Arbeidsrecht

Ontbinding arbeidsovereenkomst afgewezen.

Rechtbank Amsterdam, 22 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 22 oktober 2026 heeft de Rechtbank Amsterdam in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over arbeidsrecht.

Instantie
Rechtbank Amsterdam
Zittingsplaats
Amsterdam
Datum uitspraak
22 oktober 2026
Datum publicatie
2 november 2026
Zaaknummer
12236102 EA VERZ 26-593
Rechtsgebied
Civiel recht Arbeidsrecht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBAMS:2026:10773
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Ontbinding arbeidsovereenkomst afgewezen.

Uitspraak

RECHTBANK AMSTERDAM

Civiel recht

Kantonrechter

Zaaknummer / rekestnummer: 12236102 \ EA VERZ 26-593

Beschikking van 22 oktober 2026

in de zaak van

STICHTING HOTELSCHOOL DEN HAAG,

te 's-Gravenhage,

verzoekende partij,

verwerende partij in het (voorwaardelijk) tegenverzoek,

hierna te noemen: HTH,

gemachtigde: mr. C. de Bruin,

tegen

[verweerder] ,

te [woonplaats],

verwerende partij,

verzoekende partij in het (voorwaardelijk) tegenverzoek,

hierna te noemen: [verweerder],

gemachtigde: mr. S.K. Lang.

1 De procedure

1.1.

HTH heeft op 19 mei 2026 een verzoekschrift, met bijlagen, ingediend om de arbeidsovereenkomst tussen partijen te ontbinden. [verweerder] heeft een verweerschrift en (voorwaardelijke) tegenverzoeken, met bijlagen, ingediend.

1.2.

Op 24 september 2026 heeft een mondelinge behandeling plaatsgevonden. Voorafgaand aan de mondelinge behandeling hebben partijen aanvullende stukken ingediend. Namens HTH zijn verschenen [naam 1] ([functie 1], hierna: [naam 1]), [naam 2] ([functie 2], hierna: [naam 2]) en
[naam 3] ([functie 3]), bijgestaan door de gemachtigde. [verweerder] is in persoon verschenen, vergezeld door zijn partner en dochter, bijgestaan door de gemachtigde. Partijen hebben hun standpunten toegelicht, de gemachtigden mede aan de hand van pleitaantekeningen, en vragen beantwoord. De griffier heeft daarvan aantekeningen gemaakt. Na verder debat is beschikking gevraagd en is een datum voor beschikking bepaald.

2 De feiten

2.1.

[verweerder], geboren [geboortedag] 1964, is sinds 1 maart 2015 in dienst bij HTH. [verweerder] vervult de functie van [functie 4] tegen een salaris van € 9.498,93 bruto per maand exclusief emolumenten. Op de arbeidsovereenkomst is de cao voor het Hoger Beroepsonderwijs (hierna: cao) van toepassing.

2.2.

[verweerder] geeft in zijn functie leiding aan het [onderdeel] van HTH, maakt deel uit van het HTH-management team en is lector.

2.3.

[naam 1] is sinds oktober 2023 decaan en lid van het College van Bestuur (hierna: CvB) van HTH. [naam 1] is als lid van het CvB verantwoordelijk voor het [onderdeel] binnen HTH en direct leidinggevende van [verweerder].

2.4.

Op 6 december 2024 heeft [verweerder] zich ziekgemeld. [verweerder] is in januari 2025 gestart met zijn re-integratie.

2.5.

In januari 2025 hebben [verweerder] en [naam 1] afgesproken dat [verweerder] de functioneringsgesprekken met zijn team zou uitstellen vanwege de medische beperkingen van [verweerder]. Wel is afgesproken dat [verweerder] een functioneringsgesprek met [naam 4] (hierna: [naam 4]) zou voeren omdat deze medewerker moest worden aangesproken op zijn functioneren.

2.6.

In februari 2025 heeft het functioneringsgesprek tussen [verweerder] en [naam 4] plaatsgevonden. Na het functioneringsgesprek heeft [naam 4] een melding van ongewenst gedrag door [verweerder] ingediend. Volgens hem zou sprake zijn van discriminatie en machtsmisbruik door [verweerder]. In maart en april 2025 heeft HTH onderzoek gedaan naar de ingediende klacht. Na het onderzoek is geconcludeerd dat de klacht ongegrond was.

2.7.

Op 10 april 2025 heeft [verweerder] de bedrijfsarts bezocht. De bedrijfsarts heeft onder meer het volgende geconcludeerd:

“(…) Er is nog sprake van beperkingen op het gebied van concentratie, omgaan met veelvuldige werkdruk/deadlines en verminderde energie. Mede hierdoor is hij op dit moment beperkt voor zelf autorijden. Behandeling / controle in de medische sector is gaande.

Ik heb begrepen dat de problemen op het werk, namelijk communicatie problemen met zijn leidinggevende en een conflict met een collega, hebben bijgedragen aan zijn huidige beperkingen. Ik heb ook begrepen dat gesprekken om de conflictsituatie op te lossen zijn gaande. (…)”

2.8.

Op 13 mei 2025 heeft een gesprek plaatsgevonden tussen [naam 1], [naam 5] ([functie 5] van het CvB) en [verweerder] in het bijzijn van [naam 6] (externe vertrouwenspersoon, hierna: [naam 6]). Tijdens dit gesprek heeft [verweerder] onder andere laten weten dat hij behoefte had aan erkenning.

2.9.

Bij brief van 26 mei 2025 heeft [naam 1], onder meer, het volgende aan [verweerder] geschreven:

“As discussed during the meeting, we formally confirm that you have been acquitted of the undesirable behavior claim made against your person. There were no grounds for the allegations brought against you for bullying or discrimination by employee [naam 4].

Als, we would like to confirm that your actions leading up to and during the Midyear interview with [naam 4] were compliant with the procedures within HTH.”

2.10.

Op 2 juli 2025 heeft de bedrijfsarts geconcludeerd dat sprake is van voorzichtige verbetering in de algehele conditie, maar dat er tegelijkertijd nog merkbare beperkingen zijn, met name in het omgaan met veelvuldige werkdruk, deadlines of onverwachte situaties en het omgaan met emoties. Daarnaast heeft [verweerder] nog verminderde energie en uithoudingsvermogen.

2.11.

Op 4 juli 2025 heeft op verzoek van [verweerder] een gesprek plaatsgevonden tussen [naam 1] en [naam 6] over het verloop en de afhandeling van de klachtprocedure en het herstel van de werkrelatie.

2.12.

Op 7 juli 2025 heeft het beoordelingsgesprek 2024-2025 van [verweerder] plaatsgevonden tussen [naam 1] en [verweerder]. Tijdens dit gesprek heeft [verweerder] laten weten dat hij zich in de steek gelaten voelde door HTH en [naam 1] in de kwestie met [naam 4]. Daarnaast had [verweerder] erkenning en waardering voor zijn inzet gemist. [naam 1] heeft zijn excuses voor de fouten die zijn gemaakt bij de afhandeling van de klacht van [naam 4] nogmaals bevestigd. Verder heeft [naam 1] onder meer gewezen op de leiderschapskwaliteiten van [verweerder], met name de manier van werken en communicatie. Het beoordelingsverslag wordt als volgt afgesloten:

“(…) Als actiepunt spreken we af dat je je gaat verbeteren op het vlak van samenwerken. Samen met HR gaan we kijken hoe we je hierbij kunnen helpen. Ik wens je een fijne zomer, hoop dat je herstel voorspoedig doorzet en werk in het komende academisch jaar graag met je verder.”

2.13.

Bij e-mail van 10 juli 2025 heeft [verweerder] aan [naam 1] onder meer het volgende geschreven:

“(…) Begin dit jaar hebben wij de mogelijke inzet van een interim manager tijdens mijn ziekte besproken. Wij hebben toen op 30 januari prioriteiten afgestemd die ik binnen de belastbaarheid aangegeven door de bedrijfsarts nog wel kon doen.

Onderstaande valt hier niet onder. Ik merk dat jij verwachtingen hebt buiten de destijds afgesproken werkzaamheden. Ik voel me hierdoor onder druk staan om over mijn medische grenzen te gaan.

Daarnaast is het duidelijk geworden dat EuroCHRIE veel meer tijd en energie vergt dan ik destijds had kunnen verwachten.

Helaas moet ik je daarom vragen de optie van de inzet van een interim manager toch opnieuw te overwegen. (…)”

2.14.

Bij e-mail van 30 juli 2025 heeft [verweerder] aan [naam 1] laten weten dat hij het beoordelingsformulier niet kan accorderen. Hij heeft onder meer het volgende geschreven:

“(…) Zoals uitgebreid uiteengezet in mijn weerwoord, dat jullie hieronder aantreffen, is de beoordeling gebaseerd op aantoonbare feitelijke onjuistheden en onvolledige informatie. Op meerdere cruciale punten is deze in strijd met de beginselen van goed werkgeverschap, onder meer door het onvoldoende meewegen van de context van mijn arbeidsongeschiktheid en het aanvoeren van reeds als ongegrond beoordeelde beschuldigingen. (…)”

2.15.

[naam 1] heeft daarop bij e-mail van 15 augustus 2025 geantwoord dat hij [verweerder] de volgende week laten weten hoe zij hiermee verder gaan.

2.16.

Op 19 augustus 2025 heeft [verweerder] zich volledig ziekgemeld.

2.17.

Op 27 augustus 2025 heeft de bedrijfsarts, naast de opbouw van aangepast werk, geadviseerd om met elkaar in gesprek te blijven over de knelpunten op het werk om samen de huidige werksituatie te verbeteren en om zo nodig daarbij de hulp van een interne of externe partij in te schakelen waarin werkgever en werknemer vertrouwen hebben.

2.18.

Bij e-mail van 8 september 2025 heeft [naam 1] aan [verweerder] onder meer het volgende geschreven:

“(…) Met betrekking tot je opmerkingen voer het beoordelingsgesprek: dank voor je uitgebreide en nauwkeurige feedback. Een nieuw beoordelingsgesprek komt er niet, maar ik zal jouw opmerkingen toevoegen aan de personeelsdossier. Wel wil ik graag met je bespreken, wat jij nodig hebt en hoe ik je kan ondersteunen om je stijl van leiding geven en samenwerking met anderen verder te ontwikkelen tot het niveau dat wij binnen HTH van al onze managers verwachten.
(…)

Ik vind het belangrijk om binnenkort samen te spreken, zowel over je re-integratie als over de punten die jou bezighouden rondom mijn beoordeling en onze samenwerking. Daarbij volg ik het advies van de bedrijfsarts om dit gesprek met begeleiding te voeren. Ik zal je binnenkort twee of drie opties voorleggen voor een gespreksbegeleiders, waaruit jij dan een keuze kunt maken. (…)”

2.19.

Op 25 september 2025 hebben [verweerder] en de managementassistente van [naam 1] per e-mail gecorrespondeerd. Daarbij is [verweerder] uitgenodigd voor een gesprek met [naam 1]. [verweerder] heeft daarop geantwoord dat hem door [naam 1] was gevraagd een mediator voor te stellen en dat pas daarna een gesprek zou worden ingepland.

2.20.

[naam 1] heeft de teamleden van het team van [verweerder] bij e-mail van 26 september 2025 verzocht om alle communicatie via [naam 1] te laten lopen.

2.21.

Op 8 oktober 2025 heeft de bedrijfsarts geconcludeerd dat de beperkingen verband houden met de onenigheid op het werk. Zij heeft partijen geadviseerd om met een erkende mediator in gesprek te gaan over de knelpunten op het werk.

2.22.

Van november 2025 tot en met februari 2026 hebben [verweerder] en [naam 1] een mediationtraject doorlopen.

2.23.

Op 10 december 2025 heeft tussen [verweerder] en [naam 1] een overleg plaatsgevonden over de uitbreiding van de re-integratietaken van [verweerder].

2.24.

In december 2025 heeft een arbeidsdeskundig onderzoek plaatsgevonden. De arbeidsdeskundige heeft geadviseerd om het eigen werk passend te maken door de uren geleidelijk op te bouwen met behulp van een logboek en om spoor 2 van start te laten gaan omdat [verweerder] op dat moment nog geen 65% van zijn loonwaarde had.

2.25.

Vanaf januari 2026 heeft HR de re-integratiegesprekken met [verweerder] overgenomen van [naam 1].

2.26.

Bij e-mail van 9 januari 2026 heeft [naam 2] namens HTH aan de gemachtigde van [verweerder] onder meer het volgende geschreven:

“(…) Hotelschool The Hague(HTH) heeft een tijdelijke oplossing gevonden om de re-integratie in spoor 1 voort te zetten. Zo werkt de heer [verweerder] vanuit huis en rapporteert niet aan de heer [naam 1]. Helaas is ondanks alle inspanning in de mediation om de relatie te normaliseren tussen de heer [naam 1] en de heer [verweerder], dit niet gelukt. De tijdelijke werkwijze is voor de langere termijn niet houdbaar en de HTH zal dan ook onderzoeken of er andere passende plekken binnen de organisatie zijn om de re-integratie spoor 1 voort te zetten. De heer [naam 1] heeft in dat kader dus niet aangegeven dat spoor 1 zal worden beëindigd. Wel heeft de heer [naam 1] laten weten dat een terugkeer op de huidige positie waarbij de heer [verweerder] aan hem moet rapporteren en samenwerken wat betreft de heer [naam 1] geen optie meer is. De verhouding is dusdanig verstoord dat dit niet meer goed komt. (…)”

2.27.

Op 18 maart 2026 heeft de bedrijfsarts geconcludeerd dat de prognose gunstig is en dat de verwachting is dat [verweerder] binnen ongeveer drie tot vier weken weer grotendeels tot geheel belastbaar zou zijn voor zijn eigen werk.

2.28.

Op 15 april 2026 heeft tussen [naam 2] en [verweerder] het laatste re-integratiegesprek plaatsgevonden. Tijdens dit gesprek heeft [naam 2] meegedeeld dat [verweerder] volledig hersteld gemeld zal worden en dat de re-integratie is afgerond. Daarnaast heeft zij laten weten dat [verweerder] zal worden geschorst.

2.29.

Bij brief van 17 april 2026 is de schorsing aan [verweerder] bevestigd. In de brief staat onder meer het volgende:

“(…) Zoals u op 15 april ook mondeling is aangegeven, start de Hotelschool op korte termijn een ontbindingsprocedure ter beëindiging van uw arbeidsovereenkomst wegens een ernstig en duurzaam verstoorde arbeidsverhouding met uw leidinggevende de heer [naam 1], tevens de Dean en lid van het College van Bestuur van de Hotelschool. Hierdoor is het niet mogelijk dat u uw functie uitoefent. Recent hebben zich ook een aantal voorvallen voorgedaan; het eigenmachtig starten van een onderzoek (het revenue management onderzoek), het omzeilen van uw leidinggevende, het zich ten onrechte beroepen op verleende toestemming van uw leidinggevende voor het starten van het voornoemde onderzoek en het aanleveren van incorrecte data voor het PD programma en subsidie aanvraag hiervan, waar uw leidinggevende niet van op de hoogte was. Naast het feit dat dit treffende voorbeelden zijn van hoe zaken misgaan wanneer het onderlinge vertrouwen en de samenwerking ontbreken, hebt u dit ook tegen alle werkafspraken ingedaan, waarmee ook de instructies van de Hotelschool niet worden opgevolgd en worden genegeerd.

(…)

De schorsing geldt in beginsel voor ten hoogste drie maanden. (…)”

2.30.

[verweerder] heeft beroep ingesteld tegen de schorsing bij de commissie van beroep van het hoger onderwijs. De zitting vindt plaats op 3 november 2026.

2.31.

Bij brief van 17 september 2026 is [verweerder] voor een tweede keer geschorst op basis van dezelfde gronden als de eerste schorsing, aangevuld met het volgende:

“(…) Daar komt bij dat u gedurende de schorsingsperiode externe samenwerkingspartners van Hotelschool The Hague heeft geïnformeerd over uw schorsing, wat reputatieschade voor Hotelschool The Hague heeft opgeleverd.

Ook hebben wij geconstateerd dat u uzelf via de website [internetsite] aanbiedt voor het verrichten van diverse diensten, naar waarschijnlijkheid als opdrachtnemer. Op grond van het artikel E-4 cao-hbo 2026 bent u verplicht de omvang en inhoud van aan uw werk en professionaliteit gerelateerde nevenwerkzaamheden melden. Dit hebt u nagelaten. Bovendien gebruikt u een video van de Hotelschool The Hague ‘Conference organization and promotion (2024)’ zonder voorafgaande toestemming van Hotelschool The Hague op uw eigen site. Datzelfde geldt voor de ‘selected research reports’ op uw site. (…)”

3. Het verzoek, het verweer en het tegenverzoek

3.1.

HTH verzoekt de arbeidsovereenkomst met [verweerder] te ontbinden vanwege een verstoorde arbeidsverhouding. HTH legt hieraan, samengevat, ten grondslag dat [verweerder] gedurende langere tijd is aangesproken op zijn houding en gedrag, maar dat verbetering uitbleef. Ondanks gesprekken, schriftelijke feedback, het voorstel tot een bemiddelinggesprek en de mediation is geen duurzame verbetering of werkbare basis voor verdere samenwerking ontstaan. Volgens HTH heeft [verweerder] na het beoordelingsgesprek van 2025 het merendeel van zijn werkzaamheden neergelegd, sloeg hij uitnodigingen van [naam 1] om in gesprek te gaan af, trok hij zich terug uit de organisatie van EuroCHRIE zonder enig overleg met [naam 1] en legde hij zijn managementtaken zonder enig overleg met [naam 1] of het team neer. De mediation heeft de relatie tussen [verweerder] en [naam 1] niet genormaliseerd. Verder hebben zich verschillende incidenten voorgedaan die de verstoorde relatie bevestigen.

3.2.

[verweerder] voert verweer en concludeert tot afwijzing van het verzoek met veroordeling van HTH tot betaling van de daadwerkelijk gemaakte proceskosten. Daarnaast verzoekt [verweerder] wedertewerkstelling en rehabilitatie op straffe van verbeurte van een dwangsom. Voor het geval de arbeidsovereenkomst toch wordt ontbonden, verzoekt [verweerder] om toekenning van een billijke vergoeding en betaling van de transitievergoeding met nevenverzoeken.

3.3.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.

4 De beoordeling

het verzoek

4.1.

Het gaat in deze zaak om de vraag of de arbeidsovereenkomst tussen partijen moet worden ontbonden.

4.2.

Naar het oordeel van de kantonrechter is onvoldoende vast komen te staan dat HTH in strijd met artikel 21 Rv essentiële voor de beslissing van belang zijnde feiten onvermeld heeft gelaten en aldus de kantonrechter onjuist en onvolledig heeft voorgelicht, zoals [verweerder] heeft bepleit.

Opzegverbod tijdens ziekte

4.3.

HTH heeft [verweerder] op 15 april 2026 beter gemeld, onder verwijzing naar het advies van de bedrijfsarts van 18 maart 2026. Daarbij heeft zij toegelicht dat de bedrijfsarts voorafgaand aan het gesprek van 15 april 2026 heeft bevestigd dat er geen medische beperkingen meer bestonden en [verweerder] volledig arbeidsgeschikt was. [verweerder] voert aan dat hij op het moment van indienen van het ontbindingsverzoek nog ziek was. Hoewel [verweerder] tweemaal tevergeefs een deskundigenoordeel bij het UWV heeft aangevraagd, heeft hij niet met stukken onderbouwd dat hij op dat moment nog ziek was. De kantonrechter gaat daarom uit van de herstelmelding van 15 april 2026. Daarmee is niet gebleken dat het opzegverbod tijdens ziekte van artikel 7:670 lid 1 van het Burgerlijk Wetboek (BW) aan een ontbinding in de weg staat.

Redelijke grond

4.4.

Een arbeidsovereenkomst kan alleen worden ontbonden als daar een redelijke grond voor is. In de wet is bepaald wat een redelijke grond is. Ook is voor ontbinding vereist dat herplaatsing van de werknemer binnen een redelijke termijn niet mogelijk is of niet in de rede ligt.

4.5.

De kantonrechter oordeelt dat er geen sprake is van de door HTH aangevoerde g- grond voor ontbinding van de arbeidsovereenkomst. Dat wordt als volgt toegelicht.

4.6.

HTH heeft aangevoerd dat de arbeidsrelatie tussen [verweerder] en HTH al geruime tijd onder druk staat. Volgens HTH heeft [naam 1] [verweerder] tijdens meerdere overleggen in 2024 en 2025 herhaaldelijk aangesproken op zijn houding en gedrag, maar werd de feedback door [verweerder] meestal weersproken, afgewezen of gerelativeerd. [verweerder] betwist echter dat hij hierop is aangesproken. Dat volgt ook niet uit de overgelegde stukken, zodat daarvoor onvoldoende aanknopingspunten bestaan. Als die gesprekken al hebben plaatsgevonden, ligt het meer voor de hand om daarin signalen van mogelijk disfunctioneren te zien dan van een verstoorde arbeidsverhouding. Wel staat vast dat [verweerder] zich tijdens het onderzoek naar de klacht van [naam 4] niet erkend heeft gevoeld, maar daarvoor heeft HTH in haar brief van 26 mei 2025 (zie hiervoor 2.9.) excuses aangeboden. Dit heeft [naam 1] tijdens het beoordelingsgesprek op 7 juli 2025 (zie hiervoor 2.12) nogmaals bevestigd, zodat die kwestie als afgedaan moet worden beschouwd.

4.7.

Volgens HTH stond de relatie verder onder druk omdat [verweerder] als gevolg van het beoordelingsgesprek van 2025 het merendeel van zijn werkzaamheden heeft neergelegd, uitnodigingen van [naam 1] om in gesprek te gaan heeft afgeslagen, zich zonder enig overleg met [naam 1] uit de organisatie van EuroCHRIE heeft teruggetrokken en zijn managementtaken zonder enig overleg met [naam 1] of het team heeft neergelegd. Dit heeft [verweerder] weersproken en blijkt niet uit de stukken. Wel is op basis van de overgelegde stukken duidelijk dat [verweerder] zich tijdens zijn re-integratie door [naam 1] onder druk voelde staan om over zijn medische grenzen te gaan en dat hij het niet eens was met het beoordelingsformulier. Partijen zijn vervolgens een mediationtraject gestart. HTH stelt dat de mediation was gericht op herstel van de samenwerking tussen [verweerder] en [naam 1], terwijl [verweerder] aanvoert dat deze is ingezet vanwege het vastlopen van de re-integratie. [verweerder] betwist dat de mediation is mislukt en voert ter ondersteuning daarvan aan dat hij na afloop ook weer met zijn re-integratie is gestart. Volgens HTH heeft de mediation echter niet geleid tot herstel van vertrouwen of tot een voldoende werkbare basis voor verdere samenwerking tussen [naam 1] en [verweerder]. Partijen hebben kennelijk een verschillende beleving hebben van wat in en rond het mediationtraject is gebeurd. Tegen die achtergrond heeft HTH onvoldoende over het voetlicht weten te brengen waarom zij na de mediation terwijl [verweerder] nog ziek was tot de conclusie is gekomen dat van een duurzame samenwerking geen sprake meer kon zijn, te meer omdat [naam 1] voorafgaand aan de mediation in juli 2025 nog had laten weten graag met [verweerder] samen verder te willen werken (zie hiervoor 2.12) en hij ook op 8 september 2025 nog van verdere samenwerking uitging (zie hiervoor 2.18).

4.8.

Vervolgens mocht [verweerder] zijn taken niet verder uitbreiden, omdat dat contact met [naam 1] zou vergen, waardoor zijn terugkeer in de functie feitelijk werd geblokkeerd. Nadat HTH [verweerder] op 15 april 2026 beter had gemeld, heeft zij hem direct geschorst. De schorsing is op 14 juli 2026 geëindigd, maar HTH heeft op 17 september 2026 een nieuwe schorsing opgelegd. De schorsing is naar het oordeel van de kantonrechter onterecht opgelegd. HTH heeft onvoldoende onderbouwd dat er op dat moment sprake was van een ernstig en duurzaam verstoorde arbeidsverhouding met [naam 1]. Ook de andere door HTH aan de schorsing gelegde verwijten kunnen de schorsing niet dragen. Zo is ten aanzien van het starten van het Revenue Management-onderzoek, mede gelet op het re-integratiegesprek van 10 december 2025 en de re-integratielogboeken van [verweerder], niet duidelijk geworden of [naam 1] daarvan daadwerkelijk niet op de hoogte was. Juist omdat [verweerder] dit onderzoek in zijn re-integratielogboeken heeft opgenomen die met HR zijn gedeeld, kan niet worden gezegd dat dit handelen onaanvaardbaar is. Hetzelfde geldt voor de kwestie rondom het PD-subsidietraject. HTH heeft gelet op de gemotiveerde betwisting van [verweerder] onvoldoende onderbouwd dat [verweerder] [naam 1] daarbij bewust heeft omzeild. Ook verder is niet gebleken dat [verweerder] [naam 1] heeft omzeild of genegeerd. Ten aanzien van de overige gronden heeft HTH onvoldoende onderbouwd dat deze een schorsing noodzakelijk maken. [verweerder] heeft gemotiveerd betwist dat hij een bedrijf heeft opgestart of nevenwerkzaamheden heeft verricht. Ook heeft hij de video, nadat hij daarop was aangesproken, direct van zijn website verwijderd.

4.9.

Uit het voorgaande volgt dat het vooral HTH is geweest die tijdens de ziekte van [verweerder] zich op het standpunt is gaan stellen dat sprake is van een duurzame verstoorde verhouding, dat als voldongen feit is gaan aannemen en daarnaar is gaan handelen. [verweerder] heeft desgevraagd uitdrukkelijk verklaard zijn dienstverband bij HTH te willen voortzetten, ook na alles wat er tot op heden is gebeurd en er vertrouwen in te hebben dat hij op zakelijk niveau kan samenwerken met [naam 1]. De kantonrechter acht de door HTH eenzijdig ervaren verstoorde arbeidsverhouding onvoldoende voor het oordeel dat van HTH in redelijkheid niet mag worden verwacht de arbeidsovereenkomst voort te zetten.

4.10.

De conclusie is dat de arbeidsovereenkomst niet zal worden ontbonden. Het verzoek van HTH daartoe zal dan ook worden afgewezen.

(voorwaardelijke) tegenverzoeken

4.11.

Nu de arbeidsovereenkomst niet wordt ontbonden, wordt niet toegekomen aan de voorwaardelijke tegenverzoeken van [verweerder].

Wedertewerkstelling

4.12.

Omdat geen sprake is van een redelijke opzeggrond en HTH de schorsing onterecht heeft opgelegd, dient HTH [verweerder] toe te laten tot het eigen werk. HTH heeft aangevoerd dat de kantonrechter niet bevoegd is daarover een beslissing te nemen, omdat over de schorsing een procedure loopt bij de commissie van beroep voor het hoger onderwijs. Nog daargelaten of dat de bevoegdheid van de kantonrechter beperkt, heeft [verweerder] er terecht op gewezen dat die procedure betrekking heeft op de eerste schorsing en niet op de huidige. Het verzoek van [verweerder] tot wedertewerkstelling wordt daarom toegewezen zoals onder de beslissing wordt vermeld, evenals de verzochte dwangsom.

Rehabilitatie

4.13.

Volgens HTH moet het rehabilitatieverzoek worden afgewezen omdat er bij gebreke van een aantoonbare reputatieschade die aan HTH is toe te rekenen geen rechtens afdwingbare verplichting tot het doen van een dergelijke mededeling bestaat. Dit verweer slaagt niet. In artikel P-4 van de cao is bepaald dat, indien blijkt dat de disciplinaire maatregel ten onrechte is opgelegd, de werkgever voor een passende rehabilitatie van de werknemer zal zorg dragen, tenzij de werknemer te kennen geeft geen rehabilitatie te wensen. [verweerder] is onterecht geschorst en wenst dat hij gerehabiliteerd wordt. HTH moet daarom officieel laten weten dat [verweerder] onterecht geschorst is. [verweerder] heeft er belang bij aan zijn collega’s naar buiten wordt gebracht dat de schorsing onterecht was. De kantonrechter zal het verzoek tot rehabilitatie toewijzen zoals onder de beslissing wordt vermeld. De hierbij verzochte dwangsom wordt eveneens toegewezen.

Vergoeding juridische kosten

4.14.

Het verzoek van [verweerder] om vergoeding van de juridische kosten wordt afgewezen. Een aanspraak op vergoeding van de daadwerkelijke kosten voor rechtsbijstand voorafgaand aan deze procedure kan worden ontleend aan schending door de werkgever van diens verplichting zich als goed werkgever te gedragen (artikel 7:611 BW), in samenhang met artikel 6:96 BW. [verweerder] heeft in zijn verzoek echter geen onderscheid gemaakt tussen de proceskosten en de kosten voor de voorbereiding van deze zaak. Hierdoor is het verzoek om vergoeding van de juridische kosten op deze grondslag onvoldoende onderbouwd.

Proceskosten

4.15.

HTH is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. Voor een veroordeling in de volledige proceskosten bestaat alleen aanleiding in geval van buitengewone omstandigheden, met name van misbruik van procesrecht (HR, 15 september 2017, ECLI:NL:HR:2017:2366). Van dergelijke bijzondere omstandigheden is hier niet gebleken. De proceskosten van [verweerder] worden begroot op:

- salaris advocaat

€

865,00

- nakosten

€

144,00

(plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing)

Totaal

€

1.009,00

5 De beslissing

De kantonrechter

op het verzoek

5.1.

wijst het verzoek tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst af,

op het tegenverzoek

5.2.

veroordeelt HTH om binnen vijf werkdagen na betekening van de beschikking [verweerder] in staat te stellen zijn werkzaamheden als [functie 4] op gebruikelijke wijze, met alle verantwoordelijkheden en bevoegdheden te hervatten, op straffe van verbeurte van een dwangsom van € 250,00 per dag voor iedere dag dat HTH na betekening van dit vonnis in gebreke blijft met voldoening aan deze veroordeling, met een maximum van € 25.000,00,

5.3.

veroordeelt HTH om binnen drie werkdagen [verweerder] te rehabiliteren en daarover aan alle medewerkers van HTH het volgende per e-mail te berichten en aan [verweerder] daarvan een bewijs van verzending te verstrekken, op straffe van verbeurte van een dwangsom van
€ 250,00 per dag voor dag voor iedere dag dat HTH na betekening van dit vonnis in gebreke blijft met voldoening aan deze veroordeling, met een maximum van € 25.000,00:

‘Bij beschikking van de kantonrechter Amsterdam van 22 oktober 2026 is bepaald dat HTH aan alle medewerkers meedeelt dat [verweerder] in de periode 15 april 2026 – 22 oktober 2026 ten onrechte eenzijdig door HTH is verboden zijn werkzaamheden uit te voeren. Hiertoe bestond geen reden of noodzaak. Door het versturen van dit bericht willen wij aan deze beschikking voldoen.

Directie HTH’

op beide verzoeken

5.4.

veroordeelt HTH in de proceskosten van € 1.009,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als HTH niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en de beschikking daarna wordt betekend,

5.5.

verklaart deze beschikking uitvoerbaar bij voorraad,

5.6.

wijst het meer of anders verzochte af.

Deze beschikking is gegeven door mr. A. Sissing, kantonrechter, en in het openbaar uitgesproken op 22 oktober 2026 in tegenwoordigheid van de griffier, mr. M. Hillebrink.

51447