bewaring - artikel 59, eerste lid Vw. - ongegrond

RECHTBANK DEN HAAG

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[eiser], eiser

de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder

(gemachtigde: mr. X.R. Schuitemaker).

Procesverloop

Overwegingen

1. Eiser stelt de Marokkaanse nationaliteit te hebben en te zijn geboren op [geboortedag] 1990.

2. In de maatregel van bewaring heeft verweerder overwogen dat de openbare orde de maatregel vordert, omdat het risico bestaat dat eiser zich aan het toezicht zal onttrekken. Verweerder heeft, onder verwijzing naar artikel 5.1b, eerste, derde en vierde lid, van het Vreemdelingenbesluit (Vb), als zware gronden vermeld dat eiser:
3a. Nederland niet op de voorgeschreven wijze is binnengekomen, dan wel een poging daartoe heeft gedaan;
3b. zich in strijd met de Vreemdelingenwetgeving gedurende enige tijd aan het toezicht op vreemdelingen heeft onttrokken;
3c. eerder een visum, besluit, kennisgeving of aanzegging heeft ontvangen waaruit de plicht Nederland te verlaten blijkt en hij daaraan niet uit eigen beweging binnen de daarin besloten of gestelde termijn gevolg heeft gegeven;

3. Eiser voert aan dat verweerder had moeten volstaan met een lichter middel, zoals een meldplicht. Eiser en zijn vriendin hebben allebei epilepsie en zorgen voor elkaar. Zolang eiser in bewaring zit, kan dat niet. Daarnaast wil eiser graag terug naar Marokko.

4. Verweerder stelt zich hierover op het standpunt dat eiser zich voor zijn medische problematiek kan wenden tot de medische dienst van het detentiecentrum. Ook is eiser nog steeds niet ingeschreven in de Basisregistratie Personen. De enkele stelling dat eiser bij zijn vriendin verblijft, doet daar niets aan af.

5. De rechtbank oordeelt als volgt.

6. De rechtbank stelt vast dat de gronden die aan de maatregel van bewaring ten grondslag zijn gelegd niet worden betwist. Deze gronden en de daarbij gegeven motivering zijn voldoende om het risico op onttrekking aanwezig te achten. Verweerder heeft op goede gronden geen lichter middel hoeven toe te passen. De gronden die verweerder heeft mogen tegenwerpen zijn zwaar en verweerder heeft ook veel gewicht mogen toekennen aan het feit dat eiser eerder met onbekende bestemming is vertrokken. Tot slot heeft eiser niet aannemelijk gemaakt dat zijn vriendin voor haar medische zorg van hem afhankelijk is. Ook de stelling van eiser dat hij graag terug wil naar Marokko is onvoldoende om tot een ander oordeel te komen.

7. Nu ook anderszins niet is gebleken dat de maatregel van bewaring onrechtmatig moet worden geacht, is het beroep ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.

8. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

Beslissing