Aanvraag eenmalig woningaanbod op goede gronden afgewezen. Eiseres heeft onvoldoende op woningaanbiedingen…

Bestuursrecht

zaaknummer: SGR 23/1846

[eiseres], uit [woonplaats], eiseres

(gemachtigde: mr. N. Köse-Albayrak),

het college van burgemeester en wethouders van Den Haag, verweerder

(gemachtigde: A.C. Visser).

Inleiding

Beoordeling door de rechtbank

2. Eiseres is woningzoekende. Zij ondervindt beperkingen bij het traplopen. Op 1 april 2022 heeft zij om medische redenen een urgentieverklaring verkregen. Daarmee werd zij in een urgentiecategorie ingedeeld, op grond waarvan zij voorrang had bij het verlenen van een huisvestingsvergunning in het relevante woningmarktgebied. De urgentieverklaring gold voor woningen die beantwoordden aan haar zoekprofiel. Onder het zoekprofiel vielen uitsluitend benedenwoningen en flatwoningen met een lift.

3. Op 1 juli 2022 verstreek de termijn waarbinnen de urgentieverklaring geldig was. Eiseres heeft op 11 juli 2022 een aanvraag ingediend voor een eenmalig woningaanbod. De toetsingscommissie heeft negatief over de aanvraag geadviseerd. In lijn met dit advies is de aanvraag door verweerder afgewezen.

4. Volgens verweerder heeft eiseres niet voldaan aan de voorwaarden om in aanmerking te komen voor eenmalig woningaanbod. Zij heeft tijdens de geldigheidsduur van de urgentieverklaring gereageerd op een enkele woning die op de website Woonnet Haaglanden werd aangeboden. Die woning paste niet bij het zoekprofiel. Op vier andere woningen die tijdens de geldigheidsduur zijn aangeboden heeft eiseres niet gereageerd, terwijl deze woningen wel aan het zoekprofiel voldeden.

5. Volgens eiseres zijn de Huisvestingsverordening 2019 en de Beleidsregel urgentieverklaringen Den Haag 2019 (“de Beleidsregel”) verkeerd toegepast. Verweerder had toepassing moeten geven aan de hardheidsclausule. Het bestreden besluit is onvoldoende gemotiveerd omdat de gegeven redenen voor afwijzing niet specifiek op deze zaak betrekking hebben. Eiseres heeft de aangeboden woningen niet gezien. Dat is vermoedelijk te wijten aan een wijziging in haar inkomenssituatie. Daardoor vielen de aangeboden woningen buiten haar budget en werden daarmee onzichtbaar. Het systeem van Woonnet Haaglanden vertoont vaker fouten. De urgentieverklaring is ook niet gebruikt voor de vervulling van haar woonwensen, zoals verweerder ten onrechte veronderstelt.

6. Een aanvraag voor een eenmalig woningaanbod is toewijsbaar als de aanvrager kan aantonen dat de urgentieverklaring niet binnen de geldigheidtermijn kon worden benut en de toetsingscommissie dit bevestigt. De Beleidsregel werkt uit op welke wijze wordt vastgesteld of aan die voorwaarden is voldaan. Op basis van de gegevens uit het woonruimteverdelingssysteem van Sociale Verhuurders Haaglanden wordt bezien of de aanvrager voldoende heeft gereageerd op beschikbaar gekomen passende woningen en, als dat niet zo is, of daarvoor een houdbare reden is aan te wijzen.

7. Binnen de geldigheidsduur van de urgentieverklaring zijn vier woningen die voldeden aan het zoekprofiel van eiseres beschikbaar gekomen en op Woonnet Haaglanden aangeboden. Daarop heeft eiseres niet gereageerd. Haar stelling dat zij deze aanbiedingen niet heeft kunnen zien, mist geloofwaardigheid en is niet met bewijs onderbouwd. Zoals verweerder onbestreden heeft overwogen, waren de aanbiedingen voor alle vier woningen toegankelijk voor personen met een jaarlijks inkomen van niet meer dan € 34.757,-. De inkomensdaling van eiseres kon dus geen gevolgen hebben voor de toegankelijkheid van deze aanbiedingen.

8. Eveneens staat vast, dat het inkomen van eiseres tijdens geldigheidsduur beneden dit plafond was gelegen. Eveneens staat vast dat eiseres alleen heeft gereageerd op een eengezinswoning die, gelet op haar zoekprofiel, niet passend was.

9. Hoewel niet dragend voor zijn besluitvorming, heeft verweerder ook terecht opgemerkt dat de urgentieverklaring niet is bedoeld voor de vervulling van woonwensen, maar voor oplossing van een acuut woonprobleem. De rechtbank constateert, dat het uitblijven van een reactie op vier aangeboden woningen en de enkele reactie op een woning die buiten het zoekprofiel valt de conclusie kan dragen dat eiseres niet heeft meegewerkt aan de oplossing van haar woonprobleem.

10. Verweerder mocht dan ook tot de conclusie komen en heeft toereikend gemotiveerd, dat eiseres niet heeft kunnen aantonen dat zij de urgentieverklaring voldoende heeft benut.

11. Bovendien was verweerder niet gehouden toepassing te geven aan de hardheidsclausule in de Huisvestingsverordening 2019. De omstandigheden die door eiseres zijn aangevoerd zien op de medische beperkingen, die aanleiding waren om haar een urgentieverklaring te verstrekken. Daaruit volgt niet, dat eiseres na het onbenut blijven van de urgentieverklaring op grond van de hardheidsclausule in aanmerking zou komen voor een eenmalig woningaanbod. De aangevoerde omstandigheden zijn ook niet zodanig schrijnend, dat verweerder een uitzondering had moeten maken op het uitgangspunt dat de clausule met grote terughoudendheid wordt toegepast.

Conclusie en gevolgen

Beslissing

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.