Strafrecht overig
Panter onderzoek. Poging tot afpersing en woningaanslagen na cocaïnevondst fruitbedrijf in Hedel. Medeplegen…
Hoge Raad, 17 november 2026
ECLI:NL:HR:2026:1901 · Hoge Raad · 17 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/hoge-raad/strafrecht/strafrecht-overig/cassatie/ecli-nl-hr-2026-1901
Zaakgegevens
Op 17 november 2026 heeft de Hoge Raad in cassatie uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Hoge RaadHoge RaadDe hoogste rechter van Nederland in civiele zaken, strafzaken en belastingzaken. Hij beoordeelt zaken in cassatie.Meer uitleg
- Datum uitspraak
- 17 november 2026
- Datum publicatie
- 12 november 2026
- Zaaknummer
- 25/01412
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- CassatieCassatieHet laatste rechtsmiddel: de Hoge Raad beoordeelt alleen of het recht goed is toegepast en of de uitspraak voldoende is gemotiveerd. De feiten staan dan vast.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:HR:2026:1901
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Panter onderzoek. Poging tot afpersing en woningaanslagen na cocaïnevondst fruitbedrijf in Hedel. Medeplegen opzettelijke uitlokking van bedreiging, art. 285.1 Sr en eendaadse samenloop van medeplegen opzettelijke uitlokking van medeplegen poging tot moord en medeplegen opzettelijke uitlokking van medeplegen opzettelijke brandstichting, art. 157.2 en 289 Sr. Post-Keskin, onvindbare getuige. Heeft verdediging afstand gedaan van ondervragingsrecht van niet te traceren getuige en kon hof de verklaringen van getuige voor bewijs gebruiken, terwijl verdediging t.a.v. getuige niet ondervragingsrecht heeft kunnen uitoefenen?
Hof heeft vastgesteld dat OM de getuige niet heeft kunnen traceren. Verdediging is daarover geïnformeerd en heeft vervolgens hof schriftelijk bericht dat zij getuige niet langer wenste te horen. Hof is er op basis daarvan vanuit gegaan dat verdediging het verzoek om getuige te ondervragen niet langer wenste te handhaven. Dit oordeel is in het licht van procesverloop en inhoud van e-mailbericht van raadsman aan griffie hof niet onbegrijpelijk.
Volgt verwerping. Samenhang met 25/01226, 25/01229, 25/01244, 25/01255, 25/01265, 25/01294 en 25/01459.
Procesgang
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · 4 april 2025
ECLI:NL:GHARL:2025:1984Conclusie A-GConclusie A-GEen onafhankelijk advies aan de Hoge Raad over hoe de zaak beslist moet worden. De Hoge Raad hoeft dat advies niet te volgen.Meer uitleg · 7 juli 2026
ECLI:NL:PHR:2026:699Hoge Raad · 17 november 2026deze uitspraak
ECLI:NL:HR:2026:1901
Uitspraak
HOGE RAAD DER NEDERLANDEN
STRAFKAMER
Nummer 25/01412
Datum 17 november 2026
ARREST
op het beroep in cassatie tegen een arrest van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 4 april 2025, nummer 21-004367-22, in de strafzaak
tegen
[verdachte] ,
geboren in [geboorteplaats] op [geboortedatum] 2000,
hierna: de verdachte.
1 Procesverloop in cassatie
Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze heeft de advocaat S.J. van der Woude bij schriftuur cassatiemiddelen voorgesteld.
De advocaat-generaal D.J.M.W. Paridaens heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep en tot eventuele vernietiging van de duur van de opgelegde gevangenisstraf en vermindering daarvan wegens overschrijding van de redelijke termijn in de cassatiefase.
De raadsman van de verdachte heeft daarop schriftelijk gereageerd.
2 Beoordeling van het tweede cassatiemiddel
Het cassatiemiddel klaagt dat het gebruik van de door [getuige] afgelegde verklaring voor het bewijs onverenigbaar is met het door artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (hierna: EVRM) gewaarborgde recht op een eerlijk proces, omdat de verdediging het ondervragingsrecht niet heeft kunnen uitoefenen.
De bewezenverklaring en de bewijsoverwegingen van het hof zijn weergegeven in de uitspraak van het hof die is gepubliceerd op rechtspraak.nl onder ECLI:NL:GHARL:2025:1984.
Het procesverloop in hoger beroep is weergegeven in de conclusie van de advocaat-generaal onder 4.2 tot en met 4.7. Daaruit blijkt onder meer dat de verdediging bij appelschriftuur het verzoek heeft gedaan [getuige] als getuige te horen. Dat verzoek is toegewezen bij voorzittersbeslissing van 28 september 2023. Tijdens de inhoudelijke behandeling van de zaak op de terechtzitting van 18, 21 en 29 november 2024 is geconstateerd dat het verhoor van de getuige niet heeft plaatsgevonden omdat de getuige onvindbaar bleek. Nadat de verdediging te kennen had gegeven het verzoek te handhaven, heeft het hof op 29 november 2024 het onderzoek op de terechtzitting geschorst tot de terechtzitting van 21 februari 2025 en de advocaat-generaal opgedragen tot 14 februari 2025 te blijven monitoren of de getuige getraceerd kon worden. Het hof heeft verder bepaald dat als de getuige op 14 februari 2025 nog niet getraceerd was, het openbaar ministerie nog diezelfde dag het hof en de raadsman daarover moest informeren, waarna de raadsman uiterlijk 19 februari 2025 hierover schriftelijk een standpunt diende in te nemen.
Het proces-verbaal van de terechtzitting in hoger beroep van 21 februari 2025 houdt in:
“De voorzitter deelt mede dat het onderzoek wordt hervat in de stand waarin het zich bevond op het tijdstip van de schorsing op 29 november 2024.
De voorzitter maakt melding van hetgeen zich sinds die schorsing in de zaak van verdachte heeft voorgedaan:
Volgens de op 29 november 2024 door het hof gegeven opdracht heeft de advocaat- generaal het hof op vrijdag 14 februari 2025 bericht over de pogingen die zijn gedaan om [getuige] te traceren teneinde deze als getuige te doen horen. Dit bericht hield -kort gezegd- in dat er onvoldoende gegevens bekend zijn geworden over de verblijfplaats van de getuige en dat het derhalve niet is gelukt om met de getuige in contact te komen. In reactie op dit bericht heeft de raadsman van verdachte het hof op 20 februari 2025 bericht dat verdachte de getuige niet meer wenst te horen. Het hof gaat er daarom vanuit dat het verzoek tot het horen van deze getuige niet langer wordt gehandhaafd.”
Het onder 2.2.3 bedoelde bericht van de raadsman van 20 februari 2025 is een e-mailbericht van de raadsman van de verdachte aan de griffie van het hof en houdt onder meer in:
“Geachte griffier,
Heden sprak ik eindelijk cliënt en besprak ik uw bericht met hem.
Cliënt en de verdediging zijn teleurgesteld dat ondanks het monitoren en de controle (de Hoge Raad begrijpt: een verkeerscontrole van een voertuig) op 9 december 2024 van de door het gerechtshof toegewezen getuige, dit blijkbaar niet heeft geleid tot enige actie tot het daadwerkelijk horen van de getuige in het kabinet van de raadsheer-commissaris.
Alhoewel dit dus nog alleszins mogelijk is wenst cliënt wenst de getuige niet meer te horen omdat hij nu al zo lang wacht op het arrest en graag wil weten waar hij aan toe is.”
Het hof heeft vastgesteld dat het openbaar ministerie de getuige niet heeft kunnen traceren. De verdediging is daarover geïnformeerd en heeft vervolgens het hof schriftelijk bericht dat zij de getuige niet langer wenste te horen. Het hof is er op basis daarvan vanuit gegaan dat de verdediging het verzoek om de getuige te ondervragen niet langer wenste te handhaven. Dit oordeel is in het licht van het onder 2.2.2 en 2.2.3 weergegeven procesverloop en de inhoud van het onder 2.2.4 weergegeven bericht niet onbegrijpelijk.
Het cassatiemiddel stuit hierop af.
3 Beoordeling van de overige cassatiemiddelen
De Hoge Raad heeft de klachten over de uitspraak van het hof beoordeeld. De uitkomst hiervan is dat deze klachten niet kunnen leiden tot vernietiging van die uitspraak. De Hoge Raad hoeft niet te motiveren waarom hij tot dit oordeel is gekomen. Bij de beoordeling van deze klachten is het namelijk niet nodig om antwoord te geven op vragen die van belang zijn voor de eenheid of de ontwikkeling van het recht (zie artikel 81 lid 1 van de Wet op de rechterlijke organisatie).
4 Ambtshalve beoordeling van de uitspraak van het hof
De verdachte bevindt zich in voorlopige hechtenis. De Hoge Raad doet uitspraak nadat meer dan zestien maanden zijn verstreken na het instellen van het cassatieberoep. Dat brengt mee dat de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 lid 1 EVRM is overschreden. Dit moet leiden tot vermindering van de opgelegde gevangenisstraf van tien jaren.
5 Beslissing
De Hoge Raad:
- vernietigt de uitspraak van het hof, maar uitsluitend wat betreft de duur van de opgelegde gevangenisstraf;
- vermindert deze in die zin dat deze negen jaren en negen maanden beloopt;
- verwerpt het beroep voor het overige.
Dit arrest is gewezen door de vice-president M.J. Borgers als voorzitter, en de raadsheren A.L.J. van Strien en F. Posthumus, in bijzijn van de waarnemend griffier E. Schnetz, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 17 november 2026.