Oplegging taakstraf, art. 22b.2 Sr. Gelet op de inhoud van het zich bij de stukken bevindende UJD moet worden…

De verdachte is ter zake van 1. "mishandeling" en

2. "eenvoudige belediging, terwijl de belediging wordt aangedaan aan een ambtenaar gedurende of ter zake van de rechtmatige uitoefening van zijn bediening, meermalen gepleegd", gepleegd op 23 oktober 2013, veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van twee weken. De strafoplegging is als volgt gemotiveerd:

"Het hof heeft bij de straftoemeting in het bijzonder artikel 22b, tweede lid van het Wetboek van Strafrecht in aanmerking genomen en vindt daarin de redenen die leiden tot de keuze van een onvoorwaardelijke vrijheidsstraf van de hierna aan te geven duur. Aan verdachte zal, anders dan door de advocaat-generaal is gevorderd, niet tevens een voorwaardelijke straf met daaraan verbonden bijzondere voorwaarden worden opgelegd maar volstaan zal worden met een geheel onvoorwaardelijke straf. Het hof heeft hierbij in overweging genomen dat gelet op de ernst van de feiten en de op te leggen straf de voorgestelde bijzondere voorwaarden te zwaar worden geacht en dat, zoals onder andere blijkt uit het reclasseringsrapport, het risico op onttrekking aan reclasseringstoezicht groot is."

Art. 22b, tweede lid, Sr luidt:

"Een taakstraf wordt voorts niet opgelegd in geval van veroordeling voor een misdrijf indien:

1° aan de veroordeelde in de vijf jaren voorafgaand aan het door hem begane feit wegens een soortgelijk misdrijf een taakstraf is opgelegd, en

2° de veroordeelde deze taakstraf heeft verricht dan wel op grond van artikel 22g de tenuitvoerlegging van de vervangende hechtenis is bevolen.

(...)."

Gelet hierop moet worden aangenomen dat de opgelegde taakstraf kennelijk niet (of niet geheel) is verricht zonder dat blijkt dat de tenuitvoerlegging is bevolen van de vervangende hechtenis. Het kennelijke oordeel van het Hof dat art. 22b, tweede lid, Sr in de weg staat aan de oplegging van een taakstraf is daarom niet begrijpelijk.