Verdachte heeft zich schuldig gemaakt het aanwezig hebben van 1998,4 gram cocaïne. Verdachte wordt…

Op 16 december 2025 ontvangt de politie een ANPR (Automatic Numberplate

Recognition)-hit van een auto met een Duits kenteken. Dit kenteken is, na toestemming van een officier van justitie, opgenomen in een referentiebestand van het ANPR-systeem, omdat er aanwijzingen bestonden dat het relevant kon zijn in verband met de taakstelling van het Flexibel Interventieteam (FIT) van de politie; het voorkomen en bestrijden van (voertuig)criminaliteit op en nabij de autosnelwegen. De auto blijkt op naam te staan van [verdachte] . Nadat de politie de auto enige tijd heeft gevolgd, stapt de bestuurder, die later [verdachte] blijkt te zijn, ter hoogte van de [straatnaam] te Amsterdam uit de auto. De politie ziet dat [verdachte] wegloopt, druk op zijn telefoon bezig is, scherp oogt en continu om zich heen kijkt. Nadat [verdachte] een paar honderd meter van zijn auto is verwijderd, blijft hij ineens stil staan, waarop hij de omgeving scant en vervolgens weer terugloopt naar de auto. De politie ziet op dat moment een andere man, die later [medeverdachte] blijkt te zijn, bij het rechter achterportier van de auto staan, waarna [verdachte] de hand schudt van [medeverdachte] . Te zien is dat [verdachte] het rechter achterportier van de auto opent en dat [medeverdachte] een rugtas aan [verdachte] geeft. [verdachte] bukt vervolgens met de tas voorover in de auto. De politie ziet dat [medeverdachte] direct naast [verdachte] staat en kijkt naar wat [verdachte] aan het doen is. Nadat [verdachte] ongeveer een halve tot een hele minuut bezig is geweest, komt [verdachte] de auto weer uit en geeft hij de rugtas terug aan [medeverdachte] , waarop [medeverdachte] de rugtas weer op zijn rug doet.

Hierop heeft de politie [verdachte] en [medeverdachte] staande gehouden. Vervolgens heeft de politie de rugtas, die [medeverdachte] op zijn rug droeg, in beslag genomen en in de tas een gevulde sok met bundels contant geld aangetroffen, in totaal een bedrag van € 9.000,-. Hierop worden [verdachte] en [medeverdachte] aangehouden. Tot slot is de auto van [verdachte] onderzocht, waarbij twee blokken worden aangetroffen, die de politie herkent als ‘kiloblokken’ cocaïne. Deze blokken lagen direct in het zicht achter de bijrijdersstoel op het voetenmatje. Bij [verdachte] wordt in zijn jaszak nog een geldbedrag van € 900,- aangetroffen.

Met betrekking tot de door de politie ingezette dwangmiddelen heeft de officier van justitie zich op het standpunt gesteld dat er gelet op de ANPR-hit, in combinatie met de door de politie genoemde feiten en omstandigheden, sprake was van een redelijk vermoeden van schuld aan enig strafbaar feit. De auto kwam uit Duitsland, [verdachte] heeft een kwartier rondgelopen zonder gebruik te maken van voorzieningen, hij was druk bezig op zijn telefoon, hij scande de omgeving en vervolgens vond er via de rugtas vermoedelijk een overdracht van contrabande plaats. De staandehouding was daarom rechtmatig.

Op grond van artikel 96 van het Wetboek van Strafvordering mocht de politie de rugtas in beslag nemen, er was immers sprake van een verdenking van een misdrijf als omschreven in artikel 67 eerste lid van het Wetboek van Strafvordering.

Ook de doorzoeking van de auto was rechtmatig. Op grond van artikel 96b van het Wetboek van Strafvordering is een opsporingsambtenaar bevoegd om ter inbeslagneming een vervoermiddel te doorzoeken in geval van een verdenking van een misdrijf. Doordat de politie in de rugtas een geldbedrag van € 9.000,- had aangetroffen, was de verdenking van witwassen gerechtvaardigd.

De officier van justitie heeft zich ten aanzien van het onder 1 tenlastegelegde op het standpunt gesteld dat verdachte moet worden vrijgesproken, omdat geen sprake is van een vermoeden van witwassen, nu het een relatief laag bedrag betreft en onder andere omstandigheden is aangetroffen dan het geldbedrag bij [medeverdachte] . Ten aanzien van het onder 2 tenlastegelegde heeft de officier van justitie zich op het standpunt gesteld dat het medeplegen van het verstrekken, vervoeren en aanwezig hebben van 1998,4 gram cocaïne kan worden bewezen. Gelet op de waarnemingen van de politie en de tegenstrijdige verklaringen van de verdachten, kan het niet anders dan dat [medeverdachte] de blokken cocaïne heeft overgedragen aan [verdachte] , die ze vervolgens in zijn auto heeft gelegd.

Ten aanzien van feit 1 heeft de raadsvrouw zich op het standpunt gesteld dat verdachte moet worden vrijgesproken van het witwassen van € 900,-, aangezien verdachte een verifieerbare verklaring heeft afgelegd voor het aangetroffen bedrag, het bedrag niet uitzonderlijk hoog is en het geldbedrag in zijn jaszak is aangetroffen, waardoor geen sprake is van verhullende handelingen.

De raadsvrouw heeft zich ten aanzien van feit 2 primair op het standpunt gesteld dat sprake is geweest van een onrechtmatige staandehouding, nu er geen sprake was van een redelijk vermoeden van schuld aan enig strafbaar feit. De ANPR-hit is onrechtmatig toegepast, nu de toetsing daarvan niet mogelijk is. De ANPR-hit is voorts onvoldoende concreet en specifiek om te kunnen spreken van een verdenking. Ook de feiten en omstandigheden, bestaande uit de waarnemingen van de politie, leveren geen redelijk vermoeden van schuld op. De staandehouding, de daaropvolgende inbeslagname van de tas, de aanhouding van verdachte en de doorzoeking van de auto hebben eveneens onrechtmatig plaatsgevonden. De staandehouding was bovendien niet gericht op het vaststellen van de identiteit van verdachte. Het handelen van de politie levert een onherstelbaar vormverzuim als bedoeld in artikel 359a van het Wetboek van Strafvordering op. Hierdoor is een essentieel strafvorderlijk voorschrift in aanzienlijke mate geschonden. Het nadeel van verdachte bestaat uit een schending van zijn recht op een eerlijk proces en een schending van zijn privacy. Om deze reden moeten de aangetroffen blokken cocaïne als ‘fruits of the poisonous tree’ worden uitgesloten van het bewijs, waardoor verdachte moet worden vrijgesproken van het aan hem tenlastegelegde feit.

Subsidiair, in het geval de rechtbank niet overgaat tot bewijsuitsluiting, heeft de raadsvrouw zich op het standpunt gesteld dat verdachte dient te worden vrijgesproken van feit 2 omdat verdachte geen wetenschap had van de cocaïne die in zijn auto is aangetroffen. Indien de rechtbank toch tot een veroordeling komt, heeft de raadsvrouw zich op het standpunt gesteld dat enkel het aanwezig hebben van de cocaïne kan worden bewezen en dat verdachte moet worden vrijgesproken van het medeplegen.

Meer subsidiair heeft de raadsvrouw zich op het standpunt gesteld dat de onder 2 tenlastegelegde hoeveelheid van 2441 gram cocaïne niet kan worden bewezen, aangezien uit het proces-verbaal verdovende middelen is gebleken dat de twee blokken een nettogewicht hebben van 1998,4 gram.

.4.1. Vormverzuim in de zin van artikel 359a van het Wetboek van Strafvordering?

Bewijsoordeel

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van twaalf maanden, met aftrek van de tijd die verdachte reeds in voorarrest heeft doorgebracht.

De raadsvrouw heeft verzocht om, indien de rechtbank tot een veroordeling komt, aan verdachte een gevangenisstraf op te leggen die gelijk is aan de duur van het voorarrest. Daarbij heeft de raadsvrouw verzocht om de persoonlijke omstandigheden van verdachte mee te wegen bij de straftoemeting.

De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van de bewezen

geachte feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en de persoon van verdachte,

zoals van een en ander ter terechtzitting is gebleken.

De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf en bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder het volgende laten meewegen.

Ernst van het feit

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt het aanwezig hebben van 1998,4 gram cocaïne. Hiermee heeft verdachte laten zien dat hij weinig geeft om de schadelijke werking van harddrugs voor de gezondheid van de gebruikers en de andere gevolgen die verslaving met zich kunnen brengen. Ook gaat de drugshandel gepaard met andere vormen van crimineel gedrag, waaronder het plegen van geweld en verdachte heeft door zijn handelen, bijgedragen aan de instandhouding van die keten van criminele activiteiten.

De persoon van de verdachte

De rechtbank heeft acht geslagen op de persoonlijke omstandigheden van verdachte en het Uittreksel Justitiële Documentatie (het strafblad) van verdachte van 2 maart 2026. Hieruit

blijkt dat verdachte niet eerder is veroordeeld voor een strafbaar feit.

De strafoplegging

De rechtbank heeft bij de bepaling van de hoogte van de straf gekeken naar de oriëntatiepunten van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS) voor straftoemeting, die bij het aanwezig hebben van een hoeveelheid van tussen de 1500 en 2000

gram aan harddrugs uitgaan van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van

7 maanden. Gelet op de omstandigheid dat verdachte vanuit Duitsland naar Amsterdam is gereden met het doel de cocaïne in ontvangst te nemen ziet de rechtbank aanleiding om aansluiting te zoeken bij de LOVS-oriëntatiepunten ten aanzien van het afleveren en vervoeren van harddrugs, waarbij in het geval van een hoeveelheid tussen de 1500 en 2000 gram aan harddrugs uit wordt gegaan van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 8 maanden.

Alles afwegende acht de rechtbank, uit oogpunt van vergelding en preventie, de oplegging van een gevangenisstraf voor de duur van 8 maanden, met aftrek van de tijd die verdachte in voorarrest heeft doorgebracht, passend en geboden.

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het inbeslaggenomen geldbedrag dient te worden teruggeven aan verdachte.

De raadsvrouw heeft verzocht om het inbeslaggenomen geldbedrag terug te geven aan verdachte.

De rechtbank zal de inbeslaggenomen verdovende middelen onttrekken aan het verkeer, aangezien met betrekking tot deze voorwerpen het bewezenverklaarde onder feit 2, is begaan en zij van zodanige aard zijn dat het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met de wet of het algemeen belang.

De rechtbank zal de teruggave gelasten van het inbeslaggenomen geldbedrag, aangezien verdachte wordt vrijgesproken van feit 1.