Poolse EAB t.b.v. de executie van een vrijheidsstraf. De rechtbank ziet af van haar bevoedheid om de…

De raadsman heeft, zakelijk weergegeven, het volgende aangevoerd. De opgeëiste persoon is niet in persoon verschenen bij het proces dat tot het vonnis heeft geleid dat aan het EAB ten grondslag ligt. Evenmin heeft zich één van de in artikel 12, sub a tot en met c, OLW genoemde omstandigheden voorgedaan. Ten slotte is er geen verzetgarantie ten behoeve van de opgeëiste persoon verstrekt. Dit heeft tot gevolg dat overlevering op grond van artikel 12 OLW moet worden geweigerd.

De officier van justitie heeft kort gezegd tot verwerping van het verweer geconcludeerd omdat de rechtbank van haar bevoegdheid om de overlevering op grond van artikel 12 OLW te weigeren, kan afzien.

Op 1 april 2021 is de Wet van 3 maart 2021 tot herimplementatie van onderdelen van het kaderbesluit van de Raad van de Europese Unie betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten van de Europese Unie (wijziging van de Overleveringswet) in werking getreden. Dit had onder meer tot gevolg dat artikel 12 OLW is gewijzigd in een facultatieve in plaats van een dwingende weigeringsgrond.

De rechtbank stelt vast dat het EAB strekt tot de tenuitvoerlegging van een vonnis terwijl de verdachte niet in persoon is verschenen bij het proces dat tot die beslissing heeft geleid, en dat - kort gezegd - is gewezen zonder dat zich één van de in artikel 12, sub a tot en met d, OLW genoemde omstandigheden heeft voorgedaan.

Gelet daarop kan de overlevering ex artikel 12 OLW worden geweigerd.

De rechtbank ziet echter aanleiding om af te zien van haar bevoegdheid om de overlevering te weigeren. Zij acht daarbij het volgende van belang.

In het EAB is in rubriek d) het volgende weergegeven:

[opgeëiste persoon] was aware of the criminal proceedings against him and he took part in them. Summons to the main trial in case Il K 826/19 scheduled for 06 February 2020 was sent to the address provided by the prosecuted but he did not collect the letter nor did he appear for the trial after which the court of first instance issued a convicting sentence. The prosecuted did not excuse his absence nor did he request that his case be heard on another date. (…)

In de aanvullende informatie van 16 december 2022 heeft de uitvaardigende justitiële autoriteit het volgende weergegeven:

[opgeëiste persoon], in the course of the pre-trial proceedings in case II K 826/19, during his interrogation as a suspect on 31 October 2019, was instructed on his rights and obligations as a suspect, including the obligation to provide his address for service, indicate the address for service in Poland or other EC state and notify the authorities of any change of residence or whereabouts lasting longer than 7 days (also due to his imprisonment in a different case). At the same time, the RP sentenced person was instructed that if, without providing a new address, he changes his place of residence or his whereabouts, the correspondence sent to this address will be deemed duly served and the proceedings or hearing will be conducted in bis absence. Moreover, the sentenced person was instructed that failure to provide a new address could prevent him from filing a motion, complaint or appeal due to the expiration of deadlines.

The sentenced person acknowledged receipt of the instructions by signing them with his own hand.

Having received the aforesaid instructions, the sentenced person provided the following address of his residence: [adres 2]

Notice of the date of the trial was delivered to the sentenced person by means of double delivery notice to the address he indicated for service in the course of the pre-trial proceedings. [opgeëiste persoon] failed to appear at the trial on 6 February 2020 at which the sentence was passed. (…) The sentenced person did not inform the Court of any change of his address of residence or whereabouts.

Gelet op deze informatie is de rechtbank van oordeel dat de opgeëiste persoon, zo hij al niet uit eigen beweging stilzwijgend afstand heeft gedaan van zijn recht om in persoon te verschijnen bij het proces, op zijn minst kennelijk onzorgvuldig is geweest met betrekking tot zijn bereikbaarheid voor officiële correspondentie. Naar het oordeel van de rechtbank levert overlevering aan Polen dan ook geen schending van de verdedigingsrechten van de opgeëiste persoon op.