Strafrecht overig

(Gekwalificeerde) verkrachtingen en aanranding van drie meisjes in de leeftijdscategorie van twaalf tot…

Rechtbank Midden-Nederland, 13 november 2026

ECLI:NL:RBMNE:2026:8069 · Rechtbank Midden-Nederland · 13 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-midden-nederland/strafrecht/strafrecht-overig/eerste-aanleg-meervoudig/ecli-nl-rbmne-2026-8069

Op 13 november 2026 heeft de Rechtbank Midden-Nederland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie: Rechtbank Midden-Nederland
Zittingsplaats: Lelystad
Datum uitspraak: 13 november 2026
Datum publicatie: 13 november 2026
Zaaknummer: 16.257605.25
Rechtsgebied: Strafrecht Strafrecht overig
Procedure: Eerste aanleg - meervoudig
ECLI: ECLI:NL:RBMNE:2026:8069

E-mail

Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

(Gekwalificeerde) verkrachtingen en aanranding van drie meisjes in de leeftijdscategorie van twaalf tot zestien jaren; sextortion en seksueel corrumperen van meisjes jonger dan zestien jaren. ASR. Toepassing jeugdstrafrecht. Strafoplegging en schadevergoedingsmaatregelen.

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND

Strafrecht

Zittingsplaats Lelystad

Parketnummer: 16.257605.25

Tegenspraak

Vonnis van de meervoudige kamer van 13 november 2026 in de strafzaak van:

[verdachte] ,

geboren op [2004] in [geboorteplaats] ,

verblijvende op het adres [adres] in [woonplaats] ,

(hierna: de verdachte).

1 Zitting

De strafzaak van de verdachte is inhoudelijk behandeld op de openbare zitting van

30 oktober 2026. Op de zitting waren aanwezig:

de verdachte en zijn advocaten, mrs. J.H. van Dijk en R.E. Panman;
de officier van justitie, mr. M.M.L. Kalsbeek;
mr. P. van der Geest, advocaat van de benadeelde partij [slachtoffer 1] ;
mr. T.C. Cooman, advocaat van de benadeelde partij [slachtoffer 2] ;
mr. C.A. Bouw, advocaat van de benadeelde partij [slachtoffer 3] .

2 Tenlastelegging

De officier van justitie beschuldigt de verdachte ervan dat hij, samengevat:

1: op 5 augustus 2025 te Almere, met een kind in de leeftijd van twaalf tot zestien jaren, te weten [slachtoffer 1] (hierna: [slachtoffer 1] ), geboren op [2010] , seksuele handelingen heeft verricht die (mede) bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam, welke verkrachting gepaard ging met dwang, geweld en/of bedreiging;

2: op 25 augustus 2025 te Almere met een kind in de leeftijd van twaalf tot zestien jaren, te weten [slachtoffer 2] (hierna: [slachtoffer 2] ), geboren op [2009] , seksuele handelingen heeft verricht, welke aanranding gepaard ging met dwang, geweld en/of bedreiging;

3: in de periode van 1 juni 2025 tot en met 3 november 2025 te Amsterdam meermalen met een kind in de leeftijd van twaalf tot zestien jaren, te weten [slachtoffer 3] (hierna: [slachtoffer 3] ), geboren op [2012] , seksuele handelingen heeft verricht die bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam, welke verkrachting gepaard ging met dwang, geweld en/of bedreiging;

4: in de periode van 4 augustus 2025 tot en met 6 augustus 2025 te Haarlem [slachtoffer 1] heeft gedwongen naaktfoto’s en naaktvideo’s van zichzelf te maken en naar hem, verdachte, te sturen;

5: in de periode van 6 augustus 2025 tot en met 30 oktober 2025 te Haarlem een kind beneden de leeftijd van zestien jaren ( [slachtoffer 1] en [slachtoffer 3] ) indringend mondeling en/of schriftelijk seksueel heeft benaderd op een wijze die schadelijk is voor kinderen beneden de leeftijd van zestien jaren.

De volledige tekst van de beschuldiging staat in bijlage I bij dit vonnis.

3 Bewijs

3.1.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie stelt zich op het standpunt dat kan worden bewezen dat de verdachte de feiten 1 tot en met 5 heeft gepleegd.

3.2.

Standpunt van de verdediging

De advocaat verzoekt de rechtbank om de verdachte gedeeltelijk vrij te spreken van de feiten 1, 2, en 3, namelijk voor zover dat (steeds) ziet op het onderdeel dwang, geweld en/of bedreiging.

De advocaat voert verschillende verweren over het bewijs. Deze worden - voor zover van belang voor de beoordeling - hierna besproken onder paragraaf 3.3.

De advocaat voert geen verweer over het bewijs ten aanzien van de feiten 4 en 5.

3.3.

Oordeel van de rechtbank

3.3.1.

Bewijsmiddelen feiten 1 tot en met 5

De rechtbank oordeelt dat de feiten 1 tot en met 5 zijn bewezen. De rechtbank baseert dit oordeel op de bewijsmiddelen die in bijlage II van dit vonnis staan.

Er zijn meerdere feiten bewezen verklaard. De bewijsmiddelen worden alleen gebruikt voor het feit of de feiten waarover deze gaan.

3.3.2.

Bewijsoverwegingen

Bewijsoverwegingen feit 1:

Inleiding:

De rechtbank leidt uit de bewijsmiddelen af dat er op of omstreeks 5 augustus 2025, op initiatief van de verdachte, een afspraak is gemaakt tussen de verdachte en [slachtoffer 1] en dat er in de bus van de verdachte seksuele handelingen zijn verricht. Niet ter discussie staat dat de verdachte achterin de bus is gepijpt en afgetrokken door [slachtoffer 1] . Wel ontkent de verdachte dat dit gebeurde door middel van dwang, geweld en of bedreiging van [slachtoffer 1] en dat hij haar billen heeft aangeraakt.

Betrouwbaarheid verklaring [slachtoffer 1] :

De verdediging heeft geen verweer gevoerd over de betrouwbaarheid van de verklaring van aangeefster. De rechtbank beoordeelt die betrouwbaarheid ambtshalve. De rechtbank acht de verklaring van aangeefster betrouwbaar. Zij heeft geschreven over wat er volgens haar is gebeurd in de bus van de verdachte tijdens hun ontmoeting en over de dwingende berichten die hij stuurde om haar te bewegen om naaktfoto’s en naaktvideo’s van zichzelf te maken en deze naar de verdachte te sturen. [slachtoffer 1] ’s moeder heeft aangifte gedaan en de verklaring van haar moeder komt overeen met de geschreven verklaring van [slachtoffer 1] . Niet alleen ten aanzien van de seksuele handelingen, maar ook over de setting waarin dat gebeurde en over specifieke gebeurtenissen tijdens die afspraak. Zo benoemt [slachtoffer 1] dat zij haar hoofd stootte in de bus, hetgeen ook de verdachte bevestigt, en benoemt zij de vieze smaak van zijn penis die zij nog lang proefde en dat haar keel pijn deed van het pijpen. Haar verklaring is niet alleen consistent, eenduidig en gedetailleerd, maar haar verklaring vindt ook steun in andere bewijsmiddelen, waaronder de verklaring van de verdachte en de Whatsappgesprekken tussen de verdachte en [slachtoffer 1] .

Voldoende steunbewijs?

De verdediging heeft aangevoerd dat de verklaring van [slachtoffer 1] ’s moeder en de (handgeschreven) verklaring van [slachtoffer 1] zelf uit één en dezelfde bron afkomstig zijn, namelijk [slachtoffer 1] , en dat die verklaring onvoldoende steun vindt in andere bewijsmiddelen.

De verklaring van de moeder van [slachtoffer 1] ziet inderdaad op wat [slachtoffer 1] aan haar heeft verteld. De rechtbank gebruikt die verklaring van haar moeder wel als bewijsmiddel. In die verklaring staan namelijk aanvullende elementen, zoals de pleegplaats, pleegdatum en de geboortedatum van [slachtoffer 1] . Verder kan deze verklaring in samenhang worden gezien met de door [slachtoffer 1] geschreven brief over wat er is gebeurd tijdens de afspraak met de verdachte.

De rechtbank is, anders dan de verdediging, echter van oordeel dat de verklaringen van [slachtoffer 1] en haar moeder wel degelijk voldoende steun vinden in andere bewijsmiddelen. In de eerste plaats door de verklaring van de verdachte. Hij heeft verklaard dat [slachtoffer 1] hem heeft afgetrokken en gepijpt achterin zijn bus. Dit betreft de kern van de seksuele handelingen die hebben plaatsgevonden. Daarnaast volgt dit uit de nadien gevoerde Whatsappgesprekken tussen de verdachte en [slachtoffer 1] . In dat gesprek komt de verdachte terug op – onder meer – het pijpen en zegt hij op een dwingende manier dat zij hem ‘morgen’ weer moet pijpen. Daarnaast heeft de rechtbank geen redenen te twijfelen aan de verklaring van [slachtoffer 1] dat de verdachte haar billen heeft aangeraakt in de bus.

Sprake van dwang, geweld en/of bedreiging?

De rechtbank acht niet bewezen dat sprake was van geweld en/of bedreiging. De rechtbank acht echter wel bewezen dat sprake was van dwang als bedoeld in artikel 248 lid 2 van het Wetboek van Strafrecht (Sr). De rechtbank zal dat hierna uitleggen.

Tot de toepassing van dwang zal doorgaans aanleiding bestaan indien men weet dat de ander het gewenste niet wil. Dit betekent dat deze strafverzwaringsgrond pas in beeld komt wanneer iemand weet, in de zin van voorwaardelijk opzet, dat de wil van de ander met betrekking tot het seksuele contact ontbreekt en dit contact toch wordt doorgezet. Niet is vereist dat de dwang zodanig is dat de wil van de ander wordt doorbroken.

Of sprake is van ‘dwang’ hangt af van de concrete feiten en omstandigheden van het geval. In de Memorie van Toelichting komt naar voren dat volstaat “dat zodanige pressie op een ander is uitgeoefend dat die ander daardoor niet of in verminderde mate de mogelijkheid heeft gehad een vrije keuze te maken”, waarbij pressie “een veelheid aan gedaanten” kan aannemen en “kan worden uitgeoefend met gebruik van verschillende middelen”. Bij het een ander onmogelijk maken anders te handelen kan worden gedacht aan het veroorzaken van een fysiek beletsel, zoals vastbinden, opsluiten, in het nauw drijven, overrompelen of iemand meevoeren naar een verlaten plek. Of het gebruik van een dwangmiddel in een specifiek geval resulteert in dwang, hangt dus af van de concrete feiten en omstandigheden van het geval.

Dat sprake was van dwang als hiervoor bedoeld, volgt in de eerste plaats uit de verklaring van [slachtoffer 1] . Zij heeft onder meer verklaard dat zij de bus van verdachte niet in wilde stappen toen hij vroeg of ze de bus in kwam. Zij was bang. Toen gaf hij haar de sleutel van de bus, waarop zij wel durfde in te stappen. Toen ze spraken over de pakketjes, zei de verdachte dat zij deze wel mocht zien, maar dan moesten ze wel naar een rustige plek rijden. Dat wilde zij niet, want zij wilde niet rijden, maar de verdachte zei dat hij niets ging doen en dat zij niet bang hoefde te zijn.

De verdachte heeft bevestigd dat hij haar de sleutel van de bus heeft gegeven omdat zij het eerst niet vertrouwde. Hij heeft verder verklaard dat hij de bus de hoek om heeft gereden, dat zij toen achterin de bus zijn gegaan waar de pakketjes liggen en dat de bus achterin geen ramen heeft. Verder heeft hij verklaard dat er toen seksuele handelingen hebben plaatsgevonden – zij heeft hem gepijpt en afgetrokken – en dat hij ‘het zelf heeft afgemaakt’ en dat zij pas weg mocht als hij was klaargekomen.

Het eerste signaal dat [slachtoffer 1] het verrichten van de seksuele handelingen niet wilde, was reeds dat zij niet wilde instappen in de bus, omdat zij het niet vertrouwde. Daar gaat verdachte aan voorbij door haar vertrouwen proberen te winnen met het afgeven van de sleutels van de bus. Het om de hoek parkeren van de bus en het vervolgens plaatsnemen achterin de bus zonder ramen, was er voor de verdachte duidelijk op gericht om seksuele handelingen te verrichten met [slachtoffer 1] . Dat blijkt ook wel wanneer zij pas weg mag gaan als hij is klaargekomen. Zij was dus niet vrij om te gaan tot dat moment. Het feit dat [slachtoffer 1] van de verdachte pas weg mocht als hij klaar was staat haaks op de verklaring van de verdachte dat er sprake was van een wederzijds, gelijkwaardig en vrijwillig contact. De dwang volgt al het uit voorgaande, maar uit de verklaring van [slachtoffer 1] volgen meer feiten en omstandigheden waaruit die dwang bestond: zij heeft opgeschreven dat zij niet anders kon, want hij was groter en stond eng voor haar. Zij moest in de bus op haar knieën zitten en hem pijpen. Ze wilde niet meer, maar hij duwde haar hoofd en zei dat het nog maar heel even moest. Ze wilde naar de trein om naar haar vriendin te gaan, maar dat mocht niet. Dat hij haar hoofd duwde tijdens het pijpen, vindt bevestiging in de Whatsappgesprekken, waarin zij zegt dat het pijpen pijn deed.

Dat de verdachte dwingend was als het ging om seks, volgt ook uit de Whatsappgesprekken waarin hij [slachtoffer 1] opdraagt om (naakt)foto’s en video’s van zichzelf te maken en naar de verdachte te sturen. Daarin zegt hij ook dat hij langskomt en dat zij hem dan moet pijpen. Zij geeft duidelijk aan dat zij dat niet wil, maar hij zegt dat het moet en hij geeft aan hoe zij dat moet gaan doen. Hoewel die berichten van na de hiervoor bedoelde afspraak zijn toen de seksuele handelingen plaatsvonden in zijn bus, blijkt (ook) uit de berichten dat de verdachte seks wil afdwingen. De manier waarop verdachte zich uit op Whatsapp is buitengewoon dwingend: het is de verdachte die bepaalt wat er moet gebeuren en [slachtoffer 1] probeert steeds uitvluchten te bedenken om die opdrachten van de verdachte niet uit te hoeven voeren. Wat [slachtoffer 1] ook zegt, de verdachte heeft er geen boodschap aan en drukt dwingend zijn zin door. Dat de verdachte omstreeks de datum van het tenlastegelegde op deze wijze (online) met [slachtoffer 1] omgaat, biedt steun aan haar verklaring dat de verdachte ook achterin de bus dwang heeft uitgeoefend om zijn zin te krijgen.. De rechtbank acht dan ook wettig en overtuigend bewezen dat de seksuele handelingen in de bus werden voorafgegaan door, vergezeld van en werden gevolgd door dwang.

Bewijsoverwegingen feit 2:

Inleiding

Uit de bewijsmiddelen volgt dat de verdachte en [slachtoffer 2] met elkaar hadden afgesproken via Snapchat. [slachtoffer 2] had een vriendin meegenomen. Ze zijn beiden bij de verdachte in zijn bus gestapt. Onderweg waren de verdachte en [slachtoffer 2] ‘aanrakerig’. Ze hebben gezoend, hij heeft haar billen over de kleding aangeraakt, heeft haar hand naar zijn geslachtsdeel gebracht, heeft de vagina (over de kleding) van [slachtoffer 2] aangeraakt en er was op enig moment sprake van ‘droogneuken’. Over deze seksuele handelingen bestaat weinig discussie. De verdachte erkent dat sprake was van dergelijke handelingen. Echter, de verdachte ontkent dat sprake is geweest van dwang. De verdachte heeft verklaard dat de handelingen vrijwillig plaatsvonden en dat het juist [slachtoffer 2] was die het initiatief nam voor deze seksuele handelingen.

Betrouwbaarheid verklaring [slachtoffer 2] :

De verdediging heeft geen verweer gevoerd over de betrouwbaarheid van de verklaring van [slachtoffer 2] . De rechtbank beoordeelt die betrouwbaarheid ambtshalve. De rechtbank acht de verklaring van aangeefster betrouwbaar. [slachtoffer 2] heeft tijdens het eerste contact met de politie, die naar aanleiding van de melding ter plaatse is gekomen, een verklaring afgelegd. Nadien heeft zij in een ‘informatief gesprek zeden’ wederom een verklaring afgelegd over wat er op 25 augustus 2025 tussen haar en de verdachte in de bus van de verdachte is gebeurd. Die verklaringen zijn consistent, eenduidig en gedetailleerd daar waar het de kern van de tenlastegelegde gedragingen betreffen. Die verklaring vindt bovendien steun in de verklaring van de verdachte zelf en de verklaring van haar vriendin, die ook als getuige is gehoord.

Sprake van dwang, geweld en/of bedreiging?

De rechtbank acht niet bewezen dat sprake was van geweld en/of bedreiging. De rechtbank acht echter wel bewezen dat sprake was van dwang als bedoeld in artikel 247 lid 2 Sr. De rechtbank zal dat hierna uitleggen.

Uit hetgeen de rechtbank eerder al ten aanzien van feit 1 over ‘dwang’ heeft overwogen, volgt dat voor het aannemen van dwang nodig is dat zodanige pressie op een ander is uitgeoefend dat die ander daardoor niet of in verminderde mate de mogelijkheid heeft gehad een vrije keuze te maken”, waarbij pressie “een veelheid aan gedaanten” kan aannemen en “kan worden uitgeoefend met gebruik van verschillende middelen”. Het komt dus aan op een weging van de concrete feiten en omstandigheden.

De verdachte zocht contact met [slachtoffer 2] via Snapchat omdat hij haar een mooi meisje vond. Ze hadden pas kort contact met elkaar toen hij haar via Snapchat een foto stuurde van zijn onderbroek. Volgens [slachtoffer 2] zei hij daarbij tegen haar dat zij hem geil maakte en dat hij daarbij die foto stuurde van zijn onderbroek. Zij heeft dat genegeerd en heeft hem verwijderd, maar de verdachte bleef contact zoeken. Vervolgens kwam het tot een fysieke afspraak tussen hen. De verdachte, [slachtoffer 2] en de vriendin van [slachtoffer 2] zaten tijdens die afspraak in de bus van de verdachte. Uit de verklaring van de vriendin van [slachtoffer 2] volgt dat de verdachte en [slachtoffer 2] ‘plakkerig’ waren naar elkaar, maar ook dat [slachtoffer 2] meerdere keren ‘stop’ zei bij aanrakingen door de verdachte. Volgens de vriendin van [slachtoffer 2] zei [slachtoffer 2] dit een beetje op een spelerige manier en duwde ze daarbij de verdachte ook een beetje weg. Die stopsignalen negeerde de verdachte.

Zelfs als het klopt dat de aanrakingen in eerste instantie over en weer zijn en er sprake lijkt te zijn van een zekere gelijkwaardigheid en wederzijdse interesse, is dat in elk geval op enig moment niet meer het geval. Ook als er op een ‘speelse’ manier ‘stop’ wordt gezegd, betekent het dat je moet stoppen en moet nagaan of de aanrakingen bij de ander gewenst zijn. Dat heeft de verdachte niet gedaan. De verdachte had dit – gelet op de stopsignalen van [slachtoffer 2] – moeten beseffen en hij had zijn avances moeten stoppen. De vriendin van [slachtoffer 2] , die er tot een bepaald moment bij was in de bus, heeft onder meer verklaard dat de verdachte ‘wel een beetje aan het pushen was bij [slachtoffer 2] , terwijl hij kon zien dat ze helemaal niet wilde’. Toen die vriendin op enig moment bij de vriend van de verdachte instapte, wat zij eigenlijk niet wilde, zat de verdachte alleen met [slachtoffer 2] in de bus en zijn zij naar een (afgelegen) bedrijventerrein gereden. De verdachte heeft verklaard dat [slachtoffer 2] tegen hem zei dat zij ongesteld was toen hij met zijn hand naar haar vagina wilde gaan. Verder heeft hij verklaard: ‘het was droogneuken. Er was nog geen sprake van pijpen of neuken. Ik wist dat zij ongesteld was, dus neuken zat er niet in. Ik zei iets van ‘is jouw mond dan ook ongesteld’. Hieruit volgt wat de intenties van de verdachte waren en dat hij signalen van [slachtoffer 2] negeerde,. Zij stapte boos uit de bus en de situatie die dan volgde, wordt gezien door verschillende getuigen. Uit de verklaringen van die getuigen volgt onder meer dat uit de bus van de verdachte werd geschreeuwd ‘hier komen’. Er werd gezien dat het meisje bang was en dat zij meermalen riep ‘dit wil ik niet’ en ‘dit doe ik niet’ en dat een witte bus ‘als een malle over het fietspad achter haar aanreed’.

De door de verschillende getuigen omschreven feiten en omstandigheden ondersteunen het dwingende gedrag – in woord en gebaar – van de verdachte en ondersteunen de verklaring van [slachtoffer 2] dat hij druk heeft uitgeoefend op [slachtoffer 2] . Deze getuigen hadden de indruk dat [slachtoffer 2] hulp nodig had, welke hulp zij haar boden en waarna de politie is gebeld. De verklaring van [slachtoffer 2] dat sprake was van dwang wordt, gelet op de hiervoor omschreven feiten en omstandigheden, in voldoende mate ondersteund en de rechtbank acht dan ook wettig en overtuigend bewezen dat de seksuele handelingen in de bus werden voorafgegaan door, vergezeld van en werden gevolgd door dwang.

Bewijsoverwegingen feit 3:

Inleiding:

Uit de bewijsmiddelen volgt dat de verdachte en [slachtoffer 3] twee keer seks met elkaar hebben gehad. Zowel de verdachte als [slachtoffer 3] hebben dat verklaard. [slachtoffer 3] was toen 13 jaar oud. Ze hebben een aantal keer met elkaar afgesproken via Snapchat en [slachtoffer 3] heeft naar meerdere personen uitgesproken dat zij de verdachte toen zag als haar vriend met wie zij een relatie had. De rechtbank ziet zich voor de vraag gesteld of de seks die zij hadden gepaard ging met dwang, geweld en/of bedreiging.

Onvoldoende steunbewijs dwang

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat één van de keren dat de verdachte en [slachtoffer 3] seks hadden, gepaard is gegaan met dwang. De officier van justitie heeft gewezen op de verklaring van [slachtoffer 3] over die keer: het voertuig waarin zij seks hadden zat op slot, de broek/onderbroek van [slachtoffer 3] werd naar beneden getrokken, terwijl zij deze weer omhoog deed. Nadat de verdachte seks had met [slachtoffer 3] in zijn auto, hadden nog twee vrienden van de verdachte seks met haar, steeds zonder condoom, terwijl zij steeds ‘nee’ tegen hen had gezegd.

De rechtbank overweegt dat de verklaring van [slachtoffer 3] als betrouwbaar kan worden aangemerkt. Zij heeft een gedetailleerde verklaring afgelegd, met name over de keer dat zij naar een parkeergarage gingen. Haar verklaring dat zij twee keer seks had met de verdachte, wordt door de verdachte ondersteund. Echter, dat die seks werd voorafgegaan door, vergezeld van en/of gevolgd werd door dwang, geweld en/of bedreiging, vindt onvoldoende steun in andere bewijsmiddelen. De gesprekken tussen de verdachte en [slachtoffer 3] op pagina 251 en verder in het dossier bieden die ondersteuning ook niet. De seksueel getinte berichten van de verdachte worden door [slachtoffer 3] positief beantwoord. Bovendien zag [slachtoffer 3] het zo dat zij contact had met haar vriendje met wie zij een relatie had.

De rechtbank acht dan ook niet bewezen dat de verkrachting van [slachtoffer 3] gepaard ging met dwang, geweld en/of bedreiging, zodat de verdachte van dat onderdeel zal worden vrijgesproken.

3.4.

Bewezenverklaring

De rechtbank verklaart bewezen dat de verdachte:

hij op of omstreeks 5 augustus 2025 te Almere met een kind in de leeftijd van twaalf tot zestien jaren, te weten [slachtoffer 1] , geboren op [2010]

seksuele handelingen heeft verricht die mede bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam, te weten

- het brengen en duwen en heen en weer bewegen van zijn, verdachtes, penis in de

mond van die [slachtoffer 1] en

- het zich laten aftrekken door die [slachtoffer 1] en

- het betasten van de billen van die [slachtoffer 1]

en welke verkrachting werd voorafgaan en vergezeld door dwang, door

- tegen die [slachtoffer 1] te zeggen dat zij op haar knieën moest gaan zitten en hem moest pijpen en aftrekken en

- het hoofd van die [slachtoffer 1] vast te houden en vervolgens in de richting van zijn,

verdachtes, penis te brengen/duwen en

- voorbij te gaan aan de verbale en non-verbale signalen van verzet/weerstand van die

[slachtoffer 1] ;

op 25 augustus 2025 te Almere, met een kind in de leeftijd van twaalf tot zestien jaren, te weten [slachtoffer 2] , geboren op [2009] ,

seksuele handelingen heeft verricht, te weten

- het betasten van de (met kleding bedekte) billen van die [slachtoffer 2] en

- het vastpakken van de hand van die [slachtoffer 2] en vervolgens het brengen van

die hand naar zijn geslachtsdeel en

- het zoenen in de nek van die [slachtoffer 2] en

- het betasten van de met kleding bedekte vagina van die [slachtoffer 2] en

- het maken van heen en weergaande bewegingen en het droogneuken tegen de met kleding bedekte vagina en/of schaamstreek van die [slachtoffer 2]

en welke aanranding werd voorafgaan door en vergezeld van dwang, door

- op die [slachtoffer 2] te gaan liggen en

- de hand van die [slachtoffer 2] vast te pakken en vervolgens te brengen naar zijn, verdachtes, penis en

- voorbij te gaan aan de verbale en non-verbale signalen van verzet/weerstand van die

[slachtoffer 2] ;

hij op meer tijdstippen in de periode van 1 juni 2025 tot en met 3 november 2025 te Amsterdam, meermalen met een kind in de leeftijd van twaalf tot zestien jaren, te

weten [slachtoffer 3] , geboren op [2012] ,

één of meer seksuele handelingen die bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam heeft verricht, te weten

- het brengen en heen en weer bewegen van zijn, verdachtes, penis in de vagina van die [slachtoffer 3] ;

op meerdere tijdstippen in de periode van 4 augustus 2025 tot en met 6 augustus 2025 te Haarlem een ander, te weten [slachtoffer 1] , geboren op [2010] , door bedreiging met enige andere feitelijkheid gericht tegen die ander, wederrechtelijk heeft gedwongen iets te doen door meermalen via WhatsAppberichten die [slachtoffer 1] op te dragen naaktvideo's en/of naaktfoto's van zichzelf te maken en vervolgens te sturen naar hem, verdachte, en daarbij te zeggen dat als zij dat niet doet dat hij, verdachte, alle naaktvideo's en/of naaktfoto's die hij, verdachte, van die [slachtoffer 1] in bezit heeft online gaat zetten;

op meerdere tijdstippen in de periode van 6 augustus 2025 tot en met 30 oktober 2025 te Haarlem, een kind beneden de leeftijd van zestien jaren, te weten [slachtoffer 1] , geboren op [2010] en [slachtoffer 3] , geboren op [2012] , indringend schriftelijk seksueel heeft benaderd op een wijze die schadelijk te achten was voor kinderen beneden de leeftijd van zestien jaren, door

- die [slachtoffer 1] meermalen seksistische en seksueel getinte (WhatsApp)berichten te sturen,

zoals (onder meer): "kun he me ff pijpe" en "morge ga je me gewoon normaal pijpen is

dat begrepen. Geen Kinderachtig gedoe. Gewoon die lui in je mond en zuigen. Begrepen?"

en "wil je neuke?" en "Nee baby, als ik het heel rustig erin stop niet. Je gaat echt

lekker vind"

- die [slachtoffer 3] meermalen seksistische en seksueel getinte (Snapchat)berichten te sturen,

zoals (onder meer): "ff pijpe kanwel 10 min" en "Geile slet ga zo ff nabr douche" en

zou je gevingert wille worde?" en "ik wil me lul in he mond stople [slachtoffer 3] " en "stel

topje gaat erin en je vind t lekker wil je dat ik dieper ga" en "hoe wil je dat ik je ga

neuke sletje" en “ik wil je kanker hard neuke morge".

De rest van de tekst van de beschuldiging kan niet worden bewezen. De verdachte wordt daarvan vrijgesproken.

De taal- en/of schrijffouten die in de tekst van de beschuldiging voorkomen zijn in de bewezenverklaring verbeterd. Dit benadeelt de verdachte niet.

4 Kwalificatie en strafbaarheid

4.1.

Kwalificatie

De bewezen feiten leveren de volgende strafbare feiten op:

feit 1:

gekwalificeerde verkrachting in de leeftijdscategorie van twaalf tot zestien jaren

feit 2:

gekwalificeerde aanranding in de leeftijdscategorie van twaalf tot zestien jaren

feit 3:

verkrachting in de leeftijdscategorie van twaalf tot zestien jaren, meermalen gepleegd

feit 4:

een ander door bedreiging met enige andere feitelijkheid, gericht tegen die ander, wederrechtelijk dwingen iets te doen

feit 5:

een kind beneden de leeftijd van zestien jaren indringend schriftelijk seksueel benaderen op een wijze die schadelijk te achten is voor kinderen beneden de leeftijd van zestien jaren

4.2.

Strafbaarheid feiten en de verdachte

4.2.1.

Beroep op strafuitsluitingsgrond

De verdediging heeft ten aanzien van de feiten 1 en 2 vrijspraak bepleit voor het onderdeel dat ziet op dwang, geweld en/of bedreiging en – subsidiair – verzocht de verdachte te ontslaan van rechtsvervolging voor deze feiten, nu sprake is van een min of meer gelijkwaardige relatie tussen de verdachte en [slachtoffer 1] respectievelijk de verdachte en [slachtoffer 2] .

Ten aanzien van feit 5 heeft de verdediging – voor zover het feit ziet op slachtoffer [slachtoffer 3] – bepleit dat de verdachte moet worden ontslagen van alle rechtsvervolging op grond van artikel 251 lid 3 Sr. De verdediging heeft betoogd dat sprake is van een min of meer gelijkwaardige relatie tussen verdachte en [slachtoffer 3] .

4.2.2.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de verdachte strafbaar is voor alle feiten.

4.2.3.

Oordeel van de rechtbank

Ten aanzien van de feiten 1 en 2:

In lid 3 van artikel 248 Sr en in lid 3 van artikel 247 Sr is een strafuitsluitingsgrond opgenomen voor gelijkwaardig seksueel contact tussen leeftijdsgenoten.

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de feiten 1 en 2 – de verkrachting van [slachtoffer 1] en de aanranding van [slachtoffer 2] – gepaard gingen met dwang, zodat sprake is van gekwalificeerde opzetverkrachting respectievelijk gekwalificeerde opzetaanranding. Dat de seksuele handelingen met [slachtoffer 1] (feit 1) en [slachtoffer 2] (feit 2) onder dwang plaatsvonden, maakt reeds dat geen sprake is van een gelijkwaardige situatie tussen de verdachte en voornoemde slachtoffers. Bovendien zijn er diverse andere omstandigheden die maken dat sprake was van ongelijkwaardigheid, zoals het leeftijdsverschil en het gegeven dat hij met beide slachtoffers geen (seksuele) relatie had. Bovendien betroffen het kwetsbare meisjes en bevond de verdachte zich in een hele andere levensfase. De verdachte was ten tijde van de bewezenverklaarde 20 jaar oud en zelfstandig: hij had een baan als pakketbezorger en daarvoor had hij een bestelbus tot zijn beschikking.

Ten aanzien van feit 5:

De verdediging heeft bepleit dat de verdachte, op grond van artikel 251 lid 3 Sr, moet worden ontslagen van alle rechtsvervolging, nu sprake was van een min of meer gelijkwaardige relatie tussen de verdachte en [slachtoffer 3] .

In artikel 251 lid 3 Sr is uitsluitend een strafuitsluitingsgrond opgenomen voor grooming in het kader van een gelijkwaardige situatie tussen diegene en een kind met een leeftijd tussen 12 en 16 jaar. Een dergelijke strafuitsluitingsgrond bestaat niet voor het bewezenverklaarde indringend een kind beneden de leeftijd van 16 jaar schriftelijk seksueel ‘benaderen op een wijze die schadelijk te achten is voor kinderen beneden de leeftijd van zestien jaren’, strafbaar gesteld in lid 1, aanhef en onder a.

Ten overvloede zal de rechtbank toch ingaan op het door de verdediging gestelde en de bij de verdachte bestaande en door hem geuite overtuiging dat hier sprake was van een gelijkwaardige situatie tussen leeftijdsgenoten. Daarvan was namelijk allerminst sprake. De strafuitsluitingsgronden als bedoeld in de titel over seksuele misdrijven in het Wetboek van Strafrecht zien uitsluitend op leeftijdsgenoten, dus kinderen met een gering leeftijdsverschil. De verdachte was ten tijde van de het sturen van de berichten 20 jaren oud, terwijl het slachtoffer op dat moment 13 jaar oud was. Dat is een groot verschil in kalenderjaren. Bovendien was zij een kwetsbaar meisje zonder stabiele thuissituatie, hetgeen de verdachte wist, en bevond de verdachte zich in een andere levensfase dan zij. Hij was al als zelfstandige aan het werk als pakketbezorger. Dat het slachtoffer heeft gezegd dat zij ‘vijftien of zestien jaar oud’‘ was, maakt dat niet anders. De leeftijd is ten aanzien van deze wetsbepaling geobjectiveerd, zodat van de feitelijke leeftijd moet worden uitgegaan en niet relevant is of [slachtoffer 3] heeft gelogen over haar leeftijd of dat zij er bijvoorbeeld ouder uitzag. Bovendien had de verdachte daarin een onderzoeksplicht om na te gaan hoe oud zij daadwerkelijk was. Ook de door de verdediging aangedragen argumenten nivelleert het forse leeftijdsverschil niet. In elk geval had de verdachte de berichten niet naar [slachtoffer 3] mogen sturen. De wetgever beschermt kinderen in deze leeftijdscategorie hier nu juist tegen en beschermt het belang van kinderen om zich ongestoord seksueel te kunnen ontwikkelen.

5 Straf

5.1.

Vordering van de officier van justitie

De officier van justitie stelt zich op het standpunt dat toepassing moet worden gegeven aan het jeugdstrafrecht en eist dat de verdachte wordt veroordeeld tot:

- een jeugddetentie voor de duur van 20 maanden, met aftrek van het voorarrest, waarvan een gedeelte van 10 maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van 3 jaar, met daarbij de door de reclassering in haar advies van 15 oktober 2026 geadviseerde bijzondere voorwaarden, te weten, kort gezegd:

een meldplicht bij de reclassering;
een ambulante behandeling bij De Waag of een soortgelijke zorgverlener;
contactverboden met de slachtoffers.

5.2.

Standpunt van de verdediging

De advocaat heeft gewezen op de persoonlijke omstandigheden van de verdachte en verzocht om bij een veroordeling van één of meer feiten geen langere onvoorwaardelijke jeugddetentie op te leggen dan de tijd die hij al in voorarrest heeft doorgebracht. Daarnaast is een (gematigde) voorwaardelijke straf op zijn plaats met de door de reclassering geadviseerde algemene en bijzondere voorwaarden.

5.3.

Oordeel van de rechtbank

Bij het bepalen van de straf houdt de rechtbank rekening met de ernst van de gepleegde feiten en de omstandigheden waaronder de verdachte deze feiten heeft gepleegd. Ook weegt de rechtbank het strafblad van de verdachte en zijn persoonlijke omstandigheden mee.

Ernst en omstandigheden van de feiten

De verdachte heeft zich in een periode van enkele maanden schuldig gemaakt aan verschillende ernstige seksuele misdrijven waarvan jonge meisjes het slachtoffer werden. Hij heeft de toen vijftienjarige [slachtoffer 1] in zijn bestelbus gedwongen hem te pijpen en af te trekken en heeft haar zeer heftige, dwingende seksuele berichten gestuurd waarbij hij haar opdroeg naaktfoto’s en video’s te sturen. Als zij daar niet aan voldeed, zou hij de naaktfoto’s en video’s die hij al van haar had, online zetten. Zij moest dat zelfs doen op het moment dat zij bij een vriendinnetje logeerde, hij duldde geen ‘nee’ en hij ging door tot hij kreeg wat hij wilde. Daarnaast stuurde hij berichten waarin hij haar opdroeg wat zij bij/met hem op seksueel gebied zou moeten doen. De moeder van [slachtoffer 1] heeft gebruikgemaakt van het spreekrecht, waaruit treffend bleek wat de verdachte heeft aangericht bij [slachtoffer 1] . Zij is heel bang en hij heeft haar vernederd. Zij schrikt al een jaar lang als haar telefoon gaat, ze heeft nachtmerries, ze loopt met een grote boog om witte bestelbussen heen en tot op de dag van vandaag is zij bang dat de verdachte het beeldmateriaal online zet.

Met [slachtoffer 2] maakte hij ook al snel via Snapchat een afspraak, waarbij hij over haar grenzen is gegaan en haar heeft aangerand in zijn bus toen hij naar een (afgelegen) bedrijventerrein reed en daar parkeerde. De advocaat van [slachtoffer 2] heeft namens haar gebruik gemaakt van het spreekrecht. Zij ondervindt nog steeds de gevolgen van het handelen van de verdachte: angst, slaapproblemen, spanning, onzekerheid en moeite om anderen te vertrouwen.

Met [slachtoffer 3] heeft de verdachte twee keer seks gehad. Zij was toen pas dertien jaar oud. De verdachte heeft verklaard dat hij– vanwege haar kwetsbaarheid – een beschermende rol aannam naar haar. De rechtbank ziet dat anders; hij heeft juist misbruik gemaakt van haar kwetsbaarheid, waarbij hij alleen oog had voor zijn eigen lustgevoelens en niet het welzijn van [slachtoffer 3] .

De gevolgen van seksueel misbruik kunnen een leven lang voelbaar blijven en diepe sporen achterlaten. Door zich te laten leiden door zijn eigen seksuele lust, heeft de verdachte de normale seksuele ontwikkeling van de nog jonge slachtoffers doorkruist en hun lichamelijke integriteit op ernstige wijze geschonden.

Persoonlijke omstandigheden van de verdachte

Bij haar beslissing heeft de rechtbank ook rekening gehouden met:

- een strafblad op naam van de verdachte. Hieruit volgt dat de verdachte enkele keren eerder is veroordeeld voor het plegen van strafbare feiten, maar niet voor soortgelijke feiten als de feiten die in dit vonnis bewezen zijn verklaard;

- een enkelvoudige Pro Justitia rapportage (psychologisch) van 3 april 2026. Hierin heeft de deskundige, een klinisch psycholoog, onder meer het volgende geconcludeerd en geadviseerd:

Stoornis

Er is sprake van een bedreigde persoonlijkheidsontwikkeling met antisociale kenmerken. Hiervan was ook sprake ten tijde van de ten laste gelegde feiten.

Mate van toerekenen van de feiten

Opportunisme, impulsiviteit en een gerichtheid op de eigen, directe behoeftebevrediging kunnen leiden tot grensoverschrijdend gedrag. Er lijkt wel sprake van een in aanleg redelijk ontwikkeld geweten, de verdachte is in staat tot het tonen van enig berouw. Echter, hij lijkt met name schaamtegevoelens (en in veel mindere mate schuldgevoelens) te hebben doordat andere mensen nu kennis hebben van de ten laste gelegde feiten. Seksualiteit voor het huwelijk is binnen zijn gezin en cultureel-islamitische achtergrond min of meer taboe en daardoor schaamte beladen, temeer omdat het minderjarige meisjes betreft.

De schaamtegevoelens zijn echter niet voldoende in staat invloed en sturing op zijn

(seksuele) impulsen uit te oefenen; hij laat zijn eigen belangen voor gaan als hem dat zo uitkomt. In hoeverre de matige impulscontrole en de egoïstische houding geheel voortkomen uit de persoonlijkheid, dan wel een momentopname zijn die de gespannen verhouding weergeeft tussen de wat vertraagde sociaal-emotionele ontwikkeling, enige impulsiviteit in aanleg en een sterk begrenzende culturele context die betrekkelijk weinig ruimte biedt tot het verkennen van de eigen identiteit, is niet goed in te schatten. De persoonlijkheid is immers nog in ontwikkeling, hij bevindt zich in de fase van de adolescentie. Er lijkt geen sprake van seksuele problematiek.

Met betrekking tot ten laste gelegde feiten 1, 4 en 5 (betreffende [slachtoffer 1] ) wordt daarom geadviseerd de verdachte te beschouwen als enigszins verminderd toerekeningsvatbaar. Betreffende de andere feiten onthoudt de psycholoog zich van een advies over de mate van toerekenen.

Kans op herhaling

De kans dat de verdachte in de komende periode tot (seksueel) gewelddadig handelen

zal komen, wordt ingeschat als laag tot matig. Er zijn nog wel elementen die kunnen bijdragen aan enige vorm van seksueel of gewelddadig recidive op enig moment in de toekomst, zeker wanneer de bedreigde persoonlijkheidsproblematiek niet behandeld wordt.

Toepassing jeugdstrafrecht

Alles overziend komt naar voren dat de persoonlijkheid en identiteit van de verdachte nog in ontwikkeling zijn en dat er een spanningsveld is tussen verschillende persoonseigenschappen, zijn geloofsovertuiging, de culturele gezinsachtergrond, de Nederlandse maatschappij met haar normen en waarden en zijn levensfase - waarvan experimenteren, verkennen van grenzen en de eigen behoeften ook onderdeel zijn. Ingeschat wordt dat ondersteuning met een pedagogische aanpak kan helpen bij het voorkomen van recidive en een positieve bijdrage kan geven aan de identiteitsontwikkeling en een stabiel functioneren. Toepassing van het jeugdstrafrecht wordt geadviseerd.

Interventieadvies

Een interventieadvies zoals hierboven beschreven kan worden uitgevoerd door een

jeugdafdeling van de forensische polikliniek de Waag in Haarlem, die zich in hetzelfde

pand als de reclassering bevindt. De geadviseerde behandeling kan plaatsvinden in het kader van een bijzondere voorwaarde met een meldplicht bij de (volwassenen) reclassering. Jeugdreclassering is niet geïndiceerd. De toezichthouder gaf aan dat de volwassenenreclassering voldoende in staat is de begeleiding op de adolescentenfase van de verdachte af te stemmen.

- een reclasseringsadvies van Reclassering Nederland van 15 oktober 2026. Hierin is onder meer het volgende geconcludeerd en geadviseerd. Gelet op de ontwikkeling en het psychosociaal functioneren van de verdachte wordt een pedagogische aanpak en daarmee toepassing van het jeugdstrafrecht geadviseerd. Verder wordt de oplegging van bijzondere voorwaarden geadviseerd.

Strafkader

De rechtbank neemt het advies van de psycholoog en het advies van de reclassering over om toepassing te geven aan het jeugdstrafrecht.

Gelet op de aard en ernst van de feiten kan niet worden volstaan met een straf die geen vrijheidsbeneming met zich brengt. De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf en bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder het volgende laten meewegen.

De bewezenverklaarde feiten zijn ernstige strafbare feiten. Hierboven heeft de rechtbank stilgestaan bij de ernst van die feiten. Vanwege die ernst is een onvoorwaardelijke jeugddetentie passend. De rechtbank heeft ten aanzien van de op te leggen straf gekeken naar straffen die in soortgelijke zaken worden opgelegd, maar merkt hierbij op dat zaken waarin seksueel misbruik speelt nooit een-op-een vergelijkbaar zijn. In de strafoplegging spelen immers zowel de aard en duur van de gepleegde seksuele handelingen als de context van het seksuele misbruik als de persoonlijke omstandigheden van de verdachte een rol. De rechtbank houdt er bij de op te leggen straf rekening mee dat de feiten in verminderde mate aan de verdachte kunnen worden toegerekend, ook ten aanzien van de feiten waarbij de psycholoog zich heeft onthouden van een advies over de toerekenbaarheid. Gelet op de overeenkomsten in verdachtes gedrag in de zaken met de overige slachtoffers, die plaatsvonden in een kort tijdbestek na elkaar, is de rechtbank van oordeel dat alle feiten in verminderde mate aan de verdachte kunnen worden toegerekend.

De rechtbank houdt er ook – in het voordeel van de verdachte – rekening mee dat de verdachte op de zitting – hoewel hij zei dat hij daar moeite mee zou hebben – vrijelijk heeft gesproken over de seksuele handelingen met de slachtoffers en de berichten die hij hen stuurde. In hoeverre hij openheid heeft gegeven over het dwangmatig karakter ervan en in hoeverre hij signalen van hen heeft genegeerd, is niet helemaal duidelijk, maar dit zal onder meer de inzet zijn van de op te leggen ambulante behandeling als bijzondere voorwaarde.

Eén van de doelen van strafoplegging is vergelding. Vergelding voor het leed dat de verdachte de slachtoffers heeft aangedaan. Met de straf moet bovendien ook voor anderen duidelijk zijn dat op het plegen van zulke feiten forse straffen staan. Een ander doel is preventie: het voorkomen van herhaling door de verdachte. Deze strafdoelen staan centraal bij de aan de verdachte op te leggen straf.

De rechtbank is van oordeel dat de officier van justitie aan deze doelen tegemoet is gekomen met haar eis. Toch zal de rechtbank afwijken van de eis. In de eerste plaats vanwege een partiële vrijspraak voor feit 3, maar ook om het onvoorwaardelijke deel van de op te leggen jeugddetentie korter te laten duren dan geëist met het oog op de noodzakelijk geachte behandeling. De rechtbank vindt, gelet op de ernst van de feiten, dat de verdachte nog terug moet naar de jeugdgevangenis, maar vindt het ook belangrijk dat de behandeling van De Waag niet te lang op zich laat wachten en niet te lang wordt onderbroken. In plaats van een langer onvoorwaardelijk strafdeel zal er ook een taakstraf worden opgelegd aan de verdachte.

Gelet op dit alles legt de rechtbank aan de verdachte de volgende straffen op:

een jeugddetentie voor de duur van 15 maanden, met aftrek van het voorarrest, waarvan 10 maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van 3 jaar en met de door de reclassering geadviseerde bijzondere voorwaarden;
een taakstraf in de vorm van een werkstraf voor de duur van 200 uur, bij niet (of niet naar behoren) verricht te vervangen door 100 dagen jeugddetentie.

Dadelijke uitvoerbaarheid

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan misdrijven die gericht zijn tegen/gevaar veroorzaken voor de onaantastbaarheid van het lichaam van meerdere personen.

Gelet op de Pro Justitia rapportage is de rechtbank van oordeel dat er ernstig rekening mee moet worden gehouden dat verdachte opnieuw een dergelijk misdrijf zal begaan wanneer hij niet wordt behandeld voor de bij hem vastgestelde problematiek. Daarom zal zij bevelen dat de bijzondere voorwaarden die aan de verdachte worden opgelegd en het toezicht door de reclassering, dadelijk uitvoerbaar zijn.

6 Vordering benadeelde partij

6.1.

Vorderingen van de benadeelde partijen

De wettelijk vertegenwoordiger van [slachtoffer 1] heeft zich namens haar gesteld als benadeelde partij en vordert de verdachte te veroordelen tot het betalen van een schadevergoeding van

€ 11.000 voor de feiten 1, 4 en 5, te vermeerderen met de wettelijke rente. Dit bedrag bestaat uit immateriële schade (smartengeld).

De wettelijk vertegenwoordiger van [slachtoffer 2] heeft zich namens haar gesteld als benadeelde partij en vordert de verdachte te veroordelen tot het betalen van een schadevergoeding van

€ 5.248,89 voor feit 2, te vermeerderen met de wettelijke rente. Dit bedrag bestaat uit

€ 248,89 voor vergoeding van materiële schade en € 5.000,- voor vergoeding van immateriële schade (smartengeld).

De materiële schade bestaat uit kledingstukken.

[slachtoffer 3] heeft zich gesteld als benadeelde partij en vordert de verdachte te veroordelen tot het betalen van een schadevergoeding van € 21.000,- voor de feiten 3 en 5, te vermeerderen met de wettelijke rente. Dit bedrag bestaat uit € 1.000,- voor vergoeding van materiële schade en € 20.000,- voor vergoeding van immateriële schade (smartengeld).

De materiële schade ziet op toekomstige medische kosten.

6.2.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich niet uitgelaten over de vorderingen van de benadeelde partijen.

6.3.

Standpunt van de verdediging

Ten aanzien van de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 1] :

Primair wordt verzocht het gevorderde bedrag aanzienlijk te matigen vanwege de bepleite vrijspraak voor het onderdeel ‘dwang/geweld’.

Subsidiair is aangevoerd dat de Rotterdamse Schaal in geval van ‘ontucht met binnendringen’ onderscheid maakt in ernst. Dit feit valt hooguit in de categorie ‘tamelijk ernstig’, met een bandbreedte tussen de € 1.500,- en € 6.000,-. Er wordt verzocht de immateriële schade te beperken tot € 1.500,-.

Ten aanzien van de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 2] :

Ten aanzien van de gevorderde materiële schade is primair aangevoerd dat het causaal verband tussen het ontstaan van de schade en het handelen van de verdachte ontbreekt. Subsidiair is aangevoerd dat deze schade onvoldoende onderbouwd is.

Ten aanzien van de immateriële schade is in de eerste plaats aangevoerd dat de behandeling van dit onderdeel een onevenredige belasting van het strafgeding met zich brengt, nu zij eerder ingrijpende gebeurtenissen heeft meegemaakt: het causale verband ontbreekt. Subsidiair is aangevoerd dat het bedrag moet worden gematigd.

Ten aanzien van de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 3] :

Deze vordering moet niet-ontvankelijk worden verklaard, nu deze niet is ondertekend door of namens de benadeelde partij.

6.4.

Oordeel van de rechtbank

Ten aanzien van de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 1] :

Hoogte immateriële schade

Vergoeding van immateriële schade is op grond van art. 6:106 sub b BW mogelijk als de benadeelde partij lichamelijk letsel heeft opgelopen, is aangetast in zijn eer en goede naam of ‘op andere wijze’ in zijn persoon is aangetast. De rechtbank begrijpt dat de vordering van de benadeelde partij in dit geval op deze laatste grondslag is gebaseerd.

Uit de rechtspraak van de Hoge Raad blijkt dat van aantasting in de persoon ‘op andere wijze’ in ieder geval sprake is als het slachtoffer geestelijk letsel (psychische schade) heeft opgelopen. Het bestaan van geestelijk letsel moet naar objectieve maatstaven worden vastgesteld. Als geestelijk letsel niet kan worden vastgesteld, kan de aantasting in de persoon ‘op andere wijze’ volgen uit de aard en de ernst van de normschending (het strafbare feit) en de gevolgen daarvan. De gevolgen moeten met concrete gegevens worden onderbouwd. In uitzonderlijke situaties kunnen de nadelige gevolgen voor het slachtoffer zó voor de hand liggen dat ook zonder nadere onderbouwing kan worden aangenomen dat sprake is van een aantasting in de persoon. In dit geval is naar het oordeel van de rechtbank sprake van de uitzonderlijke situatie dat de nadelige gevolgen voor het slachtoffer zó voor de hand liggen dat ook zonder nadere onderbouwing kan worden aangenomen dat sprake is van een aantasting in de persoon.

Voor de vaststelling van de hoogte van de immateriële schadevergoeding zoekt de rechtbank aansluiting bij de ‘Rotterdamse schaal’. Dit betreft een ordening van smartengeldbedragen bij letsel en andere persoonsaantastingen en bevat indicaties voor het toekennen van een passende immateriële schadevergoeding. De rechtbank hanteert de volgende uitgangspunten bij het gebruik van de Rotterdamse schaal voor de vaststelling van de immateriële schade. De Rotterdamse schaal wordt uitsluitend gebruikt als hulpmiddel. Daartoe kijkt de rechtbank naar de indicatieve smartengeldbedragen die worden genoemd bij de voor deze zaak toepasselijke categorie van de Rotterdamse schaal. Deze bedragen betrekt de rechtbank bij de billijkheidsafweging. In de onderhavige zaak valt het letsel van de benadeelde partij naar het oordeel van de rechtbank (ten aanzien van feit 1) onder de categorie ‘Ontucht met binnendringen’ (15.2), deelcategorie ‘tamelijk ernstig’. De rechtbank neemt de in die schaal genoemde bandbreedte van € 1.500,- tot € 6.000,- tot uitgangspunt, met dien verstande dat het einde van die bandbreedte in dit geval passend is. Ten aanzien van feit 4 valt het letsel onder de categorie ‘Sextortion’ (15.5). In beginsel past hier de deelcategorie ‘tamelijk ernstig’. Gelet op de uiterst groffe en dwingende woorden die verdachte daarbij heeft gebruikt en het (onderbouwde) effect dat deze sextortion heeft gehad op de toen net 15-jarige [slachtoffer 1] en mede gelet op haar specifieke kwetsbaarheid, ziet de rechtbank aanleiding de naast hogere categorie ‘ernstig’ toe te passen. In de bandbreedte van €2.000 tot € 5.000 neemt de rechtbank €4.000 tot uitgangspunt. Daarnaast is namens de benadeelde partij in voldoende mate onderbouwd dat voor het ‘seksueel corrumperen’ (feit 5) een bedrag van € 1.000,- passend is. Gelet op de uitgebreide onderbouwing van de vordering acht de rechtbank een totaal bedrag van € 11.000,- aan immateriële schade passend. De gevolgen voor deze benadeelde partij zijn groot. Doordat zij autisme heeft, zijn de gevolgen nog groter. De verdachte heeft misbruik gemaakt van haar kwetsbaarheid en heeft haar lange tijd in zijn greep gehouden door steeds maar weer naaktvideo’s en naaktfoto’s te vragen, bijvoorbeeld wanneer zij naast een vriendinnetje lag waar zij logeerde, ook midden in de nacht. Als zij hier niet aan voldeed, zou hij de al ontvangen beelden online zetten. Dit heeft haar grote angst bezorgd en tot op de dag van vandaag heeft zij in angst geleefd dat die beelden online zouden komen.

De rechtbank wijst de gevorderde wettelijke rente toe vanaf 5 augustus 2025 tot de dag dat de verdachte de schadevergoeding volledig heeft betaald.

Proceskosten

Bij vorderingen tot schadevergoeding is de hoofdregel dat de partij die ongelijk krijgt, de proceskosten van de andere partij moet vergoeden. Omdat de vordering tot schadevergoeding wordt toegewezen, moet de verdachte de kosten vergoeden die de benadeelde partij heeft gemaakt. De rechtbank is van oordeel dat op dit moment niet vast staat dat de benadeelde partij kosten heeft gemaakt voor het indienen en toelichten van de vordering en begroot de kosten daarom op nihil.

Schadevergoedingsmaatregel

De rechtbank legt de schadevergoedingsmaatregel aan verdachte op, zodat (kort gezegd) de benadeelde partij de schadevergoeding niet zelf bij de verdachte hoeft te incasseren, maar dat de Staat dit voor haar doet. De rechtbank bepaalt daarom dat de verdachte een bedrag van

€ 11.000,- aan de Staat moet betalen.

Dit bedrag wordt vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 5 augustus 2025 tot de dag dat de verdachte het volledige bedrag heeft betaald.

Als een verdachte niet (volledig) betaalt, kan gijzeling (een vorm van vrijheidsbeneming van de verdachte) worden toegepast. Gelet op de jonge leeftijd van de verdachte in deze zaak en het gegeven dat toepassing wordt gegeven aan het jeugdstrafrecht vindt de rechtbank het echter niet passend om gijzeling aan de schadevergoedingsmaatregel te verbinden. De rechtbank bepaalt de duur van de gijzeling daarom op 0 dagen.

De verdachte mag de schadevergoeding ook rechtstreeks betalen aan de benadeelde partij. Als hij dat heeft gedaan, is hij niet langer verplicht om aan de Staat te betalen.

Ten aanzien van de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 2] :

Hoogte materiële schade

De benadeelde partij heeft in voldoende mate onderbouwd dat er een causaal verband bestaat tussen de schade en de gedragingen van de verdachte. Aan de kleding die in beslag is genomen en is onderzocht door de politie na de gekwalificeerde opzetaanranding zijn nare associaties verbonden voor de benadeelde partij. Dit komt onmiskenbaar door de seksueel overschrijdende gedragingen van de verdachte. De stelling van de verdediging dat het niet terug willen van deze kleding voor rekening van de benadeelde partij zou moeten komen, komt de rechtbank – gelet op de aard en ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit feit plaatsvond – zeer onredelijk voor. De rechtbank vindt wel dat een percentage afschrijving van 10% van het materiële totaalbedrag van € 248,89 op zijn plaats is. De rechtbank zal daarom een bedrag van € 224,- toewijzen. De rechtbank verklaart de benadeelde partij ten aanzien van het overige gedeelte van dit onderdeel van de vordering niet-ontvankelijk.

Hoogte immateriële schade

In dit geval is naar het oordeel van de rechtbank sprake van de uitzonderlijke situatie dat de nadelige gevolgen voor het slachtoffer zó voor de hand liggen dat ook zonder nadere onderbouwing kan worden aangenomen dat sprake is van een aantasting in de persoon.

Voor de vaststelling van de hoogte van de immateriële schadevergoeding zoekt de rechtbank aansluiting bij de ‘Rotterdamse schaal’. De onderhavige zaak valt naar het oordeel van de rechtbank onder de categorie ‘Aanranding’ (15.3) van de Rotterdamse schaal. De rechtbank neemt de in die schaal genoemde bandbreedte van € 1.000,- tot € 5.000,- (deelcategorie ‘ernstig’) tot uitgangspunt. De rechtbank acht in dit geval een bedrag in het midden van die bandbreedte passend, te weten een bedrag van € 3.000,-. De rechtbank vindt dat de benadeelde partij onvoldoende heeft onderbouwd dat dit een bedrag van € 5.000,- zou moeten zijn. De rechtbank zal de benadeelde partij voor het overige gevorderde niet-ontvankelijk verklaren.

Totale schadevergoeding

Gelet op het voorgaande zal de rechtbank de vordering toewijzen tot een bedrag van
€ 3.224,-.

De rechtbank wijst de gevorderde wettelijke rente toe vanaf 25 augustus 2025 tot de dag dat de verdachte de schadevergoeding volledig heeft betaald.

Proceskosten

Bij vorderingen tot schadevergoeding is de hoofdregel dat de partij die ongelijk krijgt, de proceskosten van de andere partij moet vergoeden. Omdat de vordering tot schadevergoeding grotendeels wordt toegewezen, moet de verdachte de kosten vergoeden die de benadeelde partij heeft gemaakt. De rechtbank is van oordeel dat op dit moment niet vast staat dat de benadeelde partij kosten heeft gemaakt voor het indienen en toelichten van de vordering en begroot de kosten daarom op nihil.

Schadevergoedingsmaatregel

De rechtbank legt de schadevergoedingsmaatregel aan de verdachte op, zodat (kort gezegd) de benadeelde partij de schadevergoeding niet zelf bij de verdachte hoeft te incasseren, maar dat de Staat dit voor haar doet. De rechtbank bepaalt daarom dat de verdachte een bedrag van
€ 3.224,- aan de Staat moet betalen.

Dit bedrag wordt vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 25 augustus 2025 tot de dag dat de verdachte het volledige bedrag heeft betaald.

De verdachte mag de schadevergoeding ook rechtstreeks betalen aan de benadeelde partij. Als hij dat heeft gedaan, is hij niet langer verplicht om aan de Staat te betalen.

Ten aanzien van de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 3] :

Vordering niet-ontvankelijk

De rechtbank verklaart de benadeelde partij [slachtoffer 3] niet-ontvankelijk in de vordering nu de vordering niet op de door de wet voorgeschreven wijze is ingediend. De vordering is namelijk niet ingediend door een wettelijk vertegenwoordiger en niet ondertekend door de benadeelde partij en/of een wettelijk vertegenwoordiger van de benadeelde partij.

De benadeelde partij krijgt geen gelegenheid om dit te corrigeren, omdat dat leidt tot een te grote belasting van deze strafprocedure. De rechtbank bepaalt daarom dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk is in de vordering. De benadeelde partij kan de vordering aan de burgerlijke rechter voorleggen.

Proceskosten

De rechtbank ziet aanleiding om tot compenseren van de proceskosten over te gaan, in die zin, dat ieder de eigen proceskosten draagt. De benadeelde partij is slachtoffer geworden van de verdachte en om die reden is getracht om zich te voegen in het strafproces.

Schadevergoedingsmaatregel

Het slachtoffer heeft zich niet, althans niet op de bij de wet voorgeschreven wijze, gesteld als benadeelde partij. Naar het oordeel van de rechtbank staat echter vast dat de verdachte op grond van artikel 6:106 sub b van het Burgerlijk Wetboek aansprakelijk is voor de immateriële schade van het slachtoffer, omdat het slachtoffer ‘op andere wijze’ in haar persoon is aangetast. De rechtbank ziet daarom aanleiding om op grond van artikel 36f Sr aan de verdachte de verplichting op te leggen om ten behoeve van het slachtoffer een bedrag aan de Staat te betalen (de ‘schadevergoedingsmaatregel’). De Staat zal dat bedrag vervolgens aan het slachtoffer uitkeren. Gelet op de bedragen die in soortgelijke zaken, waarbij een jong meisje slachtoffer is geworden van meerdere verkrachtingen met volwaardige geslachtsgemeenschap, als schadevergoeding worden toegekend, is de rechtbank van oordeel dat een vergoeding van € 10.000,- billijk is. De rechtbank zal aan de verdachte daarom de schadevergoedingsmaatregel opleggen voor dit bedrag. De ingangsdatum van de wettelijke rente zal de rechtbank bepalen op 15 september 2025, namelijk in het midden van de bewezenverklaarde periode.

7 Toegepaste wetsartikelen

De opgelegde straffen en schadevergoedingsmaatregel zijn gebaseerd op de volgende wetsartikelen:

- artikelen 36f, 77c, 77i, 77m, 77n, 77x, 77y, 77z, 77gg, 247, 248, 251 en 284 van het Wetboek van Strafrecht.

8 De beslissing

De rechtbank:

bewezenverklaring

verklaart bewezen dat de verdachte de feiten 1 tot en met 5 heeft gepleegd, zoals hierboven in paragraaf 3.4 is omschreven;
verklaart het overige dat in de beschuldiging staat niet bewezen en spreekt de verdachte daarvan vrij;

strafbaarheid feit

- verklaart het bewezen verklaarde strafbaar en kwalificeert dit zoals hiervoor in paragraaf 4.1 is vermeld;

strafbaarheid verdachte

- verklaart de verdachte strafbaar voor het onder feit 1 tot en met 5 bewezen verklaarde;

straf

- veroordeelt verdachte tot een jeugddetentie van 15 maanden;

- bepaalt dat de tijd, door verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de jeugddetentie in mindering zal worden gebracht;

- bepaalt dat van de jeugddetentie een gedeelte van 10 maanden niet zal worden ten uitvoer gelegd, tenzij de rechter later anders gelast op grond van het feit dat de verdachte de hierna te melden algemene en/of bijzondere voorwaarden niet heeft nageleefd;

- stelt daarbij een proeftijd van 3 jaren vast;

- als (algemene) voorwaarden gelden dat verdachte:

* zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;

* ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking verleent aan het nemen van één of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt;

* medewerking verleent aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht, de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dit noodzakelijk acht, daaronder begrepen;

- stelt als bijzondere voorwaarden dat verdachte gedurende de proeftijd:

 Meldplicht bij de (volwassenen)reclassering:

zich meldt op afspraken bij Reclassering Nederland op het adres Oostvest 60 te Haarlem, zo vaak en zolang de reclassering dat nodig vindt. De reclassering bepaalt op welke dagen en tijdstippen deze afspraken zijn;

 Ambulante behandeling

zich laat behandelen door de Waag of een soortgelijke zorgverlener, te bepalen door de reclassering, zolang de reclassering de behandeling nodig vindt. De zorgverlener bepaalt de wijze van behandeling. De behandeling is onder andere gericht op seksueel grensoverschrijdend gedrag;

 Contactverboden

Op geen enkele wijze – direct of indirect – contact heeft of zoekt met de slachtoffers, te weten:

o [slachtoffer 2] , geboren op [2009] ;

o [slachtoffer 1] , geboren op [2010] ;

o [slachtoffer 3] , geboren op [2012] ;

De politie ziet toe op handhaving van deze contactverboden;

- waarbij de (volwassenen) reclassering opdracht wordt gegeven als bedoeld in artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden (met uitzondering van de contactverboden) en de verdachte ten behoeve daarvan te begeleiden;

- beveelt dat de bijzondere voorwaarden en het toezicht door de reclassering dadelijk uitvoerbaar zijn;

- veroordeelt verdachte tot een taakstraf bestaande uit een werkstraf van 200 uren;

- beveelt dat voor het geval verdachte de taakstraf bestaande uit een werkstraf niet of niet naar behoren verricht de taakstraf wordt vervangen door 100 dagen jeugddetentie;

vordering tot schadevergoeding van benadeelde partij [slachtoffer 1] (feiten 1, 4 en 5)

wijst de vordering van de benadeelde partij geheel toe tot een bedrag van € 11.000,-, bestaande uit immateriële schade;
veroordeelt de verdachte tot betaling aan de benadeelde partij van het toegewezen bedrag, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 5 augustus 2025 tot de dag van volledige betaling;
veroordeelt de verdachte ook in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil;
legt aan de verdachte de verplichting op ten behoeve van de benadeelde partij aan de Staat € 11.000,- te betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 5 augustus 2025 tot de dag van volledige betaling, bij niet betaling aan te vullen met 0 dagen gijzeling;
bepaalt dat de verdachte van zijn verplichting tot het vergoeden van schade is bevrijd als hij op een van de hiervoor beschreven manieren de schade aan de benadeelde dan wel aan de Staat heeft vergoed;

vordering tot schadevergoeding van benadeelde partij [slachtoffer 2] (feit 2)

- wijst de vordering van de benadeelde partij gedeeltelijk toe, en wel tot een bedrag van

€ 3.224,-, bestaande uit € 224,- materiële schade en € 3.000,- aan immateriële schade;

verklaart de benadeelde partij voor wat betreft het meer gevorderde niet-ontvankelijk in de vordering;
veroordeelt de verdachte tot betaling aan de benadeelde partij van het toegewezen bedrag, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 25 augustus 2025 tot de dag van volledige betaling;
veroordeelt de verdachte ook in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil;
legt aan de verdachte de verplichting op ten behoeve van de benadeelde partij aan de Staat € 3.224,- te betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 25 augustus 2025 tot de dag van volledige betaling, bij niet betaling aan te vullen met 0 dagen gijzeling;
bepaalt dat de verdachte van zijn verplichting tot het vergoeden van schade is bevrijd als hij op een van de hiervoor beschreven manieren de schade aan de benadeelde dan wel aan de Staat heeft vergoed;

vordering tot schadevergoeding van benadeelde partij [slachtoffer 3] (feiten 3 en 5)

verklaart de benadeelde partij niet-ontvankelijk in de vordering;
compenseert de proceskosten van de benadeelde partij en de verdachte, in die zin dat ieder haar eigen kosten draagt;
legt aan de verdachte de verplichting op ten behoeve van de benadeelde partij aan de Staat € 10.000,- te betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 15 september 2025, bij niet betaling aan te vullen met 0 dagen gijzeling.

Dit vonnis is gewezen door mr. J.A. Koorevaar, voorzitter, mr. J.T. Pouw en

mr. L. van 't Hof, rechters, in tegenwoordigheid van mr. D.J. Laanstra als griffier en is in het openbaar uitgesproken op 13 november 2026.

De griffier is niet in de gelegenheid dit vonnis te ondertekenen.

Bijlage I: De tenlastelegging

Aan de verdachte is, na een nadere omschrijving van de tenlastelegging op de zitting van 13 februari 2026, ten laste gelegd dat:

hij op of omstreeks 5 augustus 2025 te Almere, althans in Nederland,

met een kind in de leeftijd van twaalf tot zestien jaren, te weten [slachtoffer 1] , geboren op [2010]

een of meer seksuele handelingen die bestonden uit of mede bestonden uit het seksueel

binnendringen van het lichaam heeft verricht, te weten

- het brengen en/of duwen en/of heen en weer bewegen van zijn, verdachtes, penis in de

mond van die [slachtoffer 1] en/of

- het zich laten aftrekken door die [slachtoffer 1] en/of

- het betasten van de billen van die [slachtoffer 1]

en welke verkrachting werd voorafgaan door, vergezeld van en/of gevolgd door dwang,

geweld en/of bedreiging, door

- ( op een dwingende toon) tegen die [slachtoffer 1] te zeggen dat zij op haar knieën moest gaan

zitten en/of hem moest pijpen en/of aftrekken en/of

- het hoofd van die [slachtoffer 1] vast te houden en/of (vervolgens) in de richting van zijn,

verdachtes, penis te brengen/duwen en/of

- voorbij te gaan aan de verbale en non-verbale signalen van verzet/weerstand van die

[slachtoffer 1] ;

hij op of omstreeks 25 augustus 2025 te Almere, althans in Nederland,

met een kind in de leeftijd van twaalf tot zestien jaren, te weten [slachtoffer 2] , geboren op

[2009]

een of meer seksuele handelingen heeft verricht, te weten

- het betasten van de (met kleding bedekte) billen van die [slachtoffer 2] en/of

- het vastpakken van de hand van die [slachtoffer 2] en/of (vervolgens) het brengen/duwen van

die hand naar zijn geslachtsdeel en/of

- het zoenen op de mond en/of in nek van die [slachtoffer 2] en/of

- het betasten van en/of duwen op de (met kleding bedekte) vagina van die [slachtoffer 2] en/of

- het maken van heen en weergaande bewegingen en/of het droogneuken en/of het rijden

tegen de (met kleding bedekte) vagina en/of schaamstreek, althans tegen het lichaam van

die [slachtoffer 2]

en welke aanranding werd voorafgaan door, vergezeld van en/of gevolgd door dwang,

geweld en/of bedreiging, door

- op die [slachtoffer 2] te gaan liggen en/of

- de hand van die [slachtoffer 2] vast te pakken en/of (vervolgens) te brengen/duwen naar zijn,

verdachtes, penis en/of

- voorbij te gaan aan de verbale en non-verbale signalen van verzet/weerstand van die

[slachtoffer 2] ;

hij op één of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 1 juni 2025 tot en met 3

november 2025 te Amsterdam, althans in Nederland,

meermalen, althans eenmaal, met een kind in de leeftijd van twaalf tot zestien jaren, te

weten [slachtoffer 3] , geboren op [2012] ,

één of meer seksuele handelingen die bestonden uit of mede bestonden uit het seksueel

binnendringen van het lichaam heeft verricht, te weten

- het brengen en/of duwen en/of heen en weer bewegen van zijn, verdachtes, penis in de

vagina van die [slachtoffer 3] en/of

en welke verkrachting werd voorafgaan door, vergezeld van en/of gevolgd door dwang,

geweld en/of bedreiging, door

- het voertuig op slot te doen en/of

- de broek en/of onderbroek van die [slachtoffer 3] naar beneden te trekken en/of

- voorbij te gaan aan de verbale en non-verbale signalen van verzet/weerstand van die van

Eif;

hij op één of meerdere tijdstippen in of omstreeks de periode van 4 augustus 2025 tot en

met 6 augustus 2025 te Haarlem, althans in Nederland,

een ander, te weten [slachtoffer 1] , geboren op [2010] ,

door geweld of enige andere feitelijkheid en/of door bedreiging met geweld of enige andere

feitelijkheid gericht tegen die ander

wederrechtelijk heeft gedwongen iets te doen, niet te doen en/of te dulden,

door meermalen, althans eenmaal, via WhatsAppberichten die [slachtoffer 1] op te dragen

naaktvideo's en/of naaktfoto's van zichzelf te maken en/of (vervolgens) te sturen naar

hem, verdachte, en/of (daarbij) te zeggen dat als zij dat niet doet dat hij, verdachte, alle

naaktvideo's en/of naaktfoto's die hij, verdachte, van die [slachtoffer 1] in bezit heeft online gaat

zetten, althans woorden van gelijke aard en/of strekking;

hij op één of meerdere tijdstippen in of omstreeks de periode van 6 augustus 2025 tot en

met 30 oktober 2025 te Haarlem, althans in Nederland,

een kind beneden de leeftijd van zestien jaren

te weten [slachtoffer 1] , geboren op [2010] , en/of [slachtoffer 3] , geboren op [2012] ,

indringend mondeling en/of schriftelijk seksueel heeft benaderd

op een wijze die schadelijk te achten was voor kinderen beneden de leeftijd van zestien

jaren, door

- die [slachtoffer 1] meermalen seksistische en/of seksueel getinte (WhatsApp)berichten te sturen,

zoals (onder meer): "kun he me ff pijpe" en/of "morge ga je me gewoon normaal pijpen is

dat begrepen. Geen Kinderachtig gedoe. Gewoon die lui in je mond en zuigen. Begrepen?"

en/of "wil je neuke?" en/of "Nee baby, als ik het heel rustig erin stop niet. Je gaat echt

lekker vind"

en/of

- die [slachtoffer 3] meermalen seksistische en/of seksueel getinte (Snapchat)berichten te sturen,

zoals (onder meer): "ff pijpe kanwel 10 min" en/of "Geile slet ga zo ff nabr douche" en/of

zou je gevingert wille worde?" en/of "ik wil me lul in he mond stople [slachtoffer 3] " en/of "stel

topje gaat erin en je vind t lekker wil je dat ik dieper ga" en/of "hoe wil je dat ik je ga

neuke sletje" en/of’ik wil je kanker hard neuke morge".

Bijlage II: Bewijsmiddelen

De verklaring van aangeefster [aangeefster] , voor zover inhoudende als verklaring van aangeefster, zakelijk weergegeven:

Ik doe aangifte namens mijn dochter, [slachtoffer 1] , geboren op [2010] . Ik heb haar gevraagd of ze het wilde opschrijven en dat heeft ze ook gedaan. De dag dat hij haar fysiek trof was 5 augustus 2025. Op 5 augustus heeft hij zich oraal laten bevredigen door haar. Dit noem ik de verkrachting. Het feit heeft plaatsgevonden in Almere. De dader is een zelfstandige en bezorgt postpakketten in een witte bestelbus. Zij heeft hem haar telefoonnummer gegeven en toen zijn ze gaan appen via Whatsapp.

De sfeer sloeg snel om en hij wilde naaktfoto's van haar. Die heeft zij ook gestuurd
en toen begon hij haar te chanteren. Hij dreigde om het openbaar te maken. Hij zou de
foto's online gooien als ze niet nog meer zou sturen. Hij was daar heel frequent in.
Het ging de hele dag door, maar ook 's nachts. Hij maakte in de nacht contact met
haar en zij moest dan filmpjes van zichzelf sturen waarop zij seksuele handelingen
met zichzelf verrichte. Dat eiste hij van haar anders zou hij alles online gooien.
Dat ging zover dat zij dat ook moest doen toen ze bij een vriendin logeerde.

Toen wilde hij met haar afspreken. Ze vertelde mij dat zij dit heeft gedaan omdat hij
haar bedreigde, maar ook omdat hij haar verzekerde dat hij haar niet zou aanraken en
dat het gewoon gezellig zou zijn. Toen is ze gegaan. [slachtoffer 1] heeft toen aan hem verteld dat ze met de trein moest en ze hebben toen afgesproken in het centrum van Almere Stad om half 4. Hij stond toen met de bus op haar te wachten. Ze heeft toen een filmpje van zijn kenteken gemaakt. Hij is toen met haar naar Schildershof gereden en daar is hij gestopt en heeft hij haar meegenomen achterin de bus en toen is het gebeurd. Ze wilde niet mee achterin de bus, maar toen zei hij het op een dreigende manier en heeft ze het toch gedaan, want ze was bang. Achterin de bus deed hij zijn broek open en zei hij dat ze hem moest pijpen. Dat wilde ze niet, maar toen begon hij te dreigen en zij werd hier bang van. Hij stond heel dreigend voor haar. Ze vertelde mij dat er vocht uitkwam, maar dat hij niet klaargekomen was.

De volgende dag was ze weer thuis en toen begon het weer opnieuw met hem. Hij wilde weer afspreken, maar dat wilde ze niet. Ze zei via Whatsapp tegen hem dat ze het vies vond en dat het pijn deed. Ze zei ook: "ik wil jou niet pijpen", maar toen zei hij: "dat moet want ik vind het lekker''. Toen dreigde hij alles online te gooien.

Zij heeft filmpjes gemaakt en naar hem gestuurd van haar borsten en van haar vagina. Ze moest later filmpjes maken waarbij zij haar vingers in haar vagina moest bewegen.

[slachtoffer 1] zei tegen mij dat ze hem had verteld dat zij 15 was. [slachtoffer 1] heeft een heel jong gezicht. Ze lijkt gewoon 15.

Ik bedenk mij ook dat er in de app wordt gezegd door hem dat [slachtoffer 1] een filmpje moest maken waarbij ze de naam [verdachte] moest zeggen.

Toen zij het mij vertelde was zij vooral angstig en enorm verdrietig. Ik zag dat doordat zij ontredderd was en zij moest huilen. En zij zei steeds dat ik niks mocht doen omdat ze bang was dat het online zou komen. Toen ze vertelde dat ze het ook bij haar vriendin moest doen, zag ik dat ze zo intens verdrietig was. Ze vertelde dat ze het vooral zo erg vond dat hij zo gemeen tegen haar was. En dat het hem niet interesseerde waar ze was als ze een foto of filmpje moest maken. Het moest gewoon gebeuren.

Hij heeft haar pijn gedaan. Dat heeft zij mij verteld. De handeling zelf deed haar
pijn, dat hij zijn penis zo diep in haar mond stak.

Een (geschreven) brief van [slachtoffer 1] , voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven:

Een paar dagen nadat ik hem mijn telefoonnummer had gegeven ging hij raar doen en mij dwingen om foto’s te sturen. Ik weet niet waarom of wanneer ik het deed. Dagen later ging hij zeggen ‘als je niet stuurt dan stuur ik die video door of online’ en ik was bang, dus ik stuurde. Op een dag zei hij dat hij wilde afspreken, maar dat wilde ik niet en toe zei hij dat als ik niet kwam, dan gingen de foto’s online dus ik moest wel. Ik ging op die dag bij [A] slapen. Toen ging hij zeggen wat hij allemaal wou doen en toen wou ik niet meer en toen werd hij boos. Toen ging ik even niet reageren en zeggen dat het online kwam.

Ik liep eerst een rondje omdat ik niet durfde. Ik liep naar zijn bus. Hij kwam eruit maar hij ging er snel weer in. Hij vroeg of ik ook kwam maar ik wou niet. Toen gaf hij zijn sleutel van de bus en toen durfde ik wel, dus ik ging zitten, maar ik hield de sleutels goed vast. We praatten over de pakketjes. Hij zei dat ik ze mocht zien, maar dan moesten we eerst naar een rustige plek. Dat wilde ik niet, omdat ik niet wilde rijden, maar hij zei dat hij niks ging doen en dat ik niet bang hoefde te zijn, maar dat was ik wel.

Toen hij geparkeerd had, ging hij naar achter en zei dat ik ook naar achter moest. Ik keek rond en toen ging hij aan zijn broek zitten en ging hij zeggen van ‘ja een keer alsjeblieft’ en deed hij gemeen. Maar ik wou niet, maar ik kon niet anders, want hij was groter en stond eng voor mij dus ik moest wel. Ik moest op mijn knieën zitten en hem pijpen, maar ik vond dat voorvocht vies dus ik smeerde het aan zijn shirt. Toen ging het zo door, maar ik wou niet meer, ik vond het vies en stom maar ik moest omdat hij mijn hoofd duwde en zei dat ik nog maar heel even moest. Toen ging hij zitten in zijn bus.

Toen moest ik naast hem zitten en hem pijpen. Toen wou ik niet meer dus hij ging staan maar hij was nog niet klaar en mijn trein was er bijna. Ik wou in die trein om naar mijn vriendin te gaan. Ik mocht niet van hem. Ik mocht pas als hij klaar was dus toen ging hij staan en ik moest hem aftrekken en ging hij dingen zeggen. Toen ging hij mij nog aanraken bij mijn billen en toen was hij klaargekomen en moest ik een doekje pakken voor hem. In de trein had ik de hele tijd zijn vieze lulsmaak in mijn mond.

Een paar dagen later vroeg hij weer een foto en ging hij zeggen dat hij het online ging zetten. Hij belde mij als ik niet reageerde. Zelfs in de ochtend moest ik steeds sturen.

Toen ik bij mijn vriendin ging slapen belde hij mij wakker naast haar en dwong mij te sturen en toen wou hij het bellend doen, toen moest ik het naast haar doen en dat vond ik heel vervelend, maar ik moest. Dit ging nog even door tot mama er achter kwam en mij hielp.

Een proces-verbaal van bevindingen (uitwerking van een Whatsapp-gesprek) waarin de verbalisant onder meer, zakelijk weergegeven, het volgende heeft opgeschreven:

Tijdens het opnemen van de aangifte verklaarde aangeefster [slachtoffer 1] een tweetal opnames te hebben gemaakt van een WhatsAppgesprek dat haar dochter met [verdachte] had gehad. Ik, verbalisant, heb deze opnames letterlijk uitgewerkt.

[slachtoffer 1] is [slachtoffer 1]
[verdachte] is [verdachte]

Maandag
[slachtoffer 1] 19:44: Hiii
[verdachte] 19:44: Wat ben je aan t doen
[verdachte] 19:45: ?
19:45: Gemiste spraakoproep
[slachtoffer 1] 19:45: Ben sleepover bij me bsfff
[verdachte] 19:46: Oke ga nu
[verdachte] 19:46: Naar de douche
[verdachte] 19:46: Nu zeg ik
[verdachte] 19:46: Als je niet luistert ga ik boos worden
[verdachte] 19:46 Duidelijk
[verdachte] ??
19:48: Gemiste spraakoproep
[slachtoffer 1] 19:48: Ik ben met haar
[verdachte] 19:48: Prima
[verdachte] 19:48: Alles online dus
[slachtoffer 1] 19:48: Wat
[verdachte] 19:49: Alles online
[verdachte] 19:49: gooien
[slachtoffer 1] 19:49: Waarom
[verdachte] 19:49: Je wilt niet luistere
[slachtoffer 1] 19;49: Echt wel
[verdachte] 19:49: Ga nu naar de douche ze ja daddy
[slachtoffer 1] 19:49: Kan ik NEIT morgen doen wan tik ben nu met mijn vriendin?
[verdachte] 19:49: Doe alsof je gaat plasse
[verdachte] 19:49: Nu

[slachtoffer 1] 19:49: Oke
[verdachte] 19:49: Ben je in de douche
[slachtoffer 1] 19:50: Nog niet
[slachtoffer 1] 19:51: Ze gaat mee
[slachtoffer 1] 19:51: Wat moet ik nu doen
[slachtoffer 1] 19:53 2 berichten waarin staat "Geopend"
[verdachte] 19:54: Stuur het
[verdachte] 19:54: In chat
[slachtoffer 1] 19:54: 1 bericht waarin staat "Geopend"
[verdachte] 19:54: In de chat
[slachtoffer 1] 19:54: Zo komt
[slachtoffer 1] 19:55: Kan nu niet ze is er
[slachtoffer 1] 19:55: Alsjeblieft daddyyy
[verdachte] 20:06: Dankje baby (onder het bericht is een hartje geplaatst)

Dinsdag
[verdachte] 12:14: Hee
[verdachte] 12:14: Wat ben je aan t doen
[slachtoffer 1] 12:16: Ben bij me bsfff
[slachtoffer 1] 12:16: Jijjjj
[verdachte] 12:17: Oke ik kom zo ff
[verdachte] 12:17: Kun he me ff pijpe
[verdachte] 12;17: Dan
[slachtoffer 1] 1217: Ik ben bij [naam] rij kan NEIT weg zomaaaaaaarrr
[verdachte] 12:18: 5 min
[slachtoffer 1] 12:19: Hoelaat
[verdachte] 12:19: Hoelaat jun je bby
[slachtoffer 1] 12:20: 2uur ofs
[verdachte] 12:25: Oke ga he me dan pijpe
[slachtoffer 1] 12:25: ik wil nie pijpennnnnn
[verdachte] 12:25: Je moet
[slachtoffer 1] 12:25: Waarom
[verdachte] 12:25: Omdat ik t lekker vind
[slachtoffer 1] 12:26: Oh
[slachtoffer 1] 12:26: Maar die idk wat het was maar het was nat was vies in me monddddd
[verdachte] 12:26: Komt goed
[slachtoffer 1] 12:26: Oke
[verdachte] 12:29: Top

Woensdag 6 augustus
(....)
[verdachte] 13:46: Wat gaat baby morge doen bij daddy?
[slachtoffer 1] 13:49: Maar mij keel deed pijnnn
[verdachte] 13:50: Ach houd tcoh op met al die leugens Hij is een keer in je mond geweest
Blijf liegen en zie wat ik zal doen
[slachtoffer 1] 13:51: Maar het ging diep
[slachtoffer 1] Antwoord op "blijf liegen en zie wat ik zal doen" Wat dan
[verdachte] 13:51: Ga niet liegen
[verdachte] 13:52: Hij is een keer in je mond veweest
[verdachte] 13:52: Geweest
[slachtoffer 1] 13:52: Nou
[verdachte] 13:52: Morge ga je me gewoon normaal pijpen is dat begrepen
[verdachte] 13:52: Geen kinderachtig gedoe
[verdachte] 13:52: Gewoon die lul in je mond en zuigen
[verdachte] 13:52: Begrepen?
[slachtoffer 1] 13:52: Niet zo boos doen alsjeblieft
[verdachte] 13:52: Oke maar heb je het begrepen?
[slachtoffer 1] 13:53: Maar niet spuiten op mijjjj
[verdachte] 13:53: Oke isgoed
[verdachte] 13:53: Morge pijpe dus he
[slachtoffer 1] 13:55: Jajaaaaaa
[slachtoffer 1] 13:56: Ik heb wel een bult op me hooft omdat ik me hooft stote haha
[verdachte] 13:56: Maakt niet uit
[verdachte] 13:56: Wat ga je morgen ds doen
[verdachte] 13:56: ??
[slachtoffer 1] 13:58 antwoord op "Maakt niet uit" Echt wel
[slachtoffer 1] 13:58: Gemeen
[slachtoffer 1] antwoord op "Wat ga jij morge doen dus" Pijpe
[verdachte] 13:58: Wat ga je dus morgen doen
[verdachte] 13: 58: Oke je stapt in
[verdachte] 13: 58: En je trekt me lul eruit
[verdachte] 13:58: Oke
[verdachte] 13:59: Ik ga niets tegen je zeggen
[verdachte] 13:59: Je gaat t zelf doen is dat duidelijk
[slachtoffer 1] 13:59: Ga je ook geen hoi zeggen
[verdachte] 14:00: Of wil je dat ik he naar achter meeneem
[verdachte] 14:00: En dat je direct op je knie gaat
[slachtoffer 1] 14:00: Ik weet nie
[verdachte] 14:00: Zeg het nu
[verdachte] 14:01: Achter op je knie en dan pijpe
[verdachte] 14:01: Of voor achter t stuur pijpe
[verdachte] 14:01: Welke
[slachtoffer 1] 14:01: Nouuuuu ik vind stommmmm
[verdachte] 14:01: Welke dus?
[slachtoffer 1] 14:02: Ik weet niet
[verdachte] 14:02: Zeg het nu
[slachtoffer 1] 14:02: Ik vind stommmmmmm
[verdachte] 14:03: Dus je gaat het niet zeggen?
[slachtoffer 1] 14:03: Wat
[verdachte] 14:03: Welke van de twee
[verdachte] 14:03: Wil je
[slachtoffer 1] 14:03: Weet niet
[slachtoffer 1] 14:03: Ik vind stommmm
[verdachte] 14:04: FDus ik moet gewoon me lul in je mond stoppe?
[slachtoffer 1] 14:04: Uh oke
[verdachte] 14:04: Dus wat wil je
[verdachte] 14:05: ?
[verdachte] 14:07: ???
[slachtoffer 1] 14:07: Maar ik VIDN het nosteeds stommmmm
[verdachte] 14:08: Wat vind je stom
[slachtoffer 1] 14:08: pijpeee
[verdachte] 14:08: Huh
[verdachte] 14:08: Hoezo stom
[slachtoffer 1] 14:08: Weet nie
[slachtoffer 1] 14:08: Gewoon
[verdachte] 14:08: Wil je neuke?
[slachtoffer 1] 14:08: Neeeeee
[verdachte] 14:08: Dat zal je wel lekker vinde baby
[slachtoffer 1] 14:09: Ongesteld
[verdachte] 14:09: Oke wanneer je niet ongesteld bent
[slachtoffer 1] 14:10: Maar ik VDN dat al helemaal eng
[verdachte] 14:11: Nee ik ga rustig aan doen oke baby
[slachtoffer 1] 14:12: Maar doet het pijn
[verdachte] 14:12: Nee baby, als ik het heel rustig erin stop niet
[verdachte] 14:12: Je gaat echt lekker vind
[slachtoffer 1] 14:12: Howe weet je dat
[verdachte] 14:12: 0mdat elke dame t lekker heeft gevonde
[verdachte] 14:12: Die ik geneukt heb.
[slachtoffer 1] 14:13: 0
[slachtoffer 1] 14:13: Hoeveel
[verdachte] 14:13: 5
[verdachte] 14:13: Wil je ook geneukt worden door mij
[slachtoffer 1] antwoord op "5" Zoveel
[verdachte] stuur zijn eigen vraag nog een keer
[slachtoffer 1] 14:16: Was jij ook hun eerste
[verdachte] 14:16: Ja
[verdachte] 14:16: Allemaal
[slachtoffer 1] 14:18: 0
[slachtoffer 1] 14:18: Maar ik VIDN eng

Een proces-verbaal van bevindingen ‘informatief gesprek zeden’ waarin als verklaring van [slachtoffer 2] onder meer is opgenomen, zakelijk weergegeven:

De jongen waarmee ik had afgesproken heet [verdachte] . Het is gebeurd op 25 augustus 2025 tussen 21.00 uur en 22.00 uur.

Ik heb deze jongen leren kennen via Snapchat. Deze jongen belde mij eerder en zei dat ik hem geil maakte. Hij liet vervolgens zijn 'piepie' zien dat hij vasthield in zijn onderbroek. Ik vond dat niet fijn. Ik heb hem verwijderd maar hij bleef contact zoeken waarna ik hem toch weer had toegevoegd. Hij kwam met een witte bus, hij is pakketbezorger. Ik wilde niet afspreken maar wilde hem niet boos maken, dus nam ik een vriendin mee, [getuige 1] . We spraken af bij Albert Heijn in Almere.

We gingen rondrijden door Almere, we parkeerden ergens. Hier deed de jongen een arm om mij heen en ik probeerde hem weg te duwen. Hij zat ook aan mijn kont. [getuige 1] was hierbij. De jongen pakte mijn hand en bracht die naar zijn 'privé' gedeelte. Ik had hem daar aangeraakt boven zijn broek. Hij forceerde een kus. Later kwam er een vriend bij van de jongen. [getuige 1] stapte bij die vriend in en zij vertrokken. De jongen en ik gingen naar een industrieterrein. Hij bracht mijn hand naar zijn 'privé' gedeelte. Hij zoende mij. Hij liet mij niet met rust dus ik gaf wat hij wilde. Hij ging op mij liggen en ging met zijn hand naar mijn 'privé' gedeelte en drukte daarbij heel hard bij het plasgedeelte en raakte mijn kont aan. Hij maakte rijdende bewegingen. Ik zei 'stop' omdat ik het niet wilde. Ik kon hierna uit de bus komen en ik rende weg. Hij kwam achter mij aan rijden. Ik zag toen aan de overkant een vrouw, die vroeg haar of ik hulp nodig had, waarop ik 'ja' zei. Twee mannen met een hond kwamen vervolgens naar mij toe. Ik was hierna met de vrouw mee naar huis gegaan en de politie is toen gebeld.

Een proces-verbaal van bevindingen waarin onder meer, zakelijk weergegeven, als verklaring van [slachtoffer 2] is opgenomen:

Sinds twee dagen hebben wij contact. Dit is alleen via Snapchat. Eerst was hij heel lief en opeens sinds gisterenavond begon hij veel over seks. Wij waren aan het videobellen en opeens liet hij zijn onderbroek zien en zei: ''Kijk dit is was je met mij doet, je maakt mij geil''. Ik ben hier toen niet op ingegaan.

(opmerking verbalisant: Ik zag dat [slachtoffer 2] mij een foto liet zien van een onderbroek).

Ik hoorde [verdachte] zeggen dat mijn beste vriendin bij zijn vriend in moest stappen. Dit zodat wij alleen waren. [verdachte] is verbaal erg agressief en ik voelde een soort dwang. Hierdoor is mijn beste vriendin uitgestapt. Ik zag dat zij instapte bij een vriend van [verdachte] .

Ik heb met hem gezoend omdat ik bang was. Ik wilde dit niet. Ik heb dit tegen

hem gezegd. Ik dacht als ik met hem zoen ben ik er vanaf. Hij heeft mij gezoend in

mijn nek. Toen ging hij verder en pakte hij mijn hand. Mijn hand bracht hij naar zijn geslachtsdeel. Ik trok mijn hand toen weg.

Hij heeft op mij gelegen en ik kreeg hem niet meer van mij af.

De verklaring van [getuige 1] als getuige bij de politie, waarin onder meer, zakelijk weergegeven, als verklaring van deze getuige is opgenomen:

Op 25 augustus 2025 wat ik was met mijn vriendin [slachtoffer 2] . We waren bij de bushalte bij de Albert Heijn in Almere. Toen hoorden we een toeter. Er was een jongen in een bus, ik denk dat hij [verdachte] heet. Zij stapte in, ik was terughoudend want ik wilde eigenlijk niet. Maar ik wilde haar niet alleen laten. Toen ben ik toch ingestapt en zijn we gaan rijden. Ik keek elke keer naar mijn vriendin van 'gaan we weg'. Zij wilde ook weg maar ze durfde dat niet te zeggen. We waren op een gegeven moment in Almere-Haven. Ik had de deur opengedaan want dan konden we ook makkelijker naar buiten. Daar stonden we stil en toen belde de jongen in de bus een vriend dat hij naar Almere-Haven moest komen. Toen was die vriend gekomen.
Maar ik zat nog met mijn vriendin en hem in de bus. Ze wilden splitsen, ik denk dat hij alleen met haar wilde zijn, maar ik wilde haar niet alleen laten. [slachtoffer 2] en de jongen waren de hele tijd een beetje plakkerig aan het doen. Toen was die vriend gekomen en ze zeiden dat ze ons terug gingen brengen naar Tussen de Vaarten. Ze wilden dat hij me ging wegbrengen maar dat wilde ik helemaal niet. Maar [slachtoffer 2] zei dat ik het maar moest doen dus toen ben ik met die andere jongen meegegaan in de bus.

De jongen was aanrakerig. Hij had denk ik andere intenties dan dat zij had. Ik denk dat, omdat hij haar zoveel aanraakte. Hij zat met zijn arm over haar heen, bij haar schouder en hij deed zijn hand een beetje boven haar bil. Hij ging ook een beetje met zijn hoofd op haar schoot liggen. Hij zat ook met zijn hand de hele tijd aan haar hoofd. Toen hij zijn hand boven haar bil legde, deed ze zijn hand wel een beetje weg.
[slachtoffer 2] was ook een beetje plakkerig terug aan het doen, maar ze zei 'stop'. Het was niet zozeer dat hij op rare plekken haar aanraakte maar toen ze 'stop' zei ging hij gewoon verder. Ze zei vijf keer of vaker ‘stop’. De jongen kon weten dat [slachtoffer 2] het niet leuk vond doordat ze ‘stop’ zei en hem ook een beetje wegduwde.

[B] , waar ik bij was ingestapt, zag in de bus ook een beetje aan mij dat ik niet iemand ben die zo snel dingen zou doen. [verdachte] was wel een beetje aan het pushen bij [slachtoffer 2] terwijl hij kon zien dat ze helemaal niet wilde.

[slachtoffer 2] belde mij helemaal geshockeerd en ze was helemaal aan het schreeuwen, maar hij was in de bus naast haar aan het rijden. Hij zei dat ze binnen moest komen omdat hij het goed wilde praten. Hij zei tegen haar dat hij niet met haar had afgesproken voor seks en dat het voor hem door de manier waarop ze op app spraken wel leek alsof er iets zou gebeuren, maar niet per se seks. Dat hoorde ik. Toen zagen mensen ze naar elkaar roepen en kwamen ze naar haar toe. Er was eerst een vrouw die aan haar vroeg of het goed ging. Toen zei ze "ja, maar hij wil me niet met rust laten".

De verklaring als getuige bij de politie van [getuige 2] d.d. 25 augustus 2026, onder meer inhoudende, zakelijk weergegeven:

Op 25 augustus 2025, omstreeks 19:20 uur, zag ik in Almere een meisje lopen. Ik zag dat er, op ongeveer vijf tot tien meter achter het meisje, een witte Mercedes Sprinter reed. Ik zag dat daar een jongen achter het stuur zat (met een Turks uiterlijk). Ik zag dat het meisje in paniek was. Dit merkte ik door haar hele doen en laten. Ze was duidelijk bang. Ik hoorde dat het meisje meermaals, met woorden van gelijke strekking, het volgende riep: "Dit wil ik niet" en "Dit doe ik niet". Ik liep richting het meisje. Ik hoorde dat zij zei dat de jongens seksuele dingen met haar wilde doen wat zij zelf niet wilde.

De verklaring als getuige bij de politie van [getuige 3] d.d. 2 oktober 2025, onder meer inhoudende, zakelijk weergegeven:

Ik zag dat een witte Mercedes bus als een malle over het fietspad achter een meisje aanreed. Ik zag dat het meisje druk aan het gebaren was dat de bus weg moest. Ik hoorde dat mijn vriendin aan het meisje vroeg: "Is alles oké?". Ik hoorde dat het meisje zei: "Nee, het is helemaal niet oké". Toen we bij het meisje waren aangekomen, hoorde ik dat ze zei dat ze de jongen die dag had leren kennen via Snapchat en dat ze die dag hadden afgesproken. Ik hoorde dat ze zei dat hij seksuele handelingen verlangde die zij niet wilde en dat ze toen uit de bus is gestapt.

Een proces-verbaal van bevindingen met betrekking tot een (letterlijk) uitgewerkt verhoor van [slachtoffer 3] d.d. 21 januari 2026 waarin onder meer, zakelijk weergegeven, de volgende verklaring van [slachtoffer 3] is opgenomen:

Ik ben geboren op [2012] . Ik heb [verdachte] leren kennen op straat in Amsterdam-West. [verdachte] heeft mij geneukt in zijn auto. Hij heeft mij meer dan één keer geneukt. Het is twee keer gebeurd. Seks is voor mij ‘piemel in de poenie’, dat is er gebeurd. Eén van de keren was in het Gebrandypark in Amsterdam in zijn auto. Ik heb [verdachte] ongeveer een half jaar geleden leren kennen in 2025. Het was warm, maar nog geen zomer. Een paar dagen voordat [verdachte] vastzat, heb ik hem nog gezien.

Een proces-verbaal van bevindingen met betrekking tot het onderzoek aan de mobiele telefoon van de verdachte waarin onder meer, zakelijk weergegeven, de volgende berichten van de verdachte naar [slachtoffer 3] staan:

"ff pijpe kanwel 10 min"

"Geile slet ga zo ff nabr douche"
“zou je gevingert wille worde?"

"ik wil me lul in he mond stople [slachtoffer 3] "

"stel topje gaat erin en je vind t lekker wil je dat ik dieper ga"

"hoe wil je dat ik je ga neuke sletje"

“wil je kanker hard neuke morge"

De verklaring van verdachte op de zitting van 30 oktober 2026 voor zover, zakelijk weergegeven, inhoudende:

Ten aanzien van de feiten 1, 4 en 5 (voor zover het slachtoffer [slachtoffer 1] betreft):

Ik heb een afspraak met [slachtoffer 1] gemaakt via Snapchat in Almere. daarvoor hadden we ook over intieme dingen gepraat via Snapchat. Zij kwam bij mijn bus, ik gaf haar de sleutel van de bus. Zij vertrouwde het eerst niet en toen vertrouwde zij het. Ik ging de bus de hoek om rijden. We zijn naar achter gegaan in de bus, waar de pakketjes liggen. Achterin de bus zitten geen ramen. We zijn op de grond gaan zitten. Zij heeft mijn lul in haar mond gestopt en zij heeft mij afgetrokken. Ik heb het zelf afgemaakt. Zij mocht pas weg als ik was klaargekomen. Ik zei ‘als ik klaar ben kun je gaan’.

Ik heb de dwingende berichten die in het dossier staan naar [slachtoffer 1] gestuurd via Whatsapp. Ik was mij in bed aan het aftrekken toen ik dat haar stuurde. Ik zei dat ik het online zou zetten om zo mijn zin te krijgen. Ik kreeg de gevraagd naaktfoto’s en video’s van haar. Ik heb haar ook een keer gezegd dat zij in een video ‘ [verdachte] ’ moest roepen, dat vond ik opwindend.

Ten aanzien van feit 2 (slachtoffer [slachtoffer 2] ):

Ik heb [slachtoffer 2] via Snapchat leren kennen. Ik vond het een mooi meisje en voegde haar toe. Zij noemde zich ‘Aya’. Ik heb op een maandag met haar afgesproken. Zij nam een vriendin mee. Zij zijn in Almere ingestapt in mijn bus. We zijn gaan rijden en we wachtten op een vriend van mij. [slachtoffer 2] en ik zaten aan elkaar in de bus. Mijn vriend kwam. Die vriendin van [slachtoffer 2] is bij hem de bus ingestapt. We zijn op een parkeerplaats gestopt. Later zijn we naar een bedrijventerrein gereden. Ik mocht haar niet zoenen, maar wel in haar nek kussen. Dat deed ik. Ik heb mijn hand boven haar vagina gezet. Ik wilde naar beneden, maar zij zei dat zij ongesteld was. Zij lag op haar rug en ik maakte bewegingen. Het was droogneuken. Er was nog geen sprake van pijpen of neuken. Ik wist dat zij ongesteld was, dus neuken zat er niet in. Ik zei iets van ‘is jouw mond dan ook ongesteld’. Op enig moment stapte zij uit de bus. Ze was boos en ging schreeuwen buiten de bus. Ik ben achter haar aan gaan rijden. Zij zei toen onder meer ‘laat me met rust’.

Ten aanzien van de feiten 3 en 5 (voor zover het slachtoffer [slachtoffer 3] betreft):

Ik heb [slachtoffer 3] op straat leren kennen in Amsterdam. Ik heb twee keer seks gehad met haar, we hebben geneukt.

De Whatsappberichten die in de tenlastelegging staan heb ik naar [slachtoffer 3] gestuurd.

Wanneer hierna wordt verwezen naar dossierpagina’s, zijn dit pagina’s uit het dossier van politie eenheid Midden-Nederland, met proces-verbaalnummer PL0900-2025314396, doorgenummerd pagina 1 tot en met 347. Tenzij hieronder anders wordt vermeld, wordt steeds verwezen naar bladzijden van een in de wettelijke vorm, door daartoe bevoegde opsporingsambtenaren, opgemaakt proces-verbaal. Voor zover het gaat om geschriften als bedoeld in artikel 344 eerste lid onder 5 van het Wetboek van Strafvordering worden deze alleen gebruikt in verband met de inhoud van andere bewijsmiddelen. Pagina 17. Pagina 18. Pagina 18. Pagina 19. Pagina 20. Pagina 21. Pagina 20/21. Pagina 21. Pagina 22. Pagina 25. Pagina 26. Pagina 27. Pagina 28. Pagina 28. Pagina 29. Pagina 30. Pagina 31. Pagina 31. Pagina 32. Pagina 33. Pagina 47. Pagina 46. Pagina 46. Pagina 40. Pagina’s 40 en 44. Pagina 39. Pagina 40. Pagina 89. Pagina 90. Pagina 91. Pagina 92. Pagina 92. Pagina 74. Pagina 83. Pagina 329. Pagina 334. Pagina 332. Pagina 333. Pagina 339. Pagina 340. Pagina 341. Pagina’s 339/340. Pagina’s 250 tot en met 257.

(Gekwalificeerde) verkrachtingen en aanranding van drie meisjes in de leeftijdscategorie van twaalf tot…

Samenvatting

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND

1 Zitting

2 Tenlastelegging

3 Bewijs

4 Kwalificatie en strafbaarheid

5 Straf

6 Vordering benadeelde partij

7 Toegepaste wetsartikelen

8 De beslissing

Vergelijkbare uitspraken

Vergelijkbare uitspraken

(Gekwalificeerde) verkrachtingen en aanranding van drie meisjes in de leeftijdscategorie van twaalf tot…

Zaakgegevens

Samenvatting

Uitspraak

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND

1 Zitting

2 Tenlastelegging

3 Bewijs

4 Kwalificatie en strafbaarheid

5 Straf

6 Vordering benadeelde partij

7 Toegepaste wetsartikelen

8 De beslissing

Vergelijkbare uitspraken

Vergelijkbare uitspraken