Strafrecht overig

Verdachte heeft zich samen met anderen schuldig gemaakt aan diefstal met geweld van een bus, ook wel bekend…

Rechtbank Amsterdam, 12 november 2026

Zaakgegevens

Op 12 november 2026 heeft de Rechtbank Amsterdam in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Rechtbank Amsterdam
Zittingsplaats
Amsterdam
Datum uitspraak
12 november 2026
Datum publicatie
12 november 2026
Zaaknummer
13/092500-26
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
ECLI
ECLI:NL:RBAMS:2026:11179
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Verdachte heeft zich samen met anderen schuldig gemaakt aan diefstal met geweld van een bus, ook wel bekend als carjacking. Verdachte en zijn medeverdachten hebben op brute wijze de aangevers klemgereden en hen onder dreiging van een wapen gedwongen uit de bus te stappen en een aangever uit de bus getrokken, waarbij een van hen ook met het vuurwapen tegen het hoofd is geslagen en is verwond. De rechtbank legt op een gevangenisstraf van twaalf maanden met aftrek van voorarrest. De gestolen bus is onttrokken aan het verkeer.

Uitspraak

[afbeelding niet beschikbaar]vonnis

RECHTBANK AMSTERDAM

Afdeling Publiekrecht

Team Strafrecht

Parketnummer: 13/092500-26

Datum uitspraak: 12 november 2026

Vonnis van de rechtbank Amsterdam, meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken, in de zaak tegen:

[verdachte] ,

geboren op [geboortedag] 1993 in [geboorteplaats] ,

wonende op het adres [adres] , [woonplaats] ,

gedetineerd in [naam Justitieel Complex] .

1 Onderzoek op de zitting

Dit vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de zitting van 29 oktober 2026.

De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie mr. F.V. Streiff en van wat verdachte en zijn raadsman, mr. R.P. van der Graaf, naar voren hebben gebracht.

2 Beschuldiging

Verdachte wordt er – kort gezegd – van beschuldigd dat hij op 5 februari 2026 in Amsterdam samen met anderen met (bedreiging van) geweld een bus met daarin paspoorten, identiteitsbewijzen, telefoons en/of kleding van [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] heeft gestolen. Daarbij zou een vuurwapen zijn getoond of gericht op [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] . Verder zou [slachtoffer 1] uit de bus zijn getrokken en zou er met een vuurwapen op of tegen zijn hoofd zijn geslagen.

De volledige tekst van de tenlastelegging is opgenomen in bijlage I die aan dit vonnis is gehecht en geldt als hier ingevoegd.

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze verbeterd. Verdachte is hierdoor niet in de verdediging geschaad.

3 Waardering van het bewijs

3.1.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het tenlastegelegde kan worden bewezen. De verklaring van verdachte dat hij niet bij het feit aanwezig was maar dat hij zijn [afbeelding niet beschikbaar]telefoon in de BMW met kenteken [kenteken] heeft laten liggen voorafgaand aan de [afbeelding niet beschikbaar]diefstal, vindt hij niet geloofwaardig.

3.2.

Standpunt van de verdediging

De raadsman heeft zich primair op het standpunt gesteld dat het tenlastegelegde niet kan worden bewezen, omdat niet is vast te stellen dat de door verdachte gehuurde BMW, dezelfde BMW betreft die de bus zou hebben klemgereden. Bovendien kunnen geen conclusies worden verbonden aan de gegevens over de door het telefoonnummer aangestraalde zendmasten (Cell-ID’s) over waar de telefoon concreet op welk moment is geweest., omdat deze gegevens niet betrouwbaar zijn.

Subsidiair is het standpunt van de raadsman dat op basis van de camerabeelden waarop de diefstal te zien is, niet kan worden vastgesteld dat verdachte de BMW zou hebben verlaten. Daarmee kan niet worden bewezen dat verdachte geweldshandelingen heeft gepleegd. Evenmin kan op basis van het dossier worden vastgesteld dat sprake zou zijn van een vuurwapen.

3.3.

Oordeel van de rechtbank

De rechtbank is van oordeel dat is bewezen dat verdachte de diefstal, voorafgegaan en vergezeld van (bedreiging met) geweld, heeft gepleegd en overweegt daartoe als volgt.

Op 5 februari 2026 omstreeks 22.30 uur is de bus bij een parkeergarage nabij de Cruquiusweg in Amsterdam gestolen. Vóór de diefstal parkeert een donkergekleurde auto op de stoep bij de uitgang. Op het moment dat de bus de uitgang van de parkeergarage nadert, rijdt deze auto de uitgang voorbij en wordt de auto aan de andere kant van de uitgang op de stoep geparkeerd. Hierna blokkeert dit voertuig de bus, worden de inzittenden gedwongen uit te stappen en wordt de bestuurder uit de bus getrokken. Kort nadat de personen die de bus hebben overgenomen wegrijden, volgt de donkergekleurde auto de bus in dezelfde richting. De aangevers hebben verklaard dat een BMW hun weg blokkeerde toen zij de parkeergarage uitreden, waarna zij onder dreiging van een vuurwapen de bus moesten uitstappen. Zij hebben ook verklaard dat één van hen met het vuurwapen is geslagen tegen zijn hoofd. De berovers zijn vervolgens met de bus en de BMW weggereden.

Anders dan de raadsman, stelt de rechtbank vast dat voornoemde donkergekleurde auto en BMW, de door verdachte gehuurde BMW met kenteken [kenteken] betreft. Uit de GPSgegevens blijkt namelijk dat de BMW met kenteken [kenteken] (hierna: de BMW) vlak voor de diefstal rondom de uitgang van de parkeergarage waar de bus uitreed, heeft bewogen. Daarnaast volgt uit de ANPregistraties dat het kenteken van deze BMW kort na de diefstal tweemaal is geregistreerd, steeds een paar seconden nadat de bus op ditzelfde punt over de snelweg reed. Voorgaande komt overeen met de camerabeelden en de aangiften.

Daarnaast stelt de rechtbank op basis van een analyse van de aangestraalde Cell-ID’s van het telefoonnummer van verdachte dat eindigt op - [nummer] en de GPS-gegevens van de BMW, in samenhang bezien met de andere bewijsmiddelen, vast dat de BMW en de telefoon dezelfde route hebben gevolgd. Voor, tijdens en na afloop van de diefstal op 5 en 6 februari 2026 hebben ze met elkaar meebewogen naar verschillende locaties, zoals de locatie van de diefstal en de locatie waar de bus de volgende dag is aangetroffen.

Anders dan de raadsman, is de rechtbank daarbij van oordeel dat de gegevens van de aangestraalde Cell-ID’s betrouwbaar zijn, ondanks dat er geen concrete tijdstippen worden genoemd waarop de Cell-ID is aangestraald. De verbalisant heeft in het proces-verbaal van bevindingen op pagina 161 van het dossier toegelicht dat het geregistreerde Cell-ID ergens binnen de duur van de sessie (het tijdstip van aanvang en tijdstip van afsluiting van het record van de Cell-ID) is gebruikt. Het kan dus zo zijn dat het geregistreerde Cell-ID is aangestraald op een ander tijdstip dan het geregistreerde aanvangstijdstip van het record, zolang het binnen de sessie valt. De gebruiker van de telefoon kan daarmee op het geregistreerde tijdstip in een ander celgebied zijn geweest dan het celgebied van de geregistreerde zendmast. In dat licht moeten ook de registraties op de Cruquiusweg kort voor de diefstal en de Naritaweg tijdens de diefstal worden beschouwd.

Verdachte heeft op de zitting verklaard dat hij de BMW heeft gehuurd, dat het telefoonnummer eindigend op [nummer] van hem is en dat hij gebruikmaakt van één telefoon. Ook volgt uit zijn verklaring dat hij onder andere op 5 en 6 februari 2026 met de BMW heeft getankt en dat hij op 5 februari zijn telefoon bij zich had. Uit het dossier blijkt dat deze telefoon op cruciale momenten Cell-ID’s op plaatsen nabij de diefstal op 5 februari 2026 en het aantreffen van de bus op 6 februari 2026 heeft aangestraald en uit de GPS-gegevens van de BMW blijkt dat die daar ook is geweest. Tegen de achtergrond van deze omstandigheden en het uitblijven van een aannemelijke verklaring daarvoor door verdachte, die gelet op deze omstandigheden van hem mag worden verwacht, komt de rechtbank tot de conclusie dat verdachte bij de diefstal van de bus betrokken is geweest.

Daarbij is het volgende van belang. De rechtbank acht de verklaring van verdachte dat hij voorafgaand aan de diefstal de BMW heeft uitgeleend en zijn telefoon in de BMW heeft laten liggen, niet geloofwaardig. Verdachte heeft niet concreet willen maken aan wie, hoe, wanneer en hoe lang hij de BMW heeft uitgeleend. Zijn verklaring is daardoor niet verifieerbaar. Ook heeft verdachte geen aannemelijke verklaring gegeven voor de omstandigheid dat zijn telefoon op de plaats delict uitpeilt. De rechtbank acht zonder nadere toelichting niet aannemelijk dat verdachte zijn (enige) telefoon niet bij zich had. Daar komt bij dat de verklaring van verdachte niet consistent. Ter zitting bij de rechtbank heeft hij verklaard niet meer te weten waar hij op 5 februari 2026 was. Eerder heeft hij tijdens de zitting bij het gerechtshof Amsterdam, waarbij het hoger beroep tegen zijn gevangenhouding in deze zaak is behandeld, nog verklaard dat hij op 5 februari 2026 thuis was. Tijdens de behandeling bij de rechtbank heeft verdachte weer verklaard dat dat niet klopt.

De rechtbank is ook van oordeel dat verdachte samen met anderen nauw en bewust heeft samengewerkt bij de diefstal met (bedreiging van) geweld van de bus. Uit de aangiften blijkt dat meerdere personen de diefstal hebben gepleegd. Op basis van het dossier kan weliswaar niet worden vastgesteld welke rol ieder van de hierbij betrokken personen bij de geweldshandelingen heeft gehad, maar staat wel vast dat verdachte op de plaats delict is geweest en een wezenlijke rol heeft gehad in het geheel. De bus is door de door verdachte gehuurde BMW klemgereden, die al langere tijd bij de parkeergarage aanwezig was. Aangevers zijn na dit klemrijden met (bedreiging met) geweld uit de bus gezet. Vervolgens rijden de bus en de BMW na elkaar weg en volgen ze dezelfde route naar een garagebox waar de bus door de politie is aangetroffen. Dit alles heeft zich in een kort tijdbestek afgespeeld. Gelet op de gang van zaken voorafgaand en tijdens de diefstal, constateert de rechtbank dat sprake was van een vooraf door verdachte en medeverdachten beraamd plan om deze bus te carjacken, waarbij voorzienbaar was dat de slachtoffers niet zonder meer de bus zouden afstaan. Daaruit volgt naar het oordeel van de rechtbank dat verdachte bewust heeft aanvaard dat geweld zou worden gebruikt voorafgaand of tijdens de diefstal. Dat er geen sprake is geweest van een vuurwapen wordt weerlegd door de aangiften van beide aangevers.

4 Bewezenverklaring

De rechtbank acht op grond van de in bijlage II vervatte bewijsmiddelen bewezen dat verdachte op 5 februari 2026 te Amsterdam tezamen en in vereniging met anderen heeft weggenomen een bedrijfsbus (met daarin paspoorten, een identiteitsbewijs, telefoons en kleding) toebehorende aan [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] , welke diefstal werd voorafgegaan en vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en/of gemakkelijk te maken door een vuurwapen te tonen aan en te richten op die [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] en die [slachtoffer 1] uit de bedrijfsbus te trekken en die [slachtoffer 1] met een vuurwapen tegen het hoofd te slaan.

5 Strafbaarheid van het feit

Het bewezen verklaarde feit is volgens de wet strafbaar. Het bestaan van een rechtvaardigingsgrond is niet aannemelijk geworden.

6 Strafbaarheid van verdachte

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Verdachte is dan ook strafbaar.

7 Motivering van de straf

7.1.

Vordering van de officier van justitie


De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van vijftien maanden, met aftrek van voorarrest.

7.2.

Standpunt van de raadsman

De raadsman heeft geen strafmaatverweer gevoerd.

7.3.

Oordeel van de rechtbank

De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezenverklaarde, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals daarvan op de zitting is gebleken.

De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf en bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder het volgende laten meewegen.

Ernst van het feit

Verdachte heeft zich samen met anderen schuldig gemaakt aan diefstal met geweld van een bus, ook wel bekend als carjacking. Verdachte en zijn medeverdachten hebben op brute wijze de aangevers klemgereden en onder dreiging van een wapen uit de bus getrokken, waarbij een van hen ook met het vuurwapen tegen het hoofd is geslagen en is verwond. Hierna zijn verdachte en zijn medeverdachten met de bus en de BMW weggereden en is de bus een dag later gestript in een loods aangetroffen. Uit het dossier komt naar voren dat deze diefstal vermoedelijk binnen het criminele circuit heeft plaatsgevonden.

Dit gewelddadige feit heeft op de openbare weg in een woonwijk plaatsgevonden. Nietsvermoedende buurtbewoners hadden daarmee geconfronteerd kunnen worden of zelfs betrokken kunnen raken bij dit geweld. Dit heeft impact op het gevoel van veiligheid van omwonenden en de rechtbank rekent dit verdachte en zijn medeverdachten aan.

Persoon van verdachte

Uit het strafblad van 22 oktober 2026 van verdachte blijkt dat hij niet eerder is veroordeeld voor een vergelijkbaar feit. Wel is verdachte eerder veroordeeld voor geweldsfeiten. Dat vindt de rechtbank zorgelijk en weegt zij mee bij de strafbepaling.

Daarnaast blijkt uit het reclasseringsrapport van 22 oktober 2026 over verdachte, dat hij vaker is veroordeeld wegens delicten met een gewelds- en/of drugscomponent, waardoor verhoogde risico’s op herhaald delictgedrag niet worden uitgesloten. Het risico op recidive kunnen zij vanwege zijn proceshouding echter niet inschatten. De reclassering adviseert bij bewezenverklaring een straf op te leggen zonder daaraan bijzondere voorwaarden te verbinden. Verdachte heeft namelijk geen concrete hulpvraag, zodat zij geen mogelijkheden zien om met interventies of toezicht de risico's te beperken of het gedrag te veranderen.

Op te leggen straf

Bij het bepalen van de straf kijkt de rechtbank naar de afspraken over straffen die door het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS) zijn opgesteld. Voor diefstal van een auto onder bedreiging met een wapen is er echter geen uitgangspunt. De rechtbank heeft daarom ook gekeken naar straffen die in vergelijkbare zaken zijn opgelegd. Door de ontkennende houding van verdachte heeft de rechtbank geen inzicht gekregen in de redenen waarom verdachte de carjacking heeft gepleegd. Dat maakt dat de rechtbank niet weet hoe groot de kans op herhaling is. Ter bescherming van de samenleving zal de rechtbank daarom, mede gelet ook op de ernst van het feit, een lange gevangenisstraf opleggen. Dit leidt er mogelijk toe dat verdachte – die zich heeft beroepen op het missen van zijn partner en zieke moeder – zich nogmaals zal bedenken voordat hij nog eens zo’n feit pleegt. Alles afwegende is de rechtbank van oordeel dat aan verdachte een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van twaalf maanden moet worden opgelegd, met aftrek van de tijd die hij in voorarrest heeft doorgebracht.

Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat de verdachte in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma als bedoeld in artikel 4 van de Penitentiaire beginselenwet.

8 Beslag

Onder verdachte is volgens de beslaglijst de gestolen bus in beslag genomen. De rechtbank zal deze bus onttrekken aan het verkeer en overweegt daartoe als volgt. Allereerst is dit voorwerp uit het strafbare feit verkregen. Daarnaast blijkt uit het politieonderzoek dat er op verschillende plekken verborgen ruimtes in de bus zaten. Bovendien blijkt uit het onderzoek dat een geldhond is aangeslagen op twee gaten in de vloer. Het is een feit van algemene bekendheid dat dergelijke speciaal in een auto aangebrachte ruimtes veelal wordt gebruikt voor criminele doeleinden (zoals bijvoorbeeld het vervoer van geld). De rechtbank is daarom van oordeel dat het ongecontroleerde bezit van de bus, in strijd met het algemeen belang is en moet worden onttrokken aan het verkeer.

9 Toepasselijke wettelijke voorschriften

De op te leggen straf en maatregel zijn gegrond op de artikelen 36b, 36c en 312 van het Wetboek van Strafrecht.

10 Beslissing

De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.

Verklaart bewezen dat verdachte het tenlastegelegde heeft begaan zoals hiervoor in rubriek 4 is vermeld.

Verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor is bewezen verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij.

Het bewezenverklaarde levert op:

- diefstal, voorafgegaan en vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en gemakkelijk te maken terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen

Veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf van 12 (twaalf) maanden.

Beveelt dat de tijd die door veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van die straf in mindering gebracht zal worden.

Verklaart onttrokken aan het verkeer:

- 1 STK Personenauto (goednr. 6771308).

Dit vonnis is gewezen door

mr. M. Nieuwenhuijs, voorzitter,

mrs. C.A.E. Wijnker en R.P.F. de Groot, rechters,

in tegenwoordigheid van mr. G. Brokkelkamp, griffier,

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 12 november 2026.