De rechtbank heeft een minderjarige verdachte van 17 jaar veroordeeld voor het openlijk en in vereniging…

Wat vindt de officier van justitie?

De officier van justitie vindt dat kan worden bewezen dat [verdachte] in de McDonald’s het slachtoffer heeft geslagen en gestompt en dat daarmee sprake is van het openlijk en in vereniging plegen van geweld (16.211444.25 primair).

Ook vindt de officier van justitie dat kan worden bewezen dat [verdachte] een ontploffing heeft veroorzaakt bij een woning, met gevaar voor goederen, levensgevaar en/of gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor de bewoners (16.234628.25).

De officier van justitie vindt dat [verdachte] moet worden vrijgesproken van het deel van de beschuldiging dat inhoudt dat hij opzettelijk brand heeft gesticht.

De standpunten van de officier van justitie worden – voor zover van belang voor de beoordeling – besproken in paragraaf 3.3.

Wat vindt de advocaat?

De advocaat vindt ook dat kan worden bewezen dat [verdachte] in de McDonald’s het slachtoffer heeft geslagen en gestompt, maar zij vindt dat niet kan worden bewezen dat [verdachte] dit geweld in vereniging heeft gepleegd. De advocaat verzoekt de rechtbank dus om [verdachte] vrij te spreken van het openlijk en in vereniging plegen van geweld (16.211444.25 primair).

De verweren over dit feit worden - voor zover van belang voor de beoordeling - hierna besproken onder paragraaf 3.3.

Volgens de advocaat leveren de geweldshandelingen van [verdachte] tegen het slachtoffer wel mishandeling op (16.211444.25 subsidiair).

De advocaat voert geen verweer over het bewijs van de ontploffing.

16.211444.25 primair

31 januari 2025, 14:52:56 uur: Ik zie dat het slachtoffer, getuige en de

twee verdachten de McDonald’s inlopen.

• 31 januari 2025, 15:04:22 uur: Ik zie dat verdachte 1 naar de getuige en het slachtoffer loopt. Ik zie dat verdachte 2 bij de getuige en het slachtoffer aan tafel gaat zitten.

• 31 januari 2025, 15:04:30 uur: Ik zie dat verdachte 1 ook aan tafel gaat zitten bij het slechtoffer en getuige.

• 31 januari 2025, 15:06:11 uur: Ik zie dat de verdachte 1 het slachtoffer met zijn vlakke hand in het gezicht slaat. Ik zie dat de verdachte dit met enige kracht doet en dat dit met zijn rechterhand is. Ik zie dat het slachtoffer op zijn linkerwang wordt geraakt.

• 31 januari 2025, 15:06:16 uur: Ik zie dat de verdachte 1 met zijn rechtervuist het slachtoffer in zijn gezicht slaat. Ik zie dat de verdachte meerdere keren met zijn rechtervuist uithaalt in de richting van het slachtoffer. Ik tel 15 uithalen in de richting van het slachtoffer. Ik zie dat meerdere uithalen raak waren in het gezicht van het slachtoffer.

• 31 januari 2025, 15:06:19 uur: Ik zie dat verdachte 2 het slachtoffer met zijn rechtervuist slaat.

• 31 januari 2025, 15:06:21 uur: Ik zie dat verdachte 1 op het slachtoffer blijft inslaan.

31 januari 2025, 15:06:26 uur: Ik zie dat verdachte 1 en 2 het slachtoffer blijven slaan. Ik zie meerdere vuistslagen in de richting van het slachtoffer.

1. De bekennende verklaring van de verdachte, zoals afgelegd op de zitting van 30 oktober 2026.

2. Het proces-verbaal van de politie van 29 juli 2025, met daarin de aangifte van [slachtoffer 2] .

3. Het proces-verbaal van de politie van 16 oktober 2025, met daarin de verklaring van de getuige [slachtoffer 1] .

4. Het proces-verbaal van de politie van 12 september 2025, met daarin de bevindingen van het forensisch onderzoek bij de woning aan de [adres] in [woonplaats] .

Bewezenverklaring

De rechtbank verklaart bewezen dat [verdachte] :

16.211444.25, primair

op 31 januari 2025 te Amersfoort

in de McDonald's aan de [adres] , openlijk

in vereniging geweld heeft gepleegd tegen [slachtoffer 3] ,

welk in vereniging gepleegde geweld bestond uit het meermalen klappen en

stompen geven tegen het hoofd van die [slachtoffer 3] ;

16.234628.25

op 29 juli 2025 te [woonplaats] opzettelijk een ontploffing teweeg heeft gebracht bij een woning, gelegen aan de [adres] , door een cobra 6,

op een raam van de woning te plakken,

en dit vervolgens aan te steken en tot ontbranding te brengen, ten

gevolge waarvan een ontploffing is ontstaan,

terwijl daarvan:

aanwezige inventaris/goederen te duchten was

en

de aldaar aanwezige bewoners van de woning aan de [adres] duchten

was.

De rest van de tekst van de beschuldiging kan niet worden bewezen. [verdachte] wordt daarvan vrijgesproken.

Kwalificatie

De bewezen feiten zijn strafbaar gesteld als:

16.211444.25, primair

openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen;

16.234628.25

opzettelijk een ontploffing teweegbrengen, terwijl daarvan gemeen gevaar voor goederen te duchten is en

opzettelijk een ontploffing teweegbrengen, terwijl daarvan levensgevaar of gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor een ander te duchten is, meermalen gepleegd.

Strafbaarheid verdachte

[verdachte] is strafbaar.

Wat vindt de officier van justitie

De officier van justitie eist dat [verdachte] wordt veroordeeld tot:

Wat vindt de advocaat?

De advocaat vindt dat de officier van justitie een te lange jeugddetentie heeft geëist. Zij verzoekt jeugddetentie op te leggen van gelijke duur als het voorarrest en daarnaast een voorwaardelijke taakstraf in de vorm van een werkstraf. Zij is het eens met het opleggen van de bijzondere voorwaarden die de Raad heeft geadviseerd en ook met het opleggen van de leerstraf ‘So Cool’ voor de duur van 50 uur.

Wat vindt de rechtbank?

De rechtbank legt aan [verdachte] jeugddetentie op van 120 dagen, met aftrek van het voorarrest, waarvan 101 dagen voorwaardelijk en een proeftijd van twee jaar, met de bijzondere voorwaarden die de Raad heeft geadviseerd. Daarnaast legt de rechtbank de leerstraf ‘So Cool’ op voor de duur van 50 uur en een taakstraf in de vorm van een werkstraf voor de duur van 50 uur, te vervangen door 25 dagen jeugddetentie als [verdachte] deze werkstraf niet uitvoert.

Bij het bepalen van deze straffen houdt de rechtbank rekening met de ernst van de gepleegde feiten en de omstandigheden waaronder [verdachte] deze feiten heeft gepleegd. Ook weegt de rechtbank het strafblad van [verdachte] en zijn persoonlijke omstandigheden mee.

Ernst en omstandigheden van de feiten

[verdachte] heeft zich in de eerste plaats schuldig gemaakt aan het gezamenlijk in de openbaarheid plegen van geweld door in de McDonald’s een andere jongen veelvuldig en hard te slaan. Wat voor het slachtoffer een gezellige aangelegenheid had moeten worden, veranderde zonder aanleiding in een heel nare situatie. Het slachtoffer draagt sinds dat moment een gevoel van onveiligheid in openbare ruimtes met zich mee, zo is te lezen in zijn schriftelijke slachtofferverklaring. Het slachtoffer heeft bovendien letsel in zijn gezicht en een kapotte bril aan het door [verdachte] gepleegde geweld overgehouden. Daarnaast zullen ook andere mensen, bijvoorbeeld de andere jongens uit de groep van het slachtoffer, die voor de gezelligheid bij de McDonald’s gingen eten, zich door het geweld van [verdachte] en zijn vriend onveilig hebben gevoeld.

[verdachte] heeft ook een ontploffing veroorzaakt bij een woning waarin bewoners aanwezig waren. Hij deed dit door een Cobra 6 tegen het raam van de keuken te plakken. [verdachte] heeft hierdoor een groot gevaar veroorzaakt voor anderen. [verdachte] heeft hierdoor bovendien voor enorme angst bij de bewoners van de woning en de directe omgeving gezorgd. Op het moment van de ontploffing waren bewoners, onder wie een baby van 10 maanden oud, in de keuken van de woning aanwezig. Gelukkig zijn zij ongedeerd gebleven, maar zij zijn ontzettend geschrokken van deze plotselinge ontploffing in hun woning – een plek waar zij zich veilig moeten kunnen voelen. [verdachte] mag van geluk spreken dat het met de bewoners niet veel erger is afgelopen.

De rechtbank vindt het heel zorgelijk dat [verdachte] dit feit heeft gepleegd en daarbij niet heeft nagedacht over de mogelijk grote gevolgen van zijn handelen voor de slachtoffers en omwonenden. Daarnaast zijn dit soort feiten, waarbij (vaak) jonge verdachten voor een geldbedrag in opdracht ontploffingen teweeg brengen, in toenemende mate een probleem in de samenleving. Dit leidt tot onrust en gevoelens van angst en onveiligheid. [verdachte] heeft hier met zijn handelen aan bijgedragen.

Persoonlijke omstandigheden van [verdachte]

De rechtbank heeft gekeken naar het meest recente strafblad van [verdachte] , waarin is te zien dat hij niet eerder is veroordeeld voor een strafbaar feit.

De rechtbank heeft ook gekeken naar:

In het Pro Justitia rapport van de psychologen staat dat [verdachte] een verstandelijke ontwikkelingsstoornis heeft, licht in ernst, en dat zijn gedragskeuzes ten tijde van de feiten hierdoor werden beïnvloed.

De psychologen hebben over factoren die een rol hebben gespeeld bij het gepleegde geweld in de McDonald’s onder meer het volgende opgeschreven. [verdachte] kan zich vanuit zijn verstandelijke beperking onvoldoende in het perspectief van een ander verplaatsen. Hij raakt hierdoor snel in een conflictsituatie. Vanuit een beperktere emotieregulatie, verliest hij dan sneller de controle over zijn emoties. Omdat hij de consequenties van zijn gedrag minder goed kan overzien, is er weinig remming op zijn gedrag. Ook is sprake van beïnvloeding door vrienden. Verder speelt een gebrekkig probleemoplossend vermogen om een conflict op een goede manier op te lossen een rol. De psychologen hebben daarom geadviseerd het gepleegde geweld in verminderde mate aan [verdachte] toe te rekenen.

Over de ontploffing heeft [verdachte] zelf verklaard dat hij dit heeft gedaan om snel geld te kunnen verdienen. Hij dacht dat hij een klein klusje moest doen. Toen hij begreep wat de aard van de klus was, durfde hij zich niet meer terug te trekken.

De psychologen hebben over factoren die een rol hebben gespeeld bij dit feit onder meer het volgende verklaard. [verdachte] kan vanuit zijn stoornis minder goed overzien waar hij zich mee inlaat en wat de lange termijn consequenties van zijn handelen zijn. Dat maakt hem beïnvloedbaar voor criminele netwerken. Tegelijkertijd spelen antisociale overtuigingen een rol. Hij is uit op snel geld, ook als hij weet dat hij daarvoor iets strafbaars moet doen. Volgens de psychologen is zijn gewetensontwikkeling wat beperkter, waardoor hij egocentrischer handelt. Tegelijkertijd ziet hij wel in dat hij iets doet dat gevaarlijk kan zijn. De psychologen hebben daarom geadviseerd het veroorzaken van de ontploffing in licht verminderde mate aan [verdachte] toe te rekenen.

De rechtbank volgt het advies van de psychologen over de toerekening van het gepleegde geweld, namelijk dat het gepleegde geweld in verminderde mate aan [verdachte] kan worden toegerekend. Anders dan de psychologen adviseren, hanteert de rechtbank deze mate van toerekening ook bij het veroorzaken van de ontploffing. De rechtbank ziet weliswaar in dat [verdachte] bij dit feit meer keuzemomenten had dan bij het plegen van het geweld, maar zij acht aannemelijk dat de gestelde stoornis die keuzevrijheid ook bij het veroorzaken van de ontploffing in dezelfde mate heeft beperkt.

Om de hoge impulsiviteit, de beperkte emotieregulatie en beperkte gewetensontwikkeling te verbeteren, adviseren de psychologen om een ambulante forensische behandeling te starten, gericht op het aanleren van concrete vaardigheden en het gaandeweg inslijten van nieuw gedrag. Dit kan in het kader van bijzondere voorwaarden bij een voorwaardelijk strafdeel.

[verdachte] is sinds de schorsing van zijn voorlopige hechtenis al gebonden aan voorwaarden. Hij heeft als één van de voorwaarden het stevige begeleidingskader van ITB Harde Kern. Hij heeft zich daar goed aan gehouden, zo heeft de deskundige van de Raad op de zitting verteld. De Raad heeft voor het strafadvies bijzondere voorwaarden geformuleerd, die aansluiten bij de voorwaarden van de schorsing. Ook adviseert de Raad de leerstraf ‘So Cool’ op te leggen. Die leerstraf zich richt op het leren omgaan met emoties en agressie en de tekorten in de sociale probleem oplossingsvaardigheden. Net als tijdens de schorsing van de voorlopige hechtenis, kan de jeugdreclassering SAVE [verdachte] in het kader van de ITB Harde Kern blijven begeleiden.

De Raad ziet geen pedagogische meerwaarde in een jeugddetentie die langer duurt dan het voorarrest.

Strafkader

Om in vergelijkbare zaken zoveel mogelijk gelijk te straffen, werken strafrechters met landelijke oriëntatiepunten. Deze zijn gebaseerd op opgelegde straffen in andere, vergelijkbare zaken. Het oriëntatiepunt voor jeugdigen voor gezamenlijke openlijke geweldpleging tegen personen is een onvoorwaardelijke taakstraf van 40 uur. Voor het veroorzaken van een ontploffing met gevaar voor personen geldt in beginsel onvoorwaardelijke jeugddetentie. Voor de duur van die onvoorwaardelijke jeugddetentie moet aansluiting worden gezocht bij soortgelijke zaken.

Gelet op het voorgaande is onvoorwaardelijke jeugddetentie van langere duur dan het voorarrest in beginsel passend. De rechtbank heeft echter gelezen dat [verdachte] zich tijdens de schorsing van de voorlopige hechtenis goed aan de voorwaarden heeft gehouden. Als onderdeel van die voorwaarden heeft hij ook een periode elektronische monitoring door middel van een enkelband gehad, wat een ingrijpend middel is.

Inmiddels heeft [verdachte] zijn leven weer op de rit en wil hij graag doorgaan op de goede weg die hij is ingeslagen. De vader van [verdachte] heeft op de zitting ook verteld over de positieve veranderingen die hij bij [verdachte] heeft waargenomen. Tegelijkertijd heeft hij benadrukt dat [verdachte] nog steeds hulp nodig heeft.

Gelet op dit alles zal de rechtbank aan [verdachte] geen langere onvoorwaardelijke jeugddetentie opleggen dan het voorarrest. De ernst van de feiten vraagt wel om een voorwaardelijke jeugddetentie van aanzienlijke duur. Ook vindt de rechtbank het belangrijk dat [verdachte] nog een straf zal voelen in de vorm van een werkstraf.

De rechtbank komt alles overziend op de straf zoals hiervoor vermeld.

Vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 3]

heeft zich gesteld als benadeelde partij en vordert [verdachte] hoofdelijk te veroordelen tot het betalen van een schadevergoeding van € 1.395,00, vermeerderd met de wettelijke rente. Dit bedrag bestaat uit € 795,00 voor vergoeding van materiële schade en € 600,00 voor vergoeding van immateriële schade (smartengeld). De materiële schade bestaat uit de dagwaarde van de bril van de benadeelde partij. De bril is ten gevolge van het gepleegde geweld vernield. Verder verzoekt de benadeelde partij de schadevergoedingsmaatregel op te leggen.

Wat vindt de officier van justitie?

De officier van justitie vindt dat de vordering van de benadeelde partij moet worden toegewezen.

Wat vindt de advocaat?

De advocaat vindt dat de materiële schade moet worden beperkt tot een bedrag van € 646,00. Bij de vordering zit een factuur van 15 februari 2025, waarop is te zien dat de glazen voor dit bedrag zijn vervangen vanwege onherstelbare schade.

Materiële schade

De rechtbank stelt op grond van het dossier en het onderzoek op de zitting vast dat de gevorderde materiële schade in rechtstreeks verband staat met het onder 16.211444.25 primair bewezen verklaarde feit. Ten gevolgde van het door [verdachte] gepleegde geweld is de bril van de benadeelde partij op de grond gevallen en beschadigd. Een gedeelte van de vordering dat ziet op de schade aan de bril is echter terecht betwist. Uit de factuur die na de datum van het feit is opgemaakt, blijkt dat het schadebedrag € 646,00 was. Dit is de factuur voor het vervangen van de beschadigde glazen. De factuur waarop het gevorderde bedrag van € 795,00 staat is voor de aanschaf van de gehele nieuwe bril. Deze factuur is opgemaakt op 7 januari 2025, dus voorafgaand aan het feit. Onvoldoende is onderbouwd dat de benadeelde partij dit volledige bedrag opnieuw heeft moeten betalen.

De rechtbank wijst het deel van de vordering dat ziet op materiële schade dus toe tot € 646,00. Dit bedrag wordt vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 31 januari 2025. De rechtbank verklaart de benadeelde partij voor het overige gedeelte van de vordering van de materiële schade niet-ontvankelijk. De benadeelde partij kan dit deel van de vordering aan de burgerlijke rechter voorleggen.

Immateriële schade

Vergoeding van immateriële schade is op grond van art. 6:106 sub b BW onder meer mogelijk als de partij lichamelijk letsel heeft opgelopen. In dit geval staat vast dat de benadeelde partij lichamelijk letsel heeft opgelopen als gevolg van het door [verdachte] gepleegde strafbare feit. Gelet op de bedragen die in soortgelijke zaken worden toegekend als schadevergoeding, oordeelt de rechtbank dat de gevraagde vergoeding billijk is. De rechtbank wijst dit deel van de vordering van € 600,00 daarom geheel toe. Dit bedrag wordt vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 31 januari 2025.

Hoofdelijk

Omdat [verdachte] het strafbare feit waarvoor schadevergoeding wordt toegekend samen met een mededader heeft gepleegd, zijn zij daarvoor samen aansprakelijk (juridische term: hoofdelijk aansprakelijk). Voor zover de mededader een bedrag aan de benadeelde partij heeft betaald, hoeft [verdachte] dat deel van de schadevergoeding niet meer aan de benadeelde partij te betalen.

Proceskosten

Bij vorderingen tot schadevergoeding is de hoofdregel dat de partij die ongelijk krijgt, de proceskosten van de andere partij moet vergoeden. Omdat de vordering tot schadevergoeding grotendeels wordt toegewezen, moet [verdachte] de kosten vergoeden die de benadeelde partij heeft gemaakt.

De rechtbank oordeelt dat op dit moment niet vast staat dat de benadeelde partij kosten heeft gemaakt voor het indienen en toelichten van de vordering en begroot de kosten daarom op nihil.

Schadevergoedingsmaatregel

De rechtbank legt de schadevergoedingsmaatregel aan [verdachte] op, zodat (kort gezegd) de benadeeldepartij de schadevergoeding niet zelf bij [verdachte] hoeft te incasseren, maar dat de Staat dit voor hem doet. De rechtbank bepaalt daarom dat [verdachte] een bedrag van € 1.246,00 aan de Staat moet betalen.

Als een verdachte niet (volledig) betaalt, kan gijzeling (een vorm van vrijheidsbeneming van de verdachte) worden toegepast. Gelet op de jonge leeftijd van [verdachte] in deze zaak vindt de rechtbank het echter niet passend om gijzeling aan de schadevergoedingsmaatregel te verbinden. De rechtbank bepaalt de duur van de gijzeling daarom op 0 dagen.

16.234628.25

Vordering van de benadeelde partijen [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2]

[slachtoffer 1] heeft zich gesteld als benadeelde partij en vordert [verdachte] te veroordelen tot het betalen van een schadevergoeding van € 3.200,00, vermeerderd met de wettelijke rente. Dit bedrag bestaat uit € 200,00 voor vergoeding van materiële schade en € 3000,00 voor vergoeding van immateriële schade (smartengeld). De materiële schade bestaat uit de kosten voor de aanschaf van een camera bij de woning.

[slachtoffer 2] heeft zich gesteld als benadeelde partij en vordert [verdachte] te veroordelen tot het betalen van een schadevergoeding van € 2.500,00, vermeerderd met de wettelijke rente. Dit bedrag bestaat uit immateriële schade (smartengeld).

Verder verzoeken beide benadeelde partijen de schadevergoedingsmaatregel op te leggen.

Wat vindt de officier van justitie?

De officier van justitie vindt dat de vordering van beide benadeelde partijen moet worden toegewezen.

Wat vindt de advocaat?

De advocaat vindt dat de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 1] tot vergoeding van de materiële schade kan worden toegewezen.

De advocaat vindt dat de vorderingen van de benadeelde partijen [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] voor immateriële schade moeten worden gematigd.

Materiële schade

De rechtbank stelt op grond van het dossier en het onderzoek op de zitting vast dat de door de benadeelde partij [slachtoffer 1] gevorderde materiële schade in rechtstreeks verband staat met het onder 16.234628.25 bewezen verklaarde feit. Ten gevolge van de ontploffing is immers een gevoel van onveiligheid bij de benadeelde partij ontstaan en heeft ze zich genoodzaakt gevoeld een camera bij de woning op te hangen. De rechtbank wijst het deel van de vordering dat ziet op materiële schade dus toe tot € 200,00. Dit bedrag wordt vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 29 juli 2025.

Immateriële schade

Vergoeding van immateriële schade is op grond van art. 6:106 sub b BW mogelijk als de benadeelde partij lichamelijk letsel heeft opgelopen, is aangetast in zijn eer en goede naam of ‘op andere wijze’ in zijn persoon is aangetast. De rechtbank begrijpt dat de vordering van de benadeelde partijen [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] in dit geval op deze laatste grondslag zijn gebaseerd. Uit de rechtspraak van de Hoge Raad blijkt dat van aantasting in de persoon ‘op andere wijze’ in ieder geval sprake is als het slachtoffer geestelijk letsel (psychische schade) heeft opgelopen. Het bestaan van geestelijk letsel moet naar objectieve maatstaven worden vastgesteld. Als geestelijk letsel niet kan worden vastgesteld, kan de aantasting in de persoon ‘op andere wijze’ volgen uit de aard en de ernst van de normschending (het strafbare feit) en de gevolgen daarvan. De gevolgen moeten met concrete gegevens worden onderbouwd. In uitzonderlijke situaties kunnen de nadelige gevolgen voor het slachtoffer zó voor de hand liggen dat ook zonder nadere onderbouwing kan worden aangenomen dat sprake is van een aantasting in de persoon.

Gelet op de aard en ernst van de normschending en de gevolgen daarvan voor de benadeelde partijen [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] , oordeelt de rechtbank dat de benadeelde partijen door het strafbare feit op andere wijze in zijn persoon is aangetast. De benadeelde partijen hebben voldoende concrete gegevens overgelegd waaruit de ernst van de gevolgen blijkt. Zij waren beiden in de woning aanwezig op het moment dat de ontploffing plaatsvond; benadeelde partij [slachtoffer 1] bevond zich in de keuken, benadeelde partij [slachtoffer 2] bevond zich in de slaapkamer recht boven het raam waartegen [verdachte] de Cobra 6 had geplakt en tot ontploffing had gebracht. De benadeelde partijen hebben last van onder meer herbelevingen, hartkloppingen, spanning, paniekaanvallen en moeite met slapen.

Voor de vaststelling van de hoogte van de immateriële schadevergoeding zoekt de rechtbank in dit geval aansluiting bij de ‘Rotterdamse schaal’. Dit betreft een ordening van smartengeldbedragen bij letsel en andere persoonsaantastingen en bevat indicaties voor het toekennen van een passende immateriële schadevergoeding. De rechtbank hanteert de volgende uitgangspunten bij het gebruik van de Rotterdamse schaal voor de vaststelling van de immateriële schade. De Rotterdamse schaal wordt uitsluitend gebruikt als hulpmiddel. Daartoe kijkt de rechtbank naar de indicatieve smartengeldbedragen die worden genoemd bij de voor deze zaak toepasselijke categorie van de Rotterdamse schaal. Deze bedragen betrekt de rechtbank bij de billijkheidsafweging.

De onderhavige zaak valt naar het oordeel van de rechtbank onder de categorie ‘bedreigende situaties door opzettelijke ontploffing’ (19.3) van de Rotterdamse schaal. De rechtbank neemt de in die schaal genoemde bandbreedte van € 1.000,00 tot € 5.000,00 voor ‘ernstige’ situaties tot uitgangspunt. Tegen deze achtergrond acht de rechtbank de gevorderde bedragen van € 3.000,00 respectievelijk € 2.500,00 passend. De rechtbank wijst de vordering tot vergoeding van immateriële schade daarom geheel toe. De gevorderde bedragen worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 29 juli 2025.

Proceskosten

Bij vorderingen tot schadevergoeding is de hoofdregel dat de partij die ongelijk krijgt, de proceskosten van de andere partij moet vergoeden. Omdat de vorderingen tot schadevergoeding van de benadeelde partijen [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] worden toegewezen, moet [verdachte] de kosten vergoeden die de benadeelde partijen hebben gemaakt.

De rechtbank oordeelt dat op dit moment niet vast staat dat de benadeelde partijen kosten hebben gemaakt voor het indienen en toelichten van de vorderingen en begroot de kosten daarom op nihil.

Schadevergoedingsmaatregel

De rechtbank legt de schadevergoedingsmaatregel aan [verdachte] op, zodat (kort gezegd) de benadeeldepartijen de schadevergoeding niet zelf bij [verdachte] hoeven te incasseren, maar dat de Staat dit voor hen doet. De rechtbank bepaalt daarom dat [verdachte] een bedrag van € 3.000,00 respectievelijk € 2.500,00 aan de Staat moet betalen.

Als een verdachte niet (volledig) betaalt, kan gijzeling (een vorm van vrijheidsbeneming van de verdachte) worden toegepast. Gelet op de jonge leeftijd van [verdachte] in deze zaak vindt de rechtbank het echter niet passend om gijzeling aan de schadevergoedingsmaatregel te verbinden. De rechtbank bepaalt de duur van de gijzeling daarom op 0 dagen.

In de zaak met parketnummer 16.234628.25

hij op of omstreeks 29 juli 2025 te [woonplaats]

opzettelijk

brand heeft gesticht en/of een ontploffing teweeg heeft gebracht bij een woning,

gelegen aan de [adres] , door een cobra 6, althans een brandbaar en/of

explosief voorwerp/materiaal, op een raam van de woning te plakken, althans

bij/voor de woning te leggen, en/of dit (vervolgens) aan te steken en/of tot

ontbranding te brengen, in elk geval met open vuur in aanraking te brengen, ten

gevolge waarvan brand en/of een ontploffing is ontstaan,

terwijl daarvan:

(overige delen van) de woning aan de [adres] en/of de in die woning

aanwezige inventaris/goederen en/of aangrenzende woningen te duchten was

en/of

de aldaar aanwezige bewoner(s) van de woning aan de [adres] duchten

was.