Strafrecht overig
Rechtbank Amsterdam · Eerste aanleg - meervoudig · Strafrecht overig
Rechtbank Amsterdam, 30 oktober 2026
ECLI:NL:RBAMS:2026:10963 · Rechtbank Amsterdam · 30 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-amsterdam/strafrecht/strafrecht-overig/eerste-aanleg-meervoudig/ecli-nl-rbams-2026-10963
Zaakgegevens
Op 30 oktober 2026 heeft de Rechtbank Amsterdam in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Rechtbank AmsterdamRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Amsterdam
- Datum uitspraak
- 30 oktober 2026
- Datum publicatie
- 6 november 2026
- Zaaknummer
- 13/047458-26
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - meervoudigMeervoudige kamerDe zaak is behandeld door drie rechters samen, meestal omdat zij ingewikkeld of zwaar is.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBAMS:2026:10963
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Vrijspraak
Uitspraak
[afbeelding niet beschikbaar]vonnis
RECHTBANK AMSTERDAM
Afdeling Publiekrecht
Teams Strafrecht
Parketnummer: 13/047458-26
Datum uitspraak: 30 oktober 2026
Vonnis van de rechtbank Amsterdam, meervoudige strafkamer, in de strafzaak tegen:
[verdachte] ,
geboren te [geboortedatum] 2004,
ingeschreven in de Basisregistratie Personen op het adres:
[adres] ,
nu gedetineerd in: [detentieplaats] ,
hierna: [verdachte] .
1 Onderzoek ter terechtzitting
Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 16 oktober 2026.
De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie, mr. S. Sondemeijer, en van wat [verdachte] en zijn raadsvrouw, mr. C.W. Dirkzwager, advocaat te Amsterdam, naar voren hebben gebracht.
De zaak wordt gelijktijdig – maar niet gevoegd – behandeld met de zaken tegen medeverdachten [medeverdachte 1] (13/047450-26, hierna: [medeverdachte 1] ) en [medeverdachte 2] (13/047449-26, hierna: [medeverdachte 2] ).
2 Tenlastelegging
Aan [verdachte] is – kort weergegeven – ten laste gelegd dat hij zich op 19 november 2025 in Nederland schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van uitlokking van medeplegen van diefstal met geweld (primair), dan wel medeplegen van uitlokking van medeplegen van een poging daartoe (subsidiair), dan wel medeplegen van uitlokking van medeplegen van een bedreiging (meer subsidiair).
De volledige tenlastelegging is opgenomen in de bijlage bij dit vonnis.
3 Vrijspraak
Inleiding
Uit het dossier volgt dat er op 19 november 2025 een diefstal met geweld in een woning heeft plaatsgevonden. Deze diefstal met geweld zou onder meer zijn gepleegd door [naam 1] en [naam 2] , die daarvoor bij vonnis van 22 juli 2026 van de rechtbank Zeeland-West-Brabant zijn veroordeeld. In de onderhavige strafzaak staan de vragen centraal of [verdachte] en zijn medeverdachten [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] een rol hebben gehad als medepleger van het uitlokken van het delict en, zo ja, op welk delict die uitlokking was gericht.
Standpunt van het Openbaar Ministerie
Het primair tenlastegelegde kan worden bewezen. Door de uitvoerders is een diefstal met geweld gepleegd, waarbij een telefoon is gestolen. Dit hebben de uitvoerders niet zelf bedacht, maar zij zijn benaderd voor een klus. [medeverdachte 2] heeft de opdracht aangenomen en heeft vervolgens met [verdachte] en [medeverdachte 1] geregeld dat er personen beschikbaar waren om de klus te klaren. Aan de uitvoerders is een geldelijke beloning in het vooruitzicht gesteld. Daarmee zijn zij uitgelokt.
Standpunt van de verdediging
De verdediging heeft zich primair op het standpunt gesteld dat een integrale vrijspraak dient te volgen, omdat er onvoldoende bewijs is dat [verdachte] uitlokkingshandelingen heeft verricht waarmee hij iemand heeft aangezet tot het plegen van een strafbaar feit. Subsidiair ontbreekt het opzet op het plegen van een (poging tot) diefstal.
Oordeel van de rechtbank
De rechtbank acht het primair, subsidiair en meer subsidiair tenlastegelegde niet bewezen, wat ertoe leidt dat [verdachte] zal worden vrijgesproken.
Identificatie van de accounts
Uit de verklaring van [verdachte] op zitting volgt dat hij de gebruiker was van het account ‘ [accoutnaam 1] ’ en de bijnaam ‘ [accountnaam 2] ’ had. Verder volgt uit het dossier dat [medeverdachte 1] de gebruiker was van het account ‘ [accountnaam 3] ’. Ook blijkt dat [medeverdachte 2] de accounts ‘ [accountnaam 4] ’ en ‘ [accountnaam 5] ’ gebruikte. Daarnaast was [medeverdachte 2] de gebruiker van de telefoons met goednummers 2931444 en 2931446. Waar in het dossier deze aliassen worden gebruikt, zal in het vonnis in het kader van de leesbaarheid de naam van de betreffende verdachte worden genoemd.
Medeplegen van uitlokking
Om te kunnen spreken van een strafbare uitlokking moet de uitlokker hebben gewild dat een specifiek misdrijf door een ander wordt gepleegd. Er moet met andere woorden sprake zijn van zowel opzet op het uitlokken als op het strafbare feit dat wordt uitgelokt (dubbel opzet). Vervolgens moet de uitlokker die ander hebben bewogen het strafbare feit te begaan en moet daarbij gebruik zijn gemaakt van de uitlokkingsmiddelen zoals bedoeld in artikel 47 lid 1 onder 2 van het Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr). Dit betekent niet dat de uitvoerder van tevoren nooit aan het beoogde strafbare feit mag hebben gedacht. Een bepaalde neiging of voorwaardelijke wil kan bij de uitvoerder aanwezig zijn geweest. Het gaat er in dat geval om dat door het optreden van de uitlokker een bij de uitvoerder al bestaande bereidheid tot vaste vorm is gekomen. Bovendien hoeft dat optreden niet gericht te zijn op een bepaalde uitvoerder. Het gaat er om dat het beoogde strafbare feit wordt uitgelokt. Het is dan ook niet nodig dat de uitlokker en de uitvoerder rechtstreeks met elkaar een afspraak maken. De uitlokking kan bijvoorbeeld door een tussenpersoon worden gedaan. Hierdoor bestaat de mogelijkheid dat de uitlokker aan het begin van de keten geen idee heeft wie uiteindelijk is overgehaald om het door hem beoogde strafbare feit te gaan plegen. Tot slot moet het uitgelokte delict zijn gevolgd en moet de degene die is uitgelokt strafbaar zijn. Aan [verdachte] is medeplegen van uitlokking ten laste gelegd. In dat geval geldt dat niet iedere medepleger alle uitlokkingshandelingen hoeft te hebben verricht, maar wel dat iedere medepleger een significante bijdrage aan de uitlokking moet hebben geleverd.
Uit het dossier blijkt dat het account van [verdachte] berichten ontving van [medeverdachte 2] in de aanloop naar de woningoverval, waaronder een bericht dat er mensen werden gezocht voor een klus met betrekking tot een lading die mogelijk zou zijn gestolen en een foto met het bericht van ‘ [accountnaam 6] ’ met daarin de tekst: “Bro if we find these guys change there lives forver leave them cut all over faces en break them I will pay whatever”. Verder blijkt uit de gesprekken dat [medeverdachte 2] met [medeverdachte 1] sprak over “de man van TL”. Ook liet [medeverdachte 2] na de overval aan [verdachte] weten dat hij moest komen en deelde hij [medeverdachte 1] mee dat hij samen met [verdachte] was. De rechtbank is van oordeel dat dit onvoldoende is om [verdachte] aan te merken als medepleger van de uitlokking. Het is opvallend dat hij berichten ontvangt voorafgaand aan de klus en dat zijn naam ook gedurende het uitzetten van die klus en na de woningoverval wordt genoemd, maar uiteindelijk kan op basis van het dossier alleen worden vastgesteld dat [verdachte] berichten heeft ontvangen. Van een actieve handeling of een andere, al dan niet intellectuele, bijdrage van hem is niet gebleken.
4 Beslag
Onder [verdachte] is het volgende voorwerp in beslag genomen:
1 Apple iPhone Zwart (ADRAA26010_889668).
Aangezien de rechtbank [verdachte] integraal vrijspreekt, zal zij de teruggave gelasten van de telefoon aan [verdachte] .
5. Beslissing
De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.
Verklaart het primair, subsidiair en meer subsidiair tenlastegelegde niet bewezen en spreekt [verdachte] daarvan vrij.
Beslag
Gelast de teruggave aan [verdachte] van:
1 Apple iPhone Zwart (ADRAA26010_889668).
Heft op het bevel tot voorlopige hechtenis van [verdachte] met ingang van heden.
Dit vonnis is gewezen door
mr. M.R.J. van Wel, voorzitter,
mrs. H.J. Bos en C.S. Groefsema, rechters,
in tegenwoordigheid van mr. A.V. Koppelman, griffier,
en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 30 oktober 2026.