Goederenrecht
De curator heeft in de boedels van de failliete vennootschappen royalty’s voor een tv-format ontvangen. In…
Rechtbank Amsterdam, 4 november 2026
ECLI:NL:RBAMS:2026:10960 · Rechtbank Amsterdam · 4 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-amsterdam/civiel-recht/goederenrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbams-2026-10960
Zaakgegevens
Op 4 november 2026 heeft de Rechtbank Amsterdam in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over goederenrecht.
- Instantie
- Rechtbank AmsterdamRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Amsterdam
- Datum uitspraak
- 4 november 2026
- Datum publicatie
- 6 november 2026
- Zaaknummer
- C/13/779163 / HA ZA 25-1736
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Goederenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- Advocaat
- mr. E. Jagt, mr. V. Terlouw
- ECLI
- ECLI:NL:RBAMS:2026:10960
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
De curator heeft in de boedels van de failliete vennootschappen royalty’s voor een tv-format ontvangen. In 2023 heeft het gerechtshof Amsterdam bepaald dat het gemeenschappelijk auteursrecht op dat format voor de helft van eiseres is en dat zij aanspraak heeft op de helft van de door de curator ontvangen exploitatieopbrengsten. Volgens de curator betekent dit dat eiseres ook voor de helft moet bijdragen in alle door hem en de [gedaagden] voor het tv-format gemaakte kosten. Eiseres is het daarmee niet eens en vordert in deze procedure betaling van de helft van de ontvangen royalty’s van ruim € 1,5 miljoen. In dit tussenvonnis oordeelt de rechtbank dat de curator ruim € 1,3 miljoen uit een van de boedels aan eiseres moet betalen.
Uitspraak
RECHTBANK Amsterdam
Civiel recht
Zaaknummer: C/13/779163 / HA ZA 25-1736
Vonnis van 4 november 2026
in de zaak van
NORDISK BANIJAY AS,
gevestigd in Oslo (Noorwegen),
eisende partij,
hierna te noemen: Nordisk,
advocaat: mr. E. Jagt,
tegen
1 [curator]
in zijn hoedanigheid van (q.q.) curator in de faillissementen van
[gedaagde 1a] B.V. en [gedaagde 1b] B.V.,
kantoorhoudende in [vestigingsplaats] ,
2. [curator],
wonende in [woonplaats] ,
hierna te noemen: de curator,
gedaagde partijen,
advocaat: mr. V. Terlouw.
[gedaagde 1a] B.V. en [gedaagde 1b] B.V. worden hierna ‘ [gedaagde 1a] ’ en [gedaagde 1b] ’ genoemd en samen ‘ [gedaagden] ’.
Waar gaat de zaak over?
De curator heeft in de boedels van [gedaagden] royalty’s voor een tv-format ontvangen. In 2023 heeft het gerechtshof Amsterdam bepaald dat het gemeenschappelijk auteursrecht op dat format voor de helft van Nordisk is en dat zij aanspraak heeft op de helft van de door de curator ontvangen exploitatieopbrengsten. Volgens de curator betekent dit dat Nordisk ook voor de helft moet bijdragen in alle door hem en [gedaagden] voor het tv-format gemaakte kosten. Nordisk is het daarmee niet eens en vordert in deze procedure betaling van de helft van de ontvangen royalty’s van ruim € 1,5 miljoen.
In dit tussenvonnis oordeelt de rechtbank dat de curator ruim € 1,3 miljoen uit de boedel van [gedaagde 1b] aan Nordisk moet betalen. Ook moet de curator opgave doen van de ontvangen exploitatieopbrengsten vanaf eind 2023. Voordat de rechtbank eindvonnis wijst, mogen partijen nog een akte nemen over de ontvangen royalty’s in de boedel van [gedaagde 1a] .
1 De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- de dagvaarding van 14 oktober 2025,
- de akte overlegging producties van Nordisk,
- de conclusie van antwoord, met producties,
- het tussenvonnis van 22 april 2026 waarin een mondelinge behandeling is bepaald,
- de akte overlegging productie van Nordisk,
- de akte houdende overlegging productie van de curator,
- het verkort proces-verbaal van de mondelinge behandeling van 17 september 2026, waarvan de griffier aantekeningen heeft gemaakt.
Daarna is vonnis bepaald.
2 De feiten
Nordisk houdt zich bezig met de ontwikkeling, productie en verkoop van films en televisieseries. [gedaagde 1b] ontwikkelde en produceerde televisieprogramma’s. [gedaagde 1a] hield zich bezig met consultancydiensten voor televisieformats en diensten die eerst door [gedaagde 1b] werden verricht onder de projectnaam ‘ [gedaagde 1a] ’.
Nordisk is producent van het tv-format ‘ [naam tv-format 1] ’ waarin helderzienden onopgeloste moordzaken proberen op te lossen. Vanaf 2004 hebben Nordisk en [gedaagden] gesproken over het geschikt maken van dat format voor de internationale markt. Dit heeft geleid tot het tv-format ‘ [naam tv-format 2] ’ (hierna: het format).
Op 12 april 2006 hebben Nordisk en [gedaagden] een distributieovereenkomst gesloten met RDF Media Limited (hierna: RDF) voor de exploitatie van het format. In deze overeenkomst is bepaald dat Nordisk en [gedaagde 1a] gezamenlijk 75% van de royalty’s ontvangen. Op 19 januari 2012 heeft Zodiak Rights Limited (hierna: Zodiak) de distributie van RDF overgenomen.
[gedaagde 1a] heeft voor de distributie van het format royalty-overzichten aan Nordisk gestuurd, waarin zij aan Nordisk heeft gevraagd om 50% van de ontvangen royalty’s te factureren. Nordisk heeft tot eind 2013 de helft van de royalty’s van [gedaagde 1a] ontvangen.
Op 17 november 2015 is [gedaagde 1b] en op 1 december 2015 is [gedaagde 1a] failliet verklaard. De curator is in beide faillissementen benoemd. De royalty’s zijn vanaf de data van faillissement in de boedels van [gedaagde 1b] en [gedaagde 1a] ontvangen.
Op 26 juli 2016 heeft Nordisk de curator laten weten dat zij het mede-eigendom van het format heeft en haar vordering ingediend. De curator heeft de vordering betwist omdat volgens hem het mede-eigendom van Nordisk niet zou vaststaan. Nordisk heeft uiteindelijk een procedure aanhangig gemaakt.
Op 14 juni 2017 heeft de curator de aan Zodiak verleende distributierechten per 2 april 2016 verleend aan Banijay Rights Limited (hierna: Banijay).
Op 7 november 2023 heeft het gerechtshof Amsterdam uitgesproken dat:
i. i) het gemeenschappelijk auteursrecht op het format voor 50% toekomt aan Nordisk,
ii) de curator inbreuk heeft gemaakt op het auteursrecht door het format te exploiteren,
iii) de curator onrechtmatig ten opzichte van Nordisk heeft gehandeld door het format zonder haar toestemming te exploiteren,
iv) Nordisk recht heeft op 50% van de door [gedaagde 1b] , [gedaagde 1a] en de curator gerealiseerde exploitatieopbrengsten,
v) de vordering van Nordisk op de curator tot schadevergoeding door de auteursrechtinbreuk en het onrechtmatig handelen een boedelschuld is.
Ook heeft het gerechtshof bevolen dat de curator:
vi) de overdracht van het auteursrecht en het aangaan van overeenkomsten voor exploitatie van het format zonder toestemming van Nordisk staakt en gestaakt houdt,
vii) binnen 4 weken na het arrest aan Nordisk een door een accountant gecontroleerde opgave doet van alle opbrengsten van het format vanaf 2014 tot 7 november 2023.
Op 11 juli 2024 heeft de curator een accountantsrapport van 6 juni 2024 aan Nordisk gestuurd. Omdat in dat rapport niet alle exploitatieopbrengsten waren verwerkt, heeft Nordisk om een nieuw rapport gevraagd. Uit het nieuwe accountantsrapport van 12 februari 2025 volgt dat Nordisk een pre-faillissementsvordering van € 539.544 op de boedels van [gedaagde 1b] en [gedaagde 1a] heeft en een boedelvordering heeft van € 1.598.578. Nordisk heeft de curator op 14 februari 2025 laten weten dat zij zich hierin kan vinden.
Op 4 maart 2025 heeft de curator het standpunt ingenomen dat Nordisk voor de helft moet bijdragen in de uitgaven voor het format vanaf 2004 van ruim € 3 miljoen plus nog vast te stellen kosten, en dat deze bijdrage wordt verrekend met de door de boedels aan Nordisk te betalen royaltyontvangsten.
3 Het geschil
Nordisk vordert in deze procedure dat de rechtbank, uitvoerbaar bij voorraad,
Ten aanzien van de curator in zijn hoedanigheid als curator van [gedaagden] (q.q.)
I. de curator veroordeelt tot betaling aan Nordisk van 50% van de opbrengsten van het format die zijn ontvangen na aanvang van de faillissementen van [gedaagden] , in ieder geval € 1.598.578, met wettelijke rente van in ieder geval € 398.484,92,
II. de curator veroordeelt tot betaling aan Nordisk van buitengerechtelijke kosten van € 41.306,50,
III. de curator veroordeelt in de proceskosten, te begroten op het dubbele van het liquidatietarief,
IV. de curator beveelt om binnen 4 weken na het vonnis een door een accountant goedgekeurde opgave te doen van alle opbrengsten van het format vanaf 7 november 2023, op straffe van een aan Nordisk te betalen dwangsom € 5.000 per dag dat de curator in strijd handelt met dit bevel, met een maximum van € 100.000.
Ten aanzien van de curator in privé (pro se)
V. voor recht verklaart dat de curator pro se onrechtmatig heeft gehandeld ten opzichte van Nordisk bij de uitoefening van zijn taak als curator en dat hij gehouden is de als gevolg daarvan geleden schade aan Nordisk te vergoeden,
VI. de curator pro se veroordeelt tot betaling aan Nordisk van de hiervoor onder sub I tot en met II genoemde bedragen, en de onder sub IV genoemde dwangsom, voor zover de boedels van [gedaagden] voor deze betalingen ontoereikend zijn,
VII. de curator pro se veroordeelt tot betaling aan Nordisk van haar pre-faillissementsvordering van € 539.544, vermeerderd met wettelijke rente tot € 14.905 voor zover de boedels van [gedaagden] voor deze betaling ontoereikend zijn.
De curator voert verweer en concludeert tot niet-ontvankelijkheid van Nordisk en tot afwijzing van haar vorderingen, met uitvoerbaar bij voorraad te verklaren veroordeling van Nordisk in de proceskosten, met rente.
Volgens de curator moet Nordisk bijdragen in de helft van de door [gedaagde 1b] en [gedaagde 1a] vanaf 2004 gemaakte uitgaven voor het format. Deze bijdrage wordt verrekend met de aan Nordisk te betalen ontvangsten van € 1.598.578. Volgens Nordisk heeft de curator geen verrekenbare tegenvordering omdat a) de vordering van de curator grotendeels is verjaard, b) de curator geen beroep toekomt op verrekening, c) het voor partijen duidelijk was dat zij hun eigen kosten zouden dragen, d) de kosten niet bevoegd ten behoeve van de gemeenschap zijn gemaakt, e) de tegenvordering van de curator onvoldoende is onderbouwd en feitelijke grondslag mist en f) de curator zijn rechten heeft verwerkt.
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, verder ingegaan.
4 De beoordeling
Nordisk is ontvankelijk in haar vorderingen
Volgens de curator is Nordisk niet-ontvankelijk in haar vorderingen omdat zij niet dezelfde partij is als in de procedure bij het gerechtshof, te weten Nordisk TV & Film AS. De rechtbank volgt de curator hierin niet. Uit het door Nordisk overgelegde uittreksel uit het handelsregister volgt dat zij een naamswijziging heeft ondergaan. Nordisk heeft tijdens de zitting toegelicht dat de wijziging heeft plaatsgevonden vanwege de overname door Banijay. Het handelsregisternummer in het uittreksel komt overeen met dat van Nordisk in de distributieovereenkomst met RDF. Ook is het nummer in het uittreksel gelijk aan het handelsregisternummer van Nordisk dat in de dagvaarding in eerste aanleg is vermeld. Die dagvaarding heeft uiteindelijk geleid tot het arrest van 7 november 2023 van het gerechtshof. Dit betekent dat Nordisk dezelfde partij is als de vennootschap in de procedure bij het gerechtshof en dat zij in deze procedure ontvankelijk is in haar vorderingen.
De vordering tegen de curator q.q.
Moet Nordisk bijdragen in door [gedaagden] en de curator gemaakte kosten?
Partijen zijn het erover eens dat de helft van de in de boedels van [gedaagden] ontvangen royalty’s vanaf data faillissement tot 7 november 2023 € 1.598.578 bedraagt. Partijen verschillen van mening of Nordisk op grond van artikel
3:172 BW voor de helft moet bijdragen in de door [gedaagden] en de curator voor het format gemaakte kosten vanaf 2004. De rechtbank is van oordeel dat dit niet zo is, omdat, voor zover al is gebleken dat dit kosten zijn voor behoud en instandhouding van het format, deze uitgaven niet bevoegd ten behoeve de gemeenschap zijn gedaan.
Op grond van artikel 3:172 BW dragen deelgenoten die een zaak in gemeenschappelijk eigendom hebben bij tot de uitgaven die voortvloeien uit handelingen die bevoegd ten behoeve van de gemeenschap zijn verricht. Daarbij moet het gaan om handelingen verricht voor onderhoud en instandhouding van het gemeenschappelijk goed. Deze kunnen door ieder van de deelgenoten zo nodig zelfstandig kunnen worden verricht als ingrijpen zo urgent is dat er geen gelegenheid is de andere deelgenoot te raadplegen (artikel 3:170 lid 1 BW). Voor het overige vindt het beheer plaats door de deelgenoten samen, behalve als een regeling anders bepaalt (artikel 3:170 lid 2 BW).
De curator en [gedaagden] hebben de uitgaven niet bevoegd gedaan
Volgens de curator bestaan de uitgaven voor het format waarin Nordisk voor de helft moet bijdragen uit:
a. a) ontwikkelingskosten (salaris en freelancevergoedingen),
b) exploitatiekosten tot faillietverklaringen (salaris en freelancevergoedingen),
c) distributievergoeding van 25%,
d) managementvergoeding voor de bestuurder ( [naam] ),
e) salariskosten van de curator voor de voortgezette exploitatie.
De managementvergoeding onder d) is aan [naam] betaald uit hoofde van een door de curator met hem gesloten managementovereenkomst. De salariskosten van de curator zien op zowel de exploitatie als de verkoopinspanningen.
De rechtbank oordeelt allereerst dat voor alle door de curator opgevoerde kosten niet is gebleken dat deze bevoegd zijn gemaakt en Nordisk om die reden daarin niet hoeft bij te dragen. Nordisk is voor het doen van die uitgaven niet geraadpleegd en heeft daarmee niet ingestemd. Niet gebleken is dat dit kosten zijn die niet konden worden uitgesteld.
Daar komt het volgende bij. De kosten onder a) en b) zijn nooit geadministreerd maar door de curator achteraf geschat. Ontwikkelkosten (a) zijn bovendien geen kosten voor instandhouding of behoud en voor de exploitatiekosten (b-e) over een periode van ruim
20 jaar heeft de curator onvoldoende onderbouwd dat die nodig waren voor behoud of instandhouding van het format. Zo is de distributievergoeding (c) niet door [gedaagden] betaald maar door de curator berekend, waarna hij zich op het standpunt heeft gesteld dat Nordisk deze aan [gedaagden] verschuldigd is.
Dat de curator er tot het arrest van het gerechtshof eind 2023 van uitging dat er geen gemeenschap bestond, betekent niet dat zijn eventuele beheershandelingen tot dat moment bevoegd zijn verricht. Het gerechtshof heeft nu juist vastgesteld dat de curator onrechtmatig heeft gehandeld door het gemeenschappelijke format zonder toestemming van Nordisk te exploiteren (zie 2.8). Ook heeft de curator niet onderbouwd dat de kosten ten behoeve van de gemeenschap zijn gemaakt. Door de curator opgevoerde kosten voor het personeel, managementvergoedingen en distributievergoedingen zijn kosten van [gedaagden] zelf geweest uit hoofde van door hen gesloten overeenkomsten. Nordisk was bij het aangaan van die overeenkomsten niet betrokken. Voor zover de curator voor het bijdragen van Nordisk in de kosten een beroep doet op de eisen van redelijkheid en billijkheid volgens artikel 3:166 lid 3 BW en artikel 6:2 BW slaagt dit niet omdat hij hiervoor onvoldoende feiten en omstandigheden naar voren heeft gebracht.
De conclusie is dat Nordisk niet hoeft bij te dragen in de uitgaven van [gedaagden] en de curator voor het format. Daarmee heeft de curator ook geen vordering die kan worden verrekend met de helft van de exploitatieopbrengsten waarop Nordisk aanspraak maakt, te weten 50% van de door de boedels ontvangen royalty’s (€ 1.598.578).
Welk bedrag moet uit welke boedel worden betaald?
De curator heeft zich tijdens de zitting op het standpunt gesteld dat uit de formulering van de vordering niet volgt van welke boedel Nordisk betaling vordert. Nordisk vordert namelijk betaling van € 1.598.578 van ‘de curator van [gedaagden] ’. Hierdoor zijn volgens de curator de boedels van [gedaagde 1b] en [gedaagde 1a] niet hoofdelijk verbonden voor betaling van de ontvangen royalty’s, maar voor gelijke delen. Dat wil zeggen dat van beide boedels de helft van de helft van de exploitatieopbrengsten wordt gevorderd. De curator weet ook niet wat hij uit welke boedel moet betalen.
Nordisk heeft hiertegen ingebracht dat ten tijde van het arrest van het gerechtshof niet duidelijk was in welke boedel de royalty’s waren ontvangen omdat de curator daarin geen inzage had gegeven. De curator heeft dit ook tot op heden niet gedaan en onduidelijkheid over de ontvangsten kan niet voor rekening van Nordisk komen. Daarnaast heeft het gerechtshof de curator van [gedaagden] veroordeeld tot betaling van schadevergoeding uit hoofde van onrechtmatige daad, welke schade bestaat uit de helft van de exploitatieopbrengsten. Met deze veroordeling zijn beide boedels hoofdelijk verbonden tot het betalen van schadevergoeding, aldus Nordisk.
Tijdens de zitting is naar voren gekomen dat woordelijke toewijzing van de vordering van Nordisk geen duidelijkheid biedt welke boedel wat moet betalen en dat dit mogelijk zou kunnen leiden tot een derde procedure tussen partijen. Nordisk heeft daarop een eiswijziging geformuleerd. De curator heeft zich tegen de eiswijziging verzet. Volgens hem is deze in strijd met de goede procesorde omdat Nordisk pas tijdens de zitting haar eis heeft gewijzigd en ‘het niet klopt met het arrest van het hof’.
De rechtbank volgt de curator hierin niet. Nordisk is, zolang nog geen eindvonnis is gewezen, in beginsel bevoegd haar eis te wijzigen (artikel 130 Rv). Zij was daarmee dus niet te laat. De curator heeft pas op de zitting het standpunt ingenomen dat de boedels niet hoofdelijk verbonden zijn door de formulering van de vordering, terwijl, anders dan de curator meent, in het arrest van het gerechtshof wel naar voren komt dat beide boedels zijn veroordeeld tot betaling aan Nordisk van wat zij aan royaltyontvangsten voor het format hebben ontvangen. Uit alinea 4.6.5 van het arrest volgt immers dat de schade van Nordisk bestaat uit haar gemiste aandeel in de exploitatieopbrengsten. Het gerechtshof heeft in alinea 4.9 overwogen dat voor zover in het dictum sprake is van ‘de curator’ daarmee de curator in zijn hoedanigheid van curator in het faillissement van [gedaagde 1b] en [gedaagde 1a] wordt bedoeld. In het dictum van het arrest (alinea 5.2.4) heeft het gerechtshof vervolgens geoordeeld dat Nordisk recht heeft op 50% van de door [gedaagde 1b] , [gedaagde 1a] en/of de curator gerealiseerde opbrengsten van de exploitatie van het format. Bovendien is voldoende gebleken dat partijen tot aan de zitting ervan uitgingen dat de veroordeling van het gerechtshof zou inhouden dat elke boedel de helft van wat zij aan exploitatieopbrengsten heeft ontvangen moest afdragen aan Nordisk. De rechtbank heeft ook hierom tijdens de zitting aan partijen voorgehouden dat zij zal beoordelen of ontvangsten van royalty’s aan [gedaagde 1b] of [gedaagde 1a] kunnen worden toegerekend.
De curator heeft tijdens de zitting gezegd dat bij zijn benoeming de royalty’s voor het format door Zodiak werden betaald aan de boedel van [gedaagde 1a] en dat hij er later achter kwam dat het auteursrecht waarop de royalty’s betrekking hadden toebehoorde aan [gedaagde 1b] . De curator kon evenwel geen nieuwe overeenkomst met Zodiak construeren voor deze situatie. De nieuwe overeenkomst met Banijay is door de curator wel aangegaan met de juiste entiteit, namelijk [gedaagde 1b] .
Het gerechtshof heeft in zijn arrest in alinea 5.2.3 geoordeeld dat de curator onrechtmatig heeft gehandeld door het aangaan van nieuwe (distributie)overeenkomsten voor het format en dat de vordering tot schadevergoeding als gevolg van dat onrechtmatig handelen een boedelschuld is. Daarmee heeft de curator dus onrechtmatig gehandeld door het aangaan van de overeenkomst met Banijay op 14 juni 2017. Vanaf die datum heeft Banijay dus royalty’s betaald aan de boedel van [gedaagde 1b] op grond van die onrechtmatig aangegane overeenkomst. Door het gemeenschappelijk eigendom van het format moet de helft daarvan door de curator van [gedaagde 1b] worden afgedragen aan Nordisk. Uit de Banijay-overeenkomst (productie 18 van Nordisk) en bijlage B bij het eerste accountantsrapport van 11 juli 2024 (productie 27 van Nordisk) volgt dat de boedel van [gedaagde 1b] uit hoofde van die overeenkomst € 2.659.807,31 heeft ontvangen.
De rechtbank oordeelt daarom dat de curator de helft van € 2.659.807,31, zijnde € 1.329.903,66, uit de boedel van [gedaagde 1b] aan Nordisk moet betalen.
Wettelijke rente vanaf datum ontvangst van de bedragen
Op grond van artikel 6:119 lid 1 BW is de curator wettelijke rente verschuldigd over de door hem aan Nordisk te betalen schadevergoeding gedurende de tijd dat hij met de voldoening daarvan in verzuim is geweest. Nu de verbintenis tot schadevergoeding voortvloeit uit een door de curator gepleegde onrechtmatige daad, was hij met de voldoening daarvan op grond van artikel 6:83 sub b BW zonder ingebrekestelling in verzuim vanaf het moment waarop de schade werd geleden. Dit betekent dat de wettelijke rente verschuldigd wordt vanaf de ontvangst van de royalty’s door de curator.
Partijen mogen nog een akte nemen over de van Zodiak ontvangen € 537.350,35
Voor de door [gedaagde 1a] van Zodiak ontvangen royalty’s van in totaal € 537.350,35 is vooralsnog niet duidelijk geworden wat daarvan de grondslag is. Volgens het accountantsrapport van 12 februari 2025 (productie 31 Nordisk) is dit het totaal van de volgende ontvangsten:
26 februari 2016 [nummer 1] € 204.451,90
23 september 2016 [nummer 2] € 51.097,79
10 februari 2017 [nummer 3] € 106.211,92
3 maart 2017 [nummer 4] € 175.588,74
De rechtbank geeft partijen de gelegenheid om hierover nog een akte te nemen. Daarin mag Nordisk haar petitum herformuleren als zij dat nodig vindt om op dit punt duidelijkheid te brengen.
De curator moet opgave doen van de ontvangen royalty’s vanaf 7 november 2023
De vordering van Nordisk om de curator te bevelen een door een accountant goedgekeurde opgave te doen van alle opbrengsten van het format van 7 november 2023 tot aan de datum van verstrekking van de opgave wordt toegewezen. Omdat deze opbrengsten op de faillissementsrekeningen zijn ontvangen kan de curator dit op korte termijn inzichtelijk maken. Omdat het vinden van een accountant meer tijd kost, bepaalt de rechtbank de termijn voor de door een accountant goedgekeurde opgave op 2 maanden vanaf dit tussenvonnis. Aan dit bevel tot het doen van opgave zal, zoals door Nordisk gevorderd, een dwangsom worden verbonden. Deze stelt de rechtbank vast op € 500 per dag die de curator niet aan het bevel voldoet, met een maximum van € 10.000.
De vordering tegen de curator pro se
Volgens Nordisk is de curator persoonlijk aansprakelijk voor de door haar geleden schade omdat hij i) vanaf het begin van de faillissementen van [gedaagden] het eigendomsrecht van Nordisk frustreert, ii) onnodig een managementfee aan [naam] heeft betaald en daarbij niet transparant is geweest, iii) geen opvolging geeft aan het arrest van het gerechtshof en Nordisk op ontoelaatbare wijze forceert om opnieuw te procederen. De curator heeft persoonlijke aansprakelijkheid betwist. De curator heeft gewezen op het belang van de gezamenlijke crediteuren dat hij moet behartigen en de herhaaldelijk door de rechter-commissaris afgewezen verzoeken van Nordisk en een toelichting gegeven op zijn handelen voor en na het arrest. De rechtbank oordeelt dat van persoonlijke aansprakelijkheid van de curator geen sprake is. Daarvoor geldt het volgende.
Als een curator bij de uitoefening van zijn taak niet is gebonden aan regels, is het uitgangspunt dat aan hem een ruime mate van vrijheid toekomt. Bij het gebruikmaken van die vrijheid geldt de Maclou-norm die de Hoge Raad heeft geformuleerd in zijn arrest van 19 april 1996. Deze norm houdt in dat een curator moet handelen zoals in redelijkheid mag worden verlangd van een over voldoende inzicht en ervaring beschikkende curator die zijn taak met nauwgezetheid en inzet verricht. De curator moet zich dus richten naar het belang van de boedel, maar het is in beginsel aan zijn inzicht overgelaten op welke wijze en langs welke weg het beste aan dat belang kan worden bijgedragen. Bij toetsing aan de Maclou-norm moet worden beoordeeld of de curator in de gegeven omstandigheden in redelijkheid tot zijn handelen heeft kunnen komen. Bij deze laatste toets past volgens de Hoge Raad terughoudendheid. Voor persoonlijke aansprakelijkheid is immers nodig dat de curator ook persoonlijk een verwijt kan worden gemaakt van zijn handelen. Daarvoor is vereist dat hij heeft gehandeld terwijl hij het onjuiste van zijn handelen inzag of redelijkerwijs moest inzien.
Aan Nordisk kan worden toegegeven dat zij lang op haar geld moet wachten omdat de curator in 2016 het gezamenlijke eigendom van het format niet heeft erkend en pas na het
arrest van het gerechtshof in 2025 aanspraak heeft gemaakt op een bijdrage in de kosten. Daar staat tegenover dat de curator de belangen van de gezamenlijke schuldeisers behartigt en dus niet alleen het belang van Nordisk als afzonderlijke crediteur. Weliswaar moet de curator eigendomsrechten respecteren, maar de curator heeft het gezamenlijk eigendomsrecht van het format nu juist betwist als belangenbehartiger van de gezamenlijke crediteuren, waarbij hij zich inspant om voor hen een maximale boedelopbrengst te realiseren. Daarbij komt dat in de procedure tussen Nordisk en de curator in eerste aanleg de rechtbank heeft geoordeeld dat van gezamenlijk eigendom van het format geen sprake is. De curator heeft voldoende toegelicht dat de managementovereenkomst met [naam] nodig was voor de exploitatie van het format. Het standpunt van de curator dat Nordisk moet bijdragen in de kosten is weliswaar laat ingenomen, maar valt ook onder zijn rol als belangenbehartiger van de gezamenlijke crediteuren. Hiermee is de conclusie dat de curator geen persoonlijk verwijt treft en dat geen sprake is van persoonlijke aansprakelijkheid.
Buitengerechtelijke kosten en proceskosten
De curator betwist de door Nordisk gevorderde buitengerechtelijke kosten omdat de werkzaamheden zouden zien op procesvoorbereiding. Deze vordering van Nordisk moet worden beoordeeld op grond van artikel 6:96 BW en het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten. Aan de wettelijke eisen voor vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten is voldaan en vaststaat dat Nordisk buitengerechtelijke werkzaamheden heeft verricht. Nordisk is namelijk vanaf 14 februari 2025 bezig om haar vordering betaald te krijgen. De vordering tot vergoeding van buitengerechtelijke kosten wordt daarom toegewezen. De uiteindelijke hoogte hiervan wordt bepaald bij eindvonnis.
De curator wordt, omdat hij grotendeels in het ongelijk is gesteld, veroordeeld tot betaling van de proceskosten. Nordisk vordert veroordeling van de proceskosten ter hoogte van het dubbele van het liquidatietarief. De beslissing hierover volgt in het eindvonnis. De rechtbank neemt daarbij in aanmerking dat het inmiddels meer dan 10 jaar geleden is dat Nordisk bij de curator aanspraak heeft gemaakt op mede-eigendom, hiervoor in 2 instanties heeft moeten procederen en de curator in deze procedure en ter zitting nog met nieuwe verweren is gekomen.
5 De beslissing
De rechtbank
veroordeelt de curator om uit de boedel van [gedaagde 1b] aan Nordisk te betalen een bedrag van € 1.329.903,70, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW vanaf ontvangst van de royalty’s in de boedel van [gedaagde 1b] tot de dag van volledige betaling,
beveelt de curator om binnen 2 maanden na betekening van dit vonnis opgave te doen door middel van een door een accountant opgesteld overzicht van alle opbrengsten van het format vanaf 7 november 2023 tot aan de datum van verstrekking van de opgave, op straffe van een aan Nordisk te betalen dwangsom van € 500,- per dag dat de curator dit niet doet, met een maximum van € 10.000,-,
verklaart de veroordelingen in 5.1. en 5.2. uitvoerbaar bij voorraad,
verwijst de zaak naar de rol van 2 december 2026 voor het nemen van een akte door Nordisk voor het geven van een toelichting op de ontvangsten van de exploitatieopbrengsten in de boedel van [gedaagde 1a] zoals verwoord in alinea 4.18, waarna de curator de gelegenheid krijgt hierop te reageren,
houdt iedere verdere beslissing aan.
|
Dit vonnis is gewezen door mr. F.L. Bolkestein, rechter, bijgestaan door mr. N. Noordmans, griffier, en in het openbaar uitgesproken op 4 november 2026. |
||