Bewaring, eerste beroep. Aansluitende maatregel na herhaalde asielaanvraag, "louter"-criterium, eerder…

RECHTBANK DEN HAAG

[eiser] , eiser V-nummer: [V-nummer]

(gemachtigde: mr. J. Hemelaar),

Procesverloop

1. Bij besluit van 4 november 2022 (het bestreden besluit) heeft verweerder aan eiser de maatregel van bewaring op grond van artikel 59a, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw) opgelegd.

2. Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. Dit beroep moet tevens worden aangemerkt als een verzoek om toekenning van schadevergoeding.

3. De rechtbank heeft het beroep op 14 november 2022 op zitting behandeld. Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Als tolk is verschenen H. Lotfi. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.

Overwegingen

4. Eiser stelt van Marokkaanse nationaliteit te zijn en te zijn geboren op [geboortedatum] 2001.

5. Eiser is eerder op 22 oktober 2022 in bewaring gesteld op grond van het bepaalde in artikel 59, eerste lid en onder a. Nadat hij te kennen heeft gegeven een asielaanvraag in te willen dienen, is deze maatregel op 4 november 2022 opgeheven en is aan eiser aansluitend de onderhavige maatregel opgelegd. Een beroep tegen de voorgaande maatregel is bij uitspraak van 10 november 20221 ongegrond verklaard.

6. Eiser voert aan dat voor het opleggen van de maatregel van bewaring onvoldoende gronden aanwezig zijn, omdat er geen sprake is van een herhaalde asielaanvraag en omdat hij de lopende aanvraag niet louter heeft ingediend om de uitvoering van het terugkeerbesluit uit te stellen of te verijdelen. Hij heeft niet onmiddellijk een asielaanvraag ingediend omdat hij de aanvraag nog wilde voorbereiden en daarvoor nodige documentatie wilde verzamelen. Bovendien is de voorgaande aanvraag van eiser niet inhoudelijk beoordeeld zodat de huidige aanvraag niet kan worden gezien als een herhaalde asielaanvraag en zegt de eerdere buitenbehandelingstelling niets over de kans van slagen van de huidige aanvraag. Het COA regelt voor hem als asielzoeker een vaste woon- of verblijfplaats.

7. In de maatregel van bewaring heeft verweerder overwogen dat de maatregel nodig is, omdat een concreet aanknopingspunt bestaat voor een overdracht als bedoeld in de Dublinverordening en een significant risico bestaat dat eiser zich aan het toezicht zal onttrekken. Verweerder heeft, onder verwijzing naar artikel 5.1b, tweede, derde en vierde lid, van het Vreemdelingenbesluit (Vb), als zware gronden vermeld dat eiser:

8. Wat eiser heeft aangevoerd geeft geen aanleiding de gronden van de maatregel van bewaring onvoldoende te achten. Tussen partijen is niet in geschil dat eiser ten tijde van het indienen van de huidige asielaanvraag in bewaring werd gehouden in het kader van een terugkeerprocedure uit hoofde van de Terugkeerrichtlijn. Uit de stukken en het verhandelde ter zitting is gebleken dat eiser eerder op 4 juni 2020 een asielaanvraag heeft ingediend, welke op 3 juli 2020 buiten behandeling is gesteld nadat eiser tweemaal niet is verschenen bij een aanmeldgehoor en hij op 16 juni 2020 MOB is gemeld. Op grond hiervan is de rechtbank van oordeel dat eiser eerder toegang tot de asielprocedure heeft gehad. Dat deze procedure niet heeft geresulteerd in een inhoudelijke beoordeling van de aanvraag, geeft de rechtbank geen aanleiding voor een ander oordeel.

Voorts is in een proces-verbaal van staandehouding/overbrenging/ophouding van 22 oktober 2022 vermeld dat eiser zich op die datum om 03:50 uur binnen het hekwerk van het ferryterrein te IJmuiden bevond. In een proces-verbaal van gehoor aangaande artikel 62a van de Vw van 22 oktober 2022 is vermeld dat eiser op het ferryterrein in het bezit was van een stanleymes, en dat hij onder meer heeft verklaard door te willen reizen naar Zweden en op de veerboot wilde slapen. Eiser heeft op dat moment niet genoemd dat hij voornemens was een asielaanvraag in Nederland in te dienen of bezig was met het voorbereiden daarvan. Ook tijdens een vertrekgesprek op 25 oktober 2022 geeft eiser niet aan dat hij bezig is met de voorbereiding van een asielaanvraag. Op grond hiervan is de rechtbank, anders dan in de uitspraak van deze rechtbank en zittingsplaats van 15 november 20162, niet overtuigd dat eiser ten tijde van de oplegging van de voorgaande maatregel al bezig was met de

9. Ten aanzien van de in de maatregel opgenomen gronden is de rechtbank van oordeel dat de feitelijke juistheid van de zware gronden en de gronden 4a en 4d niet bestreden zijn. Verweerder beschikte daarmee over voldoende gronden om eiser in bewaring te stellen. De overige gronden behoeven dus geen bespreking meer. Deze beroepsgrond slaagt niet.

10. Eiser heeft voorts aangevoerd dat verweerder onvoldoende voortvarend handelt en dat er geen zicht op uitzetting binnen redelijke termijn bestaat.

11. Uit de stukken blijkt dat eiser op 4 november 2022 een asielaanvraag heeft ingediend en dat verweerder op 13 november 2022 een voornemen heeft uitgebracht. Op grond hiervan is de rechtbank van oordeel dat verweerder binnen de termijn als bedoeld in artikel 59b, tweede lid van de Vw, voldoende voortvarend heeft gehandeld. Naar het oordeel van de rechtbank bestaat evenmin aanleiding voor het oordeel dat er geen zicht op uitzetting binnen redelijke termijn bestaat. Deze beroepsgrond slaagt niet.

12. Tot slot overweegt de rechtbank dat zij ook met inachtneming van de ambtshalve toetsing waartoe zij gehouden is3 niet van oordeel is dat de maatregel van bewaring tot het moment van het sluiten van het onderzoek op enig moment onrechtmatig was.

13. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.

14. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

Beslissing

• verklaart het beroep ongegrond;

• wijst het verzoek om schadevergoeding af.

[afbeelding niet beschikbaar]

Documentcode: [documentcode]

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking.