Naar inhoud
Uitspraken.nl
Terug naar zoeken

Strafrecht overig

Verkrachting (art. 242 (oud) Sr) en wederrechtelijke vrijheidsberoving (art. 282.1 Sr) van ex-partner en…

Hoge Raad, 3 november 2026

ECLI:NL:HR:2026:1802 · Hoge Raad · 3 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/hoge-raad/strafrecht/strafrecht-overig/artikel-81-ro-zaken/ecli-nl-hr-2026-1802

Zaakgegevens

Op 3 november 2026 heeft de Hoge Raad uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Hoge Raad
Datum uitspraak
3 november 2026
Datum publicatie
2 november 2026
Zaaknummer
24/02767
Rechtsgebied
Strafrecht Strafrecht overig
Procedure
Artikel 81 RO-zaken
ECLI
ECLI:NL:HR:2026:1802
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Verkrachting (art. 242 (oud) Sr) en wederrechtelijke vrijheidsberoving (art. 282.1 Sr) van ex-partner en belaging (art. 285b.1 Sr) van andere ex-partner. 1. Bewijsminimum, art. 342.2 Sv (unus testis) t.a.v. verkrachting en wederrechtelijke vrijheidsberoving. Vinden verklaringen van aangeefster voldoende steun in ander bewijsmateriaal? 2. Opheffing schorsing voorlopige hechtenis, art. 82 Sv. Is opheffing schorsing voorlopige hechtenis bij eindarrest toereikend gemotiveerd en heeft hof verzuimd verdachte voorafgaand aan die beslissing te horen? Belang bij cassatie? 3. Vertrouwensbeginsel. Verweer dat OM n-o moet worden verklaard in vervolging t.z.v. belaging o.g.v. bij verdachte gewekt gerechtvaardigd vertrouwen dat hij niet zou worden vervolgd, gelet op e-mail van wijkagent aan aangeefster en mededeling aan verdachte tijdens verhoor dat zaak zou zijn geseponeerd. 4. Schriftuur benadeelde partij, immateriële schade. Had hof vordering b.p. t.z.v. immateriële schade volledig moeten toewijzen? Kon hof restant van vordering afwijzen i.p.v. n-o verklaren?

HR: art. 81.1 RO.

Procesgang

  1. Conclusie A-G · 25 augustus 2026

    ECLI:NL:PHR:2026:748

  2. Hoge Raad · 3 november 2026deze uitspraak

    ECLI:NL:HR:2026:1802

Uitspraak

HOGE RAAD DER NEDERLANDEN

STRAFKAMER

Nummer 24/02767

Datum 3 november 2026

ARREST

op het beroep in cassatie tegen een arrest van het gerechtshof Amsterdam van 16 juli 2024, nummer 23-001293-23, in de strafzaak

tegen

[verdachte] ,

geboren in [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1961,

hierna: de verdachte.

1 Procesverloop in cassatie

Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze heeft de advocaat J. Kuijper bij schriftuur en aanvullende schriftuur cassatiemiddelen voorgesteld. Het vierde cassatiemiddel is schriftelijk toegelicht.

Namens de [benadeelde] heeft de advocaat R.A. Korver bij schriftuur cassatiemiddelen voorgesteld.

De raadsvrouw van de verdachte heeft een verweerschrift ingediend.

De advocaat-generaal D.J.M.W. Paridaens heeft geconcludeerd tot vernietiging van de uitspraak van het hof, maar uitsluitend wat betreft de duur van de opgelegde gevangenisstraf, tot vermindering daarvan en tot verwerping van het beroep voor het overige.

De advocaat van de benadeelde partij heeft daarop schriftelijk gereageerd.

2. Beoordeling van het eerste, het tweede en het vierde cassatiemiddel dat namens de verdachte is voorgesteld en van de cassatiemiddelen die namens de benadeelde partij zijn voorgesteld

De Hoge Raad heeft de klachten over de uitspraak van het hof beoordeeld. De uitkomst hiervan is dat deze klachten niet kunnen leiden tot vernietiging van die uitspraak. De Hoge Raad hoeft niet te motiveren waarom hij tot dit oordeel is gekomen. Bij de beoordeling van deze klachten is het namelijk niet nodig om antwoord te geven op vragen die van belang zijn voor de eenheid of de ontwikkeling van het recht (zie artikel 81 lid 1 van de Wet op de rechterlijke organisatie).

3. Beoordeling van het derde cassatiemiddel dat namens de verdachte is voorgesteld

3.1

Het cassatiemiddel klaagt dat in de cassatiefase de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 lid 1 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (hierna: EVRM) is overschreden omdat de stukken te laat door het hof zijn ingezonden.

3.2

Het cassatiemiddel is gegrond. Bovendien doet de Hoge Raad uitspraak nadat meer dan twee jaren zijn verstreken na het instellen van het cassatieberoep. Dit alles brengt mee dat de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 lid 1 EVRM is overschreden. Dit moet leiden tot vermindering van de opgelegde gevangenisstraf van eenentwintig maanden.

4 Beslissing

De Hoge Raad:

- vernietigt de uitspraak van het hof, maar uitsluitend wat betreft de duur van de opgelegde gevangenisstraf;

- vermindert deze in die zin dat deze twintig maanden beloopt;

- verwerpt het beroep voor het overige.

Dit arrest is gewezen door de vice-president C. Caminada als voorzitter, en de raadsheren T. Kooijmans en C.N. Dalebout, in bijzijn van de waarnemend griffier H.J.S. Kea, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 3 november 2026.