Strafrecht overig
Ontucht met 15-jarige jongen door 44-jarige verdachte in zijn woning, art. 247 (oud) Sr. Vrijspraak in eerste…
Hoge Raad, 17 november 2026
ECLI:NL:HR:2026:1927 · Hoge Raad · 17 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/hoge-raad/strafrecht/strafrecht-overig/cassatie/ecli-nl-hr-2026-1927
Zaakgegevens
Op 17 november 2026 heeft de Hoge Raad in cassatie uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Hoge RaadHoge RaadDe hoogste rechter van Nederland in civiele zaken, strafzaken en belastingzaken. Hij beoordeelt zaken in cassatie.Meer uitleg
- Datum uitspraak
- 17 november 2026
- Datum publicatie
- 13 november 2026
- Zaaknummer
- 24/03492
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- CassatieCassatieHet laatste rechtsmiddel: de Hoge Raad beoordeelt alleen of het recht goed is toegepast en of de uitspraak voldoende is gemotiveerd. De feiten staan dan vast.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:HR:2026:1927
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Ontucht met 15-jarige jongen door 44-jarige verdachte in zijn woning, art. 247 (oud) Sr. Vrijspraak in eerste aanleg. Bewijsklacht ontuchtige handelingen heeft gepleegd “met” jongen door “in bijzijn van elkaar, zichzelf aftrekken”. Kon hof oordelen dat (wat betreft dit onderdeel van bewezenverklaring) tussen verdachte en jongen sprake is geweest van voor plegen van ontuchtige handelingen relevante interactie?
Van plegen van ontuchtige handelingen met iemand beneden leeftijd van 16 jaren a.b.i. art. 247 (oud) Sr kan ook sprake zijn als geen lichamelijke aanraking tussen dader en slachtoffer heeft plaatsgevonden. Of in zo’n geval de gedraging(en) van dader (al dan niet in hun onderlinge samenhang bezien) plegen van ontuchtige handelingen met slachtoffer opleveren, is afhankelijk van omstandigheden van geval. Daarbij komt i.h.b. betekenis toe aan antwoord op vraag of en, zo ja, in hoeverre tussen dader en slachtoffer enige voor plegen of dulden van ontucht relevante interactie heeft plaatsgevonden. Van dergelijke situatie zal slechts sprake kunnen zijn in uitzonderlijke gevallen (vgl. HR:2004:AQ0950 en HR:2020:1675).
‘s Hofs oordeel dat verdachte door zich in bijzijn van jongen af te trekken, ontuchtige handeling “met” die jongen a.b.i. art. 247 (oud) Sr heeft gepleegd, is niet z.m. begrijpelijk, nu hof niet heeft gemotiveerd waarin, in relatie tot deze gedraging van verdachte en ondanks ontbreken van lichamelijk contact, relevante interactie tussen verdachte en jongen heeft bestaan. Dat hof ook heeft vastgesteld dat verdachte de jongen een kus heeft gegeven, verdachte een arm om schouders van jongen heeft gelegd waarbij is gefluisterd “Je mag hier nog niet weg”, en verdachte het kruis van jongen heeft betast, is daarvoor niet toereikend, omdat hof daarbij geen vaststellingen heeft gedaan over moment(en) waarop deze gedragingen zich hebben voorgedaan en ook niet (anderszins) over eventueel verband tussen die gedragingen en zich aftrekken in bijzijn van jongen. Ook enkele omstandigheid dat verdachte door zich in bijzijn van jongen af te trekken, jongen met seksuele handeling heeft geconfronteerd, volstaat hiervoor niet. Dat doet er niet aan af dat die laatstgenoemde omstandigheid wel van belang kan zijn voor strafrechtelijke aansprakelijkheid o.g.v. art. 248d (oud) Sr.
Volgt partiële vernietiging en terugwijzing.
Procesgang
Conclusie A-GConclusie A-GEen onafhankelijk advies aan de Hoge Raad over hoe de zaak beslist moet worden. De Hoge Raad hoeft dat advies niet te volgen.Meer uitleg · 18 augustus 2026
ECLI:NL:PHR:2026:798Hoge Raad · 17 november 2026deze uitspraak
ECLI:NL:HR:2026:1927
Uitspraak
HOGE RAAD DER NEDERLANDEN
STRAFKAMER
Nummer 24/03492
Datum 17 november 2026
ARREST
op het beroep in cassatie tegen een arrest van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 12 september 2024, nummer 21-004751-22, in de strafzaak
tegen
[verdachte] ,
geboren in [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1977,
hierna: de verdachte.
1 Procesverloop in cassatie
Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze heeft de advocaat S.F.W. van ’t Hullenaar bij schriftuur cassatiemiddelen voorgesteld.
De advocaat-generaal D.J.C. Aben heeft geconcludeerd tot vernietiging van de bestreden uitspraak en tot terugwijzing van de zaak naar het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden zodat de zaak op het bestaande hoger beroep opnieuw kan worden berecht en afgedaan.
2 Beoordeling van het tweede cassatiemiddel
Het cassatiemiddel klaagt over de bewezenverklaring, voor zover deze inhoudt dat de verdachte ontuchtige handelingen heeft gepleegd “met” [benadeelde] door “het in het bijzijn van elkaar, zichzelf aftrekken”. Het cassatiemiddel klaagt in het bijzonder over het oordeel van het hof dat, wat betreft dit onderdeel van de bewezenverklaring, tussen de verdachte en [benadeelde] sprake is geweest van voor het plegen van de ontuchtige handelingen relevante interactie.
Het hof heeft – met vrijspraak van het primair tenlastegelegde – overeenkomstig wat subsidiair is tenlastegelegd, bewezenverklaard dat:
“hij in de periode van 9 maart 2021 tot en met 23 maart 2021 te [plaats] , met [benadeelde] , geboren op [geboortedatum] 2005, die toen de leeftijd van zestien jaren nog niet had bereikt, buiten echt, ontuchtige handelingen heeft gepleegd, te weten het leggen van zijn, verdachtes, arm om de schouders van die [benadeelde] en daarbij die [benadeelde] de woorden toe te voegen: “Je mag hier nog niet weg” en het over de kleding betasten van het kruis en/of de schaamstreek van die [benadeelde] en het kussen van de nek en/of op de mond van die [benadeelde] en het in het bijzijn van elkaar, zichzelf aftrekken.”
Deze bewezenverklaring steunt op de volgende bewijsvoering:
“Vast staat dat de verdachte en [benadeelde] (hierna: [benadeelde] ) elkaar via Snapchat hebben ontmoet en dat [benadeelde] bij de verdachte thuis is geweest. De verdachte en [benadeelde] verklaren ook allebei dat er seksuele handelingen hebben plaatsgevonden bij de verdachte thuis. Hun verklaringen lopen uiteen als het gaat om hoe vaak zij elkaar hebben ontmoet, welke seksuele handelingen hebben plaatsgevonden en wanneer dit zou zijn gebeurd.
Het hof zal hierna eerst de inhoud van de relevante bewijsmiddelen weergeven en daarna beoordelen of de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het primair of het subsidiair tenlastegelegde feit. Daarbij zal het hof zich ook uitlaten over de betrouwbaarheid van de verklaringen van [benadeelde] .
[benadeelde] heeft verklaard dat hij de verdachte één keer heeft gezien, namelijk op 9 maart 2021. Hij kende de verdachte via Snapchat. Daar deed de verdachte zichzelf voor als een leeftijdsgenoot van [benadeelde] . Op 9 maart 2021 heeft [benadeelde] met de verdachte afgesproken. Hij ging met de verdachte mee naar huis. Bij de verdachte thuis ging [benadeelde] op de bank zitten. De verdachte kwam steeds dichter bij hem zitten. [benadeelde] schoof toen op totdat hij niet meer verder kon omdat hij bij de armleuning van de bank zat. De verdachte deed toen zijn arm om [benadeeldes] schouders heen en hij fluisterde: “Je mag hier nog niet weg”. Daarna ging de verdachte aan [benadeelde] zitten. Hij zat met zijn hand aan [benadeeldes] geslachtsdeel (over de kleding van [benadeelde] heen). Ook heeft hij [benadeelde] in zijn nek gekust. Op een gegeven moment stond de verdachte op en zei hij: “Kom”. [benadeelde] liep toen met hem mee naar de slaapkamer. In de slaapkamer deed de verdachte zijn vest, zijn T-shirt en zijn broek uit. Hij begon [benadeelde] daarna uit te kleden. Hij legde [benadeelde] op zijn buik op bed neer en deed toen bij zichzelf een condoom om. Daarna ging de verdachte met zijn geslachtsdeel in [benadeeldes] kont. Dit deed heel erg zeer. Het duurde zo’n tien minuten.
De getuige [getuige 1] heeft verklaard dat zij als stagiaire werkte in het praktijklokaal op de school van [benadeelde] . Op een gegeven moment zag zij dat [benadeelde] druk bezig was op zijn telefoon. [getuige 1] zag dat hij heel gefrustreerd en boos was. Ook zag ze lichte paniek in zijn ogen. Ze nam [benadeelde] even apart en vroeg wat er aan de hand was. [benadeelde] zei toen dat hij boos was omdat iemand tegen hem had gelogen. Diegene zou hebben gelogen over zijn leeftijd en over wat er was gebeurd. [getuige 1] stelde voor om samen met [benadeelde] naar [getuige 2] te gaan (de mentrix van [benadeelde] ), om haar te vertellen wat er aan de hand was. [getuige 1] zag dat [benadeelde] angstig was en dat hij tranen in zijn ogen had. Tegen [getuige 2] vertelde hij over de oudere man die hij via Snapchat had ontmoet.
De getuige [getuige 2] , de mentrix van [benadeelde] , heeft op 14 april 2021 verklaard dat [benadeelde] sociaal-emotioneel heel jong is. Als hij iets vertelt, kan het zijn waarheid zijn. Zij moet dan doorvragen om te weten wat hij precies bedoelt. Zij heeft dan ook door of deze waarheid overeenkomt met de werkelijkheid of niet. Daar kent zij hem nu wel in. Op een gegeven moment raakte [benadeelde] op school in paniek omdat een persoon contact met hem zocht. [getuige 2] zag dikke tranen bij [benadeelde] en vroeg wat er aan de hand was. [benadeelde] vertelde toen dat er iemand was die contact met hem zocht. Diegene deed zich voor als een vriend van 14 jaar oud. Het zou twee weken geleden zijn gebeurd. De persoon in kwestie had gevraagd wanneer ze elkaar weer konden zien. [benadeelde] vertelde dat hij het wilde vergeten en dat hij daarom niemand iets had verteld. Er rolden dikke tranen over zijn wangen. Deze emoties had [getuige 2] nooit eerder bij [benadeelde] gezien. Hij huilde heel hard. [getuige 2] wilde weten wanneer het was gebeurd. [benadeelde] zei toen dat het op een schooldag was, een dinsdag. Hij kende de persoon via Snapchat. Vervolgens vertelde [benadeelde] aan [getuige 2] over de seksuele handelingen die hebben plaatsgevonden bij de man thuis. Zij heeft gemerkt aan [benadeelde] dat hij opgelucht was, nadat hij het had verteld op school. Achteraf gezien had zij gezien dat hij er de periode ervoor mee rond had gelopen.
De verdachte heeft een andere verklaring afgelegd over de tenlastegelegde feiten dan [benadeelde] . Hij heeft verklaard dat hij verschillende keren met [benadeelde] (die hij via Snapchat kende) heeft afgesproken. De eerste keer dat zij elkaar fysiek hebben ontmoet, was [benadeelde] op bezoek bij zijn tante in [plaats] en hebben zij afgesproken bij het kanaal. Daar hebben ze ongeveer anderhalf/twee uur met elkaar gepraat. De andere keren zag hij [benadeelde] bij hem thuis. Hij verklaarde bij de politie nog dat [benadeelde] in totaal twee keer bij hem thuis is geweest. Tijdens de zitting bij de rechtbank heeft hij echter verklaard dat hij [benadeelde] drie keer thuis zou hebben ontvangen. Tijdens de zitting bij het hof heeft hij desgevraagd verklaard dat hij bij de politie heeft gelogen over het aantal keren dat [benadeelde] bij hem was geweest. Volgens de verdachte waren het de volgende drie keer dat [benadeelde] bij de verdachte thuis is geweest. De eerste keer is [benadeelde] bij de verdachte blijven slapen, nadat [benadeelde] hem had gebeld om in [plaats] op te halen. Hij is toen ’s avonds laat per scooter [benadeelde] gaan ophalen en heeft hem de volgende ochtend weer thuis gebracht, aldus de verdachte. De tweede keer was ergens begin maart 2021. Toen heeft de verdachte [benadeelde] een knuffel en een kus gegeven. Op 23 maart 2021 kwam [benadeelde] opnieuw langs. Hij heeft toen wat zitten praten en op zijn telefoon gekeken. Opeens begon [benadeelde] zichzelf af te trekken. De verdachte ging zichzelf toen ook aftrekken, in het bijzijn van [benadeelde] .
Op 23 maart 2021 heeft de verdachte via Snapchat het volgende bericht naar [benadeelde] gestuurd: “t was gezellig vndg”.
Conclusie
Gelet op al het voorgaande is het hof van oordeel dat de verklaringen van [benadeelde] betrouwbaar zijn. Zijn verklaringen worden op essentiële onderdelen ondersteund door andere bewijsmiddelen. Op onderdelen wordt zijn verklaring ook ondersteund door de verklaring van de verdachte zelf. Het hof zal daarom de verklaringen van [benadeelde] als uitgangspunt nemen bij de beoordeling van de feiten.
Primair is aan de verdachte ten laste gelegd dat hij op 9 maart 2021 ontuchtige handelingen heeft gepleegd met de minderjarige [benadeelde] , die mede bestaan uit het seksueel binnendringen van het lichaam van [benadeelde] . Om tot een bewezenverklaring van het primair tenlastegelegde te kunnen komen, zal het hof moeten beoordelen of bewezen kan worden dat de seksuele handelingen die in dit feit zijn omschreven zich op of omstreeks 9 maart 2021 hebben afgespeeld.
Mede gelet op de verklaringen van de stagiaire [getuige 1] en mentrix [getuige 2] - die het hof anders leest dan de rechtbank heeft gedaan - kan het hof niet uitsluiten dat de verdachte [benadeelde] op enig moment anaal heeft gepenetreerd, zoals door [benadeelde] is verklaard. De verklaringen van [getuige 1] en [getuige 2] bevestigen de verklaringen van [benadeelde] in die zin dat er in de periode rond maart 2021 iets heel heftigs met hem is gebeurd. Uit de bewijsmiddelen blijkt echter niet onomstotelijk dat de anale penetratie en de overige in de tenlastelegging genoemde ontuchtige handelingen op of omstreeks 9 maart 2021, zoals is tenlastegelegd, hebben plaatsgevonden. In dit verband wijst het hof op het Snapchat-bericht van 23 maart 2021 waarin de verdachte tegen [benadeelde] zegt: “t was gezellig vndg”. Dit lijkt erop te duiden dat de verdachte en [benadeelde] elkaar (ook) op 23 maart 2021 hebben gezien en laat de mogelijkheid open dat de ontuchtige handelingen waarover [benadeelde] heeft verklaard (waaronder de anale penetratie) op die datum hebben plaatsgevonden. Gelet hierop zal het hof de verdachte vrijspreken van het primair tenlastegelegde feit.
Subsidiair is aan de verdachte ten laste gelegd dat hij in de periode van 9 maart 2021 tot en met 23 maart 2021 ontuchtige handelingen heeft gepleegd met [benadeelde] . Gelet op al het voorgaande - in onderling verband en samenhang bezien - is het hof van oordeel dat bewezen is dat de verdachte in voornoemde periode ontuchtige handelingen met [benadeelde] heeft gepleegd. Zoals gezegd, zijn de verklaringen van [benadeelde] authentiek en betrouwbaar. Weliswaar komen zijn verklaringen niet geheel overeen met de verklaringen van de verdachte, maar [benadeelde] en de verdachte verklaren wel allebei over ontuchtige handelingen die (in elk geval) hebben plaatsgevonden in de tenlastegelegde periode. De verdachte en [benadeelde] hebben allebei verklaard dat de verdachte [benadeelde] een kus heeft gegeven in deze periode. Deze ontuchtige handeling acht het hof dan ook bewezen. [benadeelde] heeft verder verklaard over het leggen van een arm om zijn schouders waarbij de verdachte fluisterde: “Je mag hier nog niet weg” en over het door de verdachte betasten van zijn kruis. Ook deze ontuchtige handelingen acht het hof bewezen, nu het hof de verklaringen van [benadeelde] in zoverre betrouwbaar acht en zijn verklaringen bovendien (deels) worden ondersteund door de verklaringen van [getuige 1] en [getuige 2] . Daarbij komt dat er niet voor elk onderdeel van de tenlastelegging meer dan één bewijsmiddel hoeft te zijn. Tot slot acht het hof ook bewezen dat de verdachte zichzelf in het bijzijn van [benadeelde] heeft afgetrokken, nu de verdachte deze handeling heeft bekend en het hof geen reden ziet om aan de verklaring van de verdachte op dit punt te twijfelen.
Het hof komt dus tot een bewezenverklaring van het subsidiair tenlastegelegde feit.”
Artikel 247 (oud) van het Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr), zoals dat gold ten tijde van het bewezenverklaarde, luidt:
“Hij die met iemand van wie hij weet dat hij in staat van bewusteloosheid, verminderd bewustzijn of lichamelijk onmacht verkeert, dan wel aan een zodanige psychische stoornis, psychogeriatrische aandoening of verstandelijke handicap lijdt dat hij niet of onvolkomen in staat is zijn wil daaromtrent te bepalen of kenbaar te maken of daartegen weerstand te bieden of met iemand beneden de leeftijd van zestien jaren buiten echt ontuchtige handelingen pleegt of laatstgemelde tot het plegen of dulden van zodanige handelingen buiten echt met een derde verleidt, wordt gestraft met een gevangenisstraf van ten hoogste zes jaren of geldboete van de vierde categorie.”
Van het plegen van ontuchtige handelingen met iemand beneden de leeftijd van zestien jaren als bedoeld in artikel 247 (oud) Sr kan ook sprake zijn als geen lichamelijke aanraking tussen de dader en het slachtoffer heeft plaatsgevonden. Of in zo’n geval de gedraging of gedragingen van de dader – al dan niet in hun onderlinge samenhang bezien – het plegen van ontuchtige handelingen met het slachtoffer opleveren, is afhankelijk van de omstandigheden van het geval. Daarbij komt in het bijzonder betekenis toe aan het antwoord op de vraag of en, zo ja, in hoeverre tussen de dader en het slachtoffer enige voor het plegen of dulden van ontucht relevante interactie heeft plaatsgevonden. Van een dergelijke situatie zal slechts sprake kunnen zijn in uitzonderlijke gevallen. (Vgl. HR 30 november 2004, ECLI:NL:HR:2004:AQ0950, overweging 3.4 en HR 27 oktober 2020, ECLI:NL:HR:2020:1675, overweging 2.4.)
Het oordeel van het hof dat de verdachte door zich in het bijzijn van [benadeelde] af te trekken, een ontuchtige handeling ‘met’ [benadeelde] – zoals bedoeld in artikel 247 (oud) Sr – heeft gepleegd, is niet zonder meer begrijpelijk, nu het hof niet heeft gemotiveerd waarin, in relatie tot deze gedraging van de verdachte en ondanks het ontbreken van lichamelijk contact, de relevante interactie tussen de verdachte en [benadeelde] heeft bestaan. Dat het hof ook heeft vastgesteld dat in de periode van 9 tot met 23 maart 2021 de verdachte [benadeelde] een kus heeft gegeven, de verdachte een arm om de schouders van [benadeelde] heeft gelegd waarbij is gefluisterd “Je mag hier nog niet weg”, en de verdachte het kruis van [benadeelde] heeft betast, is daarvoor niet toereikend, omdat het hof daarbij geen vaststellingen heeft gedaan over het moment of de momenten waarop deze gedragingen zich hebben voorgedaan en ook niet (anderszins) over het eventuele verband tussen die gedragingen en het zich aftrekken in het bijzijn van [benadeelde] . Ook de enkele omstandigheid dat de verdachte door zich in het bijzijn van [benadeelde] af te trekken, [benadeelde] met een seksuele handeling heeft geconfronteerd, volstaat hiervoor niet. Dat doet er niet aan af dat die laatstgenoemde omstandigheid wel van belang kan zijn voor strafrechtelijke aansprakelijkheid op grond van artikel 248d (oud) Sr.
Het cassatiemiddel slaagt.
3 Beoordeling van het eerste cassatiemiddel
Gelet op de beslissing die hierna volgt, is bespreking van het cassatiemiddel niet nodig.
4 Beslissing
De Hoge Raad:
- vernietigt de uitspraak van het hof, maar uitsluitend wat betreft de beslissingen over het subsidiair tenlastegelegde;
- wijst de zaak terug naar het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, opdat de zaak ten aanzien daarvan opnieuw wordt berecht en afgedaan.
Dit arrest is gewezen door de vice-president M.J. Borgers als voorzitter, en de raadsheren A.L.J. van Strien en M. Kuijer, in bijzijn van de waarnemend griffier E. Schnetz, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 17 november 2026.