontvankelijk te verklaren in haar verzoeken, althans deze af te wijzen en de beschikking waarvan beroep op die punten te bekrachtigen.

In incidenteel hoger beroep verzoekt de man, zo mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, de beschikking waarvan beroep te vernietigen voor zover het betreft dat deel waartegen de grieven zijn gericht en, alsnog rechtdoende:

I. te bepalen dat de in zijn verweerschrift tevens houdende incidenteel hoger beroep onder sub 35 genoemde inboedelgoederen aan de man worden toegedeeld;

II. te bepalen dat de vrouw haar medewerking verleent aan het waarderen van haar eenmanszaak en dat zij de helft van de waarde van de eenmanszaak aan de man vergoedt;

III. te bepalen dat de vrouw gehouden is de man een gebruiksvergoeding te voldoen van € 888,90 voor de maand maart 2023.

4.4.

Het hof zal de grieven in principaal en incidenteel hoger beroep per onderwerp bespreken.

4.5.

Partijen hebben bij aanvang van de mondelinge behandeling verklaard dat de grieven ter zake de inboedel (grief 5 vrouw, grief 1 man), de bankrekening(en) (grief 4 vrouw), de onderneming van de vrouw (grief 2 man) en de gebruiksvergoeding (grief 3 man) geen verdere bespreking behoeven. Deze grieven zijn met instemming van de man en de vrouw door het hof als ingetrokken beschouwd. Aldus zijn tijdens de mondelinge behandeling enkel de resterende geschilpunten besproken. Die betreffen de bijdrage voor [dochter] , de partneralimentatie en voor wat betreft de verdelingsaspecten enkel de auto’s (Seat Ibiza en Opel Corsa) en de scooter. Het hof zal over deze geschilpunten beslissen zoals hierna wordt overwogen.

5 De motivering van de beslissing

Bijdrage jongmeerderjarige [dochter]

Bevoegdheid en toepasselijk recht

5.1.

Op grond van art. 3 van de Alimentatieverordening (nr. 4/2009 Raad van 18 december 2008) is de Nederlandse rechter bevoegd om van het alimentatieverzoek kennis te nemen.

5.2.

Geen grieven zijn gericht tegen het oordeel van de rechtbank dat Nederlands recht van toepassing is. Ook het hof zal daarom uitgaan van toepasselijkheid van Nederlands recht (vgl. HR 10 februari 2023, ECLI:NL:HR:2023:200).

Ingangsdatum

5.3.

De door rechtbank vastgestelde ingangsdatum, te weten de datum van de beschikking waarvan beroep (ofwel: 22 maart 2024) is voor de bijdrage voor [dochter] niet in geschil, zodat het hof deze datum als uitgangspunt neemt.

Behoefte [dochter]

5.4.1.

Tijdens de mondelinge behandeling is vast komen te staan dat [dochter] in het studiejaar 2024/2025 is begonnen aan een tweejarige HBO-opleiding. De man en (de vrouw namens) [dochter] zijn overeengekomen dat de aanvullende behoefte van [dochter] met ingang van het studiejaar 2024/2025 kan worden vastgesteld op € 316,-- per maand. Dit is gebaseerd op een de berekening die behoort tot de stukken die de vrouw ter zitting heeft overgelegd (stukken “standpunt man”, p. 3/10). In die berekening is rekening gehouden met het feit dat [dochter] in het kader van haar HBO-opleiding (gedurende de looptijd van deze opleiding) twee dagen per week stage loopt en daarvoor een vergoeding van € 100,-- per maand krijgt. Ook is rekening gehouden met eigen inkomsten van [dochter] uit haar bijbaan ten bedrage van € 200,-- per maand. Tijdens de mondelinge behandeling heeft de voorzitter weliswaar samengevat dat aldus met ingang van 1 oktober 2024 uitgegaan dient te worden van een behoefte van € 316,- per maand, maar het hof ziet aanleiding om, nu het kennelijk de bedoeling van partijen is aan te sluiten bij het begin van het studiejaar geheel conform deze bedoeling, vast te stellen dat [dochter] per 1 september 2024 (de aanvang van het studiejaar) behoefte heeft aan een bijdrage van haar ouders in de kosten van haar levensonderhoud en studie van € 316,-- per maand.

5.4.2.

De ingangsdatum van de bijdrage in de kosten van levensonderhoud en studie (22 maart 2024), ligt nog vóór de aanvang van de HBO-opleiding van [dochter] . Omdat [dochter] pas in het schooljaar 2024/2025 is begonnen met een HBO-opleiding en zij daarvóór een MBO-opleiding heeft gevolgd, gaat het hof voor de vaststelling van de behoefte in deze periode uit van de MBO-norm. Het hof zoekt daarvoor aansluiting bij de berekening zoals deze door de vrouw als productie 026 (p. 5/6) in het geding is gebracht. Uit die berekening volgt dat de kosten van [dochter] € 854,-- per maand bedragen en dat er, met inachtneming van de basisbeurs ad € 104,-- per maand en de aanvullende beurs ad € 428,-- per maand, een behoefte resteert van € 323,-- per maand. Het hof ziet aanleiding om ook hier een bedrag van € 200,-- aan eigen inkomsten van [dochter] in mindering te brengen, nu zij in deze periode dezelfde bijbaan had als hiervoor in rov. 5.4.1 is bedoeld en gesteld noch gebleken is dat [dochter] toen zij op het MBO zat minder dan € 200,-- per maand aan eigen inkomsten heeft gegenereerd. Aldus stelt het hof vast dat [dochter] in de periode van 22 maart 2024 tot 1 september 2024 behoefte had aan een bijdrage van haar ouders van € 123,-- per maand.

Draagkracht man

5.5.

De draagkracht van de man is aan het hof voorgelegd. Het hof heeft de draagkracht van de man tijdens de mondelinge behandeling besproken aan de hand van de door de vrouw ter zitting in het geding gebrachte draagkrachtberekening (“standpunt vrouw”, p. 5/10 en p. 6/10), van welke stukken – zoals hierboven in rov. 2.7 uiteengezet – (de advocaat van) de man tijdig en voldoende kennis heeft kunnen nemen. Volgens deze berekening, waarin de vrouw ter zake de woonlasten aan de zijde van de man rekent met een woonbudget ad € 946,-- per maand, heeft de man een voor [dochter] beschikbare draagkracht van € 628,-- per maand. De man is ter zitting in de gelegenheid gesteld om eventuele bezwaren tegen deze draagkrachtberekening naar voren te brengen. De man heeft echter aangegeven dat hij hetgeen de vrouw heeft gesteld juist is en hij zich ook niet (langer) verzet tegen toepassing van het woonbudget. Gelet op het voorgaande zal het hof voor de draagkracht van de man aansluiting zoeken bij deze door de vrouw in het geding gebrachte draagkrachtberekening en aldus aan de zijde van de man uitgaan van een voor [dochter] beschikbare draagkracht van € 628,-- per maand.

Draagkracht vrouw

5.6.

De rechtbank heeft in dit verband, kort gezegd, overwogen dat de vrouw onvoldoende gegevens heeft overgelegd om haar draagkracht te kunnen vaststellen, hetgeen voor haar rekening en risico komt. Dit heeft ertoe geleid dat de rechtbank tot het oordeel is gekomen dat de man en de vrouw ieder voor helft dienen bij te dragen in de behoefte van [dochter] .

5.7.

Met dit oordeel is de vrouw het niet eens. Zij stelt primair dat zij geen draagkracht heeft. De vrouw is een aantal jaren geleden als gevolg van een reorganisatie ontslagen en toen heeft zij enige tijd een WW-uitkering genoten. Zij heeft vervolgens de beslissing genomen om een eigen onderneming te starten. Zij kan op dit moment echter niet werken, gelet op haar medische beperkingen. Zij heeft de onderneming inmiddels ook uitgeschreven uit de Kamer van Koophandel en een bijstandsuitkering aangevraagd. Subsidiair stelt de vrouw dat, als aan haar al een verdiencapaciteit kan worden toegedicht, maximaal uitgegaan kan worden van een winst uit onderneming van € 12.000,-- per jaar. Dit is overeenkomstig het beste jaar dat de vrouw de afgelopen jaren met haar onderneming aan winst heeft weten te genereren.

5.8.

De man is het niet eens met wat de vrouw naar voren brengt. Hij stelt dat het de beslissing van de vrouw is geweest om een eigen onderneming te starten. Dat doe je alleen als je verwacht dat je meer gaat verdienen. Er is sprake van herstelbaar inkomensverlies en hij vindt het gerechtvaardigd om voor de draagkracht van de vrouw aansluiting te zoeken bij het gemiddelde inkomen dat een schoonheidsspecialiste zou kunnen verdienen. Dit is € 2.774,-- bruto per maand. Dit kan ook van de vrouw worden verwacht. De medische beperkingen van de vrouw staan hieraan niet in de weg.

5.9.1.

Het hof overweegt als volgt. Vaststaat dat de vrouw jaren geleden als gevolg van een reorganisatie op het (oude) werk werkloos is geworden en vanuit die positie haar onderneming is gestart. In die periode waren de man en de vrouw nog getrouwd. Het is de vrouw de afgelopen jaren nimmer gelukt om met haar onderneming een inkomen te genereren gelijk aan een (gemiddeld) inkomen dat zij als schoonheidsspecialiste in loondienst zou kunnen verdienen, zodat het hof geen aanleiding ziet om te komen tot het oordeel dat het inkomensverlies herstelbaar zou zijn. Van verwijtbaarheid is evenmin sprake, nog daargelaten dat de keuzes die de man en de vrouw tijdens het huwelijk hebben gemaakt, niet jaren nadien in een echtscheidingsprocedure met terugwerkende kracht nog gekwalificeerd kunnen worden als een gedraging waarvan de één zich jegens de ander had moeten onthouden. Het hof is van oordeel dat, gezien de winst uit onderneming die de vrouw de afgelopen jaren heeft gegenereerd, van de vrouw op dit moment niet kan worden verwacht dat zij thans méér inkomen kan genereren dan de thans voor haar geldende bijstandsnorm. Dit neemt echter niet weg dat van de vrouw kan en mag worden gevergd dat zij zich inspant om op den duur in haar eigen levensonderhoud te kunnen voorzien. Weliswaar heeft de vrouw gesteld dat zij vanwege medische beperkingen helemaal niet in staat zou zijn om te werken, maar dit wordt door de man betwist en de door de vrouw overgelegde stukken kunnen deze conclusie niet dragen.

5.9.2.

Het voorgaande leidt er toe dat de voor [dochter] beschikbare draagkracht van de vrouw conform de draagkrachttabel behorende bij het Rapport alimentatienormen 2025 wordt vastgesteld op een bedrag van € 25,-- per maand.

Draagkrachtvergelijking

5.10.

De man en de vrouw dienen naar rato van hun draagkracht te voorzien in de behoefte van [dochter] . Uitgaande van de hiervoor berekende draagkracht van de man en de vrouw, dient de man van zijn draagkracht aan te wenden voor een bijdrage de kosten van levensonderhoud van [dochter] , een bedrag van (afgerond):

- € 118,-- per maand (628/653 x 123) in de periode 22 maart 2024 – 1 september 2024;

- € 304,-- per maand (628/653 x 316) in de periode met ingang van 1 september 2024.

Partneralimentatie

Bevoegdheid en toepasselijk recht

5.11.

Ook ten aanzien van de partneralimentatie is de Nederlandse rechter op grond van art. 3 van de Alimentatieverordening (nr. 4/2009 Raad van 18 december 2008) bevoegd om van het alimentatieverzoek kennis te nemen.

5.12.

Geen grieven zijn gericht tegen het oordeel van de rechtbank dat Nederlands recht van toepassing is. Ook het hof zal daarom uitgaan van toepasselijkheid van Nederlands recht (vgl. HR 10 februari 2023, ECLI:NL:HR:2023:200).

Ingangsdatum

5.13.

De rechtbank heeft het verzoek van de vrouw strekkende tot partneralimentatie afgewezen. In hoger beroep ligt de partneralimentatie opnieuw voor. De vrouw hanteert als ingangsdatum de dag waarop de echtscheidingsbeschikking is ingeschreven in de registers van de burgerlijke stand (15 oktober 2024). Zij heeft op 20 juni 2024 haar beroepschrift ingediend, dus de man had er rekening mee kunnen en moeten houden dat hij met ingang van de dag waarop de echtscheidingsbeschikking is ingeschreven in de registers van de burgerlijke stand een onderhoudsbijdrage voor de vrouw zou moeten betalen. De man had daarvoor ook gelden kunnen reserveren.

5.14.

De man daarentegen is van mening dat als ingangsdatum voor de onderhoudsverplichting uitgegaan dient te worden van de door het hof te geven beschikking. Daartoe voert hij aan dat de vrouw in eerste aanleg verzuimd heeft financiële stukken te overleggen. Dit dient voor haar eigen risico te komen. Het kan niet zo zijn dat de man zich met terugwerkende kracht geconfronteerd ziet met een betalingsverplichting.

5.15.

Artikel 1:402 BW laat de rechter grote vrijheid bij het vaststellen van de ingangsdatum van de alimentatieverplichting. Drie data liggen als ingangsdatum het meest voor de hand: de datum waarop de omstandigheden zijn ingetreden die voor de onderhoudsverplichting bepalend zijn, de datum van het inleidend processtuk en de datum waarop de rechter beslist. Het hof is van oordeel dat de man in ieder geval met ingang van de dag van indiening van het beroepschrift rekening heeft kunnen en moeten houden met een aanspraak van de vrouw op partneralimentatie. Zij heeft in hoger beroep ook financiële gegevens in het geding gebracht waar haar verzoeken en standpunten op steunen. Nu de partneralimentatie echter niet eerder kan ingaan dan de dag waarop de echtscheidingsbeschikking is ingeschreven in de registers van de burgerlijke stand (art. 1:157 lid 6 BW), zal het hof die latere datum (aldus zijnde 15 oktober 2024) als ingangsdatum hanteren. Het voorgaande laat onverlet dat de beschikking voorlopige voorzieningen ten aanzien van de partneralimentatie doorloopt tot het moment waarop de beslissing ten aanzien van de partneralimentatie in kracht van gewijsde is gegaan (art. 826 lid 1 sub c Rv).

Huwelijksgerelateerde behoefte

5.16.

De man en de vrouw zijn tijdens de mondelinge behandeling overeengekomen dat de huwelijksgerelateerde behoefte van de vrouw kan worden vastgesteld op € 2.250,-- netto per maand in 2025.

Het hof stelt vast dat dit met zich brengt dat de huwelijksgerelateerde behoefte van de vrouw in 2024 kan worden vastgesteld op, afgerond, € 2.113,-- netto per maand.

Behoeftigheid

5.17.

De vrouw stelt dat zij niet in die behoefte kan voorzien. Het hof verwijst voor de draagkracht van de vrouw naar hetgeen hierboven in rov. 5.9.1. en 5.9.2. is overwogen. Tijdens de mondelinge behandeling is vast komen te staan dat de levering van de echtelijke woning op 24 oktober 2025 zal plaatsvinden, hetgeen betekent dat de vrouw op die datum de beschikking krijgt over haar deel van de overwaarde van de echtelijke woning. Het hof ziet, gelet op het feit dat de vrouw thans feitelijk geen werkzaamheden verricht en een bijstandsuitkering heeft aangevraagd, geen aanleiding om in het kader van de behoeftigheid er ook nog van uit te gaan dat de vrouw kan interen op haar vermogen. Doordat in het kader van de Participatiewet reeds eisen worden gesteld aan de hoogte van het vermogen waarover een uitkeringsgerechtigde mag beschikken, alsook gelet op het feit dat de man niet in staat is om in de volledige aanvullende behoefte van de vrouw te voorzien, teert de vrouw in feite al in op dat vermogen. Het hof ziet geen aanleiding om haar nog verder te laten interen op haar vermogen.

Draagkracht man

5.18.

Voor wat betreft de draagkracht van de man verwijst het hof naar hetgeen hierboven in rov. 5.5. is overwogen. Uitgaande van diezelfde tijdens de mondelinge behandeling overgelegde berekening (“standpunt vrouw”, p. 5/10 en p. 6/10), gaat het hof uit van een draagkracht voor partneralimentatie van € 538,--. Met inachtneming van de kosten voor [dochter] ten bedrage van € 304,-- in de maand, resteert er voor partneralimentatie een bedrag van € 234,-- (vóór belastingvoordeel), hetgeen gebruteerd € 374,-- per maand bedraagt. Gelet op enerzijds de huwelijksgerelateerde behoefte van de vrouw en anderzijds op het feit dat van de vrouw op dit moment niet kan worden verwacht dat zij méér inkomen kan genereren dan de thans voor haar geldende bijstandsnorm, dient de man dit bedrag volledig aan te wenden voor partneralimentatie.

Limitering

5.19.

De man heeft nog aangevoerd dat de partneralimentatie gelimiteerd dient te worden tot één jaar. Het hof overweegt, nog daargelaten het bezwaar van de vrouw dat de man deze stelling pas laat in de procedure naar voren heeft gebracht, dat volgens vaste jurisprudentie aan de limitering van de alimentatieduur hoge eisen gelden voor wat betreft de stelplicht van de alimentatieplichtige en aan de motivering van de rechter gelden. (HR 29 september 2006, LJN AY7000). De man heeft in dit verband echter enkel aangevoerd dat de vrouw over een jaar geacht kan worden in haar eigen levensonderhoud te voorzien, maar daarmee heeft de man niet voldaan aan de hoge eisen die gelden ten aanzien van de stelplicht. Het hof gaat hier daarom aan voorbij.

Conclusie

5.20.

Het hof zal de door de man te betalen bijdrage in de kosten van levensonderhoud en studie van [dochter] vaststellen op:

- € 118,-- per maand met ingang van 22 februari 2024 tot 1 september 2024;

- € 304,-- per maand met ingang van 1 september 2024.

Het hof zal de door de man te betalen bijdrage in de kosten van levensonderhoud van de vrouw vaststellen op:

- € 374,-- per maand met ingang van 15 oktober 2024.

5.21.

Het hof zal, anders dan de beslissing ter zake de bijdrage ten behoeve van [dochter] , de beslissing ter zake de partneralimentatie niet uitvoerbaar bij voorraad verklaren. Daartoe is van belang dat ingevolge art. 826 lid 1 sub c Rv de beschikking voorlopige voorzieningen ten aanzien van de partneralimentatie doorloopt tot het moment dat de beslissing ten aanzien van de partneralimentatie in kracht van gewijsde is gegaan. Met deze bepaling verdraagt zich niet dat de beslissing op de nevenvoorziening partneralimentatie in de hoofdzaak uitvoerbaar bij voorraad wordt verklaard.

Verdeling

Bevoegdheid en toepasselijk recht

5.22.

Nu de Nederlandse rechter op grond van art. 3 Brussel II-ter rechtsmacht heeft met betrekking tot het verzoek tot echtscheiding, heeft hij tevens rechtsmacht ten aanzien van het verzochte met betrekking tot het huwelijksvermogensregime van partijen (art. 4 lid 3 Rv).

5.23.

Er is niet gegriefd tegen het oordeel van de rechtbank dat bij aanvang van het huwelijk Turks recht van toepassing was op het huwelijksvermogensregime en dat met ingang van 18 april 1997 het recht van Nederland van toepassing werd op het huwelijksvermogensregime. Aldus gaat ook het hof hiervan uit. Omdat vanaf 18 april 1997 het Nederlands recht het huwelijksvermogensregime van partijen beheerst, is ingevolge het Nederlands huwelijksvermogensrecht een wettelijke algehele gemeenschap van goederen ontstaan, welke huwelijksgemeenschap goederen en schulden omvat die zijn verworven respectievelijk aangegaan na die datum.

Seat Ibiza

5.24.

De rechtbank heeft de Seat Ibiza aan de vrouw toegedeeld tegen een waarde van € 4.500,--, zodat de vrouw aan de man een bedrag van € 2.250,-- moet voldoen.

5.25.

De vrouw is het hier niet mee eens. Zij stelt de Seat Ibiza niet tot de huwelijksgemeenschap behoort. De Seat Ibiza is immers op 10 september 2024, dat is vóór de peildatum, verkocht en geleverd aan een derde. De vrouw heeft bij de verkoop een bedrag van € 1.500,-- contant ontvangen. Dit bedrag heeft zij reeds voor de peildatum opgemaakt aan boodschappen.

5.26.

De man verweert zich. Hij stelt dat de vrouw de auto aan de huwelijksgemeenschap heeft onttrokken en verkocht in het zicht van de echtscheiding en dat daarmee sprake is van benadeling van de huwelijksgemeenschap. De man betwist ook dat de verkoopwaarde € 1.500,-- bedraagt. De Seat Ibiza heeft volgens de man een waarde van € 4.500,--. De vrouw dient in ieder geval de helft van deze waarde aan de man te vergoeden.

5.27.

Het hof stelt vast dat uit de door de vrouw overgelegde stukken genoegzaam blijkt dat de Seat Ibiza is verkocht en geleverd aan een derde vóórdat het verzoekschrift tot echtscheiding is ingediend. De tenaamstelling van de Seat Ibiza is op 10 september 2024 gewijzigd. Daarmee staat vast dat de auto op de peildatum géén deel uitmaakte van de huwelijksgemeenschap. De vrouw heeft onbetwist gesteld dat zij de verkoopopbrengst ad € 1.500,-- reeds voor de peildatum heeft besteed aan kosten van de huishouding, zodat noch de Seat Ibiza noch de vervangende waarde voor verdeling in aanmerking komt. Dat de vrouw, door de Seat Ibiza te verkopen voor een bedrag van € 1.500,--, de gemeenschap zou hebben benadeeld als bedoeld in art. 1:164 BW, is door de man onvoldoende onderbouwd. De man stelt weliswaar dat de auto een waarde had van € 4.500,--, maar hij heeft deze stelling niet nader met stukken onderbouwd, zodat het hof hieraan voorbij gaat.

Opel Corsa

5.28.

Het hof stelt vast dat, gezien de grieven, de toedeling van de Opel Corsa aan de man niet in geschil is. Derhalve heeft het hof enkel te oordelen over het geschil dat partijen hebben ter zake de waarde waartegen de Opel Corsa aan de man moet worden toegedeeld. De rechtbank heeft overwogen dat toedeling aan de man geschiedt tegen een waarde van € 1.000,--, maar de vrouw stelt dat de auto tegen een waarde van € 1.500,-- in de verdeling betrokken dient te worden. Zij heeft ter onderbouwing van haar stelling twee producties in het geding gebracht.

5.29.

De man betwist de door de vrouw gestelde waarde ad € 1.500,-- en voert daartoe aan dat hij de Opel Corsa, bouwjaar 20204, in 2022 gekocht voor € 1.000,--. Het is niet realistisch om aan te nemen dat deze auto nu in waarde is gestegen.

5.30.

Het hof overweegt als volgt. Zoals hierboven reeds vastgesteld, is enkel in geschil de waarde waartegen de Opel Corsa aan de man moet worden toegedeeld. Het hof ziet aanleiding om de waarde van de auto vast te stellen op het gemiddelde van de door partijen aan de auto toegedichte waarde. Aldus stelt het hof vast dat de auto tegen een waarde van € 1.250,-- in de verdeling betrokken dient te worden.

Scooter

5.31.

De vrouw heeft aangevoerd dat tot de huwelijksgemeenschap van partijen ook nog een scooter (kenteken [kenteken 2] ) behoort. De vrouw verzoekt toedeling van de scooter aan de man tegen een waarde van € 600,--, hetgeen met zich brengt dat de man wegens overbedeling ter zake de scooter € 300,-- aan de vrouw dient te voldoen.

5.32.

De man betwist niet dat de scooter tot de huwelijksgemeenschap van partijen behoort. De waarde die de vrouw aan de scooter toekent is dusdanig hoog en onrealistisch dat de man verzoekt om de scooter tegen de door de vrouw gestelde waarde ad € 600,-- aan de vrouw toe te delen, op grond waarvan de vrouw uit hoofde van overbedeling ter zake deze scooter € 300,-- aan de man dient te voldoen.

5.33.

Nu de man en de vrouw over en weer verzoeken om de scooter aan de ander toe te delen, stelt het hof vast zij beiden geen toedeling van de scooter aan hen wensen. Het hof gelast de wijze van verdeling van de scooter daarom aldus dat deze verkocht dient te worden aan een derde. De verkoopopbrengst dient tussen de man en de vrouw bij helfte worden verdeeld.

6 De slotsom

in het principaal en het incidenteel hoger beroep

6.1.

Op grond van hetgeen hiervoor is overwogen, zal het hof de bestreden beschikking, voor zover aan zijn oordeel onderworpen, gedeeltelijk vernietigen en beslissen als volgt.

6.2.

Het hof zal de proceskosten in hoger beroep compenseren, nu partijen gewezen echtgenoten zijn en procedure de onderhoudsbijdragen voor [dochter] en vrouw betreft, alsmede de verdeling van de ontbonden huwelijksgemeenschap.

Het hof heeft een berekening van de draagkracht van de man gemaakt. Een gewaarmerkt exemplaar van deze berekening is aan deze beschikking gehecht en maakt daarvan deel uit.

7 De beslissing

Het hof:

Inzake 200.342.661/01

vernietigt de beschikking van de rechtbank Oost-Brabant ( 's-Hertogenbosch ) van 22 maart 2024, voor zover:

  • het betreft de door de man aan [dochter] te betalen bijdrage in de kosten van haar levensonderhoud en studie;

  • het betreft de door de man aan de vrouw te betalen bijdrage in de kosten van haar levensonderhoud;

  • het betreft de toedeling van de Seat Ibiza aan de vrouw;

  • het betreft de waarde waartegen de Opel Corsa in de verdeling is betrokken

  • de rechtbank de scooter met kenteken [kenteken 2] niet in de verdeling heeft betrokken;

bepaalt dat de man aan [dochter] , geboren op [geboortedatum] 2005 te Vught, als bijdrage in de kosten van haar levensonderhoud dient te voldoen:

  • € 118,-- per maand met ingang van 22 maart 2024 – 1 september 2024;

  • € 304,-- per maand met ingang van 1 september 2024, de toekomstige termijnen telkens bij vooruitbetaling te voldoen;

bepaalt dat de man aan de vrouw met ingang van de dag waarop de echtscheidingsbeschikking is ingeschreven in de registers van de burgerlijke stand (15 oktober 2024) als bijdrage in de kosten van haar levensonderhoud dient te voldoen een bedrag van € 374,-- per maand, de toekomstige termijnen telkens bij vooruitbetaling te voldoen;

Inzake 200.342.668/01

stelt vast dat de Seat Ibiza (kenteken [kenteken 3] ) geen deel uitmaakt van de (ontbonden) huwelijksgemeenschap van partijen;

stelt de waarde waartegen de Opel Corsa (kenteken [kenteken 1] ) aan de man is toegedeeld vast op € 1.250,--, met vergoeding van de helft van die waarde aan de vrouw;

gelast de wijze van verdeling van de scooter (kenteken [kenteken 2] ) aldus dat de scooter wordt verkocht aan een derde en dat de verkoopopbrengst tussen partijen bij helfte wordt gedeeld.

Inzake 200.342.661/01 en 200.342.668/01

verklaart deze beschikking tot zover, met uitzondering van hetgeen ter zake de door de man aan de vrouw te betalen onderhoudsbijdrage (partneralimentatie) betreft, uitvoerbaar bij voorraad;

compenseert de kosten van het geding in hoger beroep in die zin, dat elke partij de eigen kosten draagt;

wijst af het meer of anders verzochte.

Deze beschikking is gegeven door mrs. P.P.M. van Reijsen, M.J. van Laarhoven en A.J.F. Manders en is op 11 december 2025 uitgesproken in het openbaar in tegenwoordigheid van de griffier.