BNT, niet tijdig beslissen, asiel, beroep tegen inwilligend besluit, procesbelang, gunstigere positie, WBV…

RECHTBANK DEN HAAG

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[naam], eiser

de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder.

Procesverloop

Overwegingen

1. Voor zover het beroep is gericht tegen het niet tijdig nemen van een besluit op de asielaanvraag van eiser, dient te worden vastgesteld dat met de inwilliging van deze aanvraag aan het beroep is tegemoetgekomen zodat eiser gelet op artikel 6:20, derde lid, van de Awb in zoverre geen procesbelang meer heeft. Het beroep tegen het niet-tijdig nemen van een besluit is daarom kennelijk niet-ontvankelijk.

2. Eiser is het niet eens met het inwilligend besluit van 22 september 2023. Hij stelt dat aan hem een asielvergunning op grond van artikel 29, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw (de a-grond) dient te worden verleend.

3. De rechtbank stelt vast dat verweerder aan eiser een asielvergunning heeft verleend op grond van artikel 29, eerste lid, aanhef en onder b, van de Vw (de b-grond). Het is vaste rechtspraak dat een vreemdeling procesbelang heeft als hij met de door hem gewenste asielvergunning in een gunstigere positie komt. Het is ook vaste rechtspraak dat daarvan geen sprake is als een vreemdeling aan wie een asielvergunning is verleend op de b-grond, zoals eiser, doorprocedeert voor een vergunning op grond van artikel 29, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw (de a-grond). In zoverre ontbreekt ook procesbelang ten aanzien van het beroep tegen het inwilligend besluit. Het beroep tegen het besluit van 22 september 2023 is daarom kennelijk niet-ontvankelijk.

4. Eiser heeft op 14 juli 2022 een asielaanvraag ingediend. De wettelijke beslistermijn van zes maanden zou in geval van eiser op 14 januari 2023 eindigen. De staatssecretaris heeft met de inwerkingtreding van de WBV 2022/22 de beslistermijn met ingang van 27 september 2022 verlengd met negen maanden, waardoor deze voor eiser pas op 14 oktober 2023 zal eindigen. Deze rechtbank en zittingsplaats heeft in haar uitspraken van 21 maart 2023 geoordeeld dat verweerder voldoende aannemelijk heeft gemaakt dat op het moment van de inwerkingtreding van de WBV 2022/22 sprake was van een situatie, zoals bedoeld in artikel 42, vierde lid, aanhef en onder b, van de Vw. De rechtbank ziet geen reden om in deze zaak van dit oordeel af te wijken. Deze verlenging is daarom rechtsgeldig. Dit betekent dat op het moment van de ingebrekestelling, die bij verweerder is ingediend op 12 april 2023, de beslistermijn nog niet was verstreken. Deze ingebrekestelling is dus te vroeg ingediend. Aan de vereisten van artikel 6:12 van de Awb is niet voldaan. Voor een proceskostenveroordeling bestaat daarom geen aanleiding.

Beslissing