Executie-EAB uit Polen. Situatie zoals bedoeld in artikel 12, onder a, OLW. Gelijkstellingsverweer verworpen…

Parketnummer: 13-099890-26

Datum uitspraak: 10 juni 2026

UITSPRAAK

op de vordering van 3 april 2026 van de officier van justitie bij deze rechtbank tot het in behandeling nemen van een Europees aanhoudingsbevel (EAB).

Dit EAB is uitgevaardigd op 19 december 2022 door the Circuit Court of Law in Swidnica, Polen (hierna: de uitvaardigende justitiële autoriteit) en strekt tot de aanhouding en overlevering van:

[de opgeëiste persoon] ,

geboren in [geboorteplaats] (Polen) op [geboortedag] 1971,

zonder vaste woon- of verblijfplaats in Nederland,

feitelijk verblijvend op het adres:

[feitelijk verblijfadres] ,

hierna ‘de opgeëiste persoon’.

De behandeling van het EAB heeft plaatsgevonden op de zitting van 27 mei 2026 in aanwezigheid van mr. E.M. Meppelink, officier van justitie. De opgeëiste persoon is verschenen en is bijgestaan door zijn raadsvrouw mr. D.S. Altena, als waarnemer voor mr. R. Zilver, beiden advocaat te Utrecht en door een tolk in de Poolse taal.

De rechtbank heeft de termijn waarbinnen zij op grond van de Overleveringswet (OLW) uitspraak moet doen over de verzochte overlevering met 30 dagen verlengd.

Tevens heeft de rechtbank voor sluiting van het onderzoek ter zitting de gevangenhouding bevolen met gelijktijdige schorsing van dat bevel tot aan de uitspraak.

Ter zitting heeft de opgeëiste persoon verklaard dat de bovenvermelde persoonsgegevens juist zijn en dat hij de Poolse nationaliteit heeft.

Het EAB vermeldt een vonnis van the Circuit Court of Law in Swidnica, van 29 december 2020, met kenmerk III K 65/20. Uit de aanvullende informatie van de uitvaardigende justitiële autoriteit van 30 april 2026 blijkt dat in deze zaak een arrest is gewezen op 24 november 2021 door the Appellate Court in Wroclaw met kenmerk II AKa 68/21.

De overlevering wordt verzocht ten behoeve van de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf voor de duur van drie jaren en acht maanden, door de opgeëiste persoon te ondergaan op het grondgebied van de uitvaardigende lidstaat. Van deze straf resteren volgens het EAB nog drie jaren, vier maanden en 12 dagen. De vrijheidsstraf is aan de opgeëiste persoon opgelegd bij het hiervoor genoemde vonnis en arrest.

Dit vonnis en arrest betreffen de feiten zoals die zijn omschreven in het EAB.

Het standpunt van de raadsvrouw

De raadsvrouw heeft zich ten aanzien van deze weigeringsgrond gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de weigeringsgrond van artikel 12 OLW niet van toepassing is, nu uit de aanvullende informatie van 30 april 2026 blijkt dat de opgeëiste persoon tijdig is opgeroepen én dat hij op de hoogte was van de zitting in hoger beroep en de opgeëiste persoon op de zitting in hoger beroep daadwerkelijk is verdedigd door een gemachtigd advocaat.

Het oordeel van de rechtbank

Als het proces in twee opeenvolgende instanties heeft plaatsgevonden, namelijk een eerste aanleg gevolgd door een procedure in hoger beroep, dan is de laatste van die beslissingen relevant voor de beoordeling of is voldaan aan de vereisten van artikel 4 bis, eerste lid, Kaderbesluit 2002/584/JBZ en artikel 12 OLW, voor zover daartegen geen gewoon rechtsmiddel meer openstaat en daarom de zaak ten gronde definitief is afgedaan. De rechtbank zal daarom de beslissing van 24 november 2021 van the Appellate Court in Wroclaw met kenmerk II AKa 68/21 aan artikel 12 OLW toetsen. In de aanvullende informatie van 30 april 2026 is aangegeven dat de opgeëiste persoon niet in persoon is verschenen bij het proces dat tot die beslissing heeft geleid. Op grond van de aanvullende informatie van 30 april 2026 stelt de rechtbank eveneens vast dat de opgeëiste persoon op

11 oktober 2021 in persoon is gedagvaard en daarbij op de hoogte is gesteld van tijd (24 november 2021) en plaats van de zitting en is geïnformeerd dat een beslissing kan worden genomen indien hij niet verschijnt. De rechtbank is daarom van oordeel dat sprake is van een situatie als bedoeld in artikel 12, onder a, OLW. De weigeringsgrond van artikel 12 OLW is daarom niet van toepassing.

Feiten waarvoor dubbele strafbaarheid is vereist

De uitvaardigende justitiële autoriteit heeft de feiten niet aangeduid als feiten waarvoor het vereiste van toetsing van dubbele strafbaarheid niet geldt. Overlevering kan in dat geval worden toegestaan, indien voldaan wordt aan de eisen die in artikel 7, eerste lid, aanhef en onder b, OLW zijn neergelegd.

De rechtbank stelt vast dat hieraan is voldaan.

De feiten leveren naar Nederlands recht op:

- telkens: opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 3 onder B van de Opiumwet gegeven verbod;
- handelen in strijd met een in artikel 3 van de Opiumwet gegeven verbod.

Het standpunt van de raadsvrouw

De raadsvrouw heeft zich op het standpunt gesteld dat 4,5 jaar ononderbroken rechtmatig verblijf in Nederland kan worden aangetoond en heeft verzocht om de opgeëiste persoon met een Nederlander gelijk te stellen en de overlevering te weigeren onder gelijktijdige strafovername door Nederland. Zij heeft haar standpunt onderbouwd met een grote hoeveelheid stukken. Weliswaar heeft hij nooit ingeschreven gestaan op een adres in Nederland. Uit de jaaropgaven van de verschillende werkgevers en uitzendbureaus blijkt echter dat hij steeds een groot aantal uren in loondienst heeft gewerkt, waarbij ook voor huisvesting is gezorgd.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de opgeëiste persoon niet met stukken heeft onderbouwd dat hij vijf jaar onafgebroken rechtmatig in Nederland heeft verbleven.

Het oordeel van de rechtbank

Overlevering van een met een Nederlander gelijk te stellen vreemdeling kan op basis van artikel 6a, eerste en negende lid, OLW worden geweigerd als deze is gevraagd ten behoeve van de tenuitvoerlegging van een hem bij onherroepelijk vonnis opgelegde vrijheidsstraf en de rechtbank van oordeel is dat de tenuitvoerlegging van die straf kan worden overgenomen.

Om in aanmerking te komen voor gelijkstelling met een Nederlander moet op grond van artikel 6a, negende lid, OLW zijn voldaan aan twee vereisten, te weten:

Eerste voorwaarde

De rechtbank stelt vast dat niet is aangetoond dat de opgeëiste persoon vijf jaar ononderbroken rechtmatig in Nederland heeft verbleven, omdat hij niet in staat is om ter onderbouwing van die gehele periode (juni 2021-juni 2026) objectieve stukken te overleggen waaruit dat blijkt. Met betrekking tot het jaar 2021 heeft de opgeëiste persoon in het geheel geen stukken ingebracht. Ook heeft hij nimmer ingeschreven gestaan in de SKDB op een adres in Nederland. Nu reeds niet aan het eerste vereiste is voldaan, behoeft het tweede vereiste geen bespreking meer. De rechtbank verwerpt daarom het verweer.

De rechtbank heeft eerder vastgesteld dat, vanwege structurele of fundamentele gebreken in de Poolse rechtsorde, in Polen een algemeen reëel gevaar bestaat van schending van het grondrecht op een eerlijk proces voor een onafhankelijk en onpartijdig gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld.

Nu de opgeëiste persoon geen elementen heeft aangevoerd waaruit blijkt dat die structurele of fundamentele gebreken een concrete invloed hebben gehad op de behandeling van zijn strafzaak, is niet aangetoond dat sprake is van een individueel reëel gevaar van schending van het grondrecht op een eerlijk proces voor een onafhankelijk en onpartijdig gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld.

De rechtbank stelt vast dat het EAB voldoet aan de eisen van artikel 2 OLW. Verder staan geen weigeringsgronden aan de overlevering in de weg en is geen sprake van een geval waarin aan het EAB geen gevolg mag worden gegeven. Om die reden staat de rechtbank de overlevering toe.

De artikelen 3 en 11 Opiumwet en 2, 5 en 7 OLW.

STAAT TOE de overlevering van [de opgeëiste persoon] the Circuit Court of Law in Swidnica, Polen, voor de feiten zoals die zijn omschreven in onderdeel e) van het EAB.

Deze uitspraak is gedaan door

mr. B.M. Vroom-Cramer, voorzitter,

mrs. E. de Rooij en L. Baroud, rechters,

in tegenwoordigheid van E. Mulder, griffier,

en in het openbaar uitgesproken op de zitting van 10 juni 2026.

Ingevolge artikel 29, tweede lid, OLW staat tegen deze uitspraak geen gewoon rechtsmiddel open.