Wraking. Verzoek tot wraking is afgewezen.

Wrakingskamer

wrakingnummer 2023/118

zaak- /rekestnummer: C/09/658641 / KG RK 23-1549

Beslissing van 28 december 2023

van de meervoudige wrakingskamer van de rechtbank op het verzoek van

[verzoeker] ,

wonende te [woonplaats] ,

hierna te noemen: verzoeker,

strekkende tot de wraking van

mr. D.M. Drok,

rechter in deze rechtbank,

hierna te noemen: de rechter.

1.1.

2.1.

Het verzoek strekt tot wraking van de rechter in de zaak met nummer SGR 23/975 tussen verzoeker en de inspecteur van de Belastingdienst (hierna: de hoofdzaak).

2.2.

Verzoeker heeft blijkens het proces-verbaal van de zitting van 12 december 2023 mondeling aan het wrakingsverzoek ten grondslag gelegd dat de rechter partijdig is en dat zij verzoeker het recht op een eerlijk proces ontneemt.

3.1.

Een rechter kan alleen gewraakt worden als zich omstandigheden voordoen waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden. Daarvan is sprake als de rechter jegens een procesdeelnemer vooringenomen is of als de vrees daarvoor objectief gerechtvaardigd is. Daarbij is het uitgangspunt dat een rechter wordt vermoed onpartijdig te zijn omdat hij of zij als rechter is aangesteld. Voor het oordeel dat de rechterlijke onpartijdigheid toch schade lijdt, bestaat alleen grond in geval van bijzondere omstandigheden die een zwaarwegende aanwijzing opleveren voor het aannemen van (de objectief gerechtvaardigde schijn van) partijdigheid.

3.2.

Verzoeker vindt de rechter partijdig omdat zij – zo begrijpt de wrakingskamer – in haar voorlopig oordeel heeft aangegeven geen aanleiding te zien tot het horen van twee personen, waar door verzoeker in de hoofdzaak om was verzocht.

3.3.

Een beslissing op een verzoek tot het horen van personen is een (procedurele) rechterlijke beslissing. Het gesloten stelsel van rechtsmiddelen brengt mee dat een rechterlijke (tussen)beslissing als zodanig nooit grond kan vormen voor wraking: wraking is geen verkapt rechtsmiddel. Het gerecht dat over het wrakingsverzoek moet oordelen (de wrakingskamer) komt geen oordeel toe over de juistheid van de (tussen)beslissing. Dat oordeel is voorbehouden aan de rechter die in geval van de aanwending van een rechtsmiddel belast is met de behandeling van de zaak. Hieruit volgt dat het wrakingsverzoek niet toewijsbaar is.

3.4.

Het in de wet opgenomen recht op een mondelinge behandeling is door de wetgever bedoeld voor het debat over de gegrondheid van het verzoek, maar aan dat debat wordt gezien het vorenstaande niet toegekomen.

De wrakingskamer:

4.1.

wijst het verzoek tot wraking af;

4.2.

bepaalt dat het proces in de hoofdzaak wordt voortgezet in de stand waarin het zich bevond ten tijde van het indienen van het wrakingsverzoek;

4.3.