Het hof heeft de verdachte ter zake van het 'opzettelijk handelen in strijd met het in artikel 3 onder B van…

gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Limburg, zittingsplaats Roermond, van 5 februari 2026 in de strafzaak met parketnummer 03-247513-24 tegen:

geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 2001,

wonende te [adres] .

Hoger beroep

Bij het vonnis waarvan beroep heeft de politierechter het tenlastegelegde bewezenverklaard, dat gekwalificeerd als ‘opzettelijk handelen in strijd met het in artikel 3 onder C van de Opiumwet gegeven verbod, terwijl het feit betrekking heeft op een grote hoeveelheid van het middel’, de verdachte daarvoor strafbaar verklaard en hem veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van zes maanden, met aftrek van het voorarrest en waarvan twee maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren. Voorts heeft de politierechter bepaald dat de inbeslaggenomen verdovende middelen worden onttrokken aan het verkeer.

Namens de verdachte is tegen voormeld vonnis hoger beroep ingesteld.

Onderzoek van de zaak

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in hoger beroep en in eerste aanleg.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door en namens de verdachte naar voren is gebracht.

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het hof het vonnis waarvan beroep zal bevestigen, met uitzondering van de opgelegde straf en, in zoverre opnieuw rechtdoende, de verdachte zal veroordelen tot een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van twee maanden met een proeftijd van twee jaren, alsmede een taakstraf voor de duur van 150 uren, subsidiair 75 dagen hechtenis. Voorts heeft de advocaat-generaal gevorderd dat het hof het inbeslaggenomen lachgas zal onttrekken aan het verkeer.

De raadsman van de verdachte heeft integrale vrijspraak van het tenlastegelegde bepleit. Subsidiair heeft de raadsman een strafmaatverweer gevoerd en in dat kader onder meer aangevoerd dat het ten onrechte aanleggen van transportboeien bij de verdachte na diens aanhouding een vormverzuim oplevert dat tot strafvermindering dient te leiden.

Vonnis waarvan beroep

Het hof kan zich op onderdelen niet met het bestreden vonnis verenigen. Om redenen van efficiëntie zal het hof evenwel het gehele vonnis vernietigen.

Tenlastelegging

Aan de verdachte is tenlastegelegd dat:

hij op of omstreeks 15 mei 2024 in de gemeente Venlo, althans in Nederland, opzettelijk heeft vervoerd, in elk geval opzettelijk aanwezig heeft gehad, een grote hoeveelheid van ongeveer 648 kilogram (netto) distikstofmonoxide (lachgas), in elk geval een grote hoeveelheid distikstofmonoxide (lachgas), zijnde een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst II.

De in de tenlastelegging voorkomende taal- en/of schrijffouten of omissies zijn verbeterd. De verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.

Bewezenverklaring

Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat:

hij op 15 mei 2024 in de gemeente Venlo opzettelijk heeft vervoerd ongeveer 648 kilogram (netto) distikstofmonoxide (lachgas), zijnde een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst II.

Het hof acht niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders ten laste is gelegd dan hierboven bewezen is verklaard, zodat hij daarvan zal worden vrijgesproken.

Bewijsmiddelen

Hierna wordt – tenzij anders vermeld – steeds verwezen naar het procesdossier van de politie-eenheid Limburg, op ambtsbelofte opgemaakt onder registratienummer PL2300 (met de hand gewijzigd in PL2321)-2024078623, door verbalisant [verbalisant 1] , hoofdagent van de politie, gesloten d.d. 16 juni 2024, bevattende een verzameling van op ambtseed dan wel ambtsbelofte opgemaakte processen-verbaal van de politie met daarin gerelateerde bijlagen en met digitaal doorgenummerde dossierpagina’s 1-61.

1. Het proces-verbaal van aanhouding verdachte d.d. 17 mei 2024, digitale dossierpagina’s 5-9, voor zover inhoudende als relaas van verbalisanten [verbalisant 1] en [verbalisant 2] :

Op 15 mei 2024 werd door ons op de locatie [locatie] , binnen de gemeente Venlo, aangehouden als verdachte:

Achternaam: [verdachte]

Voornamen: [verdachte]

Op 15 mei 2024 reden wij over de Rijkstraatweg. Wij zagen voor ons een wit kleurig busje rijden voorzien van het Nederlandse kenteken [kenteken] . Wij besloten het voertuig een volgteken te geven om een algemene verkeerscontrole uit te voeren en tevens om te controleren of de bestuurder in bezit was van het huurcontract. Ik, verbalisant [verbalisant 2] , vroeg de bestuurder om zijn rijbewijs en huurcontract. Ik zag op het rijbewijs dat de bestuurder de later aangemerkte verdachte [verdachte] betrof.

Wij keken vervolgens in de bestelauto en zagen hier twee pallets staan. Wij zagen dat deze pallets met zwarte folie en tie-rips waren ingepakt. Wij zagen dat deze pallets met spanbanden vastgesnoerd zaten. Ik hoorde dat hij (het hof begrijpt: de verdachte) deze in Duitsland had opgehaald. Ik hoorde dat hij zei dat hij dit adres ook niet meer kon terugvinden in zijn telefoon, omdat hij het adres via de app Snapchat had ontvangen. Ik vroeg [verdachte] vervolgens of hij een vrachtbrief kon overhandigen of enige andere documenten, waarmee hij kon aantonen welke goederen hij vervoerde. Ik hoorde dat [verdachte] zei dat hij geen documenten hiervoor bij zich had.

Ik, verbalisant [verbalisant 1] , hoorde dat collega [verbalisant 3] de situatie schetste en dat collega [verbalisant 4] zei dat de verpakkingen geopend mochten worden op grond van de Wet op de economische delicten, bij aanwijzing van een strafbaar feit. Ik zag dat er meerdere kartonnen dozen op de pallet stonden. Wij hoorden vervolgens dat collega [verbalisant 5] en [verbalisant 3] zeiden dat er volle lachgasflessen in de dozen zaten. Ik zag dat collega [verbalisant 5] een donkerkleurige fles met de opdruk FASTGAS vasthield. Deze flessen zijn mij ambtshalve bekend als zijnde lachgasflessen. Wij hoorden dat collega [verbalisant 5] zei dat het naar schatting zou gaan om circa 324 flessen lachgas.

Op 15 mei 2024 waren wij doende met het onderzoek naar aanleiding van bezit softdrugs. Wij troffen samen met collega’s [verbalisant 1] en [verbalisant 2] lachgasflessen aan in een bedrijfsbus. Wij telden het aantal lachgasflessen. Het aantal betrof 324 flessen lachgas van het merk Fastgas. Wij wogen in overleg met de officier Ingwersen 10 lachgasflessen. Wij zagen dat het gewicht op de fles aangaf 3,8 kg. Wij wogen het lachgas met een niet geijkte weegschaal. Wij zagen dat de flessen allemaal 5,7 kg aangaven. Gezien de weegschaal niet geijkt is, tellen wij dus twee kilogram lachgas per fles. Gezien op de doos staat: “Netto gewicht 2000 gram” (het hof begrijpt: inhoud van de fles). Dit betekent dat de verdachte 648 kilogram lachgas vervoerde en in bezit had.

Het hof neemt op de foto op pagina 39 van het procesdossier door de opening aan de zijkant van een voertuig twee pallets waar met daarop vracht die o.a. in zwarte folie is ingepakt.

Het hof neemt op de foto op pagina 41 van het procesdossier een pallet waar met daarop vracht, bestaande uit meerdere, naar het zich laat aanzien, af fabriek verpakte dozen, omhuld met opengebroken zwarte folie. Een van de dozen is aan de zijkant opengebroken. In die aangebroken doos is een zwart gekleurde cilinder te zien met afbeeldingen en tekst. Op een onuitgepakte doos is de tekst ‘Nitrous O’ te zien. De rest van de tekst is naar het hof aanneemt niet zichtbaar vanwege de zwarte folie.

Het hof neemt op de foto op pagina 44 van het procesdossier waar dat op de afgebeelde cilinder de volgende tekst te lezen is: “UN1070 E942 NITROUS OXIDE”.

U, voorzitter, houdt mij voor dat ik bij de politie heb verklaard dat ik frisdrank vervoerde. Daar neem ik afstand van. Ik wist dat ik fout bezig was en iets strafbaar deed.

V: Vragen verbalisant

A: Antwoord verdachte

Pagina 29

Ik ben in Duitsland geweest. Ik zag dat er twee zwarte pallets werden ingeladen.

V: Waar was je naar onderweg toen je werd gecontroleerd?

A: Naar Amsterdam, Amsterdam Noord. Ik zou de auto bij mijn huis in de buurt parkeren. Ik zou hem om de hoek parkeren op een soort industrieterrein. Daar moest ik hem parkeren. Ik zou dan een bericht sturen dat ik de bus geparkeerd had.

Pagina 30

Ik heb de sleutel buiten gekregen in Amsterdam Noord. Ik werd eerst benaderd door een jongen uit de buurt voor deze rit. Hierna werd de sleutel overhandigd en de locatie van de bus.

Bewijsoverwegingen

De raadsman van de verdachte heeft bepleit dat de verdachte moet worden vrijgesproken, nu in het procesdossier geen bewijs aanwezig is dat in het onderhavige geval sprake is van de tenlastegelegde stof distikstokmonoxide (lachgas). Er mist een rapport van (bijvoorbeeld) het NFI met daarin de vaststelling dat het hier gaat om distikstofmonoxide. Uit jurisprudentie blijkt dat in gevallen waarin geen deskundigenrapport was opgemaakt, enkel wordt veroordeeld in geval van een bijkomende omstandigheid, zoals een bekennende verklaring. Zonder zo’n bijkomende omstandigheid is er enkel sprake van een aanwijzing dat zich lachgas in de cilinders bevindt, maar is er geen doorslaggevend bewijs. Bovendien zijn er ook nepproducten op de markt, waar Fastgas op hun eigen website voor waarschuwt, zodat met enkel stickers en uiterlijke verschijningsvormen niet met voldoende zekerheid kan worden vastgesteld dat er sprake is van distikstofmonoxide.

Het hof overweegt dienaangaande als volgt.

Het hof stelt op grond van de gebezigde bewijsmiddelen het volgende vast. Op 15 mei 2024 wordt de verdachte als bestuurder van een gehuurde bus staande gehouden. In het voertuig worden twee pallets aangetroffen, die met zwarte folie en tie-rips zijn ingepakt. Op de pallets staan meerdere kartonnen dozen, waarin donkerkleurige cilindervormige flessen met de opdruk Fastgas zitten. De verbalisanten relateren voorts dat het hen ambtshalve bekend is dat het bij Fastgas om lachgas gaat. Na onderzoek blijkt het te gaan om 324 cilinders lachgas, elk met een nettogewicht van de inhoud van 2.000 gram.

Op een foto van een van de inbeslaggenomen cilinders (dossierpagina 44) staat de tekst: “UN1070 E942 NITROUS OXIDE”. Uit een zoekslag op het internet volgt dat het Engelse woord voor lachgas ‘nitrous oxide’ is. Daarnaast is UN1070 het internationale VN-nummer (UN-nummer) voor distikstofmonoxide en betreft het E-nummer van lachgas (distikstofmonoxide) E942. Uit het voorgaande blijkt dat er op veel verschillende manieren stond aangegeven dat de cilinders waren gevuld met lachgas (distikstofmonoxide).

Anders dan de wijze waarop drugs in de regel worden verpakt – provisorisch en zonder vermelding welk verboden product het betreft – neemt het hof aan de hand van de zich in het dossier bevindende foto’s waar dat de flessen (ook wel containers of cilinders genoemd) af fabriek lijken te zijn verpakt en zijn voorzien van duidelijke opschriften aangaande de inhoud, te weten lachgas, zijnde een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst II.

Nu de vermelding op de verpakking en het product zelf vermeldt dat het gaat om lachgas en de producent kennelijk geen reden heeft gezien om dat feit te verhullen, ziet het hof in deze omstandigheid dan ook bepaald geen contra-indicatie dat het product niet is wat het opschrift aangeeft. Dat een product overeenstemt met het opschrift op de verpakking geldt in het maatschappelijk en economisch verkeer als uitgangspunt. Het hof heeft, mede gelet op het vorenstaande, dan ook geen reden om in de onderhavige zaak van dit uitgangspunt niet (langer) uit te kunnen gaan.

Daarnaast is het hof niet gebleken van enige aanwijzing dat de cilinders waren nagevuld met een andere stof dan lachgas. Op het moment dat de politie de pallets aantreft, zijn deze met zwarte folie en tie-rips ingepakt en met spanbanden vastgesnoerd. Niet is gebleken dat een of meer dozen of cilinders eerder geopend waren geweest. Voor de enkele suggestie dat dit het geval kan zijn geweest ontbreekt een begin van aannemelijkheid.

Gelet op voornoemde feiten en omstandigheden in onderlinge samenhang bezien, is voor het hof genoegzaam komen vast te staan dat de in het voertuig aangetroffen lachgascilinders gevuld waren met lachgas, oftewel distikstokmonoxide. Dat op de site van Fastgas kennelijk wordt gewaarschuwd voor nepproducten maakt dit oordeel van het hof niet anders.

Ten overvloede overweegt het hof in dit verband dat de verdachte tijdens zijn verhoor bij de politie op 15 mei 2024, een verhoor waarbij zijn raadsman aanwezig was, afstand heeft gedaan van de ‘cilinders lachgas’. Eerst tijdens de behandeling van de zaak bij de rechtbank is de inhoud van voornoemde cilinders ter discussie gesteld, terwijl op dat moment die cilinders al waren vernietigd en onderzoek naar de inhoud ervan niet meer mogelijk was. Uit het doen van afstand, in bijzijn van een raadsman, van een onweersproken als contrabande omschreven goed (‘cilinders lachgas’) volgt dat de verdediging die omschrijving niet ter discussie heeft gesteld. Hierin ligt in beginsel tevens de kennelijke (proces)keuze besloten dat men geen (nader) onderzoek naar dit goed wenst te laten doen. Een eerst na vernietiging gevoerd verweer dat ertoe strekt dat, in weerwil van het voornoemde in het maatschappelijk en economisch verkeer geldende uitgangspunt, de inhoud van het inbeslaggenomen goed mogelijk niet overeenstemt met hetgeen op de verpakking staat vermeld en men hierom (nader) onderzoek wenst, wordt in het licht van hetgeen hiervoor over het doen van afstand is opgemerkt, tardief gevoerd. Ware dat anders dan zou de politie in weerwil van het doen van afstand telkens gehouden zijn dergelijke goederen te bewaren tot het onherroepelijk worden van de strafzaak. Een dergelijke consequentie zou een onevenredige belasting opleveren van de (beslag)capaciteiten van de opsporing.

Voorwaardelijk opzet

Het hof stelt voorop dat voor het tenlastegelegde opzettelijk vervoeren en aanwezig hebben van verdovende middelen is vereist dat deze zich a) in de machtssfeer van de verdachte bevinden, dat wil zeggen dat de verdachte feitelijke macht over de verdovende middelen kan uitoefenen in de zin dat hij daarover kan beschikken. Daarnaast is vereist dat de verdachte b) wetenschap heeft van de aanwezigheid van de verdovende middelen. Daarbij geldt dat ook de bewuste aanvaarding van de aanmerkelijke kans dat die middelen aanwezig zijn in een bepaalde ruimte onder deze wetenschap kan worden geschaard.

De hoedanigheid van bestuurder van een voertuig waarin drugs wordt aangetroffen, veronderstelt naar het oordeel van het hof reeds enige feitelijke macht over de in de aan hem toebehorende auto aangetroffen drugs. Immers, de bestuurder van een auto heeft toegang tot en kan beschikken over alle delen van de auto. Afhankelijk van de omstandigheden van het geval kan volgens het hof ook enige wetenschap van de aanwezigheid van de verdovende middelen aan de bestuurder van de auto worden toegerekend.

Het hof overweegt dienaangaande als volgt.

De verdachte was bestuurder van de gehuurde bus, met achterin twee pallets met lachgascilinders. In het voertuig waren geen andere personen aanwezig. De verdachte was niet zelf in het bezit van een huurcontract van het voertuig, noch van een vrachtbrief of andere documentatie aangaande de lading. Bij de politie heeft de verdachte verklaard dat hij frisdrank vervoerde. Ter terechtzitting in hoger beroep heeft de verdachte verklaard dat hij tijdens de controle bewust onjuist heeft verklaard dat hij frisdrank vervoerde en dat hij wist dat hij fout bezig was en iets strafbaars deed.

De verdachte heeft ten overstaan van de politie verklaard dat hij zou zijn benaderd door een jongen uit de buurt, het adres van de ophaallocatie via Snapchat heeft ontvangen, de lading moest ophalen in Duitsland, de bus naar Amsterdam zou brengen, in de buurt van zijn woning zou parkeren en een bericht zou sturen zodra hij die bus geparkeerd had. De verdachte heeft bij het ophalen van de lading gezien dat er twee pallets in de door hem bestuurde bus werden geladen. Door onder voornoemde omstandigheden geen verdere vragen te stellen en de instructies op te volgen, heeft de verdachte bewust de aanmerkelijke kans aanvaard dat hij lachgas zou vervoeren. Derhalve is het hof van oordeel dat minst genomen sprake is van voorwaardelijk opzet.

Resumerend acht het hof, op grond van het vorenoverwogene en de gebezigde bewijsmiddelen – in onderling verband en samenhang bezien – wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, op de wijze zoals in de bewezenverklaring is vermeld.

Strafbaarheid van het bewezenverklaarde

Het bewezenverklaarde wordt als volgt gekwalificeerd:

opzettelijk handelen in strijd met het in artikel 3 onder B van de Opiumwet gegeven verbod.

Anders dan de politierechter is het hof van oordeel dat niet vastgesteld kan worden dat het bewezenverklaarde betrekking heeft op een grote hoeveelheid als bedoeld in artikel 1 lid 2 van het Opiumwetbesluit. Het hof overweegt dat ten aanzien van distikstofmonoxide (lachgas) uit het Opiumwetbesluit niet valt af te leiden wat de omvang van een eenheid is, zodat niet duidelijk is of het bewezenverklaarde betrekking heeft op meer dan 500 eenheden.

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezenverklaarde uitsluiten. Het feit is strafbaar.

Strafbaarheid van de verdachte

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluiten. De verdachte is daarom strafbaar voor het hiervoor bewezenverklaarde.

Op te leggen straffen

De raadsman heeft een strafmaatverweer gevoerd en heeft het hof verzocht bij een bewezenverklaring geen onvoorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen. In het kader van de straftoemeting is tevens aangevoerd dat sprake is van een onherstelbaar vormverzuim, nu bij de aanhouding van de verdachte transportboeien zijn aangelegd zonder dat daar een goede reden voor bestond zoals bedoeld in artikel 22 van de Ambtsinstructie voor de politie, de Koninklijke marechaussee en andere opsporingsambtenaren (hierna telkens: de Ambtsinstructie). Volgens de raadsman bestond geen aanleiding voor het gebruik van de transporthandboeien, nu de verdachte voorafgaand aan de aanhouding bijna twee uren bij het busje heeft gewacht en geen enkele poging tot vluchten heeft gedaan. Volgens de verdediging heeft dit onherstelbare vormverzuim geleid tot een schending van de lichamelijke integriteit van de verdachte en dient dit om die reden te leiden tot strafvermindering.

Het hof overweegt dienaangaande als volgt.

Het hof stelt vast dat op grond van artikel 22 van de Ambtsinstructie de ambtenaar, ten behoeve van het vervoer of een verplaatsing bij een persoon die rechtens van zijn vrijheid is beroofd, handboeien kan aanleggen indien op grond van de feiten of omstandigheden redelijkerwijs gevaar valt te vrezen voor ontvluchting of de veiligheid van de persoon die rechtens van zijn vrijheid is beroofd, van de ambtenaar of van derden.

In het proces-verbaal van aanhouding van verdachte d.d. 17 mei 2024 is gerelateerd dat bij het vervoer of de verplaatsing van de verdachte handboeien zijn aangelegd wegens gevaar voor ontvluchting. Als motivering is in het proces-verbaal voorts vermeld dat gezien het zenuwachtige gedrag van de verdachte en de grote hoeveelheid lachgascilinders het vermoeden ontstond dat de verdachte onvoorspelbaar zou kunnen zijn, waardoor een poging tot het onttrekken aan zijn aanhouding niet viel uit te sluiten. Het hof is van oordeel dat onder deze omstandigheden niet gezegd kan worden dat in strijd is gehandeld met de Ambtsinstructie. Het hof verwerpt mitsdien het verweer.

Het hof heeft bij het bepalen van de op te leggen straf voorts gelet op de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard, op de omstandigheden waaronder het bewezenverklaarde is begaan en op de persoon van de verdachte, zoals een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting naar voren is gekomen. Daarnaast is gelet op de verhouding tot andere strafbare feiten, zoals onder meer tot uitdrukking komende in de hierop gestelde wettelijke strafmaxima en in de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd.

Het hof heeft in het bijzonder het navolgende in aanmerking genomen.

Ten laste van de verdachte is bewezenverklaard dat hij zich schuldig heeft gemaakt aan het opzettelijk vervoeren van ongeveer 648 kilogram lachgas. Bij het gebruik van lachgas, met name onder jongeren, doen zich de laatste jaren in toenemende mate problemen voor. Het gebruik van lachgas brengt gezondheidsrisico’s met zich mee en leidt tot milieuschade door het in de natuur achterlaten van lege cilinders. Ook gaat de handel vaak gepaard met andere vormen van criminaliteit. Om die redenen staat lachgas sinds 1 januari 2023 op lijst II van de Opiumwet, waardoor het bezit en ook het vervoer daarvan strafbaar is. Het hof rekent het de verdachte aan dat hij heeft gehandeld zoals is bewezenverklaard.

Het hof heeft acht geslagen op de inhoud van het uittreksel uit de Justitiële Documentatie d.d. 10 augustus 2026, betrekking hebbende op het justitiële verleden van de verdachte, waaruit blijkt dat hij eerder met justitie in aanraking is geweest, maar niet eerder onherroepelijk is veroordeeld ter zake van soortgelijke feiten. Het hof zal de eerdere contacten niet in strafverzwarende zin meewegen bij het bepalen van de strafmaat.

Voorts heeft het hof gelet op de overige persoonlijke omstandigheden van de verdachte, voor zover daarvan ter terechtzitting is gebleken. Ten overstaan van het hof heeft de verdachte verklaard dat hij ten tijde van het bewezenverklaarde niet goed nadacht over zijn handelen en dat er sindsdien veel is veranderd. Hij komt zijn afspraken na, is onder behandeling bij een psycholoog, werkt als koerier en heeft een woning toegewezen gekregen.

Tot slot heeft het hof kennisgenomen van het e-mailbericht van de reclasseringsmedewerker mevrouw [reclasseringsmedewerker] d.d. 5 oktober 2026 en de schriftelijke toelichting van deze reclasseringsmedewerker die per e-mailbericht van de advocaat-generaal aan het hof is overgelegd d.d. 12 oktober 2026, waaruit blijkt dat er sprake is van een duidelijke, positieve gedragsverandering bij de verdachte. De ambulante behandelaar van de verdachte is zeer positief over hem en de risicotaxatie wordt gecategoriseerd als zeer laag. Daarnaast heeft de verdachte een betalingsregeling getroffen voor zijn schulden en heeft hij een baan via een uitzendbureau. Bij een eventuele detentie verliest de verdachte zijn werk, hetgeen een recidiverisico vormt gelet op het delictpatroon aan vermogensdelicten. Bovendien staat een gevangenisstraf in de weg aan het voortzetten van de behandeling van de verdachte en het continueren van de positieve gedragsverandering die door de verdachte reeds is ingezet. De reclassering ziet geen contra-indicaties voor het opleggen van een taakstraf.

Al het vorenstaande afwegend acht het hof de oplegging van een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van twee maanden met een proeftijd van twee jaren, alsmede een taakstraf voor de duur van 150 uren, subsidiair 75 dagen hechtenis, met aftrek van het voorarrest, passend bij de persoon van de verdachte, de ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder het bewezenverklaarde is begaan. Met oplegging van de voorwaardelijke gevangenisstraf wordt enerzijds de ernst van het bewezenverklaarde tot uitdrukking gebracht en wordt anderzijds de strafoplegging dienstbaar gemaakt aan het voorkomen van nieuwe strafbare feiten.

Beslag

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het hof het inbeslaggenomen lachgas zal onttrekken aan het verkeer.

Uit de afstandsverklaring inbeslaggenomen voorwerp (ex artikel 116 Wetboek van Strafvordering) d.d. 15 mei 2024 blijkt echter dat de verdachte heeft verklaard afstand te doen van de 324 lachgascilinders. Derhalve zal het hof geen beslissing nemen omtrent het inbeslaggenomen lachgas.

Toepasselijke wettelijke voorschriften

De beslissing is gegrond op de artikelen 3 en 11 van de Opiumwet en de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d en 63 van het Wetboek van Strafrecht, zoals deze ten tijde van het bewezenverklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van het wijzen van dit arrest rechtens gelden.

Het hof:

vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:

verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan;

verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;

verklaart het bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar;

veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 2 (twee) maanden;

bepaalt dat de gevangenisstraf niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van een proeftijd van 2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt;

veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 150 (honderdvijftig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 75 (vijfenzeventig) dagen hechtenis;

beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde taakstraf in mindering zal worden gebracht, volgens de maatstaf van twee uren taakstraf per in voorarrest doorgebrachte dag, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.

Aldus gewezen door:

mr. G.P.N. Robben, voorzitter,

mr. A.C. Bosch en mr. H.A.T.G. Koning, raadsheren,

in tegenwoordigheid van mr. B.J.M. van de Luijtgaarden, griffier,

en op 30 oktober 2026 ter openbare terechtzitting uitgesproken.

Mr. G.P.N. Robben is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.