VOG-aanvraag voor de functie van buschauffeur. Subjectieve criterium. Strafbaar feit van lichte aard…

en

1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiser tegen de afwijzing van zijn aanvraag om een VOG voor de functie van buschauffeur bij [bedrijf] in [vestigingsplaats].

1.1.

De staatssecretaris heeft de aanvraag met het primaire besluit van 18 september 2024 afgewezen. Met het bestreden besluit van 21 januari 2025 op het bezwaar van eiser is de staatssecretaris bij de afwijzing van de aanvraag gebleven.

1.2.

Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. De staatssecretaris heeft hierop gereageerd met een verweerschrift.

1.3.

De rechtbank heeft het beroep op 20 april 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser en de gemachtigde van de staatssecretaris.

1.4.

Na afloop van de zitting heeft de rechtbank onmiddellijk uitspraak gedaan.

2. De rechtbank beoordeelt of de staatssecretaris de aanvraag van eiser voor een VOG terecht heeft afgewezen. Zij doet dat aan de hand van de beroepsgronden van eiser.

2.1.

Naar het oordeel van de rechtbank is het beroep ongegrond. Eiser krijgt dus geen gelijk. De rechtbank zal dit hierna uitleggen.

3. De staatssecretaris heeft de VOG-aanvraag van eiser afgewezen. Bij de beoordeling van de aanvraag heeft de staatssecretaris de criteria toegepast die zijn neergelegd in de Beleidsregels VOG-NP-RP 2024. De aanvraag is beoordeeld op basis van het screeningsprofiel voor het algemene screeningsprofiel met de risicogebieden informatie, geld en proces. De staatssecretaris heeft hierbij betrokken dat ten aanzien van eiser binnen de terugkijktermijn van vier jaar de volgende feiten in het JDS zijn geregistreerd:

3.1.

Op grond van de in het JDS aangetroffen feiten heeft de staatssecretaris geoordeeld dat deze feiten, indien herhaald, gelet op het risico voor de samenleving, een belemmering vormen voor de behoorlijke uitoefening van de functie waarvoor eiser de VOG heeft aangevraagd (het objectieve criterium). De staatssecretaris meent verder dat het belang van bescherming van de samenleving zwaarder weegt dan het belang van eiser bij de afgifte van de VOG (het subjectieve criterium).

4.1.

De rechtbank vindt dat de staatssecretaris voldoende heeft uitgelegd waarom hij op dit moment de belangen van de bescherming van de samenleving zwaarder vindt wegen dan de belangen van eiser bij het krijgen van een VOG. Er staan meerdere feiten op het strafblad van eiser die niet samen gaan met de functie van buschauffeur.

4.2.

Eiser heeft aangevoerd dat de staatssecretaris geen oog ervoor heeft gehad dat het onder meer gaat om een snelheidsovertreding, en dus geen misdrijf. En dat het dus gaat om een strafbaar feit van relatief lichte aard. De rechtbank volgt dit standpunt niet. Een buschauffeur is verantwoordelijk voor het vervoeren van personen. Verkeersgerelateerde strafbare feiten passen daar niet bij. De rechtbank is het met de staatssecretaris eens dat dit zeker geldt voor het misdrijf van rijden onder invloed, maar ook voor de snelheidsovertreding. In dat verband is relevant dat eiser ook buiten de terugkijktermijn strafbare feiten heeft gepleegd en dat er sprake is van recidive voor rijden onder invloed.

4.3.

Eiser heeft er ook op gewezen dat het hier om twee lichte straffen gaat. De staatssecretaris zegt dat het om twee niet-lichte straffen gaat, maar dat is een vaag criterium. Ook dit punt kan de rechtbank niet volgen. Een geldboete van € 630,- of € 750,- is niet gering. Bij een geringe geldboete denkt de rechtbank meer aan een geldboete van bijvoorbeeld €140,-, zoals eiser ook eerder opgelegd heeft gekregen. Bovendien is de geldboete voor het rijden onder invloed gecombineerd met ontzegging van de rijbevoegdheid voor zes maanden, waardoor deze zeker niet als gering kan worden aangemerkt. Eiser heeft nog opgemerkt dat het niet betekent dat het ernstig is als een geldboete op het JDS staat, omdat dan niemand meer een VOG zou kunnen krijgen. Daarover merkt de rechtbank op dat de staatssecretaris bedoeld heeft te zeggen, zoals ook in het verweerschrift is uitgelegd, dat snelheidsovertredingen onder de 30 km/h niet op het JDS komen, en dat de snelheidsovertreding van eiser, omdat deze wel in het JDS is gekomen, dus niet gering was.

4.4.

De staatssecretaris heeft verder kunnen vinden dat het tijdsverloop sinds de laatste keer dat eiser met justitie in contact is gekomen nog te kort is om te concluderen dat het risico voor de samenleving in voldoende mate is afgenomen. Eiser is immers nog vrij recent voor de aanvraag met justitie in aanraking gekomen, hij is namelijk in juni 2024 nog veroordeeld. Het tijdsverloop van slechts één maand voor de aanvraag van de VOG en zeven maanden voor de beslissing op bezwaar is zeer gering. Ook als de daadwerkelijke pleegdatum in acht moet worden genomen zoals eiser stelt, geldt nog steeds dat die datum niet heel ver in het verleden ligt.

4.5.

Verder heeft de staatssecretaris in de door eiser naar voren gebrachte persoonlijke omstandigheden geen aanleiding hoeven zien om toch die VOG te verlenen. De rechtbank begrijpt dat het eiser zwaar valt dat hij de gemaakte kosten van € 4.100,- moet terugbetalen aan zijn werkgever als hij geen VOG krijgt. Maar de rechtbank is het met de staatssecretaris eens dat dit onvoldoende is voor afgifte van een VOG. Het kan niet zo zijn dat een aangegane betalingsverplichting maakt dat de screening niet goed kan worden uitgevoerd en dat tot afgifte van de VOG moet worden overgegaan. Op de zitting heeft eiser verteld dat hij geleerd heeft van zijn fouten, heel kort geleden vader is geworden en weer op het goede pad zit. Hij heeft de EMA-cursus met succes afgerond, heeft een tijdje werk als host gehad en is druk bezig om nu een baan bij de GVB als buschauffeur te krijgen. De rechtbank vindt het knap dat eiser op het goede pad zit en heeft op de zitting gezien hoe belangrijk het krijgen van een VOG voor eiser is. Maar de rechtbank moet kijken of een beslissing van een bestuursorgaan juridisch te volgen is en kijkt daarbij naar de datum van het bestreden besluit. Zoals de rechtbank hierboven heeft uitgelegd is dat het geval en kan de rechtbank daarom het standpunt van de staatssecretaris volgen dat het belang van het beschermen van de samenleving in dit geval zwaarder weegt dan het persoonlijke belang van eiser. Daarom slaagt de beroepsgrond van eiser niet.

De rechtbank verklaart beroep ongegrond.

Deze uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 20 april 2026 door mr. V.F.J. Bernt, rechter, in aanwezigheid van mr. L. Kooring, griffier.

Een afschrift van dit proces-verbaal is verzonden aan partijen op: