Belastingrecht
Naheffingsaanslag Bpm is terecht vastgesteld onder toepassing van de forfaitaire tabel. Taxatiemethode kan…
Rechtbank Den Haag, 22 september 2026
ECLI:NL:RBDHA:2026:27682 · Rechtbank Den Haag · 22 september 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-den-haag/bestuursrecht/belastingrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbdha-2026-27682
Zaakgegevens
Op 22 september 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over belastingrecht.
- Instantie
- Rechtbank Den HaagRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Den Haag
- Datum uitspraak
- 22 september 2026
- Datum publicatie
- 22 september 2026
- Zaaknummer
- 23_8143
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Belastingrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBDHA:2026:27682
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Naheffingsaanslag Bpm is terecht vastgesteld onder toepassing van de forfaitaire tabel. Taxatiemethode kan niet worden toegepast omdat met de auto in deze staat niet op de weg mag worden gereden. Door eiser overgelegde koerslijst is niet bruikbaar. Beroep ongegrond.
Uitspraak
Rechtbank DEN HAAG
Team belastingrecht
zaaknummer: SGR 23/8143
proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van de enkelvoudige kamer van 22 september 2026 in de zaak tussen
[eiser], wonende te [woonplaats], eiser
(gemachtigde: mr. S.M. Bothof),
en
de inspecteur van de Belastingdienst, verweerder
en
de Staat der Nederlanden, de minister van Justitie en Veiligheid, de Staat.
De bestreden uitspraak op bezwaar
De uitspraak van verweerder van 27 oktober 2023 op het bezwaar van eiser tegen de aan eiser opgelegde naheffingsaanslag belasting van personenauto's en motorrijwielen (Bpm) en de daarbij in rekening gebrachte belastingrente.
Zitting
Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 8 september 2026.
Namens eiser is verschenen mr. M.U. Sahin, kantoorgenoot van de gemachtigde. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. [medewerker belastingdienst 1] en mr. [medewerker belastingdienst 2].
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- veroordeelt de Staat tot vergoeding van immateriële schade tot een bedrag van € 1.500;
- veroordeelt de Staat in de proceskosten van eiser tot een bedrag van € 233,50.
Overwegingen
1. Eiser heeft op 18 november 2022 aangifte Bpm gedaan ter zake van een Volkswagen Tiguan (de auto). Datum eerste toelating van de auto is 6 mei 2021. Blijkens een op 13 oktober 2022 gedagtekende aankoopfactuur heeft eiser de auto gekocht voor € 22.500.
2. Tot de stukken van het geding behoort een taxatierapport van [de taxateur] B.V. (de taxateur). De taxateur heeft de auto op 27 oktober 2022 met inachtneming van een waardevermindering wegens schade getaxeerd op een handelsinkoopwaarde van € 5.000. De taxateur heeft de handelsinkoopwaarde in onbeschadigde staat aan de hand van de vraagprijzen van een aantal referentieauto’s bepaald op € 22.400.
3. In de aangifte is uitgegaan van een handelsinkoopwaarde van € 5.000. De volgens de aangifte verschuldigde Bpm bedraagt € 1.180 en is op aangifte voldaan.
4. De auto is op 18 november 2022 door de RDW goedgekeurd.
5. Aan eiser is een naheffingsaanslag Bpm opgelegd. De nageheven Bpm bedraagt € 5.087 en is vastgesteld onder toepassing van de forfaitaire tabel. De in rekening gebrachte belastingrente bedraagt € 46.
6. De naheffingsaanslag in bij uitspraak op bezwaar van 27 oktober 2023 gehandhaafd.
7. In geschil is of de naheffingsaanslag terecht en naar een juist bedrag is opgelegd.
8. Gelet op het arrest van de Hoge Raad van 11 juli 2025 slaagt de beroepsgrond van eiser met betrekking tot de zogenoemde herleidingsmethode niet.
9. De bewijslast ten aanzien van de schade rust op eiser. Eiser heeft daartoe gewezen op het taxatierapport dat ten grondslag is gelegd aan de aangifte. Verweerder stelt dat uit het taxatierapport volgt dat sprake is van essentiële gebreken aan de auto, waaronder ontbrekende koplampen en loshangende en scherp uitstekende delen op/aan de bumper, zodat de taxatiemethode niet kan worden toegepast. De gemachtigde van eiser weerspreekt deze schade niet, maar weerspreekt wel dat deze schade aan toepassing van de taxatiemethode in de weg staat.
10. In artikel 10 van de Wet Bpm is expliciet vastgelegd dat de afschrijving op basis van een taxatierapport kan worden bepaald, indien het voertuig onder meer voldoet aan de bij of krachtens de Wegenverkeerswet gestelde eisen waardoor met dat voertuig kan en mag worden gereden op de weg. Naar het oordeel van de rechtbank stelt verweerder terecht dat uit de foto’s volgt dat met de auto in deze staat niet mag worden gereden. Uit het voertuigbeeld van de RDW volgt keuringsmoment 00:00:00 uur, wat erop duidt dat de auto met het online versnelde individuele aanvraag systeem (VIA-systeem) is aangemeld en de RDW de auto niet heeft gezien. Hieruit kan dus niet worden afgeleid dat de RDW de auto in deze toestand heeft goedgekeurd en dat de auto met deze schade mocht deelnemen aan het verkeer. Het taxatierapport kan niet dienen. De taxatiemethode kan niet worden toegepast zodat voor het in aanmerking nemen van schade geen plaats is.
11. Het beroep op het gelijkheidsbeginsel met betrekking tot het Kennisgroepstandpunt en de inmiddels ingetrokken goedkeuring die was opgenomen in artikel 6.5 Kaderbesluit BPM 2021 slaagt niet. Anders dan eiser bepleit is geen sprake van gelijke situaties. De handelswijze van verweerder waar eiser zich op beroept vond plaats ten tijde dat wetgeving gold die met ingang van 1 januari 2022 is gewijzigd. Auto’s die na 1 januari 2022 zijn geïmporteerd bevinden zich dan ook in een rechtens andere situatie dan auto’s die voor die datum zijn geïmporteerd. Dat de datum eerste toelating van de auto is gelegen voor 1 januari 2022 doet daar niet aan af. Dat er gelijksoortige binnenlandse voertuigen zijn ter zake waarvan na 25 maart 2021 aangifte Bpm is gedaan en waarbij een beroep op de ingetrokken goedkeuring is gehonoreerd, is door eiser niet aannemelijk gemaakt. Ook het beroep van eiser op artikel 110 VWEU slaagt niet. Dat voor 1 januari 2022 auto’s zijn geïmporteerd onder een gunstiger regime dan gold ter zake van daarna geïmporteerde auto’s houdt alleen een verschil in behandeling in tussen vergelijkbare geïmporteerde auto’s, maar niet een voor artikel 110 VWEU betekenend verschil tussen op de buitenlandse en de binnenlandse markt verworven gebruikte auto’s.
12. Eiser heeft in beroep een koerslijst van X-RAY overgelegd waarin de CO2-uitstoot van het referentievoertuig 160 gr/km bedraagt, dit terwijl de auto een CO2-uitstoot van 169 gr/km kent. Eiser heeft ter zitting toegelicht dat het verschil van 9 gr/km is gelegen in opties zoals velgen. De inspecteur heeft hierop betoogd dat een verschil in kostprijsverhogende opties gevolgen heeft voor de handelsinkoopwaarde. Hij acht de koerslijst daarom niet bruikbaar. Gelet op de gemotiveerde betwisting door de inspecteur, had het op de weg van eiser gelegen om toe te lichten waarom de verschillen in opties niet zodanig zijn dat deze koerslijst niettemin bruikbaar is. Belanghebbende is in die bewijslast niet geslaagd.
13. Gelet op overwegingen 9 t/m 12 heeft verweerder bij het vaststellen van de Bpm terecht gebruik gemaakt van de forfaitaire tabel. De naheffingsaanslag Bpm is terecht en niet naar een te hoog bedrag opgelegd.
14. Eiser heeft geen afzonderlijke beroepsgronden aangevoerd tegen de in rekening gebrachte belastingrente. Dat in strijd met enige regel van geschreven of ongeschreven recht rente in rekening is gebracht, is gesteld noch gebleken.
15. Gelet op wat hiervoor is overwogen is het beroep ongegrond verklaard.
16. Eiser heeft verzocht om vergoeding van immateriële schade wegens overschrijding van de redelijke termijn. Een dergelijke vergoeding wordt toegekend indien een procedure over een belastingaanslag onredelijk lang heeft geduurd. Daarbij geldt als uitgangspunt dat een periode van twee jaar voor de bezwaar- en beroepsfase gezamenlijk als redelijk wordt beschouwd. De termijn vangt aan op het moment waarop verweerder het bezwaarschrift ontvangt.
17. Verweerder heeft het bezwaarschrift tegen de naheffingsaanslag op 18 juli 2023 ontvangen en verweerder heeft uitspraak op bezwaar gedaan op 27 oktober 2023. De rechtbank doet op 22 september 2026 uitspraak, waardoor tussen de ontvangst van het bezwaarschrift en de uitspraak een periode van drie jaar en ruim twee maanden is verstreken. De redelijke termijn is derhalve overschreden met een jaar en ruim twee maanden zodat eiser recht heeft op een vergoeding van immateriële schade van € 1.500 (3 maal € 500). De termijnoverschrijding dient geheel te worden toegerekend aan de beroepsfase.
18. Nu aan eiser een vergoeding van immateriële schade wordt toegekend, bestaat aanleiding voor een proceskostenveroordeling. De rechtbank baseert zich hierbij op het arrest van de Hoge Raad van 10 november 2023. Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht (Bpb) voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 233,50 (1 procespunt vanwege het verzoek om vergoeding van isv met een waarde per punt van € 934 en een wegingsfactor 0,25).
18. Eiser heeft reeds vóór het arrest van de Hoge Raad van 31 mei 2024 verzocht om vergoeding van immateriële schade wegens overschrijding van de redelijke termijn, maar de redelijke termijn voor bezwaar en beroep was op de datum van dat arrest nog niet overschreden. Gelet daarop ziet de rechtbank geen aanleiding om het betaalde griffierecht aan eiser te laten vergoeden.
Deze uitspraak is gedaan door mr. dr. N. Djebali, rechter, in aanwezigheid van mr. T. Blauw, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 22 september 2026.
griffier rechter
Afschrift verzonden aan partijen op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na de verzenddatum hoger beroep instellen bij het gerechtshof Den Haag (team belastingrecht).
Dat kan digitaal via www.rechtspraak.nl, daar klikt u op “Formulieren en inloggen”. Hoger beroep instellen kan ook door verzending van een brief aan het gerechtshof Den Haag (belastingkamer), Postbus 20302, 2500 EH Den Haag.
Bij het instellen van het hoger beroep dient het volgende in acht te worden genomen:
1 - bij het hogerberoepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd;
2 - het hogerberoepschrift is, indien het op papier wordt ingediend, ondertekend.
Verder vermeldt u ten minste het volgende:
a. de naam en het adres van de indiener;
b. de datum van verzending;
c. een omschrijving van de uitspraak waartegen het hoger beroep is ingesteld;
d. de redenen waarom u het niet eens bent met de uitspraak (de gronden van het hoger beroep).