Strafrecht overig

Het hof heeft de verdachte ter zake van ‘opzetheling’ veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 3…

Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 30 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 30 oktober 2026 heeft het Gerechtshof 's-Hertogenbosch in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Gerechtshof 's-Hertogenbosch
Zittingsplaats
's-Hertogenbosch
Datum uitspraak
30 oktober 2026
Datum publicatie
2 november 2026
Zaaknummer
20-003302-25
Procedure
Hoger beroep
ECLI
ECLI:NL:GHSHE:2026:3055
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Het hof heeft de verdachte ter zake van ‘opzetheling’ veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 3 maanden. Het hof verwerpt het door de raadsman aangevoerde alternatieve scenario. Daarnaast overweegt het hof dat de verdachte ten tijde van het voorhanden krijgen van het goed bewust de aanmerkelijke kans aanvaard heeft dat de auto uit misdrijf afkomstig was.

Uitspraak

Parketnummer : 20-003302-25

Uitspraak : 30 oktober 2026

TEGENSPRAAK (ex art. 279 Sv)

Arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof

’s-Hertogenbosch

gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Limburg, zittingsplaats Maastricht, van 15 december 2025, in de strafzaak met parketnummer 03-148468-24 tegen:

[verdachte] ,

geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 2004,

wonende te [adres 1] .

Hoger beroep

Bij vonnis waarvan beroep heeft de politierechter de verdachte ter zake van ‘opzetheling’ veroordeeld tot een taakstraf voor de duur van 90 uren, subsidiair 45 dagen vervangende hechtenis met aftrek van de tijd die de verdachte in voorarrest heeft doorgebracht. Verder heeft de politierechter de teruggave van de inbeslaggenomen goederen (G1604754, G1701663, G1701674 en G1701671) aan de redelijkerwijs als rechthebbende aan te merken persoon gelast.

Namens de verdachte is tegen voormeld vonnis hoger beroep ingesteld.

Onderzoek van de zaak

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in hoger beroep.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen namens de verdachte naar voren is gebracht.

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het hof het vonnis waarvan beroep zal vernietigen en, opnieuw rechtdoende, de tenlastegelegde opzetheling bewezen zal verklaren en de verdachte zal veroordelen tot een taakstraf voor de duur van 90 uren, subsidiair 45 dagen vervangende hechtenis. Verder heeft de advocaat-generaal bewaring van de inbeslaggenomen goederen ten behoeve van de rechthebbende gevorderd.

Namens de verdachte is primair integrale vrijspraak bepleit. Subsidiair heeft de raadsman een straftoemetingsverweer gevoerd.

Vonnis waarvan beroep

In deze zaak is door de politierechter geen proces-verbaal van de zitting is uitgewerkt waarin het vonnis is aangetekend. Het hof kan volgens de wet het vonnis niet bevestigen omdat de motivering ontbreekt. Het hof vernietigt daarom het vonnis en doet opnieuw recht.

Tenlastelegging

Aan de verdachte is tenlastegelegd dat:

hij in of omstreeks de periode van 4 mei 2023 tot en met 6 mei 2023 te Heerlen, althans in Nederland, een Alfa Romeo Giulietta, althans een goed heeft verworven, voorhanden heeft gehad, en/of heeft overgedragen, terwijl hij ten tijde van de verwerving of het voorhanden krijgen van dit goed wist, althans redelijkerwijs had moeten vermoeden dat het een door misdrijf verkregen goed betrof.

Bewezenverklaring

Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat:

hij in de periode van 4 mei 2023 tot en met 6 mei 2023 te Heerlen een Alfa Romeo Giulietta voorhanden heeft gehad, terwijl hij ten tijde van het voorhanden krijgen van dit goed wist dat het een door misdrijf verkregen goed betrof.

Het hof acht niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders ten laste is gelegd dan hierboven bewezen is verklaard, zodat hij daarvan zal worden vrijgesproken.

Bewijsmiddelen

Hierna wordt – tenzij anders vermeld – verwezen naar het eindproces-verbaal van de politie Eenheid Limburg , zaakregistratienummer PL2300-2023068310, gesloten d.d. 2 juli 2024 en op ambtsbelofte opgemaakt door [verbalisant 1] , hoofdagent, bevattende een verzameling van op ambtseed dan wel ambtsbelofte opgemaakte processen-verbaal van politie met daarin gerelateerde bijlagen en met doorgenummerde dossierpagina’s 1-125. De bewijsmiddelen zijn, voor zover nodig, zakelijk weergegeven.

- Het proces-verbaal van aangifte d.d. 5 mei 2023 (pg. 4-7), voor zover inhoudende als verklaring van aangever [aangever] :

Ik ben eigenaar van een auto van het merk Alfa Romeo, type Giulietta, kenteken [kenteken] .

Op 4 mei 2023 omstreeks 20:00 uur heb ik de auto nog geparkeerd zien staan op mijn eigen erf aan de [locatie 1] te Schinnen. Ik heb de auto afgesloten doormiddel van de knop op de handzender en ik heb gecontroleerd of ik de auto op de juiste wijze had afgesloten. Ik heb namelijk het achterportier gecontroleerd.

Op 5 mei 2023 omstreeks 13:00 uur kwam ik ter plaatse en zag ik dat de auto er niet meer stond.

Ik heb geen sporen ontdekt die te maken hebben met de diefstal van de auto.

Aan niemand werd het recht of de toestemming gegeven tot het plegen van het feit.

- Het proces-verbaal aantreffen gesignaleerd motorvoertuig d.d. 7 mei 2023 (pg. 9-11), voor zover inhoudende als relaas verbalisanten [verbalisant 2] en [verbalisant 3] :

Op 6 mei 2023 om 23:00 uur zagen wij op de voor het openbaar verkeer openstaande weg, de [locatie 2] , Heerlen het volgende motorvoertuig staan:

Voertuig: personenauto

Merk/type: Alfa Romeo Alfa Giulietta

Kenteken: [kenteken]

Wij hebben het betreffende motorvoertuig in beslag genomen en ter beschikking gesteld aan FO.

Toestand motorvoertuig: betrokken bij aanrijding.

Motorvoertuig afgesleept en veiliggesteld op 6 mei 2023 door sleep- en takelbedrijf [bedrijf] [adres 2] .

- Het proces-verbaal forensisch onderzoek voertuig d.d. 22 mei 2023 (pg. 18-20), voor zover inhoudende als relaas verbalisanten [verbalisant 4] en [verbalisant 5] :

Op 8 mei 2023 kwamen wij, naar aanleiding van een diefstal personenauto, voor forensisch onderzoek aan op de locatie [adres 2] .

Voorafgaand aan het door ons ingestelde forensische onderzoek, verkregen wij de volgende informatie:

In de aanvraag werd beschreven dat de personenauto, kenteken [kenteken] , op 6 mei 2023 werd aangetroffen op de [locatie 2] te Heerlen. De personenauto stond als gestolen gesignaleerd en was betrokken bij een aanrijding. De bestuurder was gevlucht en onbekend. De airbag was geactiveerd.

Betrokkene

Voertuig: personenauto

Merk/type: Alfa Romeo Alfa Giulietta

Kenteken: [kenteken]

Forensisch onderzoek

Bij de personenauto was geen sleutel aanwezig. Wij voelden dat de personenauto niet was afgesloten. Tevens zagen wij dat het raam aan de bijrijderszijde geopend was. Wij zagen dat de deursloten onbeschadigd waren, alsmede het contactslot. Wij zagen dat links onderin het dashboard, naast het stuur, kabels hingen met hieraan een kastje met usb-aansluiting. Wij zagen dat de airbag van het stuur was geactiveerd.

Ik, [verbalisant 4] , stelde deze airbag veilig ten behoeve van DNA-onderzoek onder SIN AAQQ7181NL.

Tevens bemonsterde ik, [verbalisant 4] , de volgende onderdelen ten behoeve van DNA-onderzoek de deurhendel binnen, stelhendel stoel aan de bestuurderszijde, het stuur, de gordel bestuurderszijde, de handrem en de versnellingspook.

- Het proces-verbaal vooronderzoek lab d.d. 16 mei 2023 (pg. 30-32), voor zover inhoudende als relaas verbalisant [verbalisant 6] :

Sporendrager

SIN: AAQQ7181NL

Object: airbag

Ik heb van de voorzijde van de airbag:

  • Het middelste gedeelte;

  • Het onderste gedeelte;

  • Het linker gedeelte;

  • Het bovenste gedeelte;

  • Het rechter gedeelte,

Bemonsterd op humane biologische sporen. Ik heb de sporen veiliggesteld, gewaarmerkt met SIN AAQD8349NL, SIN AAQD8353NL, SIN AAQD8350NL, SIN AAQD8351NL en SIN AAQD8352NL, verpakt en verzegeld.

SIN: AAQD8353NL

Spooromschrijving: epitheel

Plaats veiligstellen: het onderste gedeelte van de voorzijde van de airbag.

- Het rapport van The Maastricht Forensic Institute d.d. 24 mei 2023, nummer TMFI2023.1750-1, opgemaakt door dr. [deskundige] , NRGD-geregistreerd forensisch DNA-deskundige (pg. 36-38), voor zover inhoudende als relaas van rapporteur:

1.1 DNA-onderzoek

Een DNA-hoofdprofiel is een op basis van de piekhoogte duidelijk te bepalen DNA-profiel in een DNA-mengprofiel. Van het celmateriaal waaruit een DNA-hoofdprofiel is opgesteld, is duidelijk een grotere hoeveelheid aanwezig dan van het celmateriaal van overige donoren.

2 Bevindingen

Resultaat van het DNA-onderzoek

Bemonstering: onderste gedeelte van de voorzijde van de airbag, AAQD8353NL

DNA-profiel: DNA-mengprofiel. Er is een DNA-hoofdprofiel afgeleid van een man. De frequentie van het DNA-hoofdprofiel is kleiner dan één op één miljard.

Mogelijke donor van het celmateriaal: Onbekende man A (DNA-hoofdprofiel)

3 DNA-databank

In tabel 2 staat vermeld welke DNA-profielen zijn opgenomen in de DNA-databank voor strafzaken.

Tabel 2 – DNA-profiel(en) opgenomen in de DNA-databank voor strafzaken

Sin: onderste gedeelte van de voorzijde van de airbag, AAQD8353NL (DNA-hoofdprofiel)

Mogelijke donor van celmateriaal: onbekende man A.

- Een schriftelijk bescheid, inhoudende de brief van het NFI d.d. 26 februari 2024 (pg. 41- 42), voor zover inhoudende:

Hierbij is een match gevonden tussen een DNA-profiel van een spoor uit Nederland en een DNA-profiel van een persoon uit Duitsland. De match is ontstaan doordat er een DNA-profiel vanuit het buitenland naar Nederland is gestuurd.

De matchkans van de bij de match betrokken DNA-kenmerken is kleiner dan één op één miljard.

De code van het DNA-profiel uit Duitsland is: K052403701311.

De code van het DNA-profiel uit Nederland is: AAQD8353NL#01.

- Een schriftelijk bescheid, inhoudende bericht van de Duitse autoriteiten d.d. 20 maart 2024 (pg. 79-85), voor zover inhoudende:

DNA-Muster K052403701311

Sondervermerk: TREFFER ZU NL SPUR AAQD8353NL#01

Person

Name: [verdachte]

Vorname: [verdachte]

Geburtsdatum: [geboortedag] 2004

- Het proces-verbaal identificatie n.a.v. DNA-sporen inzake profielcluster 58062 d.d. 8 april 2024 (pg. 88-89), voor zover inhoudende:

Naar aanleiding van het door mij ontvangen rapport van het Nederlands Forensisch Instituut (NFI), dat de hierna als betrokkene genoemde persoon matcht met een spoor in de Nederlandse DNA-databank voor strafzaken met een persoon in de Duitse DNA-databank.

Vergelijkend onderzoek

Uit het door The Maastricht Forensic Institute (TMFI) te Maastricht ingesteld vergelijkend onderzoek bleek dat het hieronder genoemde spoor is geïdentificeerd op het DNA-profiel onder de volgende personalia:

Betrokkene

Achternaam: [verdachte]

Voornamen: [verdachte]
geboren: [geboortedag] 2004.

Bewijsoverwegingen

I

De raadsman van de verdachte heeft aangevoerd dat de verdachte niet degene is geweest die in de auto heeft gereden. Het aangetroffen DNA van de verdachte moet op een andere manier op de airbag van de bestuurder zijn gekomen. DNA is makkelijk verplaatsbaar en als de verdachte daadwerkelijk gereden zou hebben, dan zou ook DNA van de verdachte aangetroffen moeten worden op andere plaatsen in de auto. De verdachte was niet zelf aanwezig om het alternatieve scenario naar voren te brengen en het proces-verbaal van de zitting in eerste aanleg staat het hof niet ter beschikking. De verdachte heeft volgens de raadsman in eerste aanleg het alternatieve scenario naar voren gebracht. Het hof gaat daarbij uit van het alternatieve scenario, zoals dat volgens de raadsman door de verdachte naar voren is gebracht in eerste aanleg.

De verdachte had geen idee hoe het DNA op de airbag gekomen zou kunnen zijn. De verdachte kon zich herinneren dat hij rond Koningsdag een feestje heeft gehad bij hem thuis. Ze zijn toen daarna op stap gegaan. Het was overdag lekker weer, alleen ’s avonds was het afgekoeld. Hij heeft toen aan een vriend – waarvan de verdachte in eerste aanleg enkel een voornaam wilde noemen, omdat hij zijn vrienden niet wilde verraden – een jas gegeven. Het op de onderkant van de airbag aangetroffen DNA van de verdachte kan via de jas daar terecht zijn gekomen.

Het hof overweegt dienaangaande als volgt.

Het hof stelt vast dat de auto is gestolen tussen 4 mei 2023, 20:00 uur en 5 mei 2023, 13:00 uur. De eigenaar van de auto had alle sleutels van de auto nog in bezit. Op 6 mei 2023 om 23:00 uur treffen verbalisanten de auto aan op de [locatie 2] in Heerlen. De auto is betrokken geweest bij een aanrijding. De airbag van de auto is uitgeklapt. De bestuurder van de auto is niet meer ter plaatse. Verder blijkt dat naast het stuur kabels hingen met daaraan een kastje met een usb-aansluiting, dat het contactslot onbeschadigd was en dat er geen autosleutel is aangetroffen. Verbalisanten hebben de uitgeklapte airbag veiliggesteld ten behoeve van DNA-onderzoek en daarnaast monsters genomen van de deurhendel, gordel en stelhendel van de stoel aan de bestuurderszijde, het stuur, de handrem en de versnellingspook. Uit het rapport van The Maastricht Forensic Institute komt de eigenaar van de auto meermaals naar voren. Op de uitgeklapte airbag komt echter een DNA-hoofdprofiel van iemand anders naar voren. Dit DNA-hoofdprofiel levert later een match op in Duitsland. Dit blijkt van de verdachte te zijn. De matchkans is kleiner dan één op één miljard. Daarnaast blijkt de verdachte te wonen in [woonplaats] .

Volgens bestendige jurisprudentie heeft als uitgangspunt te gelden dat ingeval een verdachte het tenlastegelegde bestrijdt met een alternatieve lezing van de gebeurtenissen die niet met een bewezenverklaring zou stroken, de strafrechter – indien hij tot een bewezenverklaring komt – die aangedragen alternatieve gang van zaken zal moeten weerleggen. Dat kan geschieden door opneming van bewijsmiddelen of vermelding, al dan niet in een nadere bewijsoverweging, van aan wettige bewijsmiddelen te ontlenen feiten en omstandigheden die de alternatieve lezing van de verdachte uitsluiten. Een dergelijke weerlegging is echter niet steeds vereist. In voorkomende gevallen zal de strafrechter ter weerlegging kunnen oordelen dat de door de verdachte gestelde alternatieve toedracht niet aannemelijk is geworden dan wel dat de lezing van de verdachte als ongeloofwaardig terzijde moet worden gesteld. Ten slotte kunnen zich gevallen voordoen waarin de lezing van de verdachte zo onwaarschijnlijk is, dat zij geen uitdrukkelijke weerlegging behoeft.

Bij het verhoor politie heeft de verdachte zich consequent beroepen op zijn zwijgrecht.

De verdachte komt na ‘gebrainstormd’ te hebben met zijn raadsman op het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg pas voor het eerst met een alternatief scenario. In dit alternatieve scenario komt naar voren dat er een feestje is geweest ‘rond’ Koningsdag 2023 bij de verdachte thuis. Op welke dag dit feestje heeft plaatsgevonden is niet duidelijk geworden. De verdachte zou zijn jas hebben uitgeleend aan een vriend. De verdachte heeft de volledige naam van deze vriend niet willen noemen, zodat welke persoon de jas van de verdachte heeft geleend ook niet duidelijk is geworden. Het alternatieve scenario is naar het oordeel van het hof zodoende onvoldoende verifieerbaar en onvoldoende concreet.

Ten overvloede overweegt het hof dat op de airbag één DNA-hoofdprofiel is aangetroffen. Uit het rapport van The Maastricht Forensic Institute blijkt dat een DNA-hoofdprofiel een op basis van een piekhoogte duidelijk te bepalen DNA-profiel is in een DNA-mengprofiel. Van het celmateriaal waaruit een DNA-hoofdprofiel is opgesteld, is duidelijk een grotere hoeveelheid aanwezig dan van het celmateriaal van overige donoren. In het alternatieve scenario van de verdediging zou het DNA via de uitgeleende jas (waarvan ook nog de buitenkant van de jas dan in contact gekomen zou zijn met de airbag) op de airbag terecht gekomen zijn. Nog afgezien van de omstandigheid dat in het algemeen gesteld kan worden dat de kans op primaire DNA-overdracht groter is dan de door de verdediging geopperde mogelijkheid van secundaire DNA-overdracht, is daarover verder niets gesteld of gebleken. Factoren die voor mogelijke overdracht van belang kunnen zijn, zoals de hoeveelheid en aard van het overgedragen biologische materiaal, de aard waarvan het overdragende materiaal is gemaakt (poreus of glad), heeft de verdediging in het geheel niet genoemd.

Gelet op al het voorgaande acht het hof het door de verdediging aangedragen alternatieve scenario op geen enkele wijze aannemelijk geworden en het hof verwerpt zodoende het alternatieve scenario. Het hof stelt vast dat de verdachte degene is geweest die de auto bestuurde ten tijde van het uitklappen van de airbag.

II

Voor een veroordeling ter zake van opzetheling als bedoeld in art. 416, eerste lid onder a, Sr is vereist dat de verdachte ‘ten tijde van’ het verwerven en het voorhanden krijgen van het bewuste goed wist dat dit een door misdrijf verkregen goed betrof. In dit ‘weten’ komt het opzet tot uitdrukking. Volgens bestendige jurisprudentie is voorwaardelijk opzet, de bewuste aanvaarding van de aanmerkelijke kans dat het goed door misdrijf is verkregen, daaronder begrepen. De beantwoording van de vraag of een gedraging de aanmerkelijke kans op het voorhanden hebben van een door misdrijf verkregen goed in het leven roept, is daarbij afhankelijk van de omstandigheden van het geval, waarbij betekenis toekomt aan de aard van de gedraging en de omstandigheden waaronder deze is verricht. Het moet gaan om een kans die naar algemene ervaringsregels aanmerkelijk is te achten. Onder omstandigheden kan het zo zijn dat het bewust aanvaarden van een aanmerkelijke kans (mede) kan zijn gelegen in het achterwege laten van toezicht of onderzoek dat in de gegeven omstandigheden van de verdachte mag worden verwacht. Daarbij stelt het hof voorop dat de wetenschap van de herkomst van het goed aanwezig moest zijn ‘ten tijde van’ het voorhanden krijgen van het goed. Met het toevoegen van ‘ten tijde van’ heeft de wetgever willen bewerkstelligen dat iemand die nadien bekend raakt met de herkomst, niet strafbaar is aan opzetheling. Onder omstandigheden kan het bewijs daarvan worden afgeleid uit onder andere de uiterlijke kenmerken van het betreffende goed, de omstandigheden waaronder het desbetreffende goed bijvoorbeeld voorhanden is en de verklaring van de verdachte over de aanwezigheid van het goed. De rechter mag bij de bewijsvoering ter zake van de wetenschap van de herkomst uit misdrijf ‘ten tijde van’ onder meer het verwerven of voorhanden krijgen van een goed betrekken dat aanwijzingen ontbreken dat de wetenschap van de herkomst uit misdrijf eerst is ontstaan na het verwerven of voorhanden krijgen van het goed. Daarbij kan de procesopstelling van de verdachte een rol spelen.

Het hof overweegt dat de eigenaar van de auto beide sleutels nog in het bezit had en dat het contactslot onbeschadigd was. Verder hingen er bij het aantreffen van de auto twee dagen na de diefstal naast het stuur kabels met daaraan een kastje. Deze moet de bestuurder van de auto gezien hebben op het moment dat hij achter het stuur is gaan zitten, dan wel dat hij deze auto voorhanden kreeg. Deze waren namelijk zeer goed zichtbaar. De aanwezigheid van dit kastje en deze kabels in plaats van een autosleutel leiden ertoe dat het hof oordeelt dat op zijn minst genomen bij de verdachte ten tijde van het voorhanden krijgen van de auto voorwaardelijk opzet aanwezig was dat de auto een door misdrijf verkregen goed was. Het kan niet anders dan dat verdachte heeft opgemerkt dat dit kastje en deze kabels aanwezig waren omdat hij anders het voertuig niet had kunnen starten. Gelet daarop heeft de verdachte op dat moment bewust de aanmerkelijke kans aanvaard dat deze auto uit misdrijf afkomstig was.

Ten slotte overweegt het hof dat niet vastgesteld kan worden wanneer de verdachte de auto voorhanden heeft gekregen. Omdat het vanwege het ontbreken van contactsleutels het anders dan met het kastje niet mogelijk was om de auto te starten, en vast staat dat met die auto daadwerkelijk is gereden, kan het niet anders dan dat verdachte van dat kastje gebruik heeft gemaakt. Omdat het hof hiervoor al heeft vastgesteld dat verdachte de bestuurder was op het moment van het ongeval volgt hieruit dat hij wist dat dit kastje reeds aanwezig was toen de verdachte het voertuig voorhanden kreeg. De verdachte heeft over de aanwezigheid van het kastje tijdens zijn verhoor bij de politie niets verklaard en zich beroepen op zijn zwijgrecht. De omstandigheid dat de verdachte weigert een verklaring af te leggen of een bepaalde vraag te beantwoorden kan op zichzelf, mede gelet op artikel 29, eerste lid, Sv, niet tot het bewijs bijdragen. De strafrechter mag echter bij zijn bewijsoordeel in aanmerking nemen dat de verdachte voor een omstandigheid die op zichzelf of in samenhang met de verdere inhoud van de bewijsmiddelen beschouwd redengevend kan worden geacht voor het bewijs van het aan hem tenlastegelegde feit, geen aannemelijke, die redengevendheid ontzenuwende, verklaring heeft gegeven.

Het hof neemt bij het bewijsoordeel in aanmerking dat de verdachte geen verklaring heeft gegeven die voornoemde redengevendheid ontzenuwt en acht op grond van het voorgaande bewezen dat de verdachte ten tijde van het voorhanden krijgen van het goed wist dat het een uit diefstal verkregen goed betrof.

III

Resumerend acht het hof, gelet op het vorenoverwogene en de gebezigde bewijsmiddelen – in onderling verband en samenhang bezien – wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, op wijze zoals in de bewezenverklaring is vermeld.

Strafbaarheid van het bewezenverklaarde

Het bewezenverklaarde wordt gekwalificeerd als:

opzetheling.

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezenverklaarde uitsluiten. Het feit is strafbaar.

Strafbaarheid van de verdachte

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluiten. De verdachte is daarom strafbaar voor het hiervoor bewezenverklaarde.

Op te leggen straf

Het hof heeft bij de bepaling van de op te leggen straf gelet op de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard, op de omstandigheden waaronder het bewezenverklaarde is begaan en op de persoon van de verdachte, zoals een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting naar voren is gekomen. Daarnaast is gelet op de verhouding tot andere strafbare feiten, zoals onder meer tot uitdrukking komende in de hierop gestelde wettelijke strafmaxima en in de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd.

Het hof overweegt daartoe in het bijzonder als volgt.

Ten laste van de verdachte is bewezenverklaard dat hij zich schuldig heeft gemaakt aan de heling van een auto. Door aldus te handelen heeft de verdachte inbreuk gemaakt op het eigendomsrecht van de benadeelde en heeft hij zich van hun belangen niets aangetrokken. Daarnaast bevordert heling het bevorderen van andere strafbare feiten, doordat het zorgt voor een markt voor gestolen goederen of bijdraagt aan het verhullen van dergelijke delicten. Het hof rekent het de verdachte dan ook aan dat hij heeft gehandeld zoals bewezen is verklaard.

Het hof heeft acht geslagen op de inhoud uit het uittreksel uit de Justitiële Documentatie d.d. 6 augustus 2026. Hieruit komt naar voren dat de verdachte eerder in België onherroepelijk is veroordeeld voor diefstal na illegale toegang tot eigendom. Het hof acht dit een vergelijkbaar feit en neemt de eerdere veroordeling in strafverzwarende zin mee.

Verder heeft het hof acht geslagen op de landelijke oriëntatiepunten voor straftoemeting van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS), waarin het gebruikelijke rechterlijke straftoemetingsbeleid zijn neerslag heeft gevonden. Daarin is geen uitgangspunt opgenomen voor opzetheling. Het uitgangspunt bij de diefstal van een auto in geparkeerde toestand door braak/verbreking is in het geval van recidive een gevangenisstraf voor de duur van 3 maanden. Het hof zoekt aansluiting bij dit oriëntatiepunt.

Voorts heeft het hof acht geslagen op de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. De raadsman heeft te kennen gegeven dat de verdachte fulltime werkt bij een autoservicebedrijf. Hij woont bij zijn moeder en hij heeft geen schulden.

Het hof rekent het de verdachte aan dat hij op geen enkele wijze zijn verantwoordelijkheid heeft genomen. De verdachte is ook niet verschenen op de terechtzitting in hoger beroep. De door de raadsman aangevoerde reden is dat het allemaal lastig was, omdat de verdachte dan met de trein zou moeten reizen. Bijzondere omstandigheden – aangaande waarom het voor de verdachte lastig zou zijn om met de trein te reizen en ten overstaan van het hof te verschijnen – zijn het hof evenwel niet gebleken.

Naar het oordeel van het hof kan niet worden volstaan met een straf als door de advocaat-generaal gevorderd omdat daarin de ernst van het bewezenverklaarde in de verhouding tot andere strafbare feiten, zoals onder meer tot uitdrukking komt in het hierop gestelde wettelijk strafmaximum en in de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd, onvoldoende tot uitdrukking komt.

Ten slotte merkt het hof op dat de redelijke termijn is overschreden in eerste aanleg noch in hoger beroep. Het feit is gepleegd in de periode van 4 tot 6 mei 2023. De redelijke termijn vangt aan vanaf het moment dat vanwege de Nederlandse Staat tegenover de betrokkene een handeling is verricht waaraan de verdachte in redelijkheid de verwachting kan ontlenen dat tegen hem voor een bepaald strafbaar feit door het Openbaar Ministerie een strafvervolging zal worden ingesteld. De verdachte is voor het eerst verhoord en in verzekering gesteld op 30 april 2024. De verdachte is heengezonden op 2 mei 2024. Het vonnis van de rechtbank is van 15 december 2025. De verdachte heeft hoger beroep ingesteld op 24 december 2025. Het hof heeft het dossier ontvangen op 9 januari 2026 en wijst heden arrest. De redelijke termijn is dus niet geschonden.

Alles afwegende acht het hof oplegging van een gevangenisstraf voor de duur van 3 maanden met aftrek van de tijd die de verdachte in voorarrest heeft doorgebracht, passend en geboden.

Beslag

Ten aanzien van alle inbeslaggenomen goederen – zoals gespecificeerd in het dictum – zal het hof de bewaring ten behoeve van de rechthebbende gelasten.

Toepasselijke wettelijke voorschriften

De beslissing is gegrond op artikel 416 van het Wetboek van Strafrecht, zoals deze ten tijde van het bewezenverklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van het wijzen van dit arrest rechtens gelden.

BESLISSING

Het hof:

vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:

verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan;

verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;

verklaart het bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar;

veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 3 (drie) maanden;

beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht;

gelast de bewaring ten behoeve van de rechthebbende van de in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerpen, te weten:

- 1 STK Onderdeel van auto (G1604754);

- 1 STK Slot (G1701663);

- 1 STK GSM (G1701674);

- 1 STK GSM (G1701671).

Aldus gewezen door:

mr. J.C. Gillesse, voorzitter,

mr. A.R. Hartmann en mr. P. van Etteger, raadsheren,

in tegenwoordigheid van mr. D.S. Yap, griffier,

en op 30 oktober 2026 ter openbare terechtzitting uitgesproken.

mr. P. van Etteger is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.

Vgl. HR 16 maart 2010, ECLI:NL:HR:2010:BK3359, rov. 2.5. en HR 20 december 2022, ECLI:NL:HR:2022:1864, rov. 3.2.2. Vgl. HR 19 januari 1993, ECLI:NL:HR:1993:AD1812; HR 16 februari 1993, ECLI:NL:HR:1993:AD1828; HR 25 maart 2003, ECLI:NL:HR:2003:AE9049 en HR 9 oktober 2012, ECLI:NL:HR:2012:BX5527, rov. 2.3. Vgl. J. de Hullu & P.H.P.H.M.C. van Kempen , Materieel strafrecht, Deventer: Wolters Kluwer 2024, p. 272 en HR 5 juli 2011, ECLI:NL:HR:2011:BQ6140, NJ 2011/327. Vgl. HR 3 juni 1997, ECLI:NL:HR:1997:ZD0733, NJ 1997/584, rov. 6.2; HR 11 april 2017, ECLI:NL:HR:2017:644, rov. 2.3.1.; HR 29 januari 2019, ECLI:NL:HR:2019:97, rov. 2.3.3. en HR 20 december 2022, ECLI:NL:HR:2022:1864, rov. 3.2.3.