Personen- en familierecht
Zorgwetten. Wvggz. Leidt niet-naleving van beslistermijn van art. 6:2 lid 1, aanhef en onder a, Wvggz tot…
Hoge Raad, 13 november 2026
ECLI:NL:HR:2026:1902 · Hoge Raad · 13 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/hoge-raad/civiel-recht/personen-en-familierecht/cassatie/ecli-nl-hr-2026-1902
Zaakgegevens
Op 13 november 2026 heeft de Hoge Raad in cassatie uitspraak gedaan in een zaak over personen- en familierecht.
- Instantie
- Hoge RaadHoge RaadDe hoogste rechter van Nederland in civiele zaken, strafzaken en belastingzaken. Hij beoordeelt zaken in cassatie.Meer uitleg
- Datum uitspraak
- 13 november 2026
- Datum publicatie
- 12 november 2026
- Zaaknummer
- 26/01321
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Personen- en familierecht
- Procedure
- CassatieCassatieHet laatste rechtsmiddel: de Hoge Raad beoordeelt alleen of het recht goed is toegepast en of de uitspraak voldoende is gemotiveerd. De feiten staan dan vast.Meer uitleg
- Advocaat
- J. de Jong van Lier
- ECLI
- ECLI:NL:HR:2026:1902
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Zorgwetten. Wvggz. Leidt niet-naleving van beslistermijn van art. 6:2 lid 1, aanhef en onder a, Wvggz tot schending van art. 5 EVRM?
Procesgang
Conclusie A-GConclusie A-GEen onafhankelijk advies aan de Hoge Raad over hoe de zaak beslist moet worden. De Hoge Raad hoeft dat advies niet te volgen.Meer uitleg · 7 augustus 2026
ECLI:NL:PHR:2026:755Hoge Raad · 13 november 2026deze uitspraak
ECLI:NL:HR:2026:1902
Uitspraak
HOGE RAAD DER NEDERLANDEN
CIVIELE KAMER
Nummer 26/01321
Datum 13 november 2026
BESCHIKKING
In de zaak van
[betrokkene],
wonende te [woonplaats],
VERZOEKSTER tot cassatie,
hierna: betrokkene,
advocaat: J. de Jong van Lier,
tegen
DE OFFICIER VAN JUSTITIE IN HET ARRONDISSEMENT OOST-NEDERLAND,
VERWEERDER in cassatie,
hierna: de officier van justitie,
niet verschenen.
1 Procesverloop
Voor het verloop van het geding in feitelijke instantie verwijst de Hoge Raad naar de beschikking in de zaak C/05/460217 / FA RK 25-4078 van de rechtbank Gelderland van 9 januari 2026.
Betrokkene heeft tegen de beschikking van de rechtbank beroep in cassatie ingesteld.
De officier van justitie heeft geen verweerschrift ingediend.
De conclusie van de Advocaat-Generaal B.J. Drijber strekt tot verwerping van het cassatieberoep.
De advocaat van betrokkene heeft schriftelijk op die conclusie gereageerd.
2 Uitgangspunten en feiten
De officier van justitie heeft de rechtbank op de voet van art. 5:17 lid 1 Wvggz verzocht ten aanzien van betrokkene een zorgmachtiging voor de duur van zes maanden te verlenen voor diverse vormen van verplichte zorg, waaronder “Beperken van de bewegingsvrijheid” en “Opnemen in een accommodatie”. De rechtbank heeft het verzoekschrift op 5 december 2025 ontvangen.
De mondelinge behandeling heeft plaatsgevonden op 9 januari 2026. Op diezelfde dag heeft de rechtbank ten aanzien van betrokkene een zorgmachtiging verleend tot en met 9 juli 2026. Als vormen van verplichte zorg zijn onder meer toegewezen “het beperken van de bewegingsvrijheid” en “opnemen in een accommodatie”.
3 Beoordeling van het middel
Het middel klaagt dat de zorgmachtiging niet is gegeven “in accordance with a procedure prescribed by law” als bedoeld in art. 5 EVRM, doordat de rechtbank niet overeenkomstig art. 6:2 lid 1, aanhef en onder a, Wvggz uiterlijk op 29 december 2025 heeft beslist op het verzoekschrift voor een zorgmachtiging dat zij op 5 december 2025 had ontvangen.
Art. 6:2 lid 1, aanhef en onder a, Wvggz bepaalt dat de rechter zo spoedig mogelijk uitspraak doet, maar uiterlijk drie weken na ontvangst van een verzoekschrift voor een zorgmachtiging als bedoeld in art. 5:17 lid 1 Wvggz en art. 5:18 lid 3 Wvggz. Indien deze termijn eindigt op een erkende feestdag, wordt deze, indien noodzakelijk, verlengd tot en met de eerstvolgende dag die niet een zaterdag, zondag of algemeen erkende feestdag is (art. 6:2 lid 2 Wvggz). Nu de rechtbank het verzoekschrift voor een zorgmachtiging heeft ontvangen op 5 december 2025 (zie hiervoor in 2.1), verstreek de beslistermijn op maandag 29 december 2025, in aanmerking genomen dat vrijdag 26 december 2025 een feestdag was en de twee daaropvolgende dagen in het weekend vielen. De rechtbank heeft echter pas beslist op 9 januari 2026 (zie hiervoor in 2.2).
De Wvggz verbindt geen gevolgen aan het overschrijden van de beslistermijn van art. 6:2 lid 1, aanhef en onder a, Wvggz. Dit betekent dat ommekomst van deze beslistermijn niet ertoe leidt dat de rechter zijn uit de Wvggz voortvloeiende bevoegdheid verliest om een zorgmachtiging te verlenen. De rechtbank was op 9 januari 2026 dus bevoegd om ten aanzien van betrokkene een zorgmachtiging te verlenen, zoals zij heeft gedaan.
Zoals mede blijkt uit de op het middel gegeven toelichting, berust de hiervoor in 3.1 weergegeven klacht op het uitgangspunt dat elke niet-naleving van de beslistermijn van art. 6:2 lid 1, aanhef en onder a, Wvggz een schending van art. 5 EVRM inhoudt. Dat uitgangspunt is in zijn algemeenheid onjuist. In dit geval, waarin de beslistermijn met elf dagen is overschreden en aan betrokkene – in overeenstemming met het stelsel van de Wvggz – pas verplichte zorg is verleend nadat de rechter een daartoe strekkende zorgmachtiging had verleend, is geen sprake van een “gross or obvious irregularity” in de procedure die heeft geleid tot de vrijheidsontneming van betrokkene en evenmin van “arbitrariness” van die vrijheidsontneming, en doet zich derhalve geen schending van art. 5 EVRM voor. De klacht faalt dan ook.
4 Beslissing
De Hoge Raad verwerpt het beroep.
Deze beschikking is gegeven door de vicepresident M.V. Polak als voorzitter en de raadsheren H.M. Wattendorff, A.E.B. ter Heide, S.J. Schaafsma en F.R. Salomons, en in het openbaar uitgesproken door de raadsheer F.R. Salomons op 13 november 2026.