Verbintenissenrecht

Huurovereenkomst; sociale huurwoning. Huurovereenkomst wordt ontbonden en ontruiming wordt toegewezen…

Rechtbank Amsterdam, 20 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 20 oktober 2026 heeft de Rechtbank Amsterdam in een bodemzaak uitspraak gedaan in een zaak over verbintenissenrecht.

Instantie
Rechtbank Amsterdam
Zittingsplaats
Amsterdam
Datum uitspraak
20 oktober 2026
Datum publicatie
30 oktober 2026
Zaaknummer
12015926 \ CV EXPL 25-17387
Procedure
Bodemzaak
ECLI
ECLI:NL:RBAMS:2026:10707
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Huurovereenkomst; sociale huurwoning. Huurovereenkomst wordt ontbonden en ontruiming wordt toegewezen. Gedaagde onder 1 heeft een sociale huurwoning in strijd met de door partijen gemaakte afspraken onderververhuurd en in de woning geen hoofdverblijf gehouden. Winstafdracht. Uitvoerbaarheid bij voorraad gemotiveerd.

Uitspraak

RECHTBANK AMSTERDAM

Civiel recht

Kantonrechter

Zaaknummer: 12015926 \ CV EXPL 25-17387

Vonnis van 20 oktober 2026

in de zaak van:

STICHTING STADGENOOT,

gevestigd te Amsterdam,

eiseres, hierna te noemen: Stadgenoot,

gemachtigde: Van der Hoeden / Mulder Gerechtsdeurwaarders en Juristen,

tegen

1 [gedaagde 1] ,

wonende te [woonplaats 1] ,

gedaagde, hierna te noemen: [gedaagde 1] ,

gemachtigde: mr. M. Kartal.

en

2 [gedaagde 2] ,

hierna te noemen: [gedaagde 2] ,

3. [gedaagde 3],

hierna te noemen: [gedaagde 3] ,

beiden wonende te [woonplaats 2] ,

hierna gezamenlijk te noemen: [gedaagden 2 & 3] ,

niet verschenen.

1 De procedure

1.1.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding met bijlagen van 9 december 2025 van Stadgenoot;

- de conclusie van antwoord, tevens houdende eis in reconventie met bijlagen van [gedaagde 1] ;

- het tussenvonnis van 21 april 2026, waarin een mondelinge behandeling is bepaald;

- de begeleidende brief met de aanvullende producties 24 tot en met 31 van 20 augustus 2026 van Stadgenoot;

- de begeleidende brief met de aanvullende producties 5 tot en met 6 van 24 augustus 2026 van [gedaagde 1] .

1.2.

Op 24 maart 2026 heeft Stadgenoot de rechtbank schriftelijk geïnformeerd de procedure te willen beëindigen ten aanzien van [gedaagden 2 & 3] , die de woonruimte – waar dit geschil op ziet – inmiddels hadden verlaten. Daarop is de procedure ten aanzien van hen onder compensatie van kosten geroyeerd.

1.3.

De mondelinge behandeling heeft plaatsgevonden op 31 augustus 2026. Namens Stadgenoot zijn verschenen: de heer [naam 1] , vergezeld van de heer [naam 2] namens de gemachtigde. [gedaagde 1] is in persoon verschenen met zijn gemachtigde. Partijen hebben hun standpunten toegelicht aan de hand van pleitaantekeningen en vragen van de kantonrechter beantwoord. Stadgenoot heeft aan haar pleitaantekeningen een specificatie van de actuele huurachterstand gehecht. Op een vraag van de kantonrechter heeft mr. Kartal verklaard dat zijn “eis in reconventie” niet als een reconventionele vordering heeft te gelden. De griffier heeft aantekeningen gemaakt, die in het dossier zijn opgenomen.

1.4.

Ten slotte is vonnis bepaald.

2 De feiten

2.1.

Woonstichting Lieven de Key heeft met ingang van 7 januari 2010 aan [gedaagde 1] verhuurd de woonruimte aan de [adres] (hierna: het gehuurde). Stadgenoot is op 1 januari 2012 eigenaresse van het gehuurde geworden en daarmee de nieuwe verhuurder van [gedaagde 1] . De huidige huur bedraagt € 616,76 per maand en is bij vooruitbetaling verschuldigd. Het gehuurde heeft een woonoppervlakte van ongeveer 51 m2 en bestaat uit één slaapkamer en één woonkamer met nevenvoorzieningen.

2.2.

In de huurovereenkomst zijn, voor zover relevant, de volgende bepalingen opgenomen ten aanzien van het hoofdverblijf van de huurder en het verbod op onderverhuur/ingebruikgeving aan derden:

4.2 “

Huurder dient het gehuurde daadwerkelijk, behoorlijk, overeenkomstig de bestemming en zelf als hoofdverblijf te gebruiken. (…). Tevens is het huurder verboden om de woning te laten bewonen door meer personen dan waarvoor de woning redelijkerwijs geschikt is.”

[…]

4.7 “

Het is huurder zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van [verhuurder] niet toegestaan het gehuurde voor een deel of in zijn geheel onder te verhuren of aan derden in gebruik te geven. Daaronder begrepen het onderverhuren, doorverhuren, in gebruik geven, verhuren van kamers en het verlenen van pension of het doen van afstand van huur. (…). Het “in gebruik geven aan derden” wordt in de ruimste zin des woords gelijk gesteld aan onderverhuur.”

2.3.

Vanaf 19 januari 2010 hebben volgens de Basisregistratie Personen (hierna: BRP), naast [gedaagde 1] in totaal dertien personen ingeschreven gestaan op het adres van het gehuurde, voor wisselende perioden.

2.4.

[gedaagde 1] heeft met [gedaagde 3] op 3 juni 2025 een “hospitacontract” gesloten, voor de periode van 7 juni 2025 tot 7 juni 2026. [gedaagde 3] moest [gedaagde 1] volgens artikel 6 lid 2 van deze overeenkomst een huur van € 2.000,- per maand betalen. Het gehuurde is in het hospitacontract niet nader omschreven. [gedaagde 2] is in juli 2025 bij [gedaagde 3] ingetrokken.

2.5.

Op 15 juli 2025 heeft Stadgenoot een e-mail ontvangen van Stichting Woon!, waarin is vermeld dat het gehuurde door [gedaagde 1] werd onderverhuurd aan [gedaagden 2 & 3] en dat [gedaagde 1] zelf niet woonachtig was in het gehuurde. Stadgenoot heeft daarin aanleiding gezien om aan het gehuurde een bezoek te brengen. Dit bezoek heeft plaatsgevonden op 4 augustus 2025. De heren [naam 1] en [naam 3] van Stadgenoot troffen op deze datum in het gehuurde [gedaagden 2 & 3] ; [gedaagde 1] was niet aanwezig. Tijdens dit bezoek zijn foto’s gemaakt van het interieur en de spullen in het gehuurde.

2.6.

Stadgenoot heeft vervolgens [gedaagde 1] bij brief van 11 augustus 2025 gesommeerd om de huurovereenkomst op te zeggen. [gedaagde 1] heeft dat bij e-mail van 12 augustus 2025 geweigerd. Nadien hebben de gemachtigden van partijen met elkaar gecorrespondeerd over de situatie omtrent het gehuurde en de rol van [gedaagde 1] daarbij.

2.7.

Op 3 november 2025 heeft de kantonrechter van de rechtbank Amsterdam mondeling uitspraak gedaan in een kort geding tussen [gedaagde 1] en [gedaagde 3] . Kortgezegd heeft de kantonrechter geoordeeld dat [gedaagde 1] de gestelde hospitaconstructie met [gedaagde 3] onvoldoende aannemelijk had weten te maken, en dat het gehuurde enkel door [gedaagden 2 & 3] werd bewoond. Als gevolg hiervan is de vordering van [gedaagde 1] jegens [gedaagde 3] tot ontruiming van het gehuurde afgewezen (Rb. Amsterdam (Ktr.) 3 november 2025, 11900744 KK EXPL 25-660).

2.8.

[gedaagden 2 & 3] hebben het gehuurde per 1 februari 2026 verlaten. Zij hebben, voorafgaand aan hun vertrek, foto’s van het gehuurde aan Stadgenoot verstuurd, waarop ook de bezittingen van [gedaagde 1] zichtbaar zijn. [gedaagde 1] heeft hierna weer zijn intrek in het gehuurde genomen.

2.9.

[gedaagde 1] heeft met [gedaagde 3] tijdens de mondelinge behandeling van 24 augustus 2026 in de procedure voor de kantonrechter Amsterdam (in de zaak 12043979 \ CV EXPL 26-101) een vaststellingsovereenkomst gesloten. Partijen hebben in die vaststellingsovereenkomst opgenomen dat [gedaagde 3] vanaf 1 juni 2025 een bedrag van € 1.000,- per maand inclusief servicekosten heeft betaald voor zijn verblijf in het gehuurde.

3
3. Het geschil

3.1.

Stadgenoot vordert – samengevat – dat de kantonrechter de huurovereenkomst voor het gehuurde ontbindt, de ontruiming van het gehuurde gelast en [gedaagde 1] veroordeelt tot betaling van de huurachterstand, met nevenvorderingen, waaronder afdracht van de door [gedaagde 1] gemaakte winst op de onderverhuur.

3.2.

Stadgenoot legt aan haar vorderingen, samengevat, het volgende ten grondslag. [gedaagde 1] heeft niet zijn hoofdverblijf in het gehuurde (gehad) en heeft daarmee in strijd met artikel 4.2 van de huurovereenkomst gehandeld. Daarnaast heeft [gedaagde 1] het gehuurde in strijd met artikel 4.7 van de huurovereenkomst onderverhuurd aan [gedaagde 3] . Deze tekortkomingen rechtvaardigen volgens Stadgenoot ontbinding van de huurovereenkomst en ontruiming van het gehuurde. Voorts heeft [gedaagde 1] een huurachterstand laten ontstaan die nog moet worden voldaan. Als gevolg van de onrechtmatige onderverhuur aan de [gedaagden 2 & 3] heeft [gedaagde 1] winst gemaakt. Deze winst moet [gedaagde 1] afdragen aan Stadgenoot. [gedaagde 1] is ten slotte een gebruiksvergoeding verschuldigd voor de periode die hij na de ontbinding van de huurovereenkomst nog in het gehuurde zit, aldus Stadgenoot.

3.3.

[gedaagde 1] betwist de vorderingen van Stadgenoot en voert als verweer aan dat sprake was van een hospitaconstructie ten behoeve van [gedaagde 3] . Het schriftelijke hospitacontract weerspiegelt echter niet de daadwerkelijk door [gedaagde 1] en [gedaagde 3] gemaakte afspraken voor zover het gaat om de bedongen huurprijs en huurtermijn. [gedaagde 1] betwist de door Stadgenoot gestelde hoogte van de huurwinst. Voorts heeft [gedaagde 1] steeds zijn hoofdverblijf in het gehuurde gehad. [gedaagde 1] kon na zijn vakantie niet terugkeren naar het gehuurde, omdat [gedaagden 2 & 3] de huissleutel voor hem hebben achtergehouden. De foto’s die voorafgaande aan het vertrek van [gedaagden 2 & 3] in het gehuurde zijn genomen, geven een vertekend beeld, omdat niet alle spullen van [gedaagde 1] daarop te zien zijn.

3.4.

[gedaagde 1] betuigt daarnaast spijt voor de hele gang van zaken en erkent dat hij een deel van het gehuurde in strijd met de huurovereenkomst kortdurend aan een derde in gebruik heeft gegeven. Er is inderdaad sprake van een huurachterstand, maar daarvoor is een betalingsregeling getroffen, die door [gedaagde 1] wordt nagekomen. De hospitaconstructie is inmiddels geëindigd en er is nooit een winstoogmerk geweest. De tekortkomingen van [gedaagde 1] zijn van een zodanig geringe betekenis dat de ontbinding van de huurovereenkomst en de ontruiming niet kunnen worden uitgesproken, aldus [gedaagde 1] .

3.5.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

4 De beoordeling

Tekortkomingen

4.1.

Zowel uit de wet als uit de huurovereenkomst volgt dat [gedaagde 1] zich als goed huurder moet gedragen, zich moet houden aan zijn verplichtingen uit de huurovereenkomst en dat indien hij deze niet nakomt (een zogenoemde ‘tekortkoming’), dit reden kan zijn om de huurovereenkomst te ontbinden, tenzij de tekortkoming, gezien haar bijzondere aard of geringe betekenis, deze ontbinding met haar gevolgen niet rechtvaardigt.

4.2.

Tussen partijen is niet in geschil dat het gehuurde gedurende een zekere periode in gebruik is gegeven aan aanvankelijk [gedaagde 3] en later [gedaagden 2 & 3] , tegen betaling van een bedrag dat de maandelijkse huur van [gedaagde 1] overstijgt. Partijen verschillen daarbij van mening of dit hospitaverhuur betreft en of [gedaagde 1] zijn hoofdverblijf in het gehuurde heeft gehouden. Partijen verschillen eveneens van mening over de gevolgen die de kantonrechter hieraan zou moeten verbinden. De kantonrechter oordeelt als volgt.

Hospitaconstructie en hoofdverblijf

4.3.

Partijen hebben, in afwijking van artikel 7:244 Burgerlijk Wetboek, met elkaar afgesproken dat het gehuurde door [gedaagde 1] niet, geheel dan wel gedeeltelijk, aan derden in gebruik mag worden gegeven of onder mag worden verhuurd. Het stond partijen vrij om een dergelijk beding op te nemen in de huurovereenkomst, nu dit artikel van regelend recht is. [gedaagde 1] is in elk geval deze afspraak niet nagekomen als hij een “hospitacontract” met [gedaagde 3] zou hebben gesloten. Dit levert in beginsel reeds een tekortkoming op.

4.4.

Uit het “hospitacontract” volgt voorts dat het tussen [gedaagde 1] en [gedaagde 3] is aangegaan voor de duur van één jaar, aanvangende op 7 juni 2025. Dat, naar [gedaagde 1] stelt, mondeling zou zijn afgesproken dat de overeenkomst daadwerkelijk voor de duur van slechts drie maanden zou zijn aangegaan, is onvoldoende onderbouwd en niet aannemelijk geworden. Bovendien heeft [gedaagde 1] zelf in dit verband gesteld en onderbouwd dat [gedaagden 2 & 3] per 1 februari 2026 het gehuurde hebben verlaten, wat met zich brengt dat [gedaagden 2 & 3] ongeveer acht kalendermaanden in het gehuurde hebben gewoond.

4.5.

De kantonrechter is, in lijn met het vonnis van de kortgedingrechter van 3 november 2025, van opvatting dat [gedaagde 1] onvoldoende heeft onderbouwd dat een hospitaconstructie als zodanig tussen hem en [gedaagde 3] bestond. Het “hospitacontract” specificeert niet welke ruimte binnen het gehuurde het object van de hospitaverhuur vormt; er wordt enkel gesproken over “het gehuurde”. Daarnaast bestaat het gehuurde uit één slaapkamer van 14,5 m2 en één woonkamer van 17,11 m2. [gedaagde 1] heeft weliswaar aangevoerd dat hij er geen moeite mee had om tijdelijk in de woonkamer te verblijven, maar die stelling acht de kantonrechter gezien het woonoppervlakte van het gehuurde en de in het hospitacontract overeengekomen periode ongeloofwaardig. Dit leidt tot het oordeel dat er geen sprake is geweest van een hospitaconstructie.

4.6.

[gedaagde 1] heeft verder onvoldoende onderbouwd dat hij zijn hoofdverblijf in het gehuurde heeft gehouden. Zo hebben [gedaagden 2 & 3] op verzoek van Stadgenoot een lijst overgelegd waarin zij hun persoonlijke eigendommen in het gehuurde hebben gespecifieerd. Daarnaast hebben zij, na het verwijderen van hun persoonlijke eigendommen, per whatsapp foto’s aan Stadgenoot van het situatie binnen het gehuurde verstuurd. Op die foto’s is waar te nemen dat enkele niet persoonlijke goederen van [gedaagde 1] in het gehuurde achter zijn gebleven, zoals een bed, een bank en een wasmachine. Dat is onvoldoende om in een woonruimte te leven, nu zaken als een keukeninrichting en beddengoed ontbreken. Bovendien mist iedere persoonlijke inrichting van [gedaagde 1] , zoals privé post, foto’s, en soortgelijke privé zaken. Het is derhalve onaannemelijk dat [gedaagde 1] zijn hoofdverblijf in het gehuurde heeft gehouden.

4.7.

Daarnaast is het even onwaarschijnlijk dat [gedaagde 1] voorafgaande aan de onderverhuur wel zijn hoofdverblijf in het gehuurde heeft gehad. Uit het door Stadgenoot overgelegde uittreksel van de BRP volgt namelijk dat eerder 11 personen ingeschreven hebben gestaan op het adres van het gehuurde. [gedaagde 1] heeft hierover verklaard dat dit vrienden en familie waren die steeds tijdelijk in het gehuurde verbleven. Deze stelling laat zich moeilijk rijmen met de duur van bepaalde inschrijvingen, zoals die van ‘mevrouw [naam 4] ’ en ‘mevrouw [naam 5] ’. Deze personen hebben volgens de BRP ingeschreven gestaan van 1 april 2016 tot 7 juli 2023, respectievelijk van 27 februari 2018 tot 7 juli 2023. In dat verband komt het de kantonrechter vreemd voor dat deze kennissen/familieleden zich inschreven op het adres van het gehuurde, als het de bedoeling was dat deze personen maar kort in het gehuurde zouden blijven. Uit de inschrijvingen volgt voorts dat dan op enig moment drie personen, inclusief [gedaagde 1] , in het gehuurde woonden, wat gelet op de grootte van het gehuurde onwaarschijnlijk is.

4.7.1.

[gedaagde 1] heeft ter zitting aangevoerd dat zijn persoonlijke eigendommen expres zijn weggehaald om de indruk te doen wekken dat hij niet zijn hoofdverblijf in het gehuurde hield. Deze stelling is door Stadgenoot gemotiveerd betwist en door [gedaagde 1] niet nader onderbouwd, bijvoorbeeld met vroegere foto’s. Gelet op het voorgaande kan niet worden gezegd dat de onderhuur eenmalig en voor de duur van 3 maanden is geweest. Ook is [gedaagde 1] er niet in geslaagd om aannemelijk te maken dat hij voor en tijdens de onderhuurperiode zijn hoofdverblijf in het gehuurde heeft gehad.

4.8.

De verboden onderverhuur is een ernstige schending van de verplichtingen van [gedaagde 1] . Het gehuurde betreft immers een schaarse sociale huurwoning binnen Amsterdam. Stadgenoot is een toegelaten instelling in de zin van de Woningwet en heeft daarmee een zwaarwegend belang en verplichting om te zorgen voor een rechtvaardige verdeling van sociale huurwoningen onder haar doelgroep. Stadgenoot hoeft daarom niet te gedogen dat één van haar sociale huurwoningen zonder haar toestemming aan derden wordt onderverhuurd, waarbij bovendien gesteld noch gebleken is dat [gedaagde 3] of [gedaagden 2 & 3] zelf over genoeg wachttijd beschikten om voor een dergelijke woning in aanmerking te komen. Door het gehuurde onder te verhuren heeft [gedaagde 1] het uitgangspunt dat de toebedeling van sociale huurwoningen op een eerlijke wijze moet geschieden binnen de daarvoor bestemde groep van gegadigden, omzeild.

4.8.1.

De kantonrechter neemt in haar oordeel mee dat het [gedaagde 1] ernstig moet worden aangerekend dat hij aan huur € 1.000,- aan [gedaagde 3] heeft gevraagd, zoals Stadgenoot inmiddels (ook) stelt. Daarmee heeft [gedaagde 1] maandelijks winst gemaakt op een sociale huurwoning, in dit geval voor een bedrag van € 383,24 per maand; ongeveer 62,14% van de geldende huurprijs. Het is bijzonder kwalijk dat [gedaagde 1] zich voor de realisatie van dergelijke winsten heeft bediend van een sociale huurwoning.

Verzachtende omstandigheden zijdens [gedaagde 1]

4.9.

Het beroep van [gedaagde 1] op verzachtende omstandigheden houdt, onder verwijzing naar het voorgaande, dan ook geen stand. De onderverhuur aan [gedaagden 2 & 3] is inmiddels geëindigd, maar daarmee kan [gedaagde 1] de tekortkomingen in het verleden niet ongedaan maken.

Conclusie

4.10.

De gevorderde ontbinding van de huurovereenkomst en ontruiming van het gehuurde zullen derhalve worden toegewezen. [gedaagde 1] zal worden veroordeeld om het gehuurde te ontruimen op een termijn van veertien dagen na betekening van het vonnis. De kantonrechter is van oordeel dat dit een redelijke termijn is om aan de veroordeling te voldoen.

Huurachterstand

4.11.

Stadgenoot heeft betaling van de huurachterstand gevorderd. [gedaagde 1] heeft erkend dat er een huurachterstand is. Ter zitting heeft Stadgenoot gespecificeerd dat de huurachterstand wordt ingelopen en dat op dit moment nog € 781,98 openstaat. Dit bedrag zal worden toegewezen, waarbij de kantonrechter Stadgenoot in overweging geeft de lopende betalingsregeling voort te zetten.

4.12.

[gedaagde 1] is te laat met het betalen van deze huurtermijnen en dus zal de gevorderde wettelijke rente over de huurachterstand worden toegewezen zoals hieronder bepaald.

Winstafdracht

4.13.

Stadgenoot vordert op grond van artikel 6:104 BW dat [gedaagde 1] wordt veroordeeld tot afdracht van de winst die [gedaagde 1] heeft gemaakt met de onrechtmatige onderverhuur aan [gedaagde 3] . Volgens Stadgenoot komt de winst – na vermindering van eis - uit op een bedrag van € 3.093,-. [gedaagde 1] betwist niet dat hij winst heeft gemaakt met de onderverhuur, maar wel de door Stadgenoot gestelde hoogte daarvan. Volgens [gedaagde 1] heeft hij namelijk in totaal € 3.000,- ontvangen van [gedaagde 3] .

4.14.

Op grond van artikel 6:104 BW kan de door de verhuurder geleden schade worden begroot op het bedrag van de winst of op een gedeelte daarvan, dat de veroorzaker ( [gedaagde 1] ) door de tekortkoming aan winst heeft genoten. Stadgenoot heeft gemotiveerd uiteengezet wat volgens haar de hoogte is van de door [gedaagde 1] genoten huurwinst en welke berekeningswijze zij daarvoor heeft gehanteerd. [gedaagde 1] heeft dit gemotiveerd betwist. Partijen hebben geen (bewijs)stukken aan hun stellingen ten grondslag gelegd, waardoor onduidelijk is wat de precieze omvang van de huurwinst is. Dat [gedaagde 1] winst heeft gemaakt, staat echter vast. De kantonrechter zal daarom de winst zelf begroten.

4.15.

De kantonrechter sluit daarvoor aan bij de door Stadgenoot gestelde omvang van de winst. Stadgenoot heeft een berekeningswijze aangedragen die niet alleen plausibel maar ook logisch is in het licht van de huurafspraken tussen Stadgenoot en [gedaagde 1] enerzijds, en tussen [gedaagde 1] en [gedaagde 3] anderzijds. [gedaagde 1] wordt daarom veroordeeld tot betaling van dit bedrag.

Gebruiksvergoeding

4.16.

Stadgenoot vordert verder dat [gedaagde 1] wordt veroordeeld tot het betalen van een maandelijks bedrag van € 616,76, te rekenen vanaf de januari 2026 tot het moment dat [gedaagde 1] het gehuurde heeft ontruimd. Dit is de huurprijs per maand en na de ontbinding van de huurovereenkomst is dit een gebruiksvergoeding voor de tijd dat [gedaagde 1] nog in het gehuurde verblijft. Deze vordering zal worden toegewezen.

Uitvoerbaarheid bij voorraad

4.17.

Anders dan [gedaagde 1] heeft verzocht, wordt dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad verklaard conform artikel 233 Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering. Dit betekent dat het vonnis meteen ten uitvoer mag worden gelegd, ook als één van de partijen daarvan in hoger beroep komt. De kantonrechter is van oordeel dat – zoals hiervoor is vastgesteld – [gedaagde 1] ernstig tekort is geschoten in zijn verplichtingen uit de huurovereenkomst door niet zijn hoofdverblijf in het gehuurde te houden en het aan (een) derde(n) onder te verhuren. Stadgenoot heeft er belang bij om het gehuurde op zo kort mogelijke termijn aan te bieden aan iemand op de wachtlijst, die hiervoor in aanmerking komt. Daar weegt het belang van [gedaagde 1] om het gehuurde zo lang mogelijk te behouden, niet tegenop.

Proceskosten

4.18.

[gedaagde 1] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten zullen dan ook volgens het gebruikelijke liquidatietarief worden toegewezen.

4.18.1.

De proceskosten van Stadgenoot worden tot op heden begroot op:

- kosten van de dagvaarding

€

147,41

- griffierecht

€

543,00

- salaris gemachtigde

€

864,00

(2 punten × € 432,00)

- nakosten

€

144,00

(plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing)

Totaal

€

1.698,41

5 De beslissing

De kantonrechter:

5.1.

ontbindt de tussen Stadgenoot en [gedaagde 1] bestaande huurovereenkomst met betrekking tot de woonruimte aan [adres];

5.2.

veroordeelt [gedaagde 1] om binnen veertien dagen na betekening van dit vonnis het gehuurde te ontruimen met alle daarin aanwezige personen en zaken, tenzij deze zaken van Stadgenoot zijn, en de sleutels af te geven aan Stadgenoot;

5.3.

veroordeelt [gedaagde 1] om te betalen aan Stadgenoot:

- € 781,98 aan achterstallige huur, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf de datum der dagvaarding tot de dag van voldoening;

- € 616,76 per maand vanaf januari 2026 tot en met het einde of deel van de maand waarin de daadwerkelijke ontruiming heeft plaatsgevonden;

5.4.

veroordeelt [gedaagde 1] in de proceskosten, aan de zijde van Stadgenoot tot op heden begroot op € 1.698,41, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [gedaagde 1] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend;

5.5.

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad;

5.6.

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door mr. M.V. Ulrici, kantonrechter, en in het openbaar uitgesproken op 20 oktober 2026 in aanwezigheid van de griffier mr. J.E.F. Chel.