Vervolgberoep bewaring. Ongegrond. Artikel 59a Vw.

RECHTBANK DEN HAAG

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[naam], eiser

de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder.

Procesverloop

Overwegingen

1. Eiser stelt te zijn geboren op [geboortedatum] en de Marokkaanse nationaliteit te hebben.

2. Indien de rechtbank van oordeel is dat de toepassing of tenuitvoerlegging van de maatregel van bewaring in strijd is met de Vw dan wel bij afweging van alle daarbij betrokken belangen in redelijkheid niet gerechtvaardigd is, verklaart zij op grond van artikel 96, derde lid, van de Vw het beroep gegrond en beveelt zij de opheffing van de maatregel of een wijziging van de wijze van tenuitvoerlegging daarvan.

3. De rechtbank stelt voorop dat zij deze maatregel van bewaring al eerder heeft getoetst. Uit de uitspraak van deze rechtbank en zittingsplaats van 8 september 2022, ECLI:NL:RBDHA:2022:9221, volgt dat de maatregel van bewaring tot het moment van het sluiten van het onderzoek dat aan die uitspraak ten grondslag ligt, rechtmatig was. Daarom staat nu, voor zover dat in beroep wordt aangevochten, alleen ter beoordeling of sinds het moment van het sluiten van dat onderzoek de maatregel van bewaring rechtmatig is.

4. De rechtbank begrijpt eisers gronden zo, dat hij stelt dat hij nooit in Nederland asiel heeft aangevraagd waardoor de maatregel op een onjuiste grondslag is genomen. Verder stelt eiser dat hij op eigen gelegenheid Nederland zal verlaten en niet in meer in Europa zal verblijven.

5. Uit de voortgangsgegevens van 28 september 2022 volgt dat eiser op 16 augustus 2022 in Nederland een asielaanvraag heeft ingediend. De eerste beroepsgrond van eiser kan dan ook niet slagen. De grond dat eiser op eigen gelegenheid Nederland zal verlaten en niet meer in Europa zal verblijven is niet verder onderbouwd en kan niet leiden tot een ander oordeel over de rechtmatigheid van de voorzetting van de bewaring.

6. Het beroep is ongegrond. Om die reden wordt het verzoek om schadevergoeding afgewezen.

7. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

Beslissing