Strafrecht overig

Gevangenisstraf voor de duur van 28 maanden voor medeplegen van uitlokking van medeplegen van bedreiging met…

Rechtbank Amsterdam, 30 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 30 oktober 2026 heeft de Rechtbank Amsterdam in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Rechtbank Amsterdam
Zittingsplaats
Amsterdam
Datum uitspraak
30 oktober 2026
Datum publicatie
6 november 2026
Zaaknummer
13/047449-26
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
ECLI
ECLI:NL:RBAMS:2026:10965
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Gevangenisstraf voor de duur van 28 maanden voor medeplegen van uitlokking van medeplegen van bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht en/of zware mishandeling, meermalen gepleegd

Uitspraak

[afbeelding niet beschikbaar]vonnis

RECHTBANK AMSTERDAM

Afdeling Publiekrecht

Teams Strafrecht

Parketnummer: 13/047449-26

Datum uitspraak: 30 oktober 2026

Vonnis van de rechtbank Amsterdam, meervoudige strafkamer, in de strafzaak tegen:

[verdachte] ,

geboren te [geboortedatum] 2004,

ingeschreven in de Basisregistratie Personen op het adres:

[adres] ,

nu gedetineerd in: [detentieplaats] ,

hierna: [verdachte] .

1 Onderzoek ter terechtzitting

Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 16 oktober 2026.

De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie, mr. S. Sondemeijer, en van wat [verdachte] en zijn raadsvrouw, mr. M.C. Boucher, advocaat te Amsterdam, naar voren hebben gebracht.

De zaak wordt gelijktijdig – maar niet gevoegd – behandeld met de zaken tegen medeverdachten [medeverdachte 1] (13/047458-26, hierna: [medeverdachte 1] ) en [medeverdachte 2] (13/047450-26, hierna: [medeverdachte 2] ).

2 Tenlastelegging

Aan [verdachte] is – kort weergegeven – ten laste gelegd dat hij zich op 19 november 2025 in Nederland schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van uitlokking van medeplegen van diefstal met geweld (primair), dan wel medeplegen van uitlokking van medeplegen van een poging daartoe (subsidiair), dan wel medeplegen van uitlokking van medeplegen van een bedreiging (meer subsidiair).

De volledige tenlastelegging is opgenomen in bijlage I bij dit vonnis.

3 Waardering van het bewijs

3.1.

Inleiding

Uit het dossier volgt dat er op 19 november 2025 een diefstal met geweld in een woning heeft plaatsgevonden. Deze diefstal met geweld zou onder meer zijn gepleegd door [naam 1] en [naam 2] , die daarvoor bij vonnis van 22 juli 2026 van de rechtbank Zeeland-West-Brabant zijn veroordeeld. In de onderhavige strafzaak staan de vragen centraal of [verdachte] en zijn medeverdachten [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] een rol hebben gehad als medepleger van het uitlokken van het delict en, zo ja, op welk delict die uitlokking was gericht.

3.2.

Standpunt van het Openbaar Ministerie

Het primair tenlastegelegde kan worden bewezen. Door de uitvoerders is een diefstal met geweld gepleegd, waarbij een telefoon is gestolen. De uitvoerders hebben dit niet zelf bedacht, maar zijn benaderd voor een klus. [verdachte] heeft de opdracht aangenomen en heeft vervolgens met [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] geregeld dat er personen beschikbaar waren om de klus te klaren. Aan de uitvoerders is een geldelijke beloning in het vooruitzicht gesteld. Daarmee zijn zij door [verdachte] , [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] uitgelokt.

3.3.

Standpunt van de verdediging

[verdachte] moet worden vrijgesproken van het primair tenlastegelegde. Niet kan worden bewezen dat hij een ander heeft aangezet een diefstal met geweld te begaan. Ook kan niet worden bewezen dat [verdachte] opzet had op zowel de uitlokking als de diefstal. Daarnaast moet [verdachte] worden vrijgesproken van het subsidiair tenlastegelegde. Ten aanzien van het meer subsidiair tenlastegelegde refereert de verdediging zich aan het oordeel van de rechtbank. Wel heeft de verdediging verzocht om partiële vrijspraak van de uitlokkingsmiddelen giften, misbruik van gezag, geweld, bedreiging, misleiding en het verschaffen van gelegenheid en middelen. [verdachte] moet verder worden vrijgesproken van het gedachtestreepje dat ziet op het vuurwapen, vanwege het ontbreken van (voorwaardelijk) opzet op het gebruik van een vuurwapen.

3.4.

Oordeel van de rechtbank

De rechtbank acht het primair en subsidiair tenlastegelegde niet bewezen en zal [verdachte] daarvan vrijspreken. Het meer subsidiair tenlastegelegde acht de rechtbank op basis van het dossier bewezen.

3.4.1.

Identificatie van de accounts

[verdachte] heeft op de zitting verklaard dat hij de gebruiker was van de telefoons met goednummers 2931444 en 2931446. Vanuit deze telefoons zijn gesprekken gevoerd door de accountnamen ‘ [accountnaam 1] ’ en ‘ [accountnaam 2] ’. Verder volgt uit het dossier dat [medeverdachte 2] de gebruiker was van het account ‘ [accountnaam 3] ’. Ook blijkt dat [medeverdachte 1] het account ‘ [accountnaam 4] ’ gebruikte en de bijnaam ‘ [bijnaam] ’ had. Waar in het dossier deze aliassen worden gebruikt, zal in het vonnis in het kader van de leesbaarheid de naam van de betreffende verdachte worden genoemd.

3.4.2.

Medeplegen van uitlokking

Om te kunnen spreken van een strafbare uitlokking moet de uitlokker hebben gewild dat een specifiek misdrijf door een ander wordt gepleegd. Er moet met andere woorden sprake zijn van zowel opzet op het uitlokken als op het strafbare feit dat wordt uitgelokt (dubbel opzet). Vervolgens moet de uitlokker die ander hebben bewogen het strafbare feit te begaan en moet daarbij gebruik zijn gemaakt van de uitlokkingsmiddelen zoals bedoeld in artikel 47 lid 1 onder 2 van het Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr). Dit betekent niet dat de uitvoerder van tevoren nooit aan het beoogde strafbare feit mag hebben gedacht. Een bepaalde neiging of voorwaardelijke wil kan bij de uitvoerder aanwezig zijn geweest. Het gaat er in dat geval om dat door het optreden van de uitlokker een bij de uitvoerder al bestaande bereidheid tot vaste vorm is gekomen. Bovendien hoeft dat optreden niet gericht te zijn op een bepaalde uitvoerder. Het gaat er om dat het beoogde strafbare feit wordt uitgelokt. Het is dan ook niet nodig dat de uitlokker en de uitvoerder rechtstreeks met elkaar een afspraak maken. De uitlokking kan bijvoorbeeld door een tussenpersoon worden gedaan. Hierdoor bestaat de mogelijkheid dat de uitlokker aan het begin van de keten geen idee heeft wie uiteindelijk is overgehaald om het door hem beoogde strafbare feit te gaan plegen. Tot slot moet het uitgelokte delict zijn gevolgd en moet de degene die is uitgelokt strafbaar zijn. Aan [verdachte] is medeplegen van uitlokking ten laste gelegd. In dat geval geldt dat niet iedere medepleger alle uitlokkingshandelingen hoeft te hebben verricht, maar wel dat iedere medepleger een significante bijdrage aan de uitlokking moet hebben geleverd.

In de telefoon van [verdachte] (2931446) is een gesprek aangetroffen met ‘ [accountnaam 5] ’/‘ [accountnaam 5] ’ (hierna: [accountnaam 5] ). Hierin is te lezen dat [accountnaam 5] [verdachte] op 19 november 2025 de opdracht geeft om drie of vier man te regelen, omdat er vermoedelijk een lading is gestolen. Daarbij wordt Roosendaal als locatie genoemd. Hierop reageert [verdachte] dat hij ermee bezig is. Vervolgens stelt [verdachte] [medeverdachte 1] op de hoogte van de boodschap van [accountnaam 5] . Rond dezelfde tijd ontvangt [verdachte] (2931444) van ‘ [accountnaam 6] ’ (hierna: [accountnaam 6] ) een bericht, waarin [accountnaam 6] naar [verdachte] stuurt: “Bro if we find these guys change there lives forever leave them cut all over faces and break them I will pay whatever”. Ongeveer een kwartier later deelt [verdachte] dit bericht met [medeverdachte 2] . [medeverdachte 2] heeft rond dezelfde tijd contact met [naam 2] , die aan [medeverdachte 2] laat weten dat hij een chauffeur voor hen heeft en dat de chauffeur zich afvraagt hoeveel er zal worden betaald. Hierop antwoordt [medeverdachte 2] dat hij dat niet weet, maar wel dat er goed zal worden betaald. Niet veel later laat [medeverdachte 2] aan [verdachte] weten dat hij een contact heeft dat kijkt of hij vervoer kan regelen. [medeverdachte 2] neemt contact op met [naam 2] die aangeeft met twee man en “fit” te zijn. Dit koppelt [medeverdachte 2] weer terug aan [verdachte] . [verdachte] communiceert daarna in een Signal-chat met ‘ [accountnaam 7] ’ en ‘ [accountnaam 8] ’, waarin [verdachte] de locatie deelt waar de uitvoerders kunnen verzamelen. Ook stuurt hij dat er goed betaald (“gepayd”) zal worden. [verdachte] stuurt naar [accountnaam 5] : “Team is ready”, waarop [accountnaam 5] laat weten dat ze kunnen gaan. [medeverdachte 2] vraagt daarnaast aan [naam 2] of ze al samen zijn en geeft de boodschap door dat ze naar Roosendaal moeten. Ook wordt gesproken over het ophalen van een (nep)vuurwapen bij het adres [adres] , zijnde een woning in dezelfde portiek als de woning waar [medeverdachte 2] verblijft. [verdachte] stuurt [medeverdachte 2] het adres ‘ [adres] ’, tevens het adres waar de uiteindelijke woningoverval heeft plaatsgevonden. [verdachte] geeft [medeverdachte 2] de instructie: “Wanneer ze die mannen hebben opgepikt stuur ze dan naar deze Adje daar is die goon van die lading” en laat aan [medeverdachte 2] weten dat hij het adres waar de lading zich bevindt ook naar de man van [medeverdachte 1] gaat sturen. Vervolgens is [naam 2] toegevoegd in een groepschat op Signal met ‘ [accountnaam 8] ’, ‘ [accountnaam 9] ’ en ‘ [accountnaam 10] ’. Hierin deelt [accountnaam 8] mee dat er moet worden gefilmd. Hij stuurt: “bij dat adres wat ik je heb gegeven is een lading. Jullie moeten aanbellen en vragen waar het is en gw in elkaar slaan” en “zorgen dat hij zegt waar het is als hij niet zegt moet hij betalen en dood blijven slaan”. [accountnaam 8] laat hier weten dat ze kunnen gaan. [verdachte] communiceert met [accountnaam 5] dat het team aan het wachten is in de straat. [verdachte] vraagt aan [accountnaam 5] of ze de woning binnen mogen gaan, waarop [accountnaam 5] instemmend reageert. [verdachte] deelt vervolgens een video waarin één van de slachtoffers van de woningoverval te zien is die op de grond ligt, waarop [accountnaam 5] reageert dat hij moet worden verhoord. Vervolgens krijgt de politie een melding van een woningoverval. [verdachte] bespreekt met [accountnaam 5] dat hij de uitvoerders zal ontmoeten bij “[accountnaam 11]” en laat in een afzonderlijk gesprek aan [medeverdachte 2] weten dat ze daarheen moeten komen. Dit bespreekt [medeverdachte 2] weer met [naam 2] . [verdachte] geeft bij [medeverdachte 2] aan dat hij onderweg is naar [medeverdachte 1] en laat uiteindelijk weten bij hem te zijn.

De rechtbank concludeert op basis van het voorgaande dat [verdachte] zich schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van uitlokking van het medeplegen van een strafbaar feit. [verdachte] heeft van [accountnaam 5] de opdracht aangenomen om drie of vier man te regelen in verband met een lading die in Roosendaal zou zijn gestolen. Vervolgens heeft [verdachte] ervoor gezorgd dat er personen werden geregeld om de klus uit te voeren. Daarnaast heeft hij gedurende het proces contact onderhouden met diverse personen en hen gelegenheid en inlichtingen verschaft, waaronder het adres waar de woningoverval uiteindelijk is gepleegd. Ook volgt uit het dossier dat hij (al dan niet via anderen) de uitgelokte personen een geldelijke beloning in het vooruitzicht heeft gesteld. [verdachte] heeft naar het oordeel van de rechtbank nauw en bewust samengewerkt met in ieder geval [accountnaam 5] en [medeverdachte 2] .

3.4.3.

Primair en subsidiair: vrijspraak van medeplegen van uitlokking van medeplegen van (poging tot) diefstal met geweld

Voor een bewezenverklaring van medeplegen van uitlokking van medeplegen van (een poging tot) diefstal met geweld, is zowel opzet op de uitlokking als op de (poging tot) diefstal met geweld vereist. Op grond van het berichtenverkeer kan de rechtbank niet vaststellen dat het opzet van [verdachte] was gericht op het laten plegen van een (poging tot) diefstal met geweld. Uit de berichtgeving en de verklaring van [verdachte] kan immers worden afgeleid dat hij mannen heeft willen regelen om naar een woning te gaan om daar bij de bewoners informatie te vergaren over waar een gestolen lading zou zijn. Op grond van het dossier kan niet worden vastgesteld dat [verdachte] heeft gewild en geweten dat hierbij goederen van deze bewoners zouden worden weggenomen, zoals uiteindelijk wel is gebeurd ten aanzien van een telefoon van één van de bewoners. Er is hier immers voorafgaand aan, tijdens en na de woningoverval niet over gesproken tussen [verdachte] en andere betrokkenen. Evenmin kan worden vastgesteld dat er een aanmerkelijke kans bestond dat dit desondanks toch zou gebeuren en dat [verdachte] deze kans bewust heeft aanvaard.

3.4.4.

Meer subsidiair: medeplegen van uitlokking van medeplegen van bedreiging

Op basis van de berichten van ‘ [accountnaam 6] ’ en ‘ [accountnaam 8] ’, die [verdachte] heeft doorgestuurd aan onder andere [medeverdachte 2] , maar ook op basis de berichten van [medeverdachte 2] met [naam 2] over een (nep)vuurwapen volgt naar oordeel van de rechtbank dat het de bedoeling was om de bewoners van de woning tenminste te bedreigen met zware mishandeling en met enig misdrijf tegen het leven gericht. Dit volgt ook uit de verklaring van [verdachte] op de zitting. [verdachte] heeft verklaard dat hij heeft gezocht naar jongens die ergens wilden aanbellen en iemand wilden confronteren. Hij verklaarde ook dat hij wilde dat diegene zich een beetje geïntimideerd zou voelen en dat hij wist dat daarbij geweld gebruikt zou kunnen worden. De rechtbank is daarmee van oordeel dat [verdachte] opzet heeft gehad op uitlokking van het medeplegen van bedreiging. Dit uitgelokte delict is vervolgens ook daadwerkelijk uitgevoerd. De drie uitvoerders zijn uiteindelijk gemaskerd de woning binnengegaan, waar zich op dat moment een aantal personen bevond, onder wie [naam 3] en [naam 4] . Uit de aangifte van [naam 3] blijkt dat de uitvoerders van alles in de woning omgooiden. [naam 3] is op de grond geduwd, en bedreigd met een mes en een pistool. Ook [naam 4] verklaart dat hij bedreigd is door een mes op zijn keel te drukken. Daarbij was de bedreiging van dien aard en vond deze onder zodanige omstandigheden plaats, dat bij de bedreigden in redelijkheid de vrees kon ontstaan dat zij het leven zouden kunnen verliezen of zwaar lichamelijk letsel zouden oplopen. [verdachte] wordt veroordeeld voor het medeplegen van de uitlokking. Aangezien hij wist dat er geweld en wapens zouden kunnen worden gebruikt, zoals bijvoorbeeld volgt uit de door hem doorgestuurde tekst van [accountnaam 6] (“Bro if we find these guys change there lives forever leave them cut all over faces and break them I will pay whatever”) en gelet op de aard van de uit te voeren klus, te weten het vergaren van informatie over een kennelijk waardevolle gestolen lading, is de rechtbank van oordeel dat [verdachte] bewust de aanmerkelijke kans heeft aanvaard dat bij de uitvoering ook een (nep)vuurwapen zou worden gebruikt.

De rechtbank merkt nog op dat in de tenlastelegging onder de gedachtestreepjes van het meer subsidiair tenlastegelegde meermaals het woord “woningoverval” voorkomt. De term ‘woningoverval’ is geen wettelijk gedefinieerd begrip en sluit in het algemeen taalgebruik aan bij de situatie zoals die zich heeft voorgedaan, te weten het door gemaskerde en gewapende personen binnentreden van een woning om de bewoners te bedreigen met het doel om informatie te vergaren.

4 Bewezenverklaring

De rechtbank acht op grond van de bewijsmiddelen in bijlage II bewezen dat [verdachte]

meer subsidiair

[naam 2] en [naam 1] en een onbekend gebleven persoon, op 19 november 2025 te Roosendaal, tezamen en in vereniging met anderen, [naam 4] en [naam 3] hebben bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht en/of zware mishandeling, door die [naam 4] en [naam 3] een mes en een (vuur)wapen of een vuurwapen gelijkend voorwerp te tonen, en die [naam 4] een mes op de keel te zetten, en die [naam 3] te duwen, welk feit hij, verdachte, op 19 november 2025 in Nederland, tezamen en in vereniging met anderen, opzettelijk heeft uitgelokt door het verschaffen van gelegenheid, middelen of inlichtingen, te weten door

- een of meer berichten door te sturen via Snapchat via de Snapchataccounts ‘ [accountnaam 3] ’ waarin wordt gezocht naar personen die een woningoverval willen uitvoeren en

- in die berichten geldelijke beloning(en) in het vooruitzicht heeft gesteld en/of

- in die berichten het adres heeft verstrekt waar de woningoverval plaats zou moeten vinden en

- in berichten via Snapchat en/of via Signal te kennen heeft gegeven dat er geweld

toegepast moet worden en

- in berichten via Snapchat en/of via Signal (andere) instructies heeft gegeven met

betrekking tot de woningoverval en

- een (nep) vuurwapen ter beschikking heeft gesteld en

- in die berichten het adres heeft gestuurd teneinde elkaar te ontmoeten na afloop

van de woningoverval.

Voor zover in het bewezenverklaarde deel van de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten staan, zijn deze verbeterd. [verdachte] is hierdoor niet in de verdediging geschaad.

5 Strafbaarheid van het feit

Het bewezen geachte feit is volgens de wet strafbaar. Het bestaan van een rechtvaardigingsgrond is niet aannemelijk geworden.

6 Strafbaarheid van verdachte

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van [verdachte] uitsluit. [verdachte] is dan ook strafbaar.

7 Motivering van de straffen en maatregelen

7.1.

Eis van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat [verdachte] voor het door haar primair bewezen geachte feit zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 42 maanden, met aftrek van voorarrest, waarvan 6 maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaren.

7.2.

Standpunt van de verdediging

De verdediging heeft verzocht in strafmatigende zin rekening te houden met het feit dat niet [verdachte] , maar [accountnaam 5] de initiator is geweest. Evenmin was [verdachte] de persoon die de dienst uitmaakte. Daarbij heeft [verdachte] op de zitting alsnog een verklaring afgelegd en opening van zaken gegeven. Ook zijn jonge leeftijd zou moeten meewegen in de strafoverweging. Bij een veroordeling voor het meer subsidiair tenlastegelegde verzoekt de verdediging te volstaan met een onvoorwaardelijke straf die gelijk is aan het voorarrest, eventueel gecombineerd met een voorwaardelijk strafdeel.

7.3.

Oordeel van de rechtbank

De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezen geachte, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van [verdachte] , zoals daarvan ter terechtzitting is gebleken.

De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf en bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder het volgende laten meewegen.

Ernst van het feit

[verdachte] heeft zich op 19 november 2025 schuldig gemaakt aan het medeplegen van het uitlokken van het medeplegen van een bedreiging in de vorm van een woningoverval. Het ging hierbij om een vergeldingsactie in het criminele milieu vanwege een vermiste partij verdovende middelen, waarbij [verdachte] als tussenpersoon een cruciale rol heeft vervuld. De uitvoerders zijn gemaskerd naar de woning van de slachtoffers gegaan. In de woning hebben zij de slachtoffers bedreigd met een mes en een pistool. De eigen woning is bij uitstek een plek waar men zich veilig moet kunnen voelen. Het spreekt voor zich dat deze overval voor de slachtoffers een uitermate beangstigende en traumatische ervaring moet zijn geweest. Dit blijkt ook uit de verklaring van in ieder geval [naam 3] . Dit soort delicten veroorzaakt daarnaast ook gevoelens van angst, onrust en onveiligheid in de maatschappij als geheel. [verdachte] heeft zich om dit alles destijds blijkbaar niet bekommerd. Dit is een ernstig feit. Dat de rechtbank juridisch tot een andere kwalificatie van dat feit dan de officier van justitie komt, maakt dat qua ernst niet anders.

Persoon van [verdachte]

De rechtbank heeft acht geslagen op het strafblad van [verdachte] van 25 juni 2026. Hieruit blijkt dat hij niet eerder is veroordeeld. Ook heeft de rechtbank acht geslagen op het reclasseringsrapport van 25 juni 2026. Bij een veroordeling adviseert de reclassering een deels voorwaardelijke straf met als bijzondere voorwaarden een meldplicht, contactverbod, locatieverbod (met elektronisch toezicht), locatiegebod (met elektronisch toezicht) en dagbesteding.

Straf

De LOVS-oriëntatiepunten, ofwel de afspraken die gerechten onderling maken over gelijke bestraffing van soortgelijke zaken, gaan bij een bedreiging met een vuurwapen uit van een gevangenisstraf voor de duur van zes maanden. De rechtbank is echter van oordeel dat dit oriëntatiepunt onvoldoende recht doet aan de ernst van het bewezen verklaarde feit. Het gaat om een ernstig delict dat is gepleegd in een woning en in het kader van de georganiseerde criminaliteit. Een hogere gevangenisstraf geeft een signaal aan de personen die zich met deze vormen van georganiseerde criminaliteit bezig (willen gaan) houden, namelijk dat dergelijk ontwrichtend handelen fors wordt bestraft. Op de zitting heeft [verdachte] – hoewel pas voor het eerst – in enige mate opening van zaken gegeven en tot op zekere hoogte verantwoordelijkheid genomen voor zijn handelen. Dit neemt de rechtbank in strafverminderende zin mee. Alles afwegende zal de rechtbank [verdachte] veroordelen tot een gevangenisstraf voor de duur van 28 maanden, met aftrek van voorarrest. De rechtbank zal hieraan geen voorwaardelijk deel met bijzondere voorwaarden verbinden, omdat dit ook kan worden bewerkstelligt bij de uitfasering in het kader van de voorwaardelijke invrijheidsstelling.

8 Beslag

Onder [verdachte] is het volgende voorwerp in beslag genomen:

- 340 EUR (ADRAA26010_889670)

De officier van justitie heeft verzocht dit geldbedrag terug te geven aan [verdachte] . De raadsvrouw heeft geen opmerkingen gemaakt ten aanzien van het beslag.

De rechtbank gelast de teruggave aan [verdachte] van het bedrag, omdat niet is gebleken dat dit bedrag enig verband heeft met het bewezen verklaarde feit.

9 Toepasselijke wettelijke voorschriften

De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 47, 57 en 285 Sr.

10 Beslissing

De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.

Verklaart het primair en het subsidiair ten laste gelegde niet bewezen en spreekt [verdachte] daarvan vrij.

Verklaart bewezen dat [verdachte] het meer subsidiair ten laste gelegde heeft begaan zoals hiervoor in rubriek 4 is vermeld.

Verklaart niet bewezen wat aan [verdachte] meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor is bewezen verklaard en spreekt [verdachte] daarvan vrij.

Het bewezen verklaarde levert op:

Ten aanzien van het meer subsidiair ten laste gelegde

medeplegen van uitlokking van medeplegen van bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht en/of zware mishandeling, meermalen gepleegd

Verklaart het bewezene strafbaar.

Verklaart [verdachte] daarvoor strafbaar.

Veroordeelt [verdachte] tot een gevangenisstraf voor de duur van 28 (achtentwintig) maanden.

Beveelt dat de tijd die door veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van die straf in mindering gebracht zal worden.

Tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat de veroordeelde in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma als bedoeld in artikel 4 van de Penitentiaire beginselenwet, dan wel de regeling van voorwaardelijke invrijheidstelling, als bedoeld in artikel 6:2:10 van het Wetboek van Strafvordering, aan de orde is.

Beslag

Gelast de teruggave aan [verdachte] van:

- 340 EUR (ADRAA26010_889670).

Dit vonnis is gewezen door

mr. M.R.J. van Wel, voorzitter,

mrs. H.J. Bos en C.S. Groefsema, rechters,

in tegenwoordigheid van mr. A.V. Koppelman, griffier,

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 30 oktober 2026.